
Bazen yeni yaşımıza girerken içimizden geçenler sadece bir kutlama değil, küçük bir iç hesaplaşmadır.
Bu bölümde sana yeni yaşımın eşiğinde hissettiklerimi anlatıyorum:
Geride bıraktığım hayal kırıklıkları, öğrendiklerim, unuttuklarım, bir daha asla yapmam dediklerim…
Ve belki de en önemlisi; umutlarım, yeni kararlarım, yeniden başlamalarım.
Bu bir doğum günü kutlamasından çok, kendime yazdığım bir mektup gibi.
Dinlerken belki sen de kendi yeni yaşına bir “merhaba” dersin, belki bir şeyleri bırakır, belki yeni hayaller eklersin kendine.
Gel, birlikte hem geçmişe hem geleceğe bakalım; birlikte kutlayalım bu yeni sayfayı.
---
Instagram: soylebirseypodcast
Transkript
Herkese merhabalar.
Şöyle Bir Şey Altı Podcast kanalıma hepiniz hoş geldiniz.
Bugün yeni yaşıma merhaba diyeceğiz.
Bu bölümü yayınlandıktan 2 gün sonra yeni yaşıma yani 26 yaşıma gireceğim.
O yüzden bugün biraz sizden, biraz benden, biraz da hepimizden bahsetmek istiyorum.
Çünkü aslında yaş almak böyle kişisel bir şey gibi görünse de bir yanıyla da hepimizin ortak birer hikayesi.
Evet takvimde bir gün değişiyor.
Sayılar birer basamak atlıyor.
Ama içimizde o sayıların çok daha ötesinde duygular birikiyor.
Her yaş aslında bir çanta gibi.
Yani ne kadar şey doldurursak aslında yeni yaşımızda da onları taşıyoruz.
Ama bazen de o çantayı hafifletmeyi unutuyoruz aslında.
Ben geçmiş yaşlarıma dönüp baktığımda şunu fark ettim.
Bazı yaşlar bana büyük hediyeler verdi.
Bazı yaşlar ise taşıması zor dersler bıraktı.
bir parçam oldular.
Çocukluğum bana şaşırmayı öğretti.
Biraz daha ergenlik zamanlarım cesur olmayı ve sonra gelen yıllarsa sabırlı olmayı yani sabretmeyi öğrendi.
Kaybetmeyi ve yeniden başlamayı aslında bunların hepsini o çocukluktan sonraki yaş dönemimden biraz sonra hepsini öğrenmeye başladım.
Şimdi size şöyle bir soru yöneltmek istiyorum.
Geçtiğiniz yaşlarınızda hangi Size en büyük dersi verdi.
Hangisi sizi en çok değiştirdi?
Ve hangisi bugün hala içinde yankılanıyor?
Benim için bazı yaşlar çok gürültülüydü açıkçası.
İçimde büyük hayaller vardı.
Çok acelem de vardı.
Her şey hemen olsun istiyordum.
Ha bu değişti mi? Hayır değişmedi.
Ben hala her şey hemen olsun olan taraftayım.
Belki bunu biraz törpülemem gerekiyor.
Evet bunun farkındayım ama...
Pek de becerebildiğimi söyleyemem.
Her yıl aslında yeni bir ders defteri gibi benim için.
Sayfaları kimi zaman gözyaşıyla kimi zaman da gülüşlerle dolduruyoruz.
Ama sonunda hepsi birleşip bugünkü bizi yazıyor.
Şunu fark ettim.
Geçmişe kızmak, geçmişi suçlamak aslında bize hiçbir şey kazandırmıyor.
Çünkü o yaşlar elimizden gelen ne yaptık?
Bazen cahilce, bazen bilmeden.
Bazen de tüm kalbimizde ama o anki halimizle elimizden gelenin fazlasını bile yaptığımız oldu.
O yüzden ben yeni yaşıma girerken geçmişi artık yük olarak değil de hediye olarak taşımak istiyorum.
Evet hatalarım da var, pişmanlıklarım da var.
Ama onlar da benim hikayemin birer satırı aslında.
Ve belki de en güzeli şu cümleyi kurabilmekti.
İyi ki o yaşları yaşadım.
Çünkü onlar olmasa ben bugün burada olamazdım.
Böyle geçmişten bahsettik ama bir de bize bıraktığı izlerden, hediyelerden de bahsettik.
Şimdi biraz da bugüne bakalım.
Çünkü aslında bütün yolculuk burada.
Şu anda saklı. Düşünsene yani geçmiş çoktan gitti.
Gelecekse henüz gelmedi.
Elimizde olan tek şey şu an.
Ve işte şu an yeni yaşıma merhaba dediğim anlardan birisi.
Yeni yaşım aslında yeni bir sayfa gibi görünüyor bana.
Ama bu sayfanın içine neler yazacağım?
İşte o da bana bağlı bir şey.
Şöyle düşünün. Bugün hayat defterinin boş bir sayfası açıldı.
Elinde bir kalem var.
Peki ilk cümle ne? Nasıl başlamak isterdin?
Bazen ilk cümlemi şöyle yazıyorum ben.
Bu yıl kendime daha şefkatli olacağım.
Çünkü şunu fark ettim.
Çoğu zaman kendime en acımasız ben oluyorum.
Yapamadıklarımı, eksikliklerimi, hatalarımı en çok ben yargılıyorum.
Ama yeni yaş bana şunu diyor.
Kendine biraz daha nazik ol.
Belki senin ilk cümlen başka olur, bilemem.
Belki bu yıl daha çok gezeceğim ya da bu yıl sevdiklerime daha çok zaman ayıracağım.
Ne bileyim, bu yıl içimde ertelediğim hayali gerçekleştireceğim gibi.
Ama ne olursa olsun yeni yaş bir başlangıç fırsatı.
Sıfırdan değil, evet.
Ama yeniden başlamak için belki de bu bir davettir.
Biraz durup şunu soralım kendimize.
Bugün şu anda olduğum halimle mutlu muyum?
Mutluluk derken böyle kocaman şeylerden bahsetmiyorum bu arada.
Sadece şu anda olduğum yerde nefes alırken içimde küçük bir huzur var mı?
Bazen mutluluğu çok büyük şeylerde arıyoruz.
Ama yeni yaş bana şunu hatırlatıyor.
Mutluluk çoğu zaman küçük detaylarda saklı.
Bir kahve kokusunda, güneşin pencereden içeri süzülen ışığında, yanımızda sevdiğimiz birinin varlığında ve bazen de sadece kendi sesimizi duyabilmekte.
Belki de işte yeni yaşın en büyük anlamı şimdiyi daha çok hissetmek.
Dünü düşünerek pişman olmadan, yarını düşünerek kaygılanmadan şimdiye merhaba diyebilmek.
Peki ya sen şu anda bu kaydı dinlerken içinde neler var?
Yeni yaşına girerken ya da önündeki günlere bakarken kendine hangi söz vermek isterdin?
Belki daha çok güleceğim, belki artık kendimi arka plana atmayacağım ya da belki de sadece daha çok şükredeceğim.
Düşün ki bugünden sonra hayatında küçük de olsa bir değişiklik başlıyor.
O küçük değişiklik belki kocaman bir dönüşümün ilk adımı olacak hayatında.
Peki geleceğe bakarken bir yandan insan hep umut dolar.
Çünkü biliyoruz ki hiçbir şey aynı kalmıyor.
Bugün zorlandığım, içinden çıkamadığım şeyler bir gün bitiyor.
Bugün bana ağır gelen duygular yarın hafifliyor.
Ve bugün imkansız dediğim ihtimaller de belki de yarın hayatımın en sıradan gerçeği olacak.
İşte yeni yaş bana bu yüzden umut da veriyor.
Çünkü önümüzde açılan yeni sayfa tamamen bizim elimizde.
Ben bazen kendime küçük notlar yazıyorum.
Ve geçen sene ağustos ayında yeni yaşıma yani bir sonraki yaşıma bir mektup tarzı bir şey yazmışım.
Hatta bugün sizinle bunu da paylaşacağım.
27 ağustos 2024'te yazmışım ben bu yazıyı.
Sevgili 26 yaşım diye başlamışım.
Şu an hangi konumdasın?
En çok bunu merak ediyorum.
Hala aynı yerde mi çalışıyorsun?
Hayatına doğru insanları dahil edebildin mi?
Yoksa yanlış seçimler yapmaya devam mı ediyorsun?
Kendinle gurur duyacak neler başardın mesela?
Ya da bugün için konuşmak gerekirse asla mutlu olmadığım bir yerde, vakit geçirecek bir elimin beş parmağını dahi geçmeyecek kadar arkadaşa sahibim.
Çok yorgunum. Sırtımdaki yükler her geçen gün beni aşağı çekiyor.
Umarım 25 bana iyi gelir ve 26'ya mutlu, huzurlu, sağlıklı ve başarılı biri olarak gelirim.
Bunları yazmışım ama dönüp baktığımda belki de bunların bir çoğunu başaramamışım ya da olmamış.
Ama bunu şimdi 27 yaşım için tekrar yapacağım.
Bu bana bir seneki sonraki ben için geri dönüp baktığımda o günkü duygularımdan bugünkü duygularıma baktığımda arada ne kadar...
değiştiğimi görebilmemi de sağlıyor.
O yüzden ben bunu bir iki senedir yapmaya çalışıyorum.
Ve işte böyle zamanlarda da bazen geriye dönüp bakıyorum ve bazı yaşlarım dostluklarıyla hatırlanıyor.
O yıllarda yanımda kim varsa o yılın hatırası da onunla birlikte geliyor aklıma.
Mesela çocukluk arkadaşlarım ya da lise yıllarındaki sırdaşlarım ya da kısa süreli ama etkili tanışıklıklarım.
Ve belki de yıllarca hayatımızda kalıp kök salan dostluklar.
İşte yeni yaşım bana şunu da fısıldıyor.
İnsanlar gelip geçiyor evet.
Ama her biri bizde birer iz bırakıyor.
Kimi zaman kırıcı biz, kimi zaman iyileştirici.
Ama izsiz hiç kimse gitmiyor.
Peki siz geçtiğiniz yıllarda kimleri hatırlıyorsunuz?
Yani bir yaş dediklerinde aklına hangi insan geliyor?
Belki seni en çok güldüren dostun.
Belki de seni en çok inciten kişi.
Belki de seni hiç tanımadan iyileştiren biri.
Ve şunu düşünün. Yeni yaşınızda girerken yanınızda kimleri götürmek istiyorsunuz?
Kimleri kalbinizde taşımak istiyorsunuz?
Ve kimleri artık teşekkür ederek geride bırakmalısınız?
İşte bu sorulara verdiğiniz cevaplar yeni yaşınızın da insan haritasını çizen en büyük faktörler olacak.
Şimdi... Ben yeni yaşıma girerken yanımda taşıdığım insanlara şunu söylemek istiyorum.
İyi ki varsınız.
İyi ki benimle yürüdünüz.
En zor zamanlarımda her daim yanımda destekçim oldunuz.
Ve eğer yollarımız ayrıldıysa iyi ki bir süre bile olsa hayatıma dokundunuz.
Çünkü her insan hikayemde birer cümle bıraktı.
Kimi noktalı bir cümle, kimi soru işareti, kimi de yepyeni bir paragraf.
Ve bu cümlelerini toplamak bugün olduğum kişiyi yazdı aslında.
Yeni yaş işte bu yüzden sadece benim değil bizim, benimle birlikte yürüyen herkesin biraz da ortak hikayesi.
Ben bu yaşıma elveda derken benim her anımda özellikle Son birkaç yıldır yaşadığım zor şeylerde yanımda olan yakın arkadaşıma
teşekkür etmek istiyorum.
Çünkü ben bu zor zamanları gerçekten o yanımda olduğu için biraz daha kolay atlattım.
Ve bana her zaman, her daim bütün fikirlerime destek olduğu için, bugün bu podcastı kaydetmemde bile en büyük destekçim olduğu için teşekkür etmek istiyorum.
İyi ki hayatımdasın.
İyi ki bana destek alıyorsun.
Seni çok seviyorum.
Beni dinlediğiniz için çok teşekkür ederim.
Bir sonraki bölümde görüşmek üzere.
Kendinize çok iyi bakın.
Ve umarım yeni yaşınız hepinize gönlünüzden geçtiği gibi bir yaş olur.
Hoşçakalın.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.
