Transkript
David ve Louise çifti 1979 yılında tanıştılar.
David 17 yaşında bir erkek, Louise ise henüz 10 yaşında bir kız çocuğuydu.
Daha en temelde sağlıksız ve normal olmayan bir ilişkiydi.
Aileler bu ilişkiye kesinlikle karşılardı.
Hem reşit olmayan bir durumdu hem de Louise'in babası çok katı biriydi.
Wayne Robinette yerel bir kilisede papazlık yapıyordu.
Bu ilişkiye karşı çıkıyordu.
Karısı yani Louise'in annesi Phyllis ise Daha sonraları garip bir şekilde bu ilişkiyi destekledi.
Bir süre papaz babadan bu ilişki gizlendi.
En sonunda ilişkiye engel olamayacağını anlayınca bu küçük yaşta birlikte olan çiftin evlenmesine karar verdiler.
Aradan tam 6 yıl geçmişti.
David 23, Louis ise 16 yaşındaydı.
1985 yılında ikisinin ısrarları ve birkaç evden kaçma girişiminden sonra evlenebildiler.
Mayıs 1968'de doğan Louise korkunç sorunlu bir çocukluk dönemi geçirmişti.
Ailesi ona çok kötü davranıyordu.
Louise'in Elizabeth isminde kendinden küçük bir de kız kardeşi vardı.
İkisi de anneleri tarafından düzenli olarak zengin sübyancı erkeklere para karşılığında satılıyordu.
Taciz ve cinsel saldırıya uğruyorlardı.
Hatta bir ara kuzenleri Patricia bile bu iğrenç tacize ortak edilmişti.
Ancak Louise ailenin en büyüğü olduğu için Nişanlı bir asker olan büyük babası John Taylor da dahil olmak üzere her zaman hedefti.
Hatta Louise annesini sübyancıların onu almasına izin vermemesi için yalvarıyordu.
Ancak kadın onları beslemesi ve giydirmesi gerektiğini söylüyordu.
Anneleri inanılmaz derecede korkunç bir kadındı.
Bütün bu korkunç ve iğrenç olaylara rağmen aile ironik bir şekilde katı katolik tavrını da sürdürüyordu.
Anne ve babaları önlerinde sürekli kavga edip, Ve birbirlerine saldırıyordu.
Louise ileriki zamanlarda meslektaşlarından zorbalık ve ölüm tehditlerine maruz kalırken yardım için yalvarışları ihmal ediliyordu.
Bununla birlikte kardeşi Elizabeth'e göre asla dile getiremediği travmalara ve psikolojisinde meydana gelen kendi kendini yok eden süreçlere rağmen Louise her zaman iyi bir insan,
çok ilgili, yardımsever ve herkese karşı nazik, aşırı çekingen bir insandı.
Ancak Lewis 40 yaşına geldiğinde farklı davranmaya başladı.
İçki içmek, sigara içmek, açık giyinmek ve internette zorbalık yapmak, müstehcen veya açıkça cinsel içerikli yorum yapmak ve paylaşmak onun için yaşam biçimi haline dönüşmüştü.
David Alan Turpin 1961 yılında doğdu ve gelecekteki karısının aksine son derece normal bir ailede büyümüştü.
İlkokul yıllarında her zaman çalışkan birisiydi.
Onu destekleyen ve cesaretlendiren bir annesi vardı.
Okul yıllığına da onun hakkında olumlu şeyler yazıyordu.
Sosyal ve sevilen biriydi.
Bilim kulübü, acapella, incil çalışmaları gibi etkinlikler hayatının içindeydi.
Louise'in tam zıttı gibiydi.
Virginia Tech Üniversitesi'nden bilgisayar mühendisliği bölümünden mezun oldu ve emekli olmadan önce büyük şirketlerde çalışabildi.
Elizabeth bu çiftin gerçek yüzünü görecek ilk kişi olacaktı.
1986 yılına gelindiğinde çiftin çoktan 4 çocuğu vardı.
David'e o dönem bir iş teklifi geldi.
Ailecek Texas'a taşındılar.
Louise'in kız kardeşi Elizabeth de üniversiteye henüz başlamıştı.
Ablası ve eniştesinin yanında kalmaya karar verdi.
Böylece hem bedavaya kalacak bir yeri olacaktı hem de bir yandan üniversiteye gidebilecekti.
Tabi eğer normal bir hayat yaşayabilseydi.
İlk başta Elizabeth her şeyin normal olduğunu ve normal gideceğini düşünüyordu.
Ama bir süre sonra ablası ve eniştesinde yanlış bir şeyler olduğunu fark etmeye başladı.
Turpinlerin evinde kurallar son derece katıydı.
Louis çocuklarına karşı keskin kurallar koyuyordu.
Özellikle en büyük kızları teyzelerinin yanında oturmak, onunla konuşmak için bile izin istiyordu.
Bu çok garip bir durumdu.
David zaten çok somurtkan ve suratsız birisiydi.
Bu yüzden onun herhangi bir katı davranışı Elizabeth'in ilgisini çekmiyordu.
Asıl garip olan kendi öz ablasıydı.
Bütün her şey onun onayından geçmek zorundaydı.
Artık bütün bu kurallar Elizabeth için de geçerliydi.
Çok gizemli bir kuralı vardı.
Elizabeth evin adresini kimseye söyleyemezdi.
Kim neden böyle bir şart koyardı ki?
Hatta genç kadın evin içinde telefonla konuşamıyor, dışarıya çıkıp dolaşamıyordu bile.
Ne o ne de yeğenleri odalarının kapılarını kapatamıyordu.
Odalarının kapılarını açık bırakmak zorundaydı.
Elizabeth'in özel hayatı diye bir şey asla yoktu.
En ufak bir mahremiyet denemesinde bu hastalıklı çift hemen müdahale ediyordu.
Daha da kötüsü Elizabeth duş alırken kapısını kapatmayı denemişti.
Ama ona bile izin vermediler.
Bu çok çok daha garip bir olaydı.
En sonunda o da dayanamaz hale gelmişti ama çok korkuyordu.
Gidecek gücü yoktu.
Belki de yaşadıklarına inanamıyordu.
Kabus gibiydi.
Kendi öz ablasından zulüm görüyordu.
Yeğenlerine yardım da edemiyordu.
Evden ayrılabilmek için onun bir şey yapmasına da gerek kalmadı.
Louise öyle psikopat biriydi ki Elizabeth'in işte ve üniversitede sosyalleşip arkadaşları olduğunu fark ettiği anda kızı evden kovdu.
Peki bu ev daha sonra iyice nasıl kabuslar evine dönmüştü?
2011 yılıydı.
Maddi sebepler yüzünden David Turpin'in ve ailesinin Teksas'tan Kaliforniya'ya taşınması gerekti.
Daha sonra David çocuklarının evde eğitim görebilmesi için Paris'teki evlerini özel okul olarak kaydettirdi.
Kendisini de St. Chesle Day School adlı bu sözde kurumun müdürü olarak atadı.
Farklı sınıflara 6 öğrenci kaydetti.
Bu arada Amerika'daki hükümete göre ebeveynler, öğrenciler veya yasal vasiler bu tür vakıflardan tamamen sorumludur.
Devletin onları izlemesine izin verilmez.
Bir süre sonra çift ailenin geri kalanıyla tüm görüşmelerini kesti.
Tamamen bağları koparmak için karşı tarafa da evlerine gelmelerini yasakladı.
Louis çocuklarına Elizabeth'le görüntülü konuşma üzerinden görüşmelerine bile izin vermiyordu.
Yıllar geçiyordu. Terp'in çifti çocuklarıyla izole ve kimsenin o evde neler döndüğünü bilmeden yaşıyordu.
Yakın zaman olan 14 Ocak 2018 yılına geldiğimizde 2 yıllık bir çabanın ardından David ve Louise'in 2 çocuğu korku evinden kaçmayı başardı.
Ancak aralarından bir tanesi korkularına yenik düşüp evine geri dönmek zorunda kaldı.
Anne ve babalarından öyle korkuyorlardı ki özgürleşmek, yaşadıklarını paylaşmak onlar için imkansızdı.
17 yaşındaki Jordan ise kaçmayı sürdürdü.
Anneleri tarafından yalnızca acil aramalara açılmış bir telefonla polise ulaşmaya başaran kız çocuklarsa dış dünyaya dair hiçbir şey bilmiyordu.
İzlediğiniz için teşekkür ederim.
İzlediğiniz için teşekkür ederim.
Polisi aradılar ve çaresizce yardım istediler.
Polis evin adresini istediğinde hiçbir şey söyleyemedi.
Ancak evde bulduğu zarflardan birinde posta kodunu buldu ve bunu polise söylediler.
Polisler hemen olay yerine geldiler.
Burada kötü şeylerin olduğu belliydi.
Memurlardan birisi çocukların el fenerlerinin ışığında parçalanacakmış gibi çok kırılgan göründüğünü söyledi.
Bu nasıl olabilirdi?
Çocuklar bulunduğunda korkunç bir manzarayla karşılaştılar.
Odalarında zifiri karanlıkta yataklarına zincirlenmişlerdi.
Ev, çürüyen dışkı, idrar ve bozulmuş yiyecek kokuyordu.
Yerde kir, her yerde çöp torbaları vardı.
Çocuklar yetersiz beslenmiş, yırtık pırtık ve pislik içindeydiler.
Vücutlarının tek temiz yeri kelepçelerin deriyle birleştiği o ufacık yerdi.
Kendilerine işkence eden ve onları dış dünyadan soyutlayan psikopat iki insanın elinde yıllarca işkence görmüş masum çocukların hayatları bunlardan ibaret ediyor.
David ve Louis Turpin her gün 13 çocuğunu dövüyor, boğuyor, kelepçeli tutuyordu.
İtiraflarda çocuklar ebeveyn istismarını hafifletmek ve kimsenin varlıklarını fark etmemesi için günde 15 saat Sabah 4'te uyumaya zorlandıklarını söylüyorlardı.
5 yıldan fazla bir süredir güneş ışığı görmemişlerdi.
Sadece ebeveynleri onları birer birer yemek yemeyi çağırdığında odalarından çıkabiliyorlardı.
Günde sadece bir öğün fıstık ezmeli sandviç veya donmuş börek yiyorlardı.
Bu nedenle potasyum ve kan şekeri eksikliğine ek olarak ciddi şekilde yetersiz beslenmişlerdi.
Bu insanlık dışı bir durumdu.
Çocuklar yıllar sonra seslerini duyurabilmiş ve bu korku evinden kaçabilmişlerdi.
13 çocuk da uzun süre hastanede kalıp tedavi oldular.
Yetersiz beslenmenin sebep olduğu bazı hastalıklara sahiptiler.
Doktorlar onları tedavi edebildiler.
Daha sonra çoğu koruyucu ailelerin yanına yerleşti.
En sonunda Turpin çifti de haç ettikleri cezayı aldı.
David ve Louis 14 suçlamaların hepsinden suçlu bulundu.
25 yıl sonra şartlı tahliye imkanıyla ömür boyu hapis cezasına mahkum edildiler.
İfadesinde çiftin kızlarından birisi yaşadığı tüm istismarları ve ondan alınan hayatın bir kısmını da anlattı.
Ailesinin tüm hayatını çaldığını ama yaşamın onun için devam ettiğini belirtti.
İnancına göre de annesini bu hale dönüştüren kişi babasıydı.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.