Bölüm 28: Dinozorlar Özel Serisi - Part 2: Göklerin, Denizlerin Devleri ve Gizemli Raptorlar

Şimdi keşif zamanı, burada sorular hep farklı.

Hazırsan başlıyor bu kez, çocuklar için geliyor bu podcast.

Merhaba minik kaşifler ve evde her odadan yükselen o taklit seslerini, mükemmel kükremeleri ve neşeli çığlıkları gülümseyerek dinleyen sevgili ebeveynler.

Minik kaşiflere hepiniz hoş geldiniz.

Ben Pelin. Geçen hafta Ev Dinozor serimizin ilk adımını atmış, Karadaki devlerin odasına girmiştik.

İlk dinozorun küçüklüğüne şaşırmış, Kral T-Rex'in omuz büyüklüğündeki dişlerini ve kartal gözlerini öğrenmiştik.

Bugün ise Dinozorlar serisi Part 2 ile maceramıza tam gaz devam ediyoruz.

Bu hafta zaman makinemizin yönünü karadan biraz çeviriyoruz.

Başımızı yukarı kaldırıp gökyüzündeki dev kanatlara bakacağız.

Sonra okyanusun en derinlerindeki gizemli deniz canlılarıyla tanışacağız.

Ve tabii ki en sona sakladığımız o meşhur, çok zeki ve çok hızlı avcıların yani raptorların odasını açacağız.

Eğer hazırsanız kemerleri sıkıca bağlıyoruz ve keşif başlıyor.

Şimdi hep birlikte hayal edelim ve ilk olarak başımızı gökyüzüne çevirelim çocuklar.

Biz kitaplarda bazen çizgi filmlerde havada uçan o dev canlıları hep uçan dinozorlar olarak biliriz değil mi?

Ama sıkı durun.

Bilim insanlarına göre onlar aslında tam olarak dinozor değil.

Uçabilen devasa sürüngenlerdi ve onlara terozor deniyordu.

İşte bu uçan devlerin içinde öyle biri vardı ki adı Quetzalcoatlus'tu.

Söylemesi biraz zor ama boyutu inanılmazdı.

Quetzalcoatlus dünyanın gelmiş geçmiş en büyük uçan canlısıydı.

Kanatlarını bir açıyordu ki çocuklar, boyu neredeyse havada uçan küçük bir uçak kadar oluyordu.

Yerde yürüdüğünde ise boyu şimdiki uzun boylu bir zürafa kadardı.

Düşünsenize gökyüzünde bulutların arasında küçük bir uçak büyüklüğünde dev bir canlı süzülüyor.

Ne kadar etkileyici değil mi?

Ama boyutları bu kadar devasa olmasına rağmen kemiklerinin içi tıpkı şimdiki kuşlar gibi.

Bomboş ve sümgerimsiydi.

Bu sayede gökyüzüne rahatça havalanabiliyor ve dev kanatlarıyla kilometrelerce uzağa zahmetsizce süzülebiliyordu.

Peki gökyüzü böyleyken denizlerin altında neler oluyordu?

Zaman makinemizle okyanusun serin sularına daldığımızda karşımıza şimdiki köpek balıklarından bile büyük deniz sürüngenleri çıkıyor.

Bunlardan en meşhuru kocaman ve güçlü çenesiyle bilinen Mozazarustu.

Tıpkı dev bir timsah gibi yüzüyordu ama ayakları yerine devasa paletleri vardı.

Denizlerin altındaki o kocaman balıklarla besleniyor, suyun içinde ise çok hızla ilerleyebiliyordu.

Bir de upuzun boynuyla şimdiki kuğulara benzeyen ama onlardan kat kat büyük olan plesiosorus vardı.

Bu dostumuzu denizin ortasında süzülen devasa bir kuğu gibi hayal edebilirsiniz.

Onların kürek gibi kullandığı 4 tane kocaman palet ayağı vardı.

Suyun içinde bu paletlerini aşağı yukarı sallayarak adeta uçarmış gibi yüzüyorlardı.

Üstelik o upuzun kuğu boynu sayesinde balık sürülerine gövdesini hiç göstermeden kafasını sinsice uzatıyor, keskin dişleriyle balıkları şıp diye yakalıyorlardı.

Yani denizlerin altı da en az kara kadar hareketli ve gizemliydi.

Ve gelelim herkesin heyecanla beklediği o odanın kapısını açmaya.

Evet, hepimizin çok iyi bildiği, hani o çok zeki, çok hızlı olan meşhur Velociraptorlar.

Biz onları hep kocaman, yeşil ve pullu birer timsah gibi gördük değil mi?

Çocuklar, paleontologlar raptor fosillerini incelediklerinde ne bulmuşlar biliyor musunuz?

Raptorlar aslında pullu değil, tüylü canlılardı.

Evet, yanlış duymadınız.

Kafalarından kuyruklarına kadar rengarenk tüylerle kaplıydılar.

Üstelik boyutları da bizim bildiğimiz kadar devasa değildi.

Gerçek bir Velociraptor aslında neredeyse büyükçe bir hindi veya horoz kadardı.

Ama çok güçlü bacakları vardı.

Arka ayaklarında kocaman ve kıvrık birer kanca tırnağı taşıyorlardı.

Çok hızlı koşuyorlar ve arkalarındaki o tüylü kuyruklarını tıpkı bir bisiklet direksiyonu gibi kullanarak aniden yön değiştirebiliyorlardı.

Boyları küçüktü ama zekaları tek kelimeyle muazzamdı.

Bilim insanları onların beyin yapısını incelediğinde birçok dinozordan daha zeki olduklarını gördüler.

Bazı araştırmacılar zaman zaman birlikte hareket etmiş olabileceklerini düşünüyor ve avlanırken birbirlerine yardım ettiklerini düşünüyorlardı.

Mesela bir avın dikkatini dağıtmak için önden kendini gösterirken diğer arkadaşları arkadaki çalıcıklara gizlenip pusu kuruyorlardı.

İşte bu harika zekaları ve hızları onları dönemin en başarılı avcılarından biri yapıyordu.

İşte böyle minik keşifler.

Dinozorlar çağı sadece karada yürüyen T-Rex'lerden ibaret değildi.

Gökyüzünde küçük bir uçakla aynı boyutta olan dev kanatlar süzülüyor, denizlerin altında dev paletlerle yüzülüyor ve karanın gizli köşelerinde hindi boyunda

ama inanılmaz hızlı raptorlar koşturuyordu.

Şimdi bu heyecanlığı ikinci bölümümüzde kapatmadan önce yine geçen haftaki gibi size bir sorum var.

Eğer bir zaman makinemiz olsaydı ve zamanda geriye gidebilseydik, siz gökyüzünde o dev kanatlı Quetzalcoatlus'un üzerinde bulutların arasında uçmak mı isterdiniz?

Yoksa karaya inip çok ama çok hızlı olan velosiraptorlarla bir koşu yarışımı yapmak isterdiniz?

Cevaplarınızı merakla bekliyorum.

Haftaya yine Dinozorlar serisi part 3'te birlikte dinozorların dünyasını keşfetmeye devam edeceğiz.

Bu arada minik keşifler, eğer sizin de Pelin abla şu dinozoru da kesin anlatmalısın, ben onun süper güçlerini çok merak ediyorum dediğiniz gizemli bir fikriniz varsa hemen

anne ya da babanızın kulağına fısıldayabilirsiniz.

Onlar da instagramdan bana yazıp yeni bölüm fikirlerinizi benimle paylaşabilirler.

Haftaya yeni bölümümüzde görüşmek üzere.

Merakla kalın, hoşçakalın.