Bölüm 19: Gökyüzü Neden Fotoğraf Çeker Gibi Parlar?

Şimdi keşif zamanı, burada sorular hep farklı.

Hazırsan başlıyor bu kez, çocuklar için geliyor bu podcast.

Merhaba minik keşifler ve çocuklarıyla birlikte öğrenme heyecanını her daim yaşamaya devam eden sevgili ebeveynler.

Minik keşiflere hepiniz hoş geldiniz.

Ben Pelin. Bahar geliyor, havalar yavaş yavaş güzelleşiyor.

Tam dışarı çıkıp o masmavi gökyüzünün ve pamuk gibi beyaz bulutların tadını çıkaracakken bazen bir bakıyoruz ki o beyaz bulutların yerini gri, ağır ve biraz da ciddi görünen

bulutlar alıyor. Biz bu konuyu bir önceki bölümümüz bulutlar neden düşmez de konuşmuştuk.

Hatırladınız mı? O yüz fil ağırlığındaki ağır ve su dolu bulutlar bazen gökyüzünü kaplayıveriyor.

İşte tam o anlarda...

birden gökyüzü sanki dev bir fotoğraf makinesiyle fotoğrafımızı çekiyormuş gibi bembeyaz parlıyor.

Hemen arkasından da o meşhur güm sesi geliyor.

Peki gökyüzünde kim flash patlatıyor?

Yoksa bulutlar birbirine şaka mı yapıyor?

Hazırsanız bu ışıklı maceranın sırrını çözmek için yola çıkıyoruz ve keşif başlıyor.

Çocuklar, bu işin sırrı aslında küçük bir sürtünme oyununda gizli.

Hani bazen yün kazağınızı çıkarırken çıt çıt diye sesler duyarız ya da kaydıraktan kayarken saçlarımız havaya dikilir ya.

İşte orada minicik bir elektrik oluşur.

Şimdi o kara ve ağır bulutların içinde milyonlarca su damlasının birbirine çarptığını ve sürtündüğünü hayal edin.

Bulutun içi o kadar çok elektrikle doluyor ki artık sığmıyor.

Ve bu elektrik bir buluttan diğerine ya da yere doğru kocaman bir ışık çizgisi olarak fırlıyor.

İşte gökyüzünü bir fotoğraf makinesi flaşı gibi aydınlatan o muazzam ışığa biz şimşek diyoruz.

Peki ya o gürültü?

O parlak ışık havadan geçerken etrafını o kadar hızlı ısıtıyor ki hava birden patlıyormuş gibi güm diye bağırıyor.

Ama dikkat edin önce ışığı görüyoruz.

Sessizse biraz daha sonra duyuyoruz.

Çünkü evrende hiçbir şey ışık kadar hızlı koşamaz.

Işık o kadar hızlıdır ki gökyüzünde parladığı an hop diye gözümüze ulaşır.

Ama ses biraz daha yavaştır.

Işığın arkasından koşa koşa gelmeye çalışır.

Hatta size bir sır vereyim mi?

Bu sayede tam bir gökyüzü dedektifi olup şimşeğin bize ne kadar uzak olduğunu şıp diye anlayabiliriz.

Işığı gördüğünüz an hemen içinizden saymaya başlayın.

1, 2, 3 Eğer sesi duyana kadar 3'e kadar sayabiliyorsanız o şimşek bizden yaklaşık 1 km uzakta demektir.

Ama saymaya devam ediyorsanız ve ses hala gelmediyse bu şimşeğin bizden çok ama çok uzaklarda bir yerlerde olduğu anlamına gelir.

Sesin bize ulaşması ne kadar uzun sürerse Şimşek bizden o kadar uzakta çakıyor demektir.

Hadi bakalım bir dahaki sefere siz kaça kadar sayabileceksiniz.

Yani anlayacağınız minik kaşifler gökyüzü aslında fotoğraf çekmiyor.

Sadece bulutlar birazcık elektrikli oyunlar oynuyor.

Işıkla sesin bu yarışında kazanan hep ışık olsa da biz arkadan gelen o dev sesi beklemeyi çok seviyoruz.

Peki o zaman size bir sorum var.

Madem gökyüzünde şimşek çaktığında bizim fotoğrafımızı çeken bir makine gibi flash patlıyor.

Sizce bir dahaki sefere o flash patladığında gökyüzüne nasıl bir poz verebiliriz?

En komik suratımızı mı yapsak yoksa dev bir kahkaha mı atsak?

Cevaplarınızı bana anlatmayı unutmayın.

Bir sonraki maceramızda görüşmek üzere.

Merakla kalın, hoşçakalın.