İsrail, Ay'a Binlerce Tardigrad Gönderdi ve Aracın Kontrolünü Yitirerek Ay'a Çakılmasına Neden Oldu!

İsrail Ay'a binlerce tardigrat gönderdi ve aracın kontrolünü yitirerek Ay'a çakılmasına neden oldu.

Ay'da an itibariyle binlerce tardigrat bulunuyor.

İsrail'in 11 Nisan 2019 tarihinde Ay'a gönderdiği Bereshit robotik uzay aracı iniş sırasında kontrolden çıkarak Ay'a çakıldı.

Bu insanlığın uzay görevleri için üzücü bir haber olsa da daha kritik problem beraberine getirdi.

Uzay aracı içinde insan kültürüne ve toplumuna dair 30 milyon sayfaya karşılık gelen dijital kayıtlarının yanı sıra bir de sıradaşı bir yolcu bulunuyor.

Dehidrasyona uğratılmış yani susuz bırakılmış tardigradlar.

Su ayıları bulunuyordu. Hem de binlerce.

Tardigradlar dayanıklılıklarıyla bilinen sadece 0.05 ile 1.2 mm arasında boya sahip adeta bir süper canlıdır.

Öyle ki uzay şartlarında haftalarca bekletildikten sonra bile normal şartlara döndüklerinde hiçbir şey olmamış gibi öreme döngülerine devam edebilmektedirler.

Bu hayvanların eksi 200 dereceden 149 dereceye kadar olan sıcaklıklarda hayatta kalabildiği bilinmektedir.

Ayrıca vücutlarına sudan yoksun bırakarak fıçılama adı verilen bir sürece girebilirler ve bu halde 10 yıldan uzun bir süre boyunca rahatlıkla yaşamlarını sürdürebilirler.

Dolayısıyla ayda yitirmek isteyeceğimiz son tür tardigratlardır diyebiliriz.

Bu mikroskobik canlılarla ilgili daha fazla bilgi buradan alabilirsiniz.

Neyse ki insana ait DNA örnekleriyle bir arada gönderilen tardigradlar reçineyle örtülü bir tabaka içinde hapsedilmiş haldelerdi.

Bir bant üzerine dökülen binlerce tardigradı birkaç katman reçineyle sarıldıktan sonra ay aracı eklenmişti.

Tardigradların da bu koruyucu tabaka içinde bulunuyor olmaları hem iyi hem kötü haber.

İyi haber çünkü muhtemelen çarpmadan sağ çıktılar.

Kötü haber çünkü sağa çıktılar ve ayda bulunuyorlar.

Şu anda deaktive olmuş bir haldeler ancak şartlar değişecek olursa veya bilmediğimiz bir özellikleri varsa bu canlılar belki de dünya dışında saçtığımız ilk yaşamama potansiyeline sahipler.

Zaten tardigratların en başından bu göreve dahil edilme nedeni de bu.

Yıllar sonra yapılacak deneylerde bu araç içindeki deaktive halindeki tardigratlar canlandırılarak özelliklerine bakılabilir.

veya ne kadar süre bu halde kalabilirleri daha iyi anlaşılabilir.

Normalde bu canlılar en az 10 sene boyunca bu durumda kalıp sonra normal yaşamaya devam edebiliyorlar ancak bilim insanları bundan çok daha uzun süreler boyunca da bu hayvanların yaşama döndürebileceğini düşünüyorlar.

Bu deneyin amacı da buna yönelik denekleri aya göndermekti.

Eğer bilim insanları yanılıyorsa bu canlılar muhtemelen en geç birkaç on yıl içinde ölmüş olacaklar.

Bir şekilde bu deaktif durumdan çıkıp da yaşama dönseler bile beslenmek için ihtiyaç duydukları algılar, likenler, yosunlardan yoksun oldukları için fazla uzun yaşayamazlardı.

Ayda suyun bulunmuyor olması bu tardigratların asla hayata dönememesine neden olabilir.

Fakat evrimin dünya üzerinde üretebildiği canlı çeşitliği düşünecek olursa ayda bu ufaklıkların varlıklarını sürdürmesi olası.

Hele ki kanibalistik bir tür olmaları dolayısıyla birbirlerini yiyerek de beslendikleri için.

Eğer ki üreme hızları besin ihtiyaçlarını dengeleyecek olursa ve bilmediğimiz mekanizmayla tardigradlar yaşama dönecek olursa bu ufak hayvanlar aya yayılarak türleşmeye başlayabilirler.

Dahası uzmanlar ekledikleri reçin tabakasının sağladığı ek direnç sayesinde hem DNA ve kitap koleksiyonunun hem de Sardigratların büyük bir kısmının çarpmada varlıklarını korumuş olabileceklerini söylüyorlar.

Yapılan ölçümlere göre çarpma sonrası üretilen sıcaklık koruyucu nikel tabakasını eritebilecek düzeyde değildi.

Bu nikel tabakası ise radyasyondan koruyucu ek tabakalarla korunmaktaydı.

Eğer DNA ve dijital kitap koleksiyonu parçalandıysa bile gönderdikleri veri miktarı sayesinde bunların büyük bir kısmının birleştirebileceği düşünülüyor.

Bu durumun bir diğer sıkıntısı uzayda yaşam çalışmalarına leke düşme potansiyeli olması.

Çünkü ay ve diğer gök cisimlerinden elde ettiğimiz toprak ve hava örneklerinin dünyadan kontamini olmadığından emin olmak isteriz.

Çünkü dünyadan bulaşmış örnekler sonuçlara gölge düşürecektir.

İsrail'in bu hatası eğer beklenmedik bir sonucu eden olursa bundan sonra aydan getirecek örneklerin saflığı soru işareti içerecek demektir.

Ancak bu, insanlığın Ay'da bıraktığı ilk DNA değildir.

Apollo görevlileriyle Ay'a giden astronotlar da orada DNA'larını bırakmışlardır.

Daha da fenası, astronotlar Ay'a 100 çanta dolusu insanda çıkısı bırakmışlardır.

Bu dünyaya dönüşte yük azaltmayı sağlayan yöntemlerden birisidir ve ayrıca ileri deneylerde bu dışkılar incelenmeyecektir.

Bu dışkılar içinde bol miktarda bakteri bulunmaktadır.

Ancak bu tardigradlar belki de ayda yaşam sürdürme potansiyeli olan ilk hayvanatları olarak kayıtlara geçti.

Tüm bu olayın potansiyel sonuçlarını zaman ve ilerleyen ay görevleri gösterecek.

Sadece şunu bilin ki gökyüzünde parlak aya gözünüzü diktiğinizde artık tamamen ölü bir kaya parçasına bakmıyorsunuz.