İyileşme Süreci

Selam umarım herkes iyidir.

Bu bölümün adı iyileşmek.

Yazdığım bir yazıyı okuyarak başlamak istiyorum.

İyileşmek her şeyin yoluna girmesi değil, o şeylerin artık seni altüst etmemesidir.

Zaman zaman eski duygular hortlayabilir yüzeye.

Bu normal, korkma.

Tekrar geldiklerinde ne yapman gerektiğini öğrendiğinde değişir her şey.

Kaçmak yerine ona bakmak ve onunla ilgilenmek, ne yapacağını bilmek güç verir.

Ve seni eskisi gibi alt üst etmez.

Bu yüzden o seni rahatsız eden duygu ve durumların tekrar gelmesinden korkmak yerine nasıl davranacağını öğrenmen önemli.

İyileşmek bir anda her şeyin mükemmele dönmesi değil, iniş çıkışlarla yolda öğrenme yolculuğudur.

Ve günden güne daha iyi olursun.

Bir günde değil. İyileşmek bir anda olunacak sanıyoruz.

Bir günde, bir saniyede ya da birkaç zaman geçince bitti.

Tamamen bir daha geri dönmeyecek bir şey.

Tamamen bittikten sonra mükemmeliz, iyiyiz, hiç kötü değiliz, tekrar kötü olmayacağız.

Böyle tamamlanacak bir sonuç gibi görüyoruz.

O yüzden bazen hüsrana uğrayabiliyoruz.

Böyle bir şey değil aslında, bir yolculuk.

Çünkü duygulardan bahsediyoruz.

İnsanız, hisler, duygular, psikoloji bunlar böyle matematiksel şeyler değil.

Ve mükemmel olacak şeyler de değil bir anda.

Bu sürece böyle mantıkla bakmak bazen bizi sıkışmış veya hayal kırıklığına uğramış hissettirebiliyor.

Böyle yapmamak önemli, bunu fark etmek önemli.

Gerçekçe bir erdem aslında iyileşmenin iniş çıkışlı, bazen durağın, bazen inişli, bazen de daha iyi hissedilen bir süreç olduğunu bilmek gerekiyor.

Bu bir ilişkinin bitişi olabilir, bir işten ayrılma olabilir, bir arkadaşlığın bitişi olabilir, hayatta zorlanan bir konu olabilir.

Yani iyileşmemiz, değişmemiz, gelişmemiz bu zorlu süreçlerden sonra iyileştiğimiz süreçlerle alakalı olabilir.

İyileşmek için acele ediyoruz aslında.

O kötü duygularla kalmak istemiyoruz.

Hüzün, duygusallık, mutsuzluk bunlar böyle çok tatsız konular.

İyileşme sürecinde de çokça varlar aslında.

İniş çıkışlar, dalgalanmalar da var.

Süreci böyle gerçekçi bir yerden görürsek yaşanırken daha zorlanırız.

Aslında bu akşam yani bunu kaydetmeden önce tam olarak buna benzer bir şey hissettim.

Yani ona şaşırdım hatta yani bu konuyu seçmiştim.

İyileşme konusunu konuşurum diye ve tam da böyle kendi yaşadığımla eşleşen bir yer olması ilgincime gitti.

Yani tesadüf mü değil mi bilmiyorum.

Şöyle. Atlattım, değişti, geçti, bitti sandığın, rafa kaldırdığın, artık onu böyle noktaladığın bir şeyin tekrar ansızın bir noktada seni anlık yakalaması olabiliyor.

Bu normal. Öncelikle burada paniklememek, kaçmamak, endişelenmemek gerekiyor.

Bu çok insani bir şey.

İyileşmek öyle bir anda bir günde ya da sayılı günleri bitirdiğinde tik atacağım bir şey değil.

Önce bunu bilmek insana bir rahatlık veriyor.

Ve duygular çok geçici.

O duygu geldiği için, kötü şu an hissettiğin için, bir düşüş yaşadığın için iyileşmemiş olmuyorsun.

Onca yürüdüğün yollar boşuna değil aslında tabii ki.

Hiçbir yol boşuna değil, hiçbir tecrübe, hiçbir deneyim boşuna değil.

Ama tam istediğimiz o huzur, iyileşme, hafiflik hissi olmadıkça ya da bir an bozulduğunda bu huzurumuz çok panikleyebiliyoruz.

Bu duyguların ne olduğunu bilmemekle, buralarla nasıl baş edeceğimizi, yüzleşeceğimizi bilmediğimiz taraflarla alakalı.

İnsan duygularıyla barıştığında, kötü duyguları artık öcüleştirip kenara atmadığında kendi içsel sürecine daha nazik, daha bilinçli yaklaşabiliyor.

Yani en azından benim için öyle oldu.

Çok önceden aslında kötü duygular benim de baş düşmanımdı.

Yani hep mutlu olmak, hep iyi olmak.

Her insan gibi belki bunları istiyordum.

Yani acı, mutsuzluk olmasın.

Üzüntü olmasın vs.

Yani kontrol edemediğim kötü duygular beni ele geçirmesin.

Çünkü onlar geldiğinde ne yapacağını bilmiyorum.

Ama şimdi yıllar içinde değiştikçe bu düşük haller, üzgünlükler, dalgalanmalar, nötr hissetmeler veya sıkışmış, anlamsız hisler artık korkutmuyor.

İnsanım, bu insanın normal duygusal dangalanmaları ya da bir olay oluyor.

Akabinde bir şeyler hissediyorum.

Etki tepki diye bir şey var.

Her şey gibi bu da geçici.

Bu akşam nasıl geçecekse bu duygu da geçecek.

Bu sabah, bu akşam, bu karlar, bu kış, yaz, bahar.

Her şey geliyor geçiyor.

Her yaşımız, her mevsim, her üzüntü, her hayal kırıklığı, her insan.

Her şey geçiyor.

Böyle bunu tekrar hatırlamak, tekrar tekrar bilsek bile hatırlamak insana iyi geliyor.

Kendime de söylemek iyi geliyor.

Belki size de hatırlamak iyi gelir diye aslında bunları söylemek istedim.

İyileşmek 1 artı 1'in 2 olduğu gibi bir yolculuk değil.

Bazen 1 artı 1 sıfır olabilir.

1 artı 1 3 olabilir.

1 artı 1 eksi 4 olabilir.

Bilemiyoruz. Çünkü böyle bir matematik hesabı yok.

Ama şunu biliyorum ki iyileşmeyi böyle kalıplara sığdırmamak gerekiyor.

Oldum bitti gitti kurtuldum gibi kurtulacak şeyler gibi de bakmamak gerekiyor.

Bir konuda zorlanıyorsan, iyileşme sürecindeysen, eskiyi bırakmak, yenilenmek, iyileşme dönemlerindeysen dalgalanmalar olacağını bilmek insana böyle biraz rahatlama verebiliyor.

Geldiğinde daha az panikleyip korkuyorsun.

Onu misafir ediyorsun.

Sonra uğurlayabiliyorsun.

Öyle aslında. O yüzden korkmamak gerekiyor bence bu duygular geldiğinde ve iyileşmenin tamamen mutluluk hali ve sonsuza kadar iyi hissetme ilizyonu olacağını

sanmamak da gerekiyor. Öyle bir hiçbir hal yok.

Yani hiçbir duyguyu putlaştırmamak, büyütmemek ya da korkmamak gerekiyor diye düşünüyorum.

Eminim ki aynı yerde değilsin.

Bilmiyorum bunları kimin duymaya ihtiyacı var ama.

Eminim aynı yerde değilsin, aynı duyguda, aynı durumda değilsin.

Sadece şu an sana öyle geliyor.

O geçtiğin seneler, yaşadıkların, emek verdiklerin, öğrendiklerin boşuna değildi.

Sanki onca yolu yürüdüğünden sonra boşunaymış gibi geldiği anlar olabiliyor ama sen fark etmesen de o hanende, çantanda bir şeyler birikiyor, değişiyor, dönüşüyor ve sana

illaki bir şeyler katıyor.

Hiçbir şey aynı kalamaz.

Zaten doğaya ters böyle bir şey yani aynı kalması.

gibi bir durum yok yani.

Hayatta her şey değişip dönüşürken senin onca yaşadığın şeyden sonra değişmemen diye bir şey yok.

Bu tamamen zihninin yaptığı bir ilüzyon diyebilirim aslında.

O yüzden bir durup nefes almak gerekiyor.

Sakinleşmek gerekiyor. Her şey geçici.

Bu da geçecek. Bu da geçer.

Her şey gibi bu da geçer.

Umarım çok iyi olursunuz.

Kendinize çok iyi bakın. Bir sonraki bölümde görüşürüz.