
Transkript
Yine bir bismillah yeni bölüme hoş geldiniz.
Ben böyle gün batımı saatlerini şu an çok sevdim.
Böyle devam edelim diyorum. Siz ne dersiniz?
Ne dersiniz derken podcast'e de hemen yorum dönmüyor ya.
Yani Instagram'dan vesaire ulaşabilirsiniz bana her zaman.
Instagram'ım en iyi versiyonum podcast ya da Nurtaş Türkeli ikisine de ulaşabilirsiniz.
Aynı zamanda Spotify'dan beni takip edip 5 yıldız verirseniz de çok mutlu oluyorum.
Bu arada bu yeni magımı Zeg sağ olsun bana hediye etmiş NYC'li.
Antropoloji diye bir marka var reklam değil bu arada.
Yani keşke reklam olsa antropolojiyle çalışsam ama.
Benim çok sevdiğim ve böyle kupa koleksiyonunu yaptığım bir yer.
Yani ta Çin'de yaşıyorken bile oradan kupalarımı alıp Merihan'ın evinde depolayıp
Amerika'ya taşındıktan sonra artık kendi evime getirmiştim.
Sağ olsun Zeg bu bistro setinin NYC olanını bana hediye etmiş.
Ne harfi olanlı vardı ne uzun konuştum ne uzun anlattım.
Neyse kupa seviyorsanız eğer bu duyguyu çok iyi biliyorsunuz.
Kupa koleksiyonu yapan insanlara her zaman güzel kupalar hediye edebilirsiniz.
Ben de dahil.
Mutlu olmak demişken şu an kendimi çok mutlu hissediyorum.
Bunun sebebi ne biliyor musunuz?
İki gündür çöp torbası gibiyim bak.
Kendimi taşımakta zorlanıyorum.
Dün yatakta film izlerken dedim ki galiba...
Bak yataktayım sabah uyanmışım dedim ki bugün dinleneceğim.
Ama yatakta film izlerken dedim ki galiba yorgunluktan bayılabilirim.
Vücudum çok yorgun hissediyor ve dinlenemiyor. Bir de uykularım da mükemmel değil. Uykumu tam alamıyorum.
O dünkü yorgunluğa rağmen akşam bir etkinlik vardı. O gideyim mi gitmeyeyim mi bilirsiniz bu kararsızlığı.
Yani gidersen başına güzel bir şey gelmek ihtimali çok yüksek.
Çünkü dışarı çıktığında hayat seni bir şekilde ödüllendiriyor gibi.
Bazen evet hani umduğunu bulamadığında oluyor ama neredeyse çoğunlukla iyi ki gitmişim diyorsun.
Ama dün inanılmaz böyle cranky moddaydım. Yani nereye saldırsam modundaydım.
Çünkü şey huysuzluk var üzerimde hani gideyim mi gitmeyeyim mi karmaşası.
Bu konuda annemin bir cümlesi var ve bayılıyorum.
Diyor ki bugün bugündür bugününün tadını çıkart.
Yani illa bir şeyleri yarın yaparım sonra yaparım diye erteleme.
Bugün önünde bir fırsat varsa git tadını çıkar der annem.
O yüzden gittim etkinliğe.
Tavla turnuvasıydı.
Bir tavla kulübü var.
Bu arada Amerika'da tavla o kadar popülerleşiyor ki yine kaçırdığımız bir şey.
Aklımızda bulunsun yani.
Ben yıllardır yemin ediyorum bak inanmayacaksınız belki.
Yıllarca diyorum ki backgammon'u bizim Amerika'ya getirmemiz lazım.
Ürdün ve Filistinliler şu anda bunu çok güzel yapıyorlar.
Çok şık tavla setleri ve eventlerle bunu yapıyorlar.
Biz de giderek katkıda bulunuyoruz.
Parantez.
Dün etkinliğe gittim dediğim gibi eve geldim.
Yine çöp torbasıyım.
İnanılmaz yorgunum.
Bu sabah uyandım yine çok yorgunum.
Bunu niye böyle anlattım biliyor musunuz?
Bununla alakalı bence ben bir panzehir geliştirdim.
Şimdi mutluyum dedim ya.
Çünkü o üzerimdeki yorgunluğu bence atabildim.
Ya da sistemime yerleştirdim.
Bugünkü bölümde de sistem kurmaktan bahsedeceğim.
Ben son 2-3 aydır bu sistemi uyguluyorum kendime.
Bence iyi gidiyoruz ve biraz kendim de deneyimlediğim için, sonuçlarını olumlu gördüğüm için bugün sizinle paylaşmaya kendim de hak gördüm.
Bu sistemin adına pipeline sistemi diyeceğiz.
Yani boru aslında Türkçesi.
Bir tünelden geçtiğinizi hayal edeceksiniz tamam mı?
Biraz sonra detaylarına gireceğim zaten.
benim gibi olan insanlar için çok duyulan, çok konuşulan cümleler var.
Sen de bir türlü bir şeye karar veremedin.
Her şeyi deniyorsun, daldan dala sıçrıyorsun.
Bir tane şey seç, ona odaklan gibi.
Denedim, bende olmuyor.
Yani benim için bir şey seçmek diye bir şey yok.
Beynimde öyle bir mekanizma yok.
Ona algılama yetim yok.
Bunu benim gibi olanlar çok iyi biliyor.
Ve kendimde bir eksiklik gibi de hissetmek istemiyorum.
Yani neden sadece şu title'ım yok?
Neden sadece bir konuya odaklanamıyorum diye kendimi de dövmek istemiyorum.
Geçenki bölümde kendimize sert olmaktan bahsettik.
Biraz kendini tanıdıktan sonra çalışma sistemini anlıyorsun.
İşte nerede yoruldun, nerede çöp torbasıyla döndün.
Bu arada kendinize böyle söylemek zorunda değilsiniz.
Ama ben kendimi böyle bazen patates gibi hissediyorum ya da kollarımda taşıyormuşum gibi hissediyorum.
Bunun bir sebebi hastalığım da bu arada yani endometriosis diye bir kronik hastalık var vücudumda.
Yediklerin, uykun, yaptığın şeyler, beynin, stresin her şeyini etkileyebiliyor.
İnflamasyon yaratıyor.
Bunlar parantez.
Onun dışında zihinsel yorgunluk var, dış faktörler var, hayatın akışı var.
Beklemediğiniz bir şey olabiliyor ya da kendi karakterinize göre yaptığınız şeylerde, geri dönüşümde ne kadar etkileniyorsunuz mesela.
Burada demek istediğim şey ben reddedilmekle alakalı inanılmaz sıkıntı yaşadığım dönemlerde reddedildiğim zaman sistemim çöküyordu.
Mekanizmam sarsılıyordu ve yapmak istemiyordum.
Motivasyonum etkileniyordu.
Bu tarz şeyler, verdiğiniz reaksiyonlar sizi setback yapabiliyor.
Yani en başa çekebiliyor.
Biliyorsunuz ki bu git gelleri çok yaşadık.
Baştan başladık, bir daha olmadı, yaptık yine olmadı gibi.
Bununla alakalı ayrı bir bölüm çekeceğim.
Bedel ödemek üzerine bir bölümümüz var.
Geliyor.
Çünkü ödedik.
Bir sonraki bölümde anlatacağız onu.
Buna göre de benim geliştirdiğim bir panzehir var demiştim.
Buna da pipeline sistemi koydum demiştim.
Buna göre de tüm kendimi tanıdığım çalışma sistemim karakterime göre de sonunda bir pipeline sistemi oluşturdum.
Ne? Kendimize alkışladığımız bir bölüm.
Bu sistemi kurabilmemin... Herkese teşekkür ediyorum ki bu.
Bu sistemi kurabilmemin en büyük sebeplerinden bir tanesi.
Önceki bölümlerde anlattıysam kusura bakmayın tekrar etmiş olacağım ama bizim iki tane çok değerli yani çift olan bir arkadaşımız var.
İkisi de financially independent insanlar.
Yani hayatları boyunca artık çalışmalarına gerek yok ve elli üstü insanlar.
Ben ikisine de bu karakterimle alakalı soruyu sordum.
Dedim ki benim kafa her yere dağılıyor.
Çok ilgim var, ilgi alanım var.
Hayatın bir taraflarından tutmak istiyorum.
Yani tek bir şeyle ilerlemek istemiyorum aslında.
Ama bunu nasıl yöneteceğimi de çözemedim dedim.
Siz ne yaptınız? Siz nasıl ilerliyorsunuz?
Hani bir şey mi seçiyorsunuz yoksa hepsini birden mi yönetmeye çalışıyorsunuz dedim.
Erkek olan dedi ki ben sadece tek bir şeye odaklanabilirim.
Bir şeyi seçiyorum, ona odaklanıyorum, onu mükemmelleştiriyorum.
Bunu duymuşsunuzdur.
Hep derler ya bir şey seç, alt ayını ona ver.
Sadece ona odaklan, onu mükemmelleştir, bütün enerjini ona ver.
Tamam, çok güzel.
Bazı insanlar da bu işe yarıyor, ben de yaramadı.
Çünkü bu bir maymun iştahlılık da değil aslında.
Yani birazcık bilimsel tarafı varsa bilmediğim bir yer.
Kimyanızla alakalı bir şey.
Yani benim kimyamla mesela tek bir şey seçip ona göre gitmek yok.
Bu bir maymun iştahlılık değil bence.
gerçekten kendimi tanımakla alakalı.
Kadın arkadaşımıza sordum da da dedi ki
ben de senin gibiyim ve bu insanlar
dediğim gibi elli üstü yaşlı insanlar. Ben de
birçok projeyi aynı anda yapmayı çok seviyorum.
Onları ilerletmeyi seviyorum ama
dedi benim bir sistemim var.
Bunun adı pipeline. Bir şeyi açıkça
söylemek istiyorum size. Bence şu anda
çok önemli bir bilgi paylaşıyorum.
Çünkü benim hayatımda çok büyük bir katkısı
oldu. Eğer buna benzer bir şey yaşıyorsanız
şununla alakalı bir şey
istemek istiyorum sizden. Lütfen
biraz sonra anlatacağımı biraz daha ciddiye alın ve belki de uygulayın, belki de deneyin.
Sadece dinleyip geçmeyin, lütfen.
Çünkü uygulamadığınız zaman aynı döngüde takılıyoruz, kalıyoruz, hatta tıkanıyoruz, değil mi?
Ne kadar yavaş konuşuyorum bugün, öğretmen gibi.
Bu pipeline sistemini uygularsanız eğer bir şeylerin değiştiğini göreceksiniz.
Tabii ki de altyapısı da önemli.
Mesela atomik alışkanlıklardan daha önce bahsetmiştim.
Benim hayatımı değiştiren bir yaklaşım da budur.
Atomik alışkanlıklar, hemen her şeyi zart diye yapamayacağınız, işte minik minik de olsa, yüzde biri bile olsa o gelişimi görmeniz, değişimi görmeniz.
Şu anda mesela benim evim, maşallahlar diyeyim her yere maşallah asayım, şuralarda maşallah hayal edin.
Benim evim hayatımda hiç olmadığım kadar düzenli ve temiz.
Tamam yardımcımız da oluyor bazen ama bana kalan kısmını hayatımda ilk defa bu kadar iyi yönetebiliyorum.
ya da işte beslenme tarzımın değişmesi, spor değişmesi bunların altında kesinlikle bir Atomic Habits'in katkısı var.
Pipeline sisteminde de biz hayatımızda belirli bir şeyleri önümüze koyacağız ve onlara yüzdelik vereceğiz.
Fan Hua yani arkadaşım şöyle açıkladı.
Ben dedi projelerimi önüme koyarım.
Pipeline'da nelerin olacağına karar veririm.
Neleri çıkartacağıma karar veririm.
Ve nelerin hangi zaman o projeye sisteme geri döneceğine de yine ben karar veririm.
Şimdi yeteneğin aslında her şeyi aynı anda yönetmekten ziyade neyin çıkıp neyin geri geleceğine, neye biraz daha efor vereceğinize, neye biraz daha dikkat edeceğinize, nereleri biraz kısacağınıza bağlı.
Bakın bu sistem işe yarıyor.
Ben şöyle bir şey yaptım.
Bu arada iki tane araç önereceğim size biraz sonra.
Kendi hayatınızda sizi heyecanlandıran, olmak istediğiniz, yapmak istediğiniz kategorileri yazabilirsiniz.
Bu illaki iş hayatı olmak zorunda değil.
yaptığınız bir proje olabilir, yapmak
istediğiniz bir proje olabilir. Belki sosyal medyaya
girmek istiyorsunuzdur. Belki full time
işiniz vardır ve işten sonra
vaktinizin olmadığını düşünüyorsunuzdur.
Belki daha fazla kitap okumak istiyorsunuzdur.
Biraz daha spor yapmak, belki
yeni bir projeye başlamak, hiç aklınızda
olmayan bir şeye başlamak istiyorsunuzdur.
Diyelim ki şimdi Ekim ayı da geldi. O yüzden
bu bölüm çok önemli bence. Ben ay ay yapıyorum
bu projeleri. İki tane araç söyleyeceğim
demiştim size. Bir tanesi elimle
hazırlıyorum. A4 kağıdını ikiye böldüm.
Zımbaladım kendime bir kitapçık yaptım.
Başına Nurtaş Türkeli'nin işte Eylül ayı pipeline sistemi diye yazdım.
Burada da kategorilere böldüm bütün yapmak istediğim şeyleri.
Örnekler işimle alakalı kategori, sosyal medya platformları ya da yapmak istediğim farklı bir proje.
Spor ve hobileri eklemedim kendime çünkü az önce anlattığım gibi atomik alışkanlıklarda aslında onlar bir alışkanlık sistemine oturdu.
Az önce çok mutlu olduğumu söylemiştim çünkü üzerimdeki o yük o çöp torbası gibi hani patates gibi hissettiğim yükten kurtuldum.
Ama o kurtulmamın sebebi ilk önce birazcık dinlenebilmem, kendime izin verebilmem, biraz o süreçten geçebilmem.
Sonra da dedim ki hadi biraz daha topladık enerjimizi, biraz cime gidelim, çalışalım, vücudumuzu terletelim ve kendimize gelelim.
Gerçekten öyle oldu. Bölüme başlamadan önce hatta şimdi bile belki yüzüm biraz kırmızıdır.
Yaptığım şey biraz daha kardiyoydu. Sonlara doğru ağırlık kaldırdım.
Ama kardiyoda o bisiklet şey var ya yürüme merdiveni gibi.
Yaptığım şey birincisi yürüyüştü.
Normal yürüyüşten çok sıkılırım ama dedim ki yavaş yavaş başlayalım.
Hani hemen lobster'e girmeye gerek yok.
İkincisi de merdivendi.
İlk başta çok abartmadan böyle 5 ve 6 derecede gittim.
Sonra son 5 dakikayı 10 yaptım.
Ve öyle bir terledim ki bütün üzerimdeki sanki o toksinler, o tıkanıklıklar açıldı.
Yine maşallahlar koyuyorum buralara.
Bunları anlatmamın sebebi bakın ne kadar güzel ya hallettim değil.
Yani tüm bu döngülerden geçen bir insan olarak işte o atomik alışkanlıkların nasıl bir dakikadan sonra hayatınıza geri çekebildiğinizi.
Çünkü kolaylaştırmak kısmı da vardı o kitapta hatırlarsanız.
Eğer gideceğiniz gym 30 dakika uzaklıktaysa muhtemelen gitmeyeceksiniz.
Eğer ki gyminiz evinizin altındaysa ya da evde spor yapma alışkanlık haline getirirseniz daha çok yapacaksınız.
Yani o kolaylaştırmalar o yüzden önemli.
Kafanızda 100 kere onun muhakemesini yapacağınızı yapayım mı yapmayayım mı gideyim mi gitmeyeyim mi aşağıya mı ineyim yukarıya mı gideyim.
işte bir saat otobüse mi gideceğim diye düşüneceğinize biraz daha ulaşılabilir, kolaylaştırılabilir.
Elinizin altında daha az bahaneli, belki 5 dakika, 10 dakika deyip gittiğiniz zaman daha yapılabiliyor.
Benimkisi artık atomuya oturduk, kafamızda kavgasını yapmıyoruz.
Sadece gerçekten vücudumda enerji olmadığı için biraz daha enerjim gelene kadar bekledim.
Beslenmemi ona göre düzenledim, sonra da gittim.
Kendime geldim daha çok.
O yüzden benim pipeline sistemimde şu anda spor yok.
İşle alakalı şu anda önceliğim arttı.
O yüzden pipeline sistemimde dedim ki %40 buraya odaklanacağız.
%20 podcast diyelim.
%10 diğer platformlarım vesaire.
Yani şimdi hepsini teker teker açıkçası anlatmak istemiyorum.
Orada kendime göre, kendi yapmak istediğim hedeflerime göre bir şey ekledim.
Bunu Ağustos ve Temmuz'da da başlamıştım.
Temmuz ve Ağustos ayındaki kategoriler aynı değildi.
Çünkü bazılarını çıkardım, yenilerini ekledim.
Keza Eylül'de de öyle.
Ağustos'ta olanın bazıları Eylül'e gelmedi.
Şimdi Ekim hazırlığını yapıyorum.
Biz bu bölümü çekerken Eylül sonuydu.
Yani sizin için bir hafta önden çekmiş olduk.
Şimdi onun hazırlığındayım.
Burada geliştirmeniz gereken yetenek hangisini o pipeline'den çıkaracaksınız?
Hangisini biraz daha basacaksınız?
Mesela %20 podcast dedik.
%30 mu yapalım onu?
%10'a mı çekelim?
Diğer proje daha çok mu zaman istiyor?
Hangisine biraz daha öncelik vermeniz gerekiyor?
Bunların hepsini yazmanız gerekiyor aslında.
Bir sayfayı dörde de bölebilirsiniz.
Kategorilerinizi yazabilirsiniz.
Bir de en önemli olan başka bir şey bunları yapılabilir parçalara bölmeniz gerekiyor.
Çünkü beyniniz kocaman bir şey hayal ettiğinde panik yapıyor.
Ben bunu zaten yapamam diyor.
Genel olarak vazgeçiyoruz.
Ya da motivasyonumuz düşüyor.
Ya da dediğim gibi eğer geri dönüşler güzel değilse, olumlu değilse, sizi tatmin etmiyorsa, reddedildiyseniz daha çabuk düşüşlerimiz oluyor.
Hayatınızda kendinizi en çok hatırlatmanız gereken şeylerden bir tanesi ben şu anda bir şey inşa etme dönemindeyim.
İnşa ediyorum. Hemen olmayabilir. Bir bina düşünün. Hemen tık tık tık çıkmıyor.
Hemen olmayabilir. Bazen malzemelerimiz eksik kalabilir.
Bazen ters gidebilir. Bazen yağmur yağabilir. Bütün malzemelerimiz gidebilir.
Biraz bunları da hazırlıklı olarak, hemen her şeyin olmayacağını bilerek
inşa ettiğinizi kendinize hatırlatmanız gerekiyor.
Çünkü günün sonunda bu bizim hayatımız, başkasının hayatı değil.
Hatırlayacağız, sistemimize bakacağız, biraz daha gerçekçi olacağız.
Neler bugün yapılabilir, neleri ben yapılabilir parçalara böldüm.
Neleri ben yapabilirim, nerelerden dışarıdan destek alabilirim.
Çünkü dışarıdan destek almak konusunda da birçoğumuz başarılı değil.
Ya isteyemiyoruz, ya gururumuza yediremiyoruz, ya bizimle alakalı ne düşünürler diye kaygı duyuyoruz.
Ama şunu da hatırlatmak isterim size.
Birçok başarılı insan onlara gidip onlara bir şey sormanızdan hoşlanıyor.
Çünkü bir yerde onların da aslında keyif aldığı bir şey bu.
Yani kendileri yaptılar, başardılar ve sizinle paylaşıyorlar.
İlla ki snob birilerine denk gelebilirsiniz.
Bence o insanlar muhtemelen yani kategorileştirmeyeyim illa ki ama bir şeyleri kendi işlerine tam oturtamamış olabilirler.
Ya da herkese vakit harcamak zorunda değiller.
Yine kişisel algılamanıza gerek yok ama sormaya devam edebilirsiniz.
Birilerinden daha çok yardım isteyebilirsiniz ve bundan çekinmenize hiç gerek yok.
Ben geçenlerde uzun zamandır hayatımda olan bir arkadaşım ve girişimci bir arkadaşım.
Yıllar sonra yani uzun zamandan kastım 10 yıldır falan şakasız aynı mahallede yaşıyoruz şu anda Şanhay'da tanıştığımız bir arkadaş grubu bu.
Geçenlerde oturduk beraber girişimcilik üzerine bir şeyler yaptık ve bu adam girişimci öğretmeni.
Hani yıllardır hayatımda ama ben o beynindeki blokajlardan dolayı onu hiçbir zaman öyle göremedim.
Yani arkadaşım yanlış anlar arkadaşımdan istemeyeyim gibi gibi.
Mesela kendimi de geri plana attığım şeyler.
Ben istediğimde sordum da çok mutlu bir şekilde bana ayırabileceği kadar vakti ayırdı.
Sonrası zaten biraz sizinle de alakalı yani ben de ne güzel ya bir arkadaşım var bütün etinden sütünden faydalanayım gibi bir insan zaten değilim.
Demek istediğim orada siz kendinizi tanıdığınız kadarıyla neye biraz daha abanmak istiyorsunuz, oraları biraz daha geliştirmek istiyorsunuz.
Diyelim ki %40'dan %60'a çıkartmak istiyorsunuz ama nerelerde tıkandığınızı gördüğünüzde biraz daha ulaşılabilir oluyor.
%60'dan kastım her şeyi mükemmel yapacaksınız diye bir şey yok çünkü böyle bir kaygı da görüyorum, duyuyorum.
Aa komşumu görüyorum ilk defa.
Oha bayağı evden görülüyormuş.
Bayağı birbirimizi görüyoruz şu an.
Bazen %60 diye her şeyi mükemmel de yapacaksınız diye bir şey yok.
Bazen buna denk geliyorum.
Hani mükemmel yapamadım ama gibi böyle ufak bir özür dilemeli, ufak bir kaygılı tonlama duyuyorum.
No.
Her şey gerçekten.
Bak size söz veriyorum.
Yapa yapa yapa yapa gelişiyor.
Yapa yapa gelişiyor.
Bunun başka bir formülü yok.
Belki nadirdir, belki çok az kişiye denk gelir.
Ama bu biliyorsunuz ki istatistiklerde kaydeyi bozmuyor.
Biz kendimize baktığımızda kendi sistemimizi kuracağız.
Çok fazla duygusal dalgalanmalar yaşıyorsanız ben de benzer şeyler yaşıyorum çünkü.
Biraz o rüzgarın geçmesine, o yağmurun geçmesine izin vereceğiz.
Ama sistemimize geri döneceğiz.
Biraz daha gerçekçi olup, kendimize dürüst olup o aybaşı planlamalarını ona göre yapabilirsiniz.
Hatta sonra onu haftalara da bölebilirsiniz.
Bu arada gökyüzü mükemmel görünüyor şu anda bir bakmak istiyorum.
Ay inanmıyorum.
Gerçek hayatta yemin ediyorum çok daha güzel.
Şu an bambaşka bir sarılık var.
Ay şu an çok heyecanlandım.
Şey gökkuşağı görüyorum.
Göstermek istiyorum size gökkuşağını bir saniye.
Ay bu başka bir güzel hava.
Normal bir güzellik de değil.
Gökkuşağı.
Bizim hayatımızda böyle heyecanlar var işte.
Yani insan bir gökyüzünü gördüğünde gökkuşağını gördüğünde bu kadar mutlu olabilmesi bence çok güzel.
Çok güzel görünüyor çünkü şu an.
Oy maşallah.
Okey bayağı bir uzun bölüm oldu.
Tekrar etmek istiyorum.
Bence söylediğim şeyler çok önemli.
Deneyin.
Lütfen deneyin.
Bir işe yarıyor mu bir bakın.
Kendinize bir sistem oturtun.
Biraz daha geliştirilmiş detaylarını da size daha sonra anlatmak istiyorum.
Bir diğer araç da bu arada reklam kesinlikle değil lütfen.
Reklam şey çıkmasın.
Asana diye bir platform var.
Project Management Platform diye geçiyor.
Yani proje yönetiminizi yaptığınız bir platform.
Onu da kullanabilirsiniz.
Ücretsiz versiyonu da var.
Oradan projelerinizi kendinize göre yazabilirsiniz.
To-do listelerinizi hazırlayabilirsiniz.
Haftalık programlarınızı yazabilirsiniz.
Ekibiniz varsa, arkadaşlarınız varsa onlarla görev bölüşmelerini de yapabilirsiniz.
Galiba iki kişiye kadar ücretsiz.
Okey, ben birazcık arka manzarının tadını çıkartmaya gidiyorum.
Gökyüzü çok güzel ya.
Sonbahar çok güzel, New York çok güzel.
Dinlediğiniz, izlediğiniz için teşekkür ediyorum.
Haftaya yeni bölümle görüşmek üzere.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.
