The Drama: Bir İnsanın Geçmişi Sevilmeye Engel Olur mu?

Bir insanın geçmişi sevilmeye engel olur mu?

Merhabalar, ben uzman klinik psikolog Fatma Kurtgenç.

Bundan Bahsedelim mi? podcast'ime hoş geldiniz.

Bugün çok konuşulan, çok tartışılan, hatta birçok insanı rahatsız eden bir filmden bahsedeceğiz.

Vizyonda yer alan The Drama filmi.

Başrollerinde ise Robert Pattinson ve Zendaya var.

Ama bu film sadece bir ilişki filmi değil, baştan söyleyelim.

Bu film geçmişle, suçlulukla, travmayla, sevilebilir olma korkusuyla ilgili.

Ve en temelinde şu soruyu soruyor seyirciye.

Bir insanın geçmişi onu sevilmeye değmez yapar mı?

Bugün bu filmi birlikte konuşacağız ve karakterlerini anlamaya çalışacağız.

İlişkilerini psikolojik olarak inceleyeceğiz.

Ve özellikle filmin merkezindeki okul saldırısı temasının psikolojik tarafını konuşacağız.

Hazırsanız Bundan Bahsedelim mi??

Önce filmi biraz tanıyalım.

The Drama yönetmenliğini Christopher Berglin'in yaptığı A24 yapımı psikolojik bir drama.

Film ilk başta oldukça normal bir ilişki filmi gibi başlıyor.

Ana karakterlerimiz şu.

Emma ve Charlie yakında evlenecek bir çift.

Dışarıdan bakınca her şey oldukça güzel görünüyor.

Birbirini seven iki insan.

Düğün hazırlıkları ve o telaş.

Arkadaş ortamları, gelecek planları.

Ama film daha ilk dakikalardan itibaren alttan alta bir huzursuzluk hissi veriyor izleyiciye.

Çünkü bu ilişki çok kusursuz görünürken bile sanki herkes bir şey saklıyor hissiyatı veriyor.

Şimdi ilk olarak Emma karakterini Zendaya canlandırıyor.

Charlie karakterini ise Robert Pattinson.

Charlie dışarıdan bakıldığında daha kontrollü, daha düzenli biri gibi.

Emma ise daha duygusal ama aynı zamanda içinde büyük bir karanlık taşıyan bir karakter ve film aslında bize şunu gösteriyor.

Bazı insanlar geçmişlerini anlatmadan yaşayabilirler ama geçmişlerinden kaçamazlar mesajını veriyor.

Filmin kırılma noktasına gelecek olursak filmde her şey bir oyun sırasında değişiyor.

Arkadaş ortamında oynanan bir oyunda herkes hayatında yaptığı en kötü şeyi anlatıyor.

Ve Emma bir anda şunu söylüyor.

Gençliğinde bir okul saldırısı planladığını ama bunu gerçekleştirmediğini.

Film tam burada seyirciyi sarsıyor.

Çünkü o ana kadar romantik bir ilişki filmi izlediğini düşünen seyirci bir anda çok daha ağır bir gerçekle karşılaşıyor.

Burada çok önemli bir şey konuşmak gerekiyor.

Film aslında okul saldırısını göstermeye çalışmıyor seyirciye.

Daha çok şunu anlatmaya, aktarmaya çalışıyor.

Bir insan nasıl o noktaya gelir?

Emma'nın geçmişine ve ergenlik dönemine, okul sürecine baktığımızda yalnız bir ergen, dışlanmışlık yaşıyor, görünmeme hissi, öfke, yabancılaşma, aile ilişkisindeki

iniş çıkışlar, zorlantılar, yine ailede de görünmeme çok belirgin.

Ve bu noktada şunu söylemek önemli.

Birçok okul saldırısı vakasında ortak temalar vardır.

Sosyal izolasyon, yoğun öfke, değersizlik hissi, aidiyet eksikliği.

Bu hiçbir zaman tabii ki saydığımız nedenler okul saldırılarını haklı çıkarmaz.

Ama psikolojiyi anlamamız gerekiyor.

Altında yatan nedenleri, sebepleri de bilmek gerekiyor.

Çünkü anlamadan önlemek, önlem almak mümkün değil.

Ve Emma'nın geçmişi sadece bir olay değil.

Onun kimliğinin bir parçasını haline gelmiş durumda.

Ve burada yine çok önemli bir psikolojik tema var.

Utanç. Utanç şunu söyler.

Ben kötü bir şey yapmadım.

Ben kötü biri miyim diye tekrar tekrar insanın içinde susmayan bir sese dönüşür.

Ve Emma'nın korkusu tam olarak budur.

Charlie gerçeği öğrendiğinde artık onu sevmeyecek mi korkusu?

İnsan sevildiği kişiye karanlık tarafını aslında burada gösterebilir mi sorusu canlanıyor zihnimizde.

Şimdi Emma'yı anlatırken işin diğer boyutunda da Charlie var.

Charlie'nin yaşadığı şey de çok karmaşık çünkü sevdiği insan bir anda onun gözünde tamamen değişiyor.

Ve burada psikolojik olarak şu soru ortaya çıkıyor.

Bir insanı gerçekten tanımak mümkün mü?

Charlie bir taraftan Emma'yı seviyor, diğer taraftan onun geçmişinden korkmaya başlıyor.

Bu da onda çok güçlü bir çatışma yaratıyor.

Yani aslında film ilişkilerde çok temel bir korkuyu anlatıyor bize.

Gerçek beni görürse gider mi?

Birçok insan ilişkilerinde geçmişini, travmalarını, öfkesini, karanlık düşüncelerini saklar.

Çünkü kabul edilmeme korkusu çok büyüktür.

Emma'nın itirafı sadece bir olay anlatımı değil.

Beni gerçekten görürsen yine sever misin sorusuna korkusuna dönüşüyor kadın karakterimizde.

Peki film neden bu kadar tartışıldı?

Film vizyona girdikten sonra çok tartışıldı evet.

Çünkü okul saldırısı gibi çok hassas bir konuyu merkezine alıyor.

Bazı insanlar bunun rahatsız edici olduğunu söyledi.

Bazıları ise filmin çok cesur olduğunu düşündü.

Ve aslında bu tartışmanın kendisi bile önemli.

Çünkü film seyirciyi rahat bırakmıyor.

İzlerken de izledikten sonra da insanın zihninde tekrar eden sorular olabiliyor.

Onu düşünmeye zorluyor aslında filmin ana merkezinde.

Ben de izledikten sonra film boyunca zihnimde sürekli şu soru vardı.

Bir insanın geçmişi onun bugün sevinmesine engel olur mu?

Ve bu çok zor bir soru aslında.

Çünkü bazen insanlar değişir.

Bazen de geçmiş hiçbir zaman tamamen geçmez.

Film tam da bunu o gri alana taşıyarak insanın zihninde bir yolculuğa çıkarıyor.

Ve burada insan gerçekten arada kalarak her iki tarafı da düşünerek empati kurmaya çalışıyor.

Cevap ise gerçekten zor.

Ve bugüne geldiğimizde...

Bence filmin en güçlü tarafı şu, bize şunu hatırlatıyor.

İnsan zihni sandığımız kadar basit değil.

Ve bazen bir insanın içindeki karanlık onun kötü biri olmasından değil, çok uzun süre yalnız kalmasından doğabiliyor.

Ve tekrar hani podcast'in sonuna doğru hatırlatmak istiyorum.

Asla okul saldırılarını haklı çıkarabilecek nitelikte bir açıklama, paylaşım değil bahsettiğim.

Altyapısını ve psikolojik tabanını konuşmak üzerine.

Drama rahatsız eden bir film evet kabul etmek gerekiyor ama bazen rahatsız eden filmler en çok düşündüren filmler oluyor.

Bu film aşkı, travmayı, geçmişi, utancı ve insanın karanlık tarafını aynı anda konuşuyor.

Ve sonunda bize şu soruyu bırakıyor.

Bir insan gerçekten tamamen anlaşılabilir mi?

Eğer filmi izlediyseniz sizin de hislerinizi çok merak ediyorum.

İzlemediyseniz bu bölümden sonra bambaşka bir gözle izleyebilirsiniz.

Instagram hesabımızdan da filmle ilgili yorumlarınızı, geri bildirimlerinizi paylaşabilirsiniz.

İyi ki dinlediniz. Yeniden görüşmek dileğiyle.

Sevgilerle.