Mine: Bir Kadının Görülme Hikayesi

Merhaba, Bundan Bahsedelim mi??

podcastinin yeni bölümüne hoş geldiniz.

Ben uzman klinik psikolog Fatma Kurtgenç.

Bugün size bir film anlatacağım.

Ama aslında bir kadının iç dünyasından bahsedeceğim.

Sessiz görünen ama içinde çok şey olan bir hayattan bahsedeceğiz.

Bugün konuşacağımız film, Mine filmi ve başrolde hepimizin çok iyi tanıdığı Türkan Şoray var.

Ama bugün bu filmi sadece anlatmayacağız, onu birlikte hissedeceğiz.

Belki bazı sahnelerinde kendimizi bulacağız, belki bazı yerlerde rahatsız olacağız.

Ama en çok da anlamaya çalışacağız.

Hazırsanız Bundan Bahsedelim mi??

Bu arada filmi biraz daha yakından tanıyalım.

Mine yönetmenliğini Atıf Yılmaz'ın yaptığı, başrolünde Türkan Şoray'ın yer aldığı çok güçlü bir toplumsal dramdır.

Film Necati Cumalı'nın aynı adlı eserinden uyarlanmıştır ve 1980'ler Türk sinemasında kadın temsili açısından en önemli yapımlardan biri olarak kabul edilir.

Oyuncu kadrosu da oldukça güçlü.

Türkan Şoray, Mine karakterini canlandırmaktadır.

Cihan Ünal, İlhan karakterini.

Hümeyra Perihan karakteriyle ve Selçuk Ulu Ergüven ise Cemil karakteriyle karşımızdadır.

Filmin konusu küçük bir Anadolu kasabasında geçer.

Mine istasyon şefi Cemil ile evlidir.

Ama mutsuz, yalnız ve sıkışmış bir hayat yaşamaktadır.

Filmin sahnesi küçük bir kasabada açılır.

Böyle tren yollarının kasabanın içinden geçtiği, hayatın saatlere göre aktığı bir yerde tren gelir, durur ve gider.

Ama kasaba yerinde kalır ve aslında Mine'nin hayatı da biraz böyledir.

Zaman geçer ama hiçbir şey gerçekten değişmez.

Mine'nin eşi Cemil bir istasyon şefidir.

Hayatı düzenlidir, saatlidir, belirlidir ve bu düzen evin içine de taşmıştır.

Sabahlar benzer başlar, akşamlar benzer biter.

Mine bu düzenin içinde yaşar.

Ama o düzenin içinde artık kaybolmaya başlamıştır.

Film boyunca Mine'yi çoğu zaman evin içinde görürüz.

Pencereden dışarı bakarken, sessizce düşünürken bu sahneler çok şey anlatır.

Çünkü Mine yalnızdır.

Ama bu yalnızlık tek başına olmanın yalnızlığı anlamında değildir izlerken.

Bu görülmemenin yalnızlığıdır.

Mine'nin eşiyle ilişkisinde büyük kavgalar yoktur ama yakınlık da yoktur.

Birliktedirler ama temas edemez bir çifti canlandırıyorlardır bizlere.

Mine güzelliği nedeniyle kasabadaki erkeklerin ilgisine, kadınlarınsa kıskançlığına maruz kalır.

İnsanlar onu sürekli izler, onun hakkında konuşur, dedikodular üretir.

Ve burada film çok sert bir toplumsal eleştiri yapar.

Aslında bir aşk hikayesinden çok filmin bize anlatmaya çalıştığı şey erkek egemen kasaba düzenini, namus baskısını, kadının bedeninin toplum tarafından

denetlenmesini, dedikodu kültürünü anlatır.

Yani kasaba filmde sadece bir mekan değildir, bir baskı alanıdır adeta kadın için.

Tam bunların devam ettiği süreçte Ve sonra kasabaya bir yabancı gelir.

Bu yabancının ismi İlhan.

Bir yazar. Mine'nin hayatı onunla tanışınca değişmeye başlar.

Çünkü İlhan ona ilk kez...

Bir insan gibi yaklaşır.

Yani sadece güzelliğinden dolayı, alımlı bir kadın olmasından dolayı ya da flört etmek amaçlı değil.

Sadece insan olarak iletişim kurmak adına bir yakınlaşmayla başlar.

Bu çok önemli bir detaydır.

Çünkü insan bazen sevgisizlikten değil, görülmemekten yorulur.

Mine'nin yaşadığı da tam olarak budur aslında filmde.

Mine ilk kez biri tarafından gerçekten fark edilir.

Ve film tam burada derinleşmeye başlar.

Ve hemen arkasından da aslında şu soruyu sormak gerekiyor.

Mine karakteri neden bu kadar güçlü?

Mine karakteri Türk sinemasında çok özel bir yerde durur.

Çünkü alışılmış, sessiz ve fedakar kadın kalıbından biraz farklıdır Türkan Şoray'ın oynadığı karakter.

Onun canlandırdığı karakter de kadın.

Kendi duygularını hissetmek isteyen bir kadındır.

Görülmek isteyen.

Anlaşılmak isteyen bir kadını canlandırır.

Bu yüzden film dönemine göre oldukça cesur kabul edilmiştir.

Hatta Türkan Şoray'ın uzun yıllar uyguladığı bazı sınırları bu filmde kırdığı da sık sık konuşulmuştur.

Bu bahsettiğimiz Türkan Şoray kanunlarından bir örnek bize Mine filminde karşımıza çıkmaktadır.

Şimdi hep diyorum ya podcast'ın başında da kasaba bir mekan değil aslında kasabanın yansıttığı anlamlar var.

Filmin atmosferi ve semboller de bu anlamda çok kıymetli.

Filmin atmosferi oldukça boğucu ve gerilimlidir.

İzlerken kasabanın baskısını sizler de hissedersiniz.

Özellikle pencere, tren yolu, istasyon gibi mekanlar filmde çok sembolik kullanılır.

Pencere dışarıya duyulan özlem gibi yansıtılır.

Tren kaçış ihtimali gibi her an hani mine karakterinin atlayıp o trene...

Uzaklaşma isteğini yansıtar niteliktedir.

İstasyon ise gitmekle kalmak arasında sıkışmışlık gibi yansır.

Bu aşamada psikolojik bir katmanda da ele alacak olduğumuzda Mine'nin hikayesi aslında çok tanıdık bir şeydir.

Bizlere çok tanıdık bir şeyi anlatır.

Bir ilişkinin içinde yalnız kalmayı.

İnsan bazen bir evliliğin içinde kaybolabilir.

Görevler vardır, sorumluluklar vardır.

Ama kişi kendi duygularından uzaklaşabilir.

Mine'nin yaşadığı şey tam olarak budur.

Ve belki bu yüzden film bugün hala etkileyici geliyor.

Çünkü duygular eskimiyor.

Mine filmini izlemeyenler varsa belki bu podcast ile beraber yeniden izlemek isteyebilirler, keşfetmek isteyebilirler.

Ama Mine filmi bize şunu hatırlatıyor aslında.

Bir insanın en büyük ihtiyacı sadece sevilmek değildir, görülmektir.

Ve bazen en büyük yalnızlık kalabalıkların içinde yaşanır.

Gerçekten bu filme bir şans vermenizi isterim.

Özellikle toplumsal baskı ve kadının o toplum önündeki değerini nasıl bir anlam taşıdığını göstermek adına çok kıymetli bir film.

Mine'nin hislerine bakma şansı bulabiliriz bu filmi izlediğimizde.

Belki orada kendinizden bir parça da bulabilirsiniz.

Çünkü kadını anlamak toplumsal anlamda...

kadının rollerini kavrayabilmek ve yeniden anlamlandırabilmek adına bazen bunları tekrar hatırlamak ve günümüzde tekrar neler oluyor, neler bitiyor ve ben burada kendi adıma, toplum

adına neler yapmalıyımı kendimize hatırlatmak adına kıymetli buluyorum.

İzlemeyenler için filme bir şans vermenizi dilerim.

Bir sonraki bölümde yine farklı bir konuda görüşmek dileğiyle.

Kendinize iyi bakın.