Kolay Ulaşılmak İlişkilerimizi Nasıl Tüketir?

Herkese merhaba, Ben Saati'ne.

Hoş geldiniz. Ben Elif.

Sürekli memnun etmekten, herkese yetişmeye çalışmaktan yorulduysanız, size iyi gelecek ve yeni bir perspektif kazandıracak bir içerik paylaşmak istiyorum.

Benim çok ilgimi çeken bu konu, bakalım sizde nasıl bir etki bırakacak?

Bazı insanlar çevreleri üzerinde adeta büyüleyici bir etki yaratır.

Hem de tek kelime etmeden.

Ne bağırırlar, ne yalvarırlar, ne de dikkat çekmeye çalışırlar.

Sadece geri çekilirler.

Ve bu geri çekilme... enerjiyi değiştirir.

İnsanlar sorgulamaya, peşinden koşmaya ve o kişinin yokluğun ağırlığını hissetmeye başlar.

Peki ya siz de aynı şeyi yapsaydınız?

Her provokasyona anında tepki vermeyi bıraksaydınız, otomatik tepkiler yerine, reaksiyonlar yerine, sessizliği seçseydiniz, patlamak yerine geri çekilseydiniz ne

olurdu? Kastettiğim şey duyguları bastırmak ya da sinmek değil.

Bu derin bir psikolojik gerçeğe dayanıyor aslında.

Her zaman ulaşılabilir olmaktan vazgeçtiğinizde çevrenizdeki dünya bir tür kriz yaşar.

İnsanlar sizi tepkileriniz ve öngörülebilirliğiniz üzerinden kontrol etmeye alışmıştır.

Ancak geri çekildiğinizde oyun değişir.

Sizi tanıdığını zannedenler aslında sizi hiç tanımadıklarını fark eder.

Carl Jung'un dediği gibi.

Başkalarında bizi rahatsız eden her şey kendimizi daha iyi anlamamıza yol açabilir.

Artık ulaşılmaz olduğunuzda kim paniğe kapılır, kim sinirlenir, kim size tepki vermeye zorlar, sataşır?

İşte bu cevaplar sizin hakkınızdan çok onlar hakkında bilgi verir ve farkında olmadan ne kadar manipüle edildiğinizi gösterir.

Ulaşılabilirlik ilizyonu diye bir şey var.

Çocukluktan itibaren...

Biz hep değerimizi başkalarının gözünde aradık.

Değerimizin başkalarına ne kadar ulaşılabilir olduğumuzla ölçtüğümüze inandık.

Çabuk yanıt ver, memnun et, hayır demek istesem bile evet de.

Ama bu aşırı ulaşılabilirlik, erişilebilirlik bir erdem değil bir tuzaktır.

Her zaman erişilebilir olduğunuzda öngörülebilir hale gelirsiniz.

Ve öngörülebilirlik sizi bir araca dönüştürür.

İnsanlar sizi bir duygusal acil durum butonu gibi kullanır.

İhtiyaç duyduklarında size basarlar.

İşleri bittiğinde bir kenara atarlar.

Çok sert değil mi?

Jung'un persona dediği bir şey var.

Maske demek aslında. Bizi aşırı ulaşılabilir kılar bu.

Sorunlar içindeyken biz bir maske takarız.

Persona dediğimiz şeyi takarız.

İyiyim deriz mesela. Aslında sorunlarla boğuşuyoruzdur ama o anda biz iyiyim deriz.

Yorgunken bile mesajlara anında cevap veririz.

Ve sürekli kendimizi açıklamaya çalışırız.

Ancak bu kendi hayatınızın sahnesinden silinmenize neden olur diyor Jung.

Sürekli ulaşılabilir olmak...

Örtülü bir kendini terk etme biçimidir.

Onay aramanın, reddedilmekten kaçınmanın gizli bir yoludur.

Ve bunun da bedeli çok ağırdır.

Sürekli insanlar size ulaşabiliyorsa, istedikleri an size erişebiliyorlarsa bunun size bir faturası var.

Huzurunuz, enerjiniz ve kimliğiniz.

Jung zihni bir enerji sistemi olarak gördü.

Her düşünce, duygu ve eylem enerji tüketir.

Ve bizim... Enerji ekonomisi yapmamız gerekir.

Çok güzel bir tabir öyle değil mi?

Enerji ekonomisi. Burada kritik bir soru soruyor.

Enerjinizin nereye gittiğine siz mi karar veriyorsunuz yoksa dünya mı?

Her fevri tepkide asılsız eleştirilere karşı kendimizi savunurken, bizi önemsemeyenlere karşı kendimizi beğendirmeye çalışırken enerjimizi tüketiriz.

Jung'un uyarısı burada nettir.

Direndiğiniz her şey varlığını sürdürür.

Ne kadar çok tepki verirseniz o kadar toksik döngülere bağlanırsınız.

Tükenmişlik zayıflıktan değil enerjinin yanlış yönetilmesinden kaynaklanır.

Biz enerji ekonomisini doğru yapamıyoruz.

Yani enerjide ekonomi yapamıyoruz.

Yorgun olduğunuzda savunmasızsınızdır diyor.

Manipülatif insanlar bunu hemen fark eder ve tepkilerinizi kullanarak sizi yönetirler, sizi yönlendirirler.

Sağlıklı bir zihin enerjisini korur.

Ne zaman hayır diyeceğini, ne zaman susacağını, ne zaman gözlem yapacağını bilir.

Gerçek güç tepkide değil, tepkiyi seçmekte yatar.

Bir taraftan da düşünmenizi istiyorum.

Böyle bir durum olduğunda hemen tepki veriyor musunuz?

Yoksa vereceğiniz tepkiyi seçmek için şöyle bir saniye, iki saniye durup düşünüyor musunuz?

Özellikle yorgun olduğunuzda bir kendinizi gözlemleyin derim.

Çok çabuk sinirleniriz, çok çabuk tepki veririz öyle değil mi?

Ve manipülatif insanlar bunu fark ediyor.

Bakın bu belki öğrenilmiş bir şey değildir onlar için ama bunu bizim enerjimizden hissediyorlar ve daha çok üzerimize geliyorlar.

Ve bunu en yakınlarımız bile yapıyor.

Eşimiz, dostumuz, ebeveynlerimiz, arkadaşlarımız.

Başkaları enerjimizi nasıl tüketiyor?

Duygusal tepkilerimizin çoğu bilinçli seçimler değil sevgili dostlar.

Programlanmış reflekslerdir.

Jung'un yine projeksiyon dediği bir olgu var.

Başkalarının kendi görmek istemediği şeyleri size yansıtması demektir.

Ne kadar ulaşılabilirseniz o kadar projeksiyon hedefi olursunuz.

Kriz anında sizi arayan arkadaş, sürekli kurtarılmak isteyen partner, sadece işte yaradığında sizi öven insanlar, sizi arayan insanlar, sizi çağıran insanlar.

Onlar sizinle değil, oynadığınız rolle ilişki kurar diyor Jung.

Peki bu rolü neden kabul ediyoruz?

Terk edilmekten, sevilmemekten korkunç.

En etkili manipülasyon zorbalıkla değil, sessiz suçluluk duygusuyla yapılır.

Çok sert ya bu cümle.

Beni çok etkiledi.

En etkili manipülasyon zorbalıkla değil, sessiz suçluluk duygusuyla yapılır.

Mutlaka herkes birçok konuda içten içe suçluluk duygusuyla baş etmeye çalışıyordur.

Yani ailevi konularda da olabilir, ilişkilerde de olabilir.

Ama tepki vermeyi bıraktığınızda oyun biter diyor.

Hayır dediğinizde, sessiz kaldığınızda, açıklama yapmadan çekildiğinizde onların projeksiyonları çöker.

Sizin ulaşılmazlığınız onları kendi boşluklarıyla yüzleştirir.

Yani bu noktada sessizliğin bir gücü var.

Gürültülü bir dünyada sessizlik en etkili silahtır.

Ve bu pasif bir sessizlik değil, bir silmişlik değil.

Bilinçli bir geri çekilmedir.

Jung sessizliği dönüşüm için verimli bir zemin olarak görürdü.

Tepki vermeyi bıraktığınızda gözlemlemeye başlarsınız.

Duygusal kalıpları, manipülasyon taktiklerini ve kendi sabotaj döngülerinizi fark edersiniz diyor.

cevap vermediğinizde insanların paniğe kapıldığını fark ettiniz mi hiç?

Hani partner ilişkisinde mesela bunu gözlemleyebilirsiniz.

Her aradığında orada olduğunuzda değil de ara ara kendimizi böyle çektiğimizde, mesajlara geç döndüğümüzde, biraz daha az kelime kullanarak bir şeyleri ifade ettiğimizde

karşıda bir panik duygusu ortaya çıkar.

Çünkü alıştığı siz değilsiniz oradaki mesajı yazan.

Farklı birisi vardır artık onun karşısında ve bu onu korkutur.

Ve bu panik maalesef ki hani bizi sürekli arama duygusu, arayıp sorma biz orada mıyız değil miyiz yoklama bizi yokluyor ya karşı taraf ya hani öyle düşünebiliriz ilişkilerde.

Bu bizi özlediklerinden değil, sessizliğinizin onların kontrolünü elinden almasından kaynaklanır.

Çünkü artık bizi kontrol edemiyorlar, öngöremiyorlar ne yapacağımızı.

Sustuğunuzda kuralları siz belirlersiniz.

Gerçek sessizlik yokluk değil sevgili dostlar.

Yoğun bir varoluştur. Jung bunun üstüne çok fazla kafa yormuş.

Size ait olmadığınız savaşları girmeyi, çekmeyi reddetmektir.

Yani her yerde bulunmak zorunda değiliz.

Her durumda orada şahit olmak zorunda değiliz.

Sessizlik enerjimizin hakimi olmaktır.

Ve bu sessizliğin de, bu geri çekilmenin de, geride durmanın da bir bedeli var.

Sadece faydanızı önemseyen insanlar sizden uzaklaşır.

Yani sizin vereceğiniz faydaya odaklanan insanlar sizden uzaklaşacaktır.

Soğuk ya da kibirli olarak da adlandırılabilirsiniz.

Ama bunlar sizin derinliğinizi değil, onların beklentilerini yansıtır.

O yüzden bunları kişisel algılanmayacaksınız.

Ve sonrasında yeniden doğuşu var.

Bu sessizliğin ve geri çekilmenin ardından bir dönüşüm başlıyor.

Yeniden doğuş demiş buna Jung.

Ulaşılabilir olmayı bıraktığınızda bir dönüşüm başlıyor.

Dediğim gibi ilk olarak sessizlik gelir.

Bu kayıp gibi hissettiren bir boşluk yaratır.

Fakat zamanla bu boşluk temizler, sakinleştirir, iyileştirir bizi.

Ardından yalnızlık gelir.

Bu yokluğun, kıtlığın yalnızlığı değildir.

Kendinizle baş başa kalmanın yalnızlığıdır.

Tefekkür anlarıdır bunlar.

Artık başkalarını memnun etmek için kendinize ihanet etmediğiniz bir yalnızlık olur bu.

Ve bu alanda kafa karışıklığı, berraklığa, kaygı huzura, muhtaçlık içsel güce dönüşür.

Ve Jung bu sürece bireyleşme der.

Kollektif maskeden uzaklaşıp gerçek benliğinizi bulma yolculuğu.

İnsanları kaybedeceksiniz ama kendinizi bulacaksınız der.

Yanlış anlaşılacaksınız.

Ama saygı göreceksiniz.

Yalnız kalacaksınız ama bütün olacaksınız.

Enerjinizi kaptırmayacaksınız.

Bilinçli olarak ulaşılmaz olmak bize gerçek özgürlüğü verir.

Ve dediğim gibi bilinçli olarak erişilmez olmak kibir değil enerjinizi ve huzurunuzu geri almaktır.

Bunlar küçük adımlarla başlar.

Bir anda belki her şeyden elimizi eteğimizi çekemeyiz.

Bu sefer de kaş yapayım derken göz çıkarmayalım.

Bunlar dediğim gibi küçük adımlarla başlar.

Neler olabilir? Şöyle sıralarsak anında yanıt vermemek, telefona, mesaja, işte bildirme ve herhangi bir tepki vermeden önce nefes almak, kaostan uzaklaşmak, suçluluk

duymadan hayır diyebilmek, sınır çizmeye başlamak.

İşte bunlar bizi özgürleştirecek adımlar ve enerjimizi doğru kullanmamızı sağlayacak adımlar.

Yokluğunuz için...

Erişilmezliğiniz için, ulaşılmazlığınız için açıklama borçlu değilsiniz.

Sessizliğiniz her açıklamadan daha çok şey söyler.

Ve bu yol kolay değildir sevgili dostlar.

Yani kendinizi suçlu hissedeceksiniz.

Bencil olmakla suçlanacaksınız ama dediğim gibi bunu kişisel algılamamak gerekiyor.

Kendi kaderimizi, kendi bireyselleşmemizin ve özgürleşmemizin bir bedeli vardır.

İşte bu da ödeyeceğimiz bedeldir.

Dünyaya hayır dediğinizde...

Kendinize evet derseniz bunu hiç unutmayın.

Jung gerçek bireyleşmenin kutsal bir yalnızlık gerektirdiğini söyler.

Kendi sesinizi yeniden duymak için bir içe dönüş gibi düşünün bunu.

Yokluğunuza, ulaşılmazlığınıza, geri çekilmenize öfkelenenler sizi değil oynadığınız rolü seviyordu.

Artık o role uymadığınızda sizinle ne yapacaklarını bilemezler.

İşte bu tam bir özgürlüktür.

Bölüm bitmeden ve bu içeriğin de sonuna gelmeden kendinize şunu sorun.

Yanlış anlaşılmaya, reddedilmeye hatta nefret edilmeye hazır mısınız?

Unutmayın sonunda gerçekten özgür olacaksınız.

Çünkü ulaşılmaz olduğunuzda her şey değişir.

Çok sevgiler, selamlar.