
Bu bölümde ansiklopedik bilgilere kısa bir ara verip son zamanlarda ekran başında bizi nelerin tuttuğunu konuşuyoruz.
Lanterns ve X-Men ’97 üzerinden Marvel–DC farkına, aynı oyuncuları tekrar tekrar görmenin yarattığı yorgunluğa; Silo ve Severance üzerinden distopyaların neden hâlâ bu kadar ilgi çekici olduğuna, The Odyssey ve Troy üzerinden de eski ve yeni yapımların dünyayı nasıl farklı kurduğuna uzanıyoruz.
Biraz dizi, biraz sinema, biraz mitoloji ve bolca fikir ayrılığı. Bu ara ne izliyoruz, neyi seviyoruz ve neye artık biraz doyduk?
Not: Bölüm bazı yapımlarla ilgili hafif spoilerlar içerir.
Bölümde bahsettiğimiz dizi ve filmlere ulaşmak için:
Lanterns:
https://www.imdb.com/title/tt26545992/?ref_=ext_shr_lnk
Silo:
https://www.imdb.com/title/tt14688458/?ref_=ext_shr_lnk
X-Men '97:
https://www.imdb.com/title/tt16026746/?ref_=ext_shr_lnk
The 100:
https://www.imdb.com/title/tt2661044/?ref_=ext_shr_lnk
Severance:
https://www.imdb.com/title/tt11280740/?ref_=ext_shr_lnk
Troy:
https://www.imdb.com/title/tt0332452/?ref_=ext_shr_lnk
Odysseus:
Transkript
Herkese merhaba.
BSC senin bugün farklı bir konseptini dinleyeceksiniz.
Şöyle bir karar verdik.
Çok fazla ansiklopedik bilgiler paylaştıktan sonra bugün de dedik biraz ne yapıyoruz, neler izliyoruz, bizi bu ara neler besliyor bir genel sohbet tadında bir bölümümüz de olsun.
Evet yani bütün gün kitap okumuyoruz, belgesel izlemiyoruz.
Bizim de bir hayatımız var yani.
Ondan biraz daha böyle hafif bir bölüm olsun istedik.
Siz bizi inek mi zannettiniz diye.
Öyle zannettim.
Aslında bu ara çok fazla sinemaya gittik.
Biraz böyle gündemimiz sinema.
DC vs Marvel gibi bir aramızda sohbet vardı.
Yakın zamanda Odysseus'a gittik, Spider-Man'e gittik.
Ve aynı oyuncuları görmekten sıkıldık galiba.
Aynı üç kişiyi görüyoruz zaten artık.
Timothée Chalamet'e nasıl aralarında yoktu ben hala anlamış değilim.
Treni kaçırmış bu sene.
Sanırım o bütün hakkını düğüne saklıyor bu sefer.
Milyonlarca aktör var Hollywood'a girmeye çalışan.
Üç tanesi bütün filmleri çeviriyor işte şu an.
Evet yani biz aramızda şunu da konuştuk.
Yani burada tabii ki aşırı sübjektif bu yorumlar ama
yani sürekli oynayan oyuncuların da oyunculuğunu beğenmediğimize kanaat getirdik.
Çünkü galiba onlar her ne kadar kendilerinin en iyisini yapmaya çalışsalar da
biraz böyle bir göz yorulması olduğunu düşünüyorum.
Ben Zendaya'yı görmekten sıkıldım mesela.
Çünkü kötü oynadığı için değil büyük ihtimalle.
Her rolde hep o suratsız halini görmekten sıkıldığım için.
Ben mutlu bir karakteri canlandırdığım çok fazla hatırlamıyorum mesela.
Mesela yani Odysseus'a bakarsan Telemachos karakterini de çok iyi oynayamadı bence.
Çok zayıf kalıyor öyle bir karakter için.
Telemachos karakterini ben çok daha güçlü beklerdim Odysseus'ta.
Spider-Man oynayan çocuk için diyorsun.
Spider-Man oynayan çocuk için.
Mesela ben şey düşünüyorum benim bir çocuğum olsa ben çocuğumu Odysseus'a götürsem anlayabilecek yaşta olduğunu varsayalım çıkıp Spiderman'e götürsem büyük ihtimalle benim çocuğum dönüp şey diyecek bana anne neden Spiderman aynı zamanda Odysseus'un oğluydu.
Hani böyle o kadar artık sosyal medyadayız ki gördüğümüz kişilerin aslında farklı karakterlere oynaması da tamam çok kabul edilebilir bir dünyadayız şu an.
Çünkü bir kişi hani sosyal medyada A gibi gözükürken gerçek hayatta Z gibi de davranabiliyor.
Ama benim hala idrakım bunu kabul etmiyor.
Yani bu belki sinemaya çok sık gitmediğimiz için artık veya çok farklı dünyaları canlandırdıkları için de.
Bir Marvel World'dan bahsediyoruz.
Biz bir de ancient Greek zamanlarından bahsediyoruz.
Yani Odysseus dediğimizde.
Ya evet ya.
Bir de Spider-Man'e bakarsan eski tadı yok ya.
2003-2004'teki Spider-Man var ya Tom McGuire.
Aa evet bizim küçüklük zamanları.
Buradan yaşımızı da bilmiş oldunuz aynı zamanda.
Hem böyle adam ciddiydi hem böyle kahramandı.
Aynı zamanda işte zayıf noktaları vardı.
O farklı bir efsaneydi.
Zaten ondan sonradan başka bir film çekemedi doğru dürüst.
Ama şu anki Spider-Man sanki sürekli bir kalıba uymaya çalışıyormuş gibi.
Ona bir öğüt verilmiş.
Böyle bir kalıba uymaya çalışıyor.
Bu Gen Z kalıbına mı uymaya çalışıyor herhalde öyle bir şey var.
Kendi şeyi yok bence.
Bağımsız bir oynama stili yok.
Evet çok kalıplar içindeydi.
Zaten orada filmde geçen her arabanın BMW olması zorunluluğu gibi de.
Artık bazı işbirlikleri veya bazı tekrarların izleyiciyi sıktığını düşünüyorum.
Tam Zendaya'yı Euphoria'da görüyoruz.
İşte Dune'da görüyoruz.
Spider-Man'da görüyoruz.
Odysseus'da görüyoruz.
Yani bu kadar gündemde olan konularda bu onun başarısı.
Hani ben başarısına bir şey demek istemiyorum ama bir izleyici olarak tabii ki de görsel bir yorgunluk oluyor.
Yani çok kaliteli, iyi, başarılı başka oyuncular var.
Ki şuna getireceğim.
Hani Lanterns nasıl okunuyor?
Bununla ilgili galiba biraz bir ikilem var.
İşte Amerikan İngilizcesi, İngilizce
İkisi de doğru bence.
Bence de ikisi doğru ama Lanters demek
bana Türkçe'ye daha yakın olduğu için
daha kolay geliyor. Biraz burada
Marvel vs DC olayına gireceğim
ama gerçekten
mesela Lanters'i izledikten sonra
başka oyuncular gördüğüm için
beynim çok rahat izledim
diziyi. Tamam hani Marvel World
değil. Daha hepsini izlemedik ama
olan bölümleri izledik. Bana şey
geliyor böyle bu Green Lantern'ın
ilk çıkmaya başladığı dönem
bir de Superman çok sükse etmişti ya
böyle. Evet. Çok izlenmeye
başlamıştı işte. Çok da güzeldi çünkü
Superman filmleri ve dizileri.
Ondan biraz arka planda kalmıştı
ama şimdi tam zamanı bence Green Lantern
için. Zaten Spider-Man'da bir 3-4
sene yeni bir tanesini çekemezler. İzlenmez.
Diğer artık Marvel'ı da
hani artık çekmezler yani.
Kaç tane? 10-15 tane film çektiler.
Şimdi Doktor Moose geliyor.
O benim küçüklükte çok sevdiğim
bir karakterdi. Yani ben
sürekli şeyde onun rakibi
galiba Fantastic Four'du değil mi?
Doktor Doom'un en büyük rakibi
onlardı diyebiliyorum. Ben çok emin
değilim ya. Çok izlemiyordum küçükken.
Yani tabii ki bu yanlış bilgi olabilir.
Ben de şu an hani önümde bir laptop
yok belki karıştırıyor olabilirim ama hani
benim. Tabii canım şu an sohbet ediyoruz.
Benim favori villain'ım
yani favori kötü karakterim Doktor
Doom'du ve ona heyecanlıyım. Ancak
yine aynı bir karakteri
görürsem yani atıyorum onu
çok tanıdık Hollywood'daki bira
yani atıyorum Timote oynayacaksam
mesela onu. Ben o filme
gitmem yani artık o visual
o görsel yorgunluğu gerçekten
zihnim kaldırmıyor.
Sevmiyorum hani sıkılıp kaçasım
geliyor sinemadan ama
Green Lanterns'e dinleyicilere öneriyorum.
Lanterns bu arada diye geçiyor.
Diziden bahsediyoruz bu arada.
Evet yeni bir dizi.
Şu an HBO'muş ya onu da çok
hatırlamıyoruz çünkü dikkat etmemişiz
ona ama hani internete yazdığınızda görebileceğiniz
bir dizi yani. Bence
oyuncuları iyi. Karakterler
çok oturuyor. Yani iki karakter
de burada spoiler vermeyelim hiç bilmeyen
kişilere. Ama güzel
bir dinamik tutturmuşlar.
Aynı zamanda bence Nebraska'da
geçiyordu. Gerçekten Nebraska'da
geçiyor ve böyle şey hissi yok dizide.
Ya bu arka planda bu otlarda
falan AI gibi değil. Yani gerçekten
gidip Nebraska'da çekmişler.
Bir böyle bir kovboy havası var ama çok da aşırı
derecede baymamış. Evet.
Yani böyle bazı filmlerde böyle aşırı derecede
onu göstermeye çalışırlar ya.
Herkesin aksanı böyle
güneyli aksanı olur.
Herkes kovboy gibi giyinir.
Böyle bir kovboy havası var. Bir merkezi
Amerikan havası var. Daha böyle
geride kalmış. Teknolojik işte
sosyal açıdan. O güzel.
İzleniyor gidiyor yani. Sıkılmıyorsun
izlerken. Çünkü ben eskiden hatırlıyorum
Green Lantern'ı başka oyuncular oynuyordu.
Çok da sevmemiştim yani.
Filmini izlediğimde.
Ryan Reynolds oynuyor diye hatırlıyorum ben.
Ama çok kasıldığı için de
Minat dalga geçmişti.
Evet, Lanterns aslında çok komik, esprili bir karakter.
Yani orijinalinde de komik bu kunda, öyle söyleyelim.
Aslında inanılmaz böyle Loki gibi, tabii ki Loki villain ama,
esprili, high-lows, böyle şakacı bir karakter olması bekliyor.
Ryan Reynolds bence de hiç o karaktere girememişti.
Çok ciddi kalmıştı o karakter için.
Çok ciddi kalmıştı.
Bir de karakteri bence biraz fazla güçlü kalmıştı.
Herkesi dövüyordu o filmde.
Şimdi bu dizide daha böyle zayıf noktaları var psikolojik olarak falan.
Yaşam tarzı bir tuhaf adamın.
Ve daha böyle sanki gerçek dünyada, sanki gerçek hayatımızdan birisinin eline uzaylı bir cisim geçmiş de onu iyiye kullanmaya çalışıyormuş.
Böyle bir süpermen gibi değil.
Süpermende adam insan bile değil çünkü aslında.
Tabii yani.
Uzaylı.
Aslında hani mutant.
Mutant uzaylı yani bize göre.
Burada DC'nin başarılarından biri de özellikle son zamanki DC yapımları ki ben de her zaman küçüklüğümden beri Marvel'ın çıkardığı her şeyi derecesine takip eden o böyle Marvel kızıydım.
Ama şimdi bu lantern'den sonra şey oldum yani ya evet hani DC bir şeyleri ne kadar insanlaştırıyor, ne kadar günlük hayattan bir şey oluyor.
Çünkü bir şeyi böyle o Spider-Man gibi siz çok alık böyle başka bir dünyaya götürüp insanlık temasından çıkardığınızda inanılabilirliğini yok ediyorsunuz.
Ve yani Gen Z'yi nasıl ilham alacak?
Mesela Spider-Man'in biraz böyle introvert olup da çalışkan, iyi bir reporter olması meselesine bir Gen Z'nin ilham alması beklenir.
Ama artık öyle bir his yoktu son filmde.
Yoktu evet.
Onun kendi iç dünyasındaki başarı yoktu ya da çabaları yoktu bence tamamen.
Eski Spider-Man'da habire böyle ailesini gösteriyordu.
Evet.
ekonomik zorluklarını
işte ailesini, dedesini
sürekli gösteriyordu. Bu yeni
Spider-Man'de sadece çok kısa bir süreliğine bir şeyler
gösterdiler. Ama onu da tutmadı çünkü son
dakika gösterdiler. Hani biraz da spoiler oluyor
ama. Evet 3 saniye. İzlemişsinizdir artık.
Böyle bir 3-4 saniye hani
bunu da koymuş gibi. Hani eski
Spider-Man'de vardı ya şimdi biz de koyalım gibi oldu.
Şeyi fark edin yani Marvel'da
çok böyle dövüş var.
Çok böyle hani kahraman en köyün
Amerikan filmlerinde olur ya
en sonunda her zaman kahraman kazanır,
döver. Sonra bir sonraki
bölümde görüşürüz tarzı şeyler olurdu.
Bu DC'de daha böyle hani
tamam bir düşman var. İşte bazen de
düşmanın kim olduğu bile belli değil. Yavaş yavaş
kahraman o noktaya varmaya çalışıyor ama
yandan da hep bir sorunlar çıkıyor.
Hani daha böyle polisiye
dizileri gibi.
Joker de DC diye hatırlıyorum.
Yani yine umarım
karıştırmıyorumdur ama ben öyle hatırlıyorum.
Mesela o Joker
filmine de gittiğimde
yani bir karakterin
aynı zamanda içsel dünyasına
tanık olmak bence güzel. Hani her
kahraman da mükemmel
olup da böyle yani işte
astım astım kestiğim kestim
olamaz. Her insan olduğu
gibi o kahramanın da
iç dünyası, ailesi, sıkıntıları
işte bu maddi sıkıntı olabilir.
Sevgilisiyle bir sıkıntı olabilir.
Yani bence bunu görmek biraz da
izleyici ikna ediyor bu anlamda.
O yüzden Lanterns'ı izlemenizi öneriyoruz.
Hatta biz böyle yaşlılarımızdan büyük kişilere de önerdiğimizi
çok iyiymiş gibi böyle 50'lerin üstünde de beğenildiğini duydum.
Yani ben çevremi önerdim ve ilk önerdiğin şeklinde yorum aldım.
Onun dışında X-Men izledik.
X-Men de bu arada şeydi hani...
İlk sezonu bitirdik X-Men'imiz.
Evet X-Men'i komple bitirdik.
Daha önce de izliyorduk aslında.
Bu son sezonu ikinci ya da üçüncü sezon Disney'e gelen.
Orada da aslında animasyon tamamen.
Gerçek X-Men gibi beklemeyin ama gerçek X-Men'den çok çok daha güzel.
Yani bir animasyonu bu kadar...
Retro bir X-Men.
Yani eskideki şeyleri böyle hani tekrar sana yeni olarak yeni bir yorumla izletiyorlar.
Evet yani eğer yeni X-Men'lerde o Magneto'yu göremiyorsanız işte
keşke Magneto'yu bir bölüm görebilsem, keşke Charles, Profesör Charles'ı bir kere görebilsem Storm'u diyorsanız
Aslında The Original mutantları bu animasyonda keyifle izleyebilirsiniz.
Onların biraz geçmişine gidiyor.
Çok hani bebekliğe, çocukluğa değil ama hani ilk kahraman oldukları anlara gidiyor.
Ve apokalipsi çok güzel gösteriyor onunla olan savaşını.
Yine spoiler'a girmek istemiyoruz ama son dönemki böyle tutkuyla izlediğimiz dizilerden biriydi.
Kaçırmadık hiçbir bölümünü.
Aynen biraz da şey oluyor hani çocukluğumuza geri dönüyoruz bunlarla.
Bizim zamanımızda Jetix'de vs. izlediğimiz animasyonlardı.
Ben böyle hatırlıyorum hani 20-25 dakika oluyordu bölümler.
Hatta bazen böyle 12,5 dakika kesip araya reklam alıyorlardı.
En güzel anında ben böyle işte o mutantların savaşa girdiği kısmı kestiklerinde
ya yine mi birine bir şey oluyor falan deyip inanılmaz üzülüyordum böyle.
Çok içselleştiriyordum oradaki karakterlerle.
Çünkü bahsettiğimiz konu gibi aslında iç dünyaları net görebildiğin işte Stormine zamanında bir kadın ve işte bir yarası var yani bir sevdiği kişiyi kaybediyor mesela öyle bir sıkıntısı var.
Ya da işte Jane ki spoiler olmuyor artık Spider-Man'de gördüğünüz Jane oğlunu mesela gelecekte görebiliyor sadece X-Men'de.
Oğlunu daha yaşlı yani.
Evet oğlu yaşlı.
Bu da sizi böyle zaman tüneli gibi şeyler, zamanları ucukla ilgilendiriyorsa biraz kafanızı karıştırıyor bu konular yani bu dizi.
Yani çocuğu geçmişten geliyor.
Bir apokalipsi öldürmek istiyor aslında.
Apokalipsi öldürmeyi çalışıyor.
Bazen ailesi de engel oluyor.
İnteresan şeyler var.
Biz onu da çok severek izledik.
Aslında hepsi farklı mecralarda ama hani X-Men ve Lanternçı sinemaya gitmenize gerek yok.
Bu ikisi dizi.
Senin X-Men'de favori karakterin ne?
Benimkisi Kolosus'tu herhalde.
Aynen Kolosus'tu.
Böyle hani güçlü bir de aynı zamanda kibar, nazik hani cana yakın birisi olduğu için hoşuma gidiyordu.
Gidiyor hala.
X-Men'de çünkü normalde karakterler çok böyle kabo oluyor ya.
Evet mutantlar çünkü.
Ondan çıkmış birisi o konuda hani o hoşuma gidiyor.
Kolosus hoşuma gidiyor.
Bir de Magneto hoşuma gidiyor.
Magneto'nun olduğu eski filmleri de çok izlemiştim çünkü.
Magneto'yu oynayan oyuncuyu da ben.
Yani filmdeki oyuncunun aslında Magneto'yu çok iyi oynadığını düşünüyorum.
Profesör Charles için de öyle.
O iki oyuncu gerçekten iyi bir meç filmler için.
Ama dizisinin tadı bambaşka.
Yani orada gözünüzü kapadığınızda bir oyuncuyu düşünmenize gerek kalmadan karakterin kendisi çok şey anlatıyor zaten.
Magneto'nun bir de zırhı çok hoşuma gidiyor.
Miğferi.
O hoşuma gidiyor.
Charles biraz zayıf geliyor bana.
Profesör Charles.
Gambit de güzel.
enteresan bir karakter.
Evet Gambit zaten yine spoiler'a
girmeyelim burada ama eğer o karakteri
seviyorsanız son sezon muhakkak
izlemeniz gereken bir sezon.
Bir de İngilizcesi iyi olanlar belki fark eder.
Dizide ve de filmlerinde de izlerken.
Gambit hep böyle kumarla
ilgili cümleleri yerleştiriyor.
Kullandığı şey diyaloglarda.
O hani zarlar atıldı
gibi şeyler diyor sürekli.
Sonuçta o da kart oyuncusu ya.
Evet evet.
Her şey böyle kumarla ilgili onun dediği.
o hoşuma gidiyor. Benzetmeler yapıyor.
Her karakterde o yok yani.
O biraz böyle zenginleştirmiştir o karakteri.
Aşırı güçlü değil ama.
Hello ma chérie diyor. Biraz Fransızca
konuşuyor Gambit. Evet.
Bir de güneyli aksanı var.
Güneyli olduğu için işte. Güney Amerikalı
olduğu için. Amerika'nın güneyinden olduğu için
daha doğrusu. Ben Profesör
Charles'ı seviyorum çünkü
yani evet onun
böyle gücünü kullanıp sandalyesinden
kalkıp koştuğu bir
şeyi yok ama
hani orada şey her zaman böyle küçükken de beni duygulandırıyordu mesela.
O kadar fazla toplumun dışında hisseden mutantları aslında kucak açıyor.
Yani onlara siz hani kabul edilebilirsiniz hissini bir tek o verebiliyor aslında.
Okulu da okurduğu için mutant okulunu.
Hani onun o çabası hoşuma gidiyor, duygulandırıyor beni.
O yüzden duygusal bağ kurduğum karakterlerden biri.
Magneto için aynısını söyleyemeyeceğim.
Çok hırslı geliyor.
Yani Magneto'nun ki zaten bu sezonda da izleyenler görecek.
Hırsından ötürü bazı kötü olaylar oluyor.
Ama onun dışında yine oradaki o ekip ruhunu koruyan.
Galiba ben biraz ekip ruhunu koruyan ve güçlüklerin üstesinden gelebiliriz.
Duygusunu veren karakterleri seviyorum.
O yüzden Storm'u da seviyorum.
O da çok eskilerden.
Storm'u çok görmüyoruz ama dizide.
Çünkü en eskilerden olduğu için.
Evet o böyle imdat butonuna basıldığında koşup geliyor böyle bir işte gezegenler arası yardımlarda bulunuyor.
Eskilerden daha çok vardı.
Şimdi o kadar çok karakter var ki çok da bir şey yapamıyorlar.
Yani hepsini aynı zamanda veremiyorlar.
Wolverine de çok fazla yok.
Hani Wolverine fanıysanız üzülebilirsiniz bu sezonda.
Ben Wolverine'in bir iki bölümünde anca gördüğünüzü hatırlıyorum.
Bir de sadece dövüş, kakış da var.
Apokalipsi görüyoruz ağırlıklı olarak.
Apokalips var. Charles her zaman var.
Güzel yani şey X-Men.
Onu da yani öneririz. İzleyin
onu da. Evet. Lanterns X-Men. Her zaman böyle ciddi
şeyler izlemeye gerek yok. Aratata.
Ciddi bir şey derken de
yine son zamanda izlediklerimizden
ve benim yine favori dizilerimden
Silo izliyoruz bir de. Silo evet.
O çok iyi. Yani biraz
bölümler yavaş yükleniyor ama
gerçekten diziden baştan başlayacaksanız
böyle baya bir kafanızı karıştıran
bir dizi ve yani sonuçta gerçek hayatın
apokaliptik bir geleceği gösteren
bundan 200-300
sene sonrasını gösteren bir dizi
ve gerçekçi de geliyor.
Öyle bir şey olabilir
yani. Çok mantıklı geliyor.
Yani apokaliptik diziler
The 100 gibi
izlediyseniz belki çok bence
biraz benzetebilirler. The 100 da benziyor biraz.
The 100 da çok güzeldi. Onu zaten
biz 2-3 ayda bitirmiştik
hatırladığıma göre. Pandemide
full onu izliyorduk.
çok akıcıydı. Bir de bütün bölümleri
vardı zaten. Ama silo
silodaki olay
olan şey
insanlığın hayrına mı
değil mi konusunda böyle siz
ayrıma düşebilirsiniz. Çünkü
yağmurdan kaçarken
doluya tutulma meselesi var
biraz dizinin kendisinde. Yani
bir şey hani bazen bakarsınız
yani benim hayrıma
dersiniz. Belki hayrınıza
değildir. Kendinizi o şeyin
içinde bulursunuz gibi.
Yine burada spoiler vermeden biraz böyle etrafından dolanarak anlatmaya çalışıyoruz ama
eğer tek bir yerdeki çekim sizi rahatsız ediyorsa
aslında bence herkesin çok keyifle izleyebileceği bir dizi şu anlamda olmayabilir.
Çok dark görüntüler.
Yani bu da çekim anlamında.
Evet konu çok ağır ilerliyor.
Tek seferde 10-15 bölüm izleyemezsiniz.
Bayar yani.
Ama şöyle de düşünüyorum şimdi.
Sezonu çok bölündüğünde aslında sezonlar arası çok ciddi bir bağlantı var.
o bağlantıyı da izleyenin kaçırmaması
gerekiyor. Öyle bir noktada
bence hani
eğer zamanınız varsa iki sezon
ya da üç sezon olması lazım.
Galiba iki sezon.
Tek oturuşta izlemeniz daha iyi olabilir.
Çünkü o geçiş
çok önemli. Hani ilk sezonun
son bölümüne, ikinci sezonun ilk bölümü
arasında çok bir şey unutmamanız
gerekiyor. Yoksa bu niye böyle
davranıyor falan değil.
Bence dizi de bitmedi. Evet devam ediyor.
Biz de devam ediyoruz. Bize yetişebilirsiniz.
dokunurlar.
Sayılır da böyle felsefi sorular da var.
Bazıları diyor ya ben öyle bir yerde yaşayacağıma
işte, öyle bir dünyada
yaşayacağıma intihar ederim.
Her şeyin
çok kötüye gittiği bir dünyada yaşayacağım.
Sırf böyle hani
şey de değil, eski
Mad Max gibi bir şey de değil.
Aptalık bir dünyada
dövüş kakışı olsun, birileri kaçsın
birileri kovalasın gibi bir şey de değil.
Böyle bir derin anlamları var.
Yani herkesin böyle kişisel sorunları var.
Herkesin bir rüyası var yani.
Bir gün işte dünya nasıl olacak, geriye dönülecek mi?
Eskisi neydi, eskiden nasıldı?
Yani düşünsenize bundan 200-300 sene sonra sizin işte büyük büyük utonlarınızın yaşadığı bir apokaliptik bir dünyada
belki gerçek dünyanın ne olduğunu bilelim.
Evet bu arada Sayla bana hep bizim çektiğimiz Michio Kaku'daki o insanlığın gittiği gibi gitmesi gereken
ideal noktayı biraz anımsatıyor ama
benim Silo'yla ilgili yorumum
çok fazla yok. Şundan
ötürü yok. Benim çok sorum var
diziyle alakalı. Bence en büyük soru
da Silo bir ütopya mı
distopya mı? Zaten genellikle
internetten sanırım insanlar bu diziyi
bu iki sorunun ortasında kalan
bir dizi olduğu için çok fazla izliyorlar.
Hani bir şey insana bu kadar
arada hissettirir. Yani çünkü
dediğim gibi size iyi gözüken
bir şey için bu kadar çabalarken
kendinizi. Hani canınızı
kurtarmak pahasına
bir hücreye kapanır mısınız
diyeyim. Yani yine etrafından
dolanarak bazı şeyleri ima etmeye çalışıyorum.
Çünkü yeni izleyecek olanlar için
bazı noktalar
çok ipucu niteliği taşıyor.
Ama burada hani ütopya ve distopya
arasındaki ince çizgiyi
yani helal olsun senaristler çok güzel
vermiş bence. Bütün olay bu.
Anlayamıyorsunuz. Yani izlediğiniz
bir şeyin hayrına mı, birinin
kötülüğüne mi olduğunu belki 3.
4. sezondayız anlayacağız.
O da olabilir.
Şu an muğlak muğlakta kalıyor çünkü.
Sürekli birileri böyle
kötü bir şey öngörüyor.
İnsanlıkla alakalı. Hep şey sorusu var.
O gerçekleşecek mi?
Sürekli gerçekleştiği için mi biz mesela
başka yaşam bulamıyoruz uzayda?
Öyle bir şey yok. Mesela biz diyoruz ya işte
uzaylılar neden mesela dünyaya gelmiyor
ya da bizi tespit edemiyorlar.
Belki herkes birbirini bertaraf ettiği için
herkes yok olmaya mahkûz.
Evet belki Saylo'daki gibi biz bir babalın bir kutunun içindeyiz bir şeyin içindeyiz ve belki dış temasımız ne kadar var hani.
Neyse bunlar eğer Saylo ile ilgili yani bu bölüm eğer şu an konuştuklarımız iyi izlenir dinlenir ve istediğiniz bir kitleye ulaştığını görürsek bu dizidenle ilgili daha detaylı bölüm çekme niyetimiz var.
çünkü biz dizi izlemeyi çok seviyoruz
ve dizilerle ilgili diziler aramızda sürekli
konuşuyoruz bizim hobilerimizden
biri
Severance'ı böyle inanılmaz aylarca
konuşarak hani bitiremedik
hala yine top 3 dizimizden biri
Severance zaten
Syla da öyle şu an aktif diziler olduğu için
bunlar bu bölümün
konusu genel olarak buydu
Odysseus'la ilgili de
aslında konuşmak istediğimiz çok şey var
bunu hem bir film eleştirisi
olarak da yapabiliriz
Ama onun dışında biraz mitoloji göğelerine girmek istiyoruz.
Senin filmle alakalı söylemek istediğin bir şey var mı?
Nasıl buldun?
Ben Odysseus'un karakterini beğendim.
Tabii aşırı böyle hassas, aşırı böyle hani işte Homerus'un yazdığı şeyleri takip ettim gibi bir şeyim yok.
Tabii bazı işte bilerek de yapılmış olabilir.
Bazı şeyler eksik kalmış filmde.
Sonra da bir film çekmeye çalışıyorlar.
Hani birebir aynı Homerus'un yazdığında çekemeyebilirler.
pek bir şey beni rahatsız etti.
Aşil'in olmaması.
Turba Savaşı'nı gösteriyor.
Turba Savaşı'nın sonunda da Aşil ölüyor.
Efsaneye göre.
Bence asıl soru sayfa
distopya mı utopya mı meselesi biraz.
Çünkü dizi gerçekten
izletirken acaba hangi taraf
için yapıldı ve insanlık düşünüldü mü?
Bütün bunlar
diye böyle bir sorgulatmıyor değil.
Karamsar bir havası zaten
var. Ama
eğer bu tarz dizileri seviyorsanız
Çünkü size dizi distopya mı ütopya mı olduğunu söylemiyor.
Biraz kendiniz bulmanız gerekiyor.
Bu tarz düşüncesel şeyleri seven bir izleyiciyseniz bence dizin için doğru bir dizi.
Yani bir de silodaki böyle biraz tüylerini ürperten şey de
hani bir öbür tarafta da birileri var ama kim olduğunu göremiyoruz.
Yani şey anlamında değil yani uzaylı anlamında değil de
hani sizin hep böyle gördüğünüz karakterler var.
Silo var.
İşte birkaç saylo var sonra.
Onunla fight biliyorsunuz ama öbür tarafta da her şeyi kontrol eden bir takım var gibi.
Ama onu hiçbir zaman göstermiyorlar.
Şu an zaten saylo 3 sezon.
4. sezonu da gelecekmiş ve final sezonu olacak.
Yani aslında hani mesela bizim için konuşuyorum.
Biz de birkaç bölüm sonra bazı şeyleri bence görebilmeye başlayacağız.
Evet ağır işleyen bir dizi.
Biz 3. sezondayız.
Hala bu sayloların neden yapıldığını anlamış değiliz bu arada.
Üç sezonda dizinin temel konusunu anlamamak aslında biraz çok görülen bir şey değil.
En azından bizim izlediğimiz dizilerde değil.
Ama bunda da bir sebep vardır diye düşünerek biz izlemeye devam ediyoruz.
Biz galiba biraz çeken şey de aslında böyle bir durumun içinde olsaydık biz nasıl tepki verirdik gibi.
Çünkü dizinin 3. sezonunda yine çok spoiler verme gibi bir amacımız yok ama madem diziyi konuşuyoruz bu da konuşulacak noktalardan biri.
Aslında çok önemli iki karakterin bu sayonoların neden yapıldığıyla ilgili çok başına gidiyoruz olayın.
Biraz dizi o yüzden akışı böyle sondan başa doğru bir akışı var.
Böyle bir tarz severseniz bu da ilginizi çekebilir.
Narasyon yani anlatımı çok farklı bence diğer dizilere göre.
Ben hala kişisel şahsi yorumum bunun çok böyle distopya gibi gözükse de aslında bir insani ütopya düzenliğiyle başladığını ama işlerin bazı noktalarla tabii ki sonuçta insan usulü ve bir arada komün yaşamdan bahsediyoruz.
Bu komün yaşamda çoğu şeyin bozulduğunu düşünüyorum.
Aslında belki başı gerçekten çoğu olumsuz şeyi önlemek içindi.
Yani bir cennet vaat etmediği kesin ama yer altında yaşamak zorunda kaldığınızı düşünün diyelim.
Böyle bir ipucu vermiş olalım.
Bilmiyorum yaşayabilir miydiniz?
Evet yani çünkü normalde bazen şey konuşulur yani işte.
Dünya bir şey olursa uzaya gideriz, Mars'a gideriz, Ay'a gideriz.
Bazıları denizin altına gideriz diyor.
Bazıları işte gemilerde yaşarız diyor.
İşte 2012 filmi vardı ya kocaman bir gemiye taşınıyordu bütün insanlık.
Nuh'un gemisi gibi.
Bu da sayılırdı hani yerin dibine gidiyorsunuz aslında.
Onun bir şeyi.
Normalde o tür distopik filmlerde ve dizilerde hani yerin altına pek gidilmez.
The 100'de öyle bir olay vardı.
The 100'de de uzaya çıkıyorlardı sonrasında.
Evet sonrasında da öyle oluyordu.
Ama The 100'de dizi akışında her bölüm ilerliyordu.
Görüyordunuz yani tamam artık bu sezonda da toprağın üstünde değiller uzaya çıkıyorlar diyorsunuz.
Burada öyle bir şey yok.
O yüzden beklediğiniz klasik dizilerin tavrından daha farklı.
Ama gizem seviyorsanız eğer bir dizinin size böyle bazı konuları tak tak tak söylemesin değil de
siz biraz o dizinin içinde kendinizi kaybedip aslında daha çok soru üretmeyi seviyorsanız
çünkü bence bu cevap dizisi değil soru üretme dizisi tamamen.
Bunu seven biri için bence top 3'ünde olabilecek bir dizi diye düşünüyorum ben.
Aynen öyle. Ben de bayağı beğendim.
Hani bir tek bölümler yavaş geliyor ama bir de şey yapımcılar şey istememiş.
Yani öngörülebilmesini istememişler.
Normalde bir tür Amerikan filmlerinde ve dizilerinde biraz anlayabiliyorsun ya hangi karakterin ne yapacağını.
Burada hep böyle bir size bir falso atıyor en sonunda.
Birden önemsiz bir karakter birden çok önemli olabiliyor.
Daha önce hiç görülmemiş bir karakter aslında bir sırrın sahibi olabiliyor, bir muhafızı olabiliyor.
Evet.
O kısmı güzel yani kesinlikle öneririz Psydo'yu bence ama The Hunters'ı da öneriyoruz.
The Hunters eski bir dizi.
Evet daha eski ama o da heyecanlı.
Heyecanlı bir dizi.
Yani bu tarz konular aslında dünya üstünde yaşam olacak mı?
Ne kadar süre daha dünya üzerinde yaşam devam edecek sorusu dizileri.
Bu bizim ikimizin ilgisini çeken bir tür ki zaten pandemiden sonra da çok revaçta bir tür.
Çünkü daha ne kadar buradayız acaba gibi bir soru oluyor.
Tabii ki bir de şey sorusu da oluyor.
Yani bizim Michio Kaku bölümünü dinlediyseniz, dinlemek isterseniz uzay dipsiz bir kuyu.
Söz konusu uzay olduğunda insanlığın yaşam olasılığının aslında sadece yeryüzü,
Yani dünyanın üstü değil de çoklu olasılıklar içinde aslında seçim yapabileceği sorusu gibi bir şey diyor.
Çünkü teknoloji de buna bağlı.
İnsanlığın evriminden ötürü kaynaklanan gideceği nokta da orası aslında.
Sky is the limit diyorlar.
Evet şey Stephen Hawking hep şey diyordu yani.
100 ya da 200 sene içinde insanlığın zaten uzaya gitmesi gerekecek diye.
Gitmemesi gereken nokta orası.
Yani komple taşınmamız gerekecek diyor uzaya.
Ama bilemiyorum yani.
Bir de buradan biraz Severance'a da bağlantı yapacağım ben.
Tam uzay dedik.
Bunlar hep yine Michio Kaku'nun konuları olduğu için aklıma geldi.
Bir çip, mikro çip meselesi var.
Aslında Severance'daki, yani burada ipucu olup olmamasını çok önemsemiyoruz.
Çünkü Severance'ın şu an sezonu zaten 2027 sonu gelecek.
O yüzden izleyip izlemeniz için.
İzlersiniz zaten.
İzlenirsinizdir umarım.
O kadar konuşuldu Apple TV dizisi.
Apple TV dizilerini biz ayrıca beğeniyoruz.
çok ciddi paralar harcanıyor yapımlara.
Ama oradaki o mikroçip olayına geleceğim ben.
Aslında bu da insanlığın gitmek istediği bir nokta.
Tabii ki bu bir distopya.
Sevens'teki çok aleni bir distopya.
Çünkü işte farklı bir karakter çıktığınızda farklı bir karakter olup
bu ikisini unutmak ister miydiniz?
Bu dizide kişiyi rahatlatıcı bir unsur olarak pazarlığı yapılıyor diyelim ama
aslında karakterlerin hepsi bu çipi beyninden sökebilmek için
akla karayı seçiyor.
Evet. Ve sökemiyorlar da.
Söktükten sonra da hastalanıyorlar işte.
Beyin kimyaları bozulmuş oluyor.
Bu yüzden aslında orada
şey de görüyoruz biz. Tamam
severance insanlığın çok geliştiği
bir düzendeki bir model.
Severance sevgili tuhaf olan da
öbür taraftaki insanlar
da mutlu yani. Hem
aslında yaptıkları şey çok yanlış.
Hani o firmanın. Oradaki çalışanların
yaptığı şey. Aslında tamam etik olarak
çok yanlış. Bunu da biliyoruz. Ama hani
o öbür taraftaki binadaki insanlarla
konuşsan belki, geçebilsen oraya
bölünmeden. Hani onlar da bence
çok mutlu görünüyorlar yani. Sadece
gerçek karakter
hani olayları anladıktan sonra
böyle aşırı tabii şey oluyor.
Sinirleniyor ve şey
olayı oluyor. Aslında etik bir soru
oluşuyor aslında. Hani hep sensin
işte bunları çeken, böyle hani
olan. Ama kendine de müdahale etmek
istiyorsun. Self-sabotajdır.
Ama öbür sen aslında müdahale
edilmesini de istemiyor aslında. Sanki
şey gibi oluyor. Sanki iki ayrı kişisin
de sen başka birisine müdahale etmeye
çalışıyorsun. Bence Severus'un
ana teması şu.
Biz o kadar yoğun, stresli
bir hayatta yaşıyoruz ki
insan bazen
çok stres altında olduğu şeylerden
acaba kendini
korumak için bunları o an
orada yaşayıp unutmalı mı?
Ve bunu kendi özel hayatına taşımamalı mı?
Bir de şey mantığı var ya
orada. Senin hayatının 7-8
saati iş yerinde geçiyor.
Ve bazı insanlar da
onu boşa sarf edilmiş zaman olarak
gördüğü için direkt o kısmı geçmek
istiyorlar. Can you skip to the good part?
Sabah ben
asansöre bineyim.
Sonra hemen çıktığımı göreyim.
Oyunlarda skip yapılırdı ya
bazı kısımlar onun gibi. Asansör
da orada aslında insanı
bağlamdan farklılaştıran bir
araç orada. Bağlam
değişiyor. İş ve özel
hayat, iş ve araba gibi.
Zaman tüneli gibi yani aslında.
O da olabilir
tabii ki. Bir de mesela
birkaç örneklemde
dişçideki anısını
tutturuyor bu çip. Çünkü neden?
Dişçi koltuğunda insanın
en çok olmak istemediği
yer, en korktuğu yer
demek daha doğru.
Oradan uzaklaştırıyor, doğum anından
uzaklaştırıyor. Yani
bana da şey sorusu oluşmuştu
Sevrimizi izledikten sonra. Aslında
en çok korktuğumuz şey
bizi en iyi versiyonumuza
götüren yolun
başı değil mi? Ya da en önemli
durağı değil mi? Evet.
Çünkü belki o
dişçideki yaşadığın korku
senin sağlığınla
ilgili kendine en iyi yaptığın
yatırımlardan biri olacak. Oraya
gidip ağzındaki bir çürüğü tedavi
ettirmek. Örnek veriyorum ama
bundan uzun süre korkmak
belki senin sağlığını sindirme sistemi çok uzun vadede daha da kötüye götürecek ama
sen bilmiyorsun ki sağlığın için orada bir yatırım yapıyorsun.
Yani bu tabii ki çok minik bir örnek.
Tabii korkularını yenme, kendini de geliştiren bir şey.
Oradan da aklıma hep Odysseus geliyor yani.
Odysseus bütün bu savaştan sonra ki savaşta,
Truva savaşından sonra çok da korkmuyor hiçbir şeyden.
Truva atındayken bir de pek korkmuyor ama dönüş onu çok korkutuyor yani bence.
10 senede bambaşka bir insan oluyor.
Çok daha bilgi oluyor.
Çok daha hani stratejik olabiliyor bence.
Hani orada şey örneği var yani.
Hani korku seni geliştirir.
Acıların seni geliştirir.
Çünkü yani bütün adamlarını kaybediyor Odysseus.
Evet.
Adaya, İthaka'ya geri döndükten sonra.
Odysseus'ta da izlediğimiz şey aslında evet.
Bir tutkuyla yapılan bir şeyin aslında çok korkunç yanlarının da olduğunu.
Ve aslında yolculuğun kendisinin büyük bir risk taşıdığı gibi kişinin karakterini ve kendisini komple değiştirip döndüğünde Odysseus'u tanıyamadı halk.
Düşünsene hangi karakterde olursan ol sonuçta senin lider olduğun bir yerde döndüğünde o kadar çok seni bu yolculuk değiştiriyor ki.
tabii üstüne bir şey atıyor falan elinde olsa ama yani bir konuştuğun verdiğin öğütler oğlunla konuşuyorsun.
Yani daha ötesi var mı sonuçta?
Oğlun seviyeti tanımamış.
Oğlun seni tanımıyorsa bu yolculuk seni ne kadar değiştirmiştir meselesi var burada.
Evet.
Odysseus'u da öneriyoruz ama.
Yani kesinlikle Odysseus ve Truva'yı, önce Truva'yı, eski o 2004'te çekilen Truva'yı
sonra da Odysseus'u izlemeniz lazım.
Hani birinci bölüm, ikinci bölüm gibi oluyor o zaman.
Evet bunları birlikte izlemek aslında eski yapımların kalitesinin de günümüze ne kadar yakın olduğunu yani yakın olmasının geçtiğini çok ötesinde olduğunu hatta.
Çünkü ben Odysseus'dan sonra tekrar izledim Truva'yı.
Truva benim için görsel bir şölene dönüştü.
Odysseus evet AI kullanılmamış işte hep atıyorum İzlanda'da çekilmiş Yunan adalarında vesaire ama
bilmiyorum Truva'daki o
mekan ve o dekor
çok daha büyüleyici izlerken.
O böyle bir sarı ton, filmde bir
sarı ton var. Bir sarı alt
nota var orada. O benim çok hoşuma gitti
tekrar izlerken. Eski böyle belirtiyor.
Eski ve o hellenik o
antik Yunan havasının
bana izlerken çok güzel ulaştığını
düşünüyorum. Odiseus'taki
o soğuk, mavi
o soğuk kış tonu mesela
bana ya bu antik
Yunan dedirtmedi. Yani tabii ki orada
deniz mavidir. Hani bir şey
demek istemiyorum. Denizde sarı
göstersen gibi bir şey demek istemiyorum.
Ama bana hiç o Yunan hissi
geçmedi mesela. Yani izlediğim
bana inanılmaz Nordik,
inanılmaz böyle İskandinav.
Hep denizde geçiyor ya bir de.
Viking gibi. Evet o
Viking dizisini izleyenler
beni çok iyi anlayacak böyle. O renk
kullanılmış filmde.
Yani o böyle o sarı, antik
işte ancient civilization,
Ancient Greek. O hava yoktu
bence. O altın takılar,
o işte o güzel helenik
taçlar, o böyle zümrüt
güzel giysiler. Yani o yoktu
ve olmaması beni üzdü. Bu arada
çok derinlemesine girmek istemiyoruz
çünkü bir sonraki iki bölümümüz
Odysseus'la alakalı olacak ve ilginizi
çekerse oradaki mitolojik
öğelere biz değinmek istiyoruz.
Homer'e değinmek istiyoruz.
Biraz aslında kafamızdaki
olan plan da Homer'in
biraz kim olduğunu, neden Odysseus İlyada'yı yazdığını anlatmak var.
Bir de tabii ki Odysseus'tan bahsedeceğiz.
Bugün bizi dinlediğiniz için çok teşekkür ederiz.
Neler izledik diye böyle sizlerle paylaşmak istedik.
Evet arada böyle bölümler çekeceğiz.
Sürekli böyle ciddi bilim ve tarihe dayalı bölümler yapmak istemiyoruz.
Biraz hani gündelik hayattan konuşmak istiyoruz.
Hem belki siz de izlersiniz ya da bu filmleri.
Hani ileride de kitap önerisi de yapabiliriz bence.
Evet, kitap, gezme, kültür. Aslında biz bunların günlük hayatımızda da çok fazla yaptığımız için burada hem kendimize bir not bırakmış oluyoruz hem de sizlerle bunu buluşturmaktan keyif alıyoruz.
Bizi dinlediğiniz için çok teşekkür ederiz ve SCS'yi dinlemeye lütfen devam edin.
Aynen öyle, görüşmek üzere.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.
