
Florentia Village ve Gate Event Park iş birliğiyle gerçekleşen Türkiye’nin en görkemli alışveriş, eğlence ve kış festivali Winter Village sizi bekliyor! 🎄✨ 14 Kasım - 30 Aralık tarihleri arasında ücretsiz girişle Winter Village’ın büyülü dünyasıyla tanışın. Üstelik konserler de ücretsiz! ❤️
Ücretsiz Davetiye Kodunu Al: Tıkla
Gate Event Park / Flotentia Village
*
Yalnız değilsin. Terappin; zihnin ve bedenin için uzman kadrosuyla bütünsel sağlığında hep yanında. ✨ POD20 kodu ile: İlk ve tekli seanslarında geçerli %20 indirim seni bekliyor.
Kendine bir iyilik yap, bugün dinlenmeye ve iyileşmeye izin ver.
*
Bu bölüm reklam içerir.
*
Bu hafta sinemanın gündemini ve yılın en tartışmalı filmlerinden biri olan Her Şey Ortada filmini inceledik. Keyifli dinlemeler.
Transkript
Herkese merhaba.
Sinematris't'e Görkem Öge ile birliktesiniz.
Bu haftaki programımızda haftanın sinema gündeminden ve
You Can See Everything, Her Şey Ortada filminden bahsedeceğiz.
Bu film yılın sürpriz bombalarından bir tanesi oldu.
Geçtiğimiz programlarda zaten ben bu filmi size hatırlatmıştım.
Ancak film özellikle gösterime girdikten sonra o kadar büyük bir tartışma yarattı ki.
İçeriğinden çok da aldığı eleştirel puanlar inanılmaz.
IMDB'deki izleyici notu 9.1 eleştirmen notu 97 Rotten Tomatoes'da Letterboxd'a Critical.com'da bütün ortamlardaki notları 90'ın üzerinde yani sinema tarihinin en iyi filmiyle karşı karşıyayız.
Bende o kadar büyük bir heyecan yaratmamıştı ama mevcut kopan fırtına sonucunda mecburen ben de sinema salonuna gittim.
Filmi izledim daha az önce çıktım çok sıcak sıcak hemen mikrofonumun başına geçtim.
Fikirlerimi sizlerle paylaşacağım filmin incelemesini sunacağım.
Ondan önce haftanın sinema gündemini bir göz atalım.
Geçtiğimiz hafta benim size incelemesini sundum.
Clayface filmi hala gösterimde ve o da çokça konuşuluyor.
Çakallarla Dans 8 filmi gösterimde
Guppy ve Gülmeyen Kral animasyonu şu an gösterimde ve bu filmde çokça konuşuluyor
Çatlı 2 filmi gösterimde
1990 yılında gösterime girmiş
Aragnophobia bizdeki adıyla örümcek korkusu zaten Aragnophobia örümcek korkusu anlamına geliyor
diye bir film vardı ve 90'lı yılların çokça sevilen korku filmlerinden bir tanesiydi
Ve onun bir devamı Araknofobi Kabus filmi gösterime girdi.
İlginizi çekiyorsa bir göz atın.
Odisey filmi hala gösterimde.
Örümcek Adam filmi tabii ki hala gösterimde.
Hasip ve Nasip filmi hala gösterimde.
Resident Evil hala gösterimde ve hasılatı da 400 milyon doları geçti.
Primetime filmi yine Robert Pattinson'ın başrolünde oynadığı.
Ben You Can See Everything filminin kopardığı fırtına olmasaydı Prime Time'ı izleyip sizlere fikirlerimi sunacaktım ama bu film biraz daha öne geçtiği gibi oldu.
O yüzden fikrimi değiştirdim.
Evet günden baya neşeli güzel harika filmler var.
Sinemaya gitmeyi düşünen arkadaşlar mutlaka kendi ilgi alanlarına zevklerine göre film bulacaklardır.
olacaklardır geçtiğimiz haftanın en çok izlenen filmi hiç şaşırtıcı olmayacak biçimde you can see
everything filmi oldu onun dışında clay face filmi hala izleniyor filmin an itibariyle hasılatı
98 milyon dolara ulaştı yani yaklaşık 100 milyon dolar filminde 40 milyon dolarlık bir maliyeti
var yani düşük bitçili bir proje zaten ondan dolayı yani film para kazandı kara geçti tamam
güzel zaten kazansın. Kimsenin
gözü yok DC'nin kazanacağı parada.
Ancak Clayface'le
ilgili ben sosyal medyada işte Instagram'da
çok sayıda paylaşım gördüm.
Korku sinemasının en
çok kazanan filmi işte. Yılın en çok
kazanan korku filmi gibi
böyle onu listelerde
en üste konumlandıran bazı
paylaşımlar gördüm. Bunlar
doğru değil. Clayface
hiçbir şekilde ne bu yıl için
ne korku sineması içerisinde
tarihinde ne de sinema tarihinde
herhangi bir ayrıcalık
barındırmıyor arkadaşlar
sizin karşınıza da hani böyle bir paylaşım
geldiyse intibaya kapıldıysanız
kesinlikle böyle bir şey yok bunu düzeltmek lazım
burada biraz işte
manipülasyon biraz reklam o işte
James Gunn'ın burada bile bir parmağının
olduğunu düşünmüyor değilim
yani neyse evet şimdi gelelim
haftanın sinema gündemine
geçtiğimiz hafta
Antalya Altın Portakal Film
festivali ödülleri dağıtıldı.
Bu sene
Ragıp Türk'ün Taş ve Tüy
filmi altı dalda
ödüle layık görülerek
Gece'nin şampiyonu oldu. Bu filmi
izlemeye çalışacağım ben ve bir de
Yeşim Ustaoğlu'nun
arta kalan filmi
Gece'nin önemli filmlerinden bir tanesiydi.
Yeşim Ustaoğlu da
bu filmle en iyi yönetmen
ödülünü aldı. Tabi bunlar dışında
dağıtılan çok fazla ödül var.
Merak eden arkadaşlar kısa bir
aramayla Antalya Altın
Portakal Film Festivali
ödül listesine ulaşabilirler.
Şimdi geçtiğimiz hafta büyük bir kayıp
var. Evet X-Men
evreninin baş karakteri
diyebiliriz. Charles Xavier
karakterini oynayan
Patrick Stewart 86 yaşında
hayata gözlerini yumdu.
Değerli bir oyuncuydu. Star Trek
projelerinden de hatırlayabiliriz.
90'lı yıllarda Star Trek
uzay yolu filmleri çokça
seviliyordu. Bugün bile hala bilim kurgu
sineması tarihinin özellikle
önemli projeleri arasında
anılabilir. Elbette Patrick
Stewart değerli bir kişilikti. Önemli
bir oyuncuydu. Hatırlanacaktır
ve saygıyla anılacaktır.
Geçtiğimiz haftanın
bir başka önemli sinema gündemi
gerçekten çok çarpıcı. Bunu çok uzun
uzun anlatmak lazım ama ben size bir özet
geçeyim. Şimdi biliyorsunuz Quentin
Tarantino'nun son filmi bir zamanlar
Hollywood'ta
çok konuşulmuştu.
Kişilere de fena olmayan bir hasılat yaptı
ve özellikle de bu film
Brad Pitt'in canlandırdığı
Cliff Booth karakteriyle aldığı
en iyi yardımcı erkek
oyuncu Oscar'ıyla da
çokça konuşulmuştu. Bu karakter çok sevilmişti
yani. Bir zamanlar Hollywood'da
filminin bir
spin-off'u olarak
Cliff Booth'un maceraları diye
bir film yapılacağı duyurulmuştu
ve bu filmin senaryosunu
Quentin Tarantino yazmıştı
Ve filmin yönetmenliğini de David Fincher üstlenmişti ki bu film Kasım ayında göstereme girecek diye duymuştuk.
Ancak şöyle bir bilgi paylaşıldı.
Şimdi filmin yapımcılarının bir tanesi Netflix zaten.
Ve Netflix filmin 25 Kasım'da sinema salonlarında gösterileceğini duyurdu.
Ancak bundan sadece bir ay sonra 23 Aralık'ta da Netflix kütüphanesinde yer alacağını açıkladı.
Şimdi bu şu anlama geliyor bu film sinema salonlarında gösterilecek bir ay sonra da Netflix'te gösterilecek.
İşte bu dağıtım tercihi üzerine bazı dağıtımcılar bu süreyi yani bir aylık süreyi çok kısa buldular.
Ve dediler ki biz bu filmi salonlarımızda gösterime sokmayacağız.
Neden? Çünkü ben bu filmi gösterime sokacağım yönetmen Fincher, senarist Quentin Tarantino, başrolü Brad Pitt var.
Bu filmden evet yüksek hasılat bekleriz biz.
Bir aydan çok daha uzun süre gösterimde kalır ve izlenir.
Ki bence bu beklentilerinde ve fikirlerinde tamamen haklılar.
Bu yorumla bu tepkiyle daha doğrusu filmi hiçbir şekilde göstermeyeceklerini ve dağıtıma almayacaklarını açıkladılar.
Yani televizyon sinemacılığının diyelim salon sinemacılığının nasıl baltaladığı darbe vurduğunu buradan görebiliyoruz.
Netflix'in burada yaptığı gerçekten çok kötü.
Ha tabii şimdi Netflix'te kendi gişesini arttırmaya çalışıyor değil mi?
Tamam hani hızlıca sinema salonda izleyen izlesin ondan sonra Netflix'te ben bunu aylarca göstereyim bol bol para kazanayım diyor.
Yani Netflix'te kendisini koruyor ama işte bakın kendisini korurken salonları ne kadar baltalıyor.
Bu da geçtiğimiz haftanın en önemli sinema gündemlerinden bir tanesiydi.
Ama bu gündem başlığını kapatmadan son olarak şunu belirteceğim.
Sinema atristler de birçok kez Quentin Tarantino üzerine tabii ki konuştuk yani adam gündemden düşmüyor yaptıkları söyledikleri her şey gündem zaten ve beni sürekli dinleyen ve beni biraz da tanıyan dinleyici arkadaşlarım da Quentin Tarantino'nun büyüklüğünü kabul ediyor olsam da pek sevmediğimi de bilirler.
Ve kendisi daha önce birçok kez asla Netflix için proje yapmayacağını da söylemişti.
Kendisi de sinema salonu sahibi hatta pelikül yani dijital gösterim yapmayıp filmle plastik pelikül diyoruz ona.
Eski teknoloji yani.
Filmle gösterim yapan sinema salonu sahibi kendisi.
Bu bağlamda baya muhafazakar davranıyor.
İşte televizyon sinemacılığına karşı, Netflix'e karşı, sinema salonda izlenmeli gibi çok sayıda söylemi var zaten.
Quentin Tarantino'nun bu konudaki duruşu belli.
Bu duruşunda kendi içinde saygın bir tarafı var.
Ancak ne oldu şimdi?
Bu bir Quentin Tarantino filmi.
Sayın Tarantino çalışma Netflix'le yani.
Bu filmin yapımcılığına soyunuyorsa Netflix kalk de ki hayır kardeşim ben seninle çalışmıyorum.
Yani illa yönettiğin bir filmin Netflix'te gösterilmesine izin vermiyor olman yetmiyor senin.
Duruşunu tutarlı kılmak için.
Çalışma Netflix'te o zaman.
Bir duruş sergiliyorsun kardeşim.
Tamam okey Tarantino burada duruyor ama sonra böyle yapma işte.
Kendisi zaten sinemayı bırakacağım dedi de sonra başka şunu da yapabilirim bunu da yapabilirim dedi.
Bir sürü tutarsız şey söylüyor zaten.
Buna çok gerçekten böyle işte dedim şaşırmadım yani işte Tarantino bu demek benim için.
Neyse evet bu da geçtiğimiz haftanın önemli gündemlerinden bir tanesiydi.
Şimdi bir başka kayıp sinema tarihinin en tartışmalı yönetmenlerinden biri olan Tinto Brass'ı kaybettik arkadaşlar.
Şimdi hiç duymamış dahi olabilirsiniz cinsel içerikli filmler yönetmeni olarak bilinir daha çok.
Ancak şöyle bir yönetmen ki şimdi cinsel içerikli filmler sinema dünyasının ciddiye alınması gereken bir parçası olup olmadığı tartışması çok eski bir tartışmadır.
Yani sinema tarihi boyunca bu konu tartışılmıştır.
Bu filmleri biz birer görsel üretim olarak sinema sanatının, sinema anlatısının bir parçası olarak kabul edilip, izleyip, inceleyip yani ciddiye alalım mı?
Yoksa orada hani bambaşka bir dünya o, niyetleri başka, yani fikirleri başka.
Onun için onlara hiç dikkate almayalım mı demeliyiz bu güzel soruyu.
İşte bakın bu sorunun en ciddi muhataplarından biri Tinto Brass'tır.
Çünkü kimine göre Tinto Brass gayet ucuz bir seks filmi yönetmenidir.
Ama bir kitle de Tinto Brass'ın gayet estetik, gayet sanatsal, erotizmi ve seksi ciddiye alınması gereken bir,
nasıl diyeyim sinemasallıkta kullanan, son derece değerli bir yönetmen olduğunu düşünmüştür.
Yönetmenin kendine anası bir dili var mı? Var.
Dikkati alınmalı bence.
En azından tartışılmaya değer bir yönetmen.
Bir iki önemli filmini söyleyeyim size.
Mesela 1970 tarihli Dropout diye bir filmi vardır.
Bu önemli bir film.
1983 tarihli The Key, Anahtar diye bir filmi var.
1979 tarihli Caligula diye bir filmi var.
Bu bayağı önemlidir.
85 tarihli Miranda diye bir filmi var.
İlginizi çektiyse bu başlık.
Tintobras'a bir göz atın.
Bir bakın, bir inceleyin.
tavsiye ediyorum. Ha hiç
benim ilgimi çekmiyor diyorsanız tabi o sizin
takdiriniz. Ama işte evet
geçtiğimiz hafta Tint Obra'sı kaybettik.
Bu da yılın önemli
kayıplarından bir tanesiydi.
Şimdi bir başka önemli gündem
bu da benim hassas olduğum
konulardan bir tanesi ki
geçtiğimiz sinematistlerde yine ben bu konuya
çok kez girdim. Hatta bunun üzerine
programlar da yaptım. Önce
başlığı söyleyeyim sonra fikrimi sizinle paylaşayım.
Şimdi Taika Waititi
daha çok Marvel sinematik evreni için yaptığı filmlerden bildiğimiz bir yönetmen ama başka tabii birçok filmi de var.
Clara ile Güneş diye bir film yaptı ve bu film ülkemizde de gösterimi girdi.
Film ekimi kapsamında film ekimi üzerine açtığım başlıkta ben zaten bu filmi size hatırlatmıştım.
Önemli bir film demiştim.
Neyse bu film Amerika'da şu an dünyanın birçok ülkesinde genişle gösterimi girdi.
Ancak film özellikle eleştirmenler tarafından linç edildi arkadaşlar.
IMDB notu 31 eleştirmen notu.
İzleyici notu 6.4.
O fena değil.
Yani ortalama üstü diyebiliriz.
Tamam bu olabilir.
Çok sayıda film kötü bulunuyor, eleştiriliyor.
Ancak Taika Waititi kalktı.
Eleştirmenlerin bu film üzerine kötü not vermesine karşılık bir demeç verdi.
Bakın önce buna yorum yapacağım.
Ne olursunuz bunu yapmayın sayın yönetmenler.
Filminizi yapın, sunun, bırakın iyi not, kötü not, sevildi, sevilmedi, linç edildi.
Siz cevap vermeyin.
Yapmayın. Bu bir.
İki.
Tayyika Waititi şöyle bir şey söylüyor.
Eleştirmenler sanatçı olamadıkları için, film yapamadıkları için sinemacıları eleştiriyorlar ve bizim filmlerimize kötü not veriyorlar.
hep sanatçılar, sinemacılar eleştirmenlere bu eleştiriyle karşılık verirler.
Çoğunlukla bunu söylerler.
Bu hem bir safsata, bakın ya filmin kötüyse kötü.
O eleştirmenler sanatçı olamadıkları için senin filmine kötü not veriyor olamazlar.
Bakın bu başka bir şey.
Eğer eleştirmenleri senin filmine kötü not verdi diye böyle eleştiriyorsan
iyi not verdiğinde de aynı şekilde onların iyi notunu kabul etme o zaman.
De ki eleştirmenler sanatçı olamadıkları için onların verdiği notun bir önemi yok de o zaman.
Yani söylediğin kendi içinde tutarlıysa kötü notu kabul etmiyorsan iyi notu da kabul etmemen lazım.
Şimdi üçüncü yorumumu yapacağım bunun üzerine.
Ki bu zaten doğru değil arkadaşlar.
Bunu eleştirmenler binlerce kez buna cevap vermiştir.
Eleştirmenlik başka bir meslektir arkadaşlar.
Hiçbir eleştirmen o işi yapmakla yükümlü değildir.
Her işin tüketicisi tükettiği işle ilgili bir fikir sunma hakkına sahiptir.
Nokta.
Taika Waititi'nin eleştirisi ve savunusu doğru olsa hiç kimse siyasetçileri de eleştiremez o zaman.
Futbolcuları da eleştiremez.
Spor yorumu diye bir şey kalmaz o zaman.
biz bir takım yenildi ve kötü bir stratejiyle mesela yenildiyse
onu eleştirirsek o zaman teknik direktör de şunu desin.
Gel sen takımı yönet o zaman bakalım desin.
Siyasetçi de desin ki benim politikalarımı eleştirme gel sen yap o zaman desin.
Bir felsefeciyi de eleştirmeyelim o zaman.
Ne bileyim postmodernizmi eleştiriyoruz diyelim.
İyi FUKO'da kalksın desin ki gel o zaman sen felsefe yap.
Ya eleştirmenlik kuruma ortadan kalkar arkadaşlar.
Ne siyasi eleştirmenlik, siyaset yazarlığı kalır.
Ne sanat eleştirmenliği kalır.
Ne spor eleştirmenliği kalır.
Hiçbir şey eleştirmeyiz o zaman.
Bir şeyi eleştirmeye niyet eden herkes gidip onu yapmalı o zaman.
Var mı böyle bir mantık ya?
O kadar arkayık, o kadar yapmayın bunu ne olursunuz ya.
Ve dört, ben film de çektim.
Bir sürü eleştirmen film yaptı zaten.
Eleştirmenlikten sinemaya geçmiş yönetmenler de var.
film çekmemiş eleştirmenin
eleştirisi değersiz de
ben görkem olarak
ben film çektim senaryoyu yazdım
yönetmenlik yaptım oyunculuk yaptım
yapımcılık bunların hepsini yaptım
amatör olarak bunu profesyonel mecraya da taşıyabilirim
o zaman
take away titi yani
ben muhatap olabilecek olsam atıyorum
bana böyle dese ben de ona desem ki
film çektim ha o zaman tamam
senin fikrini önemsiyorum mu diyecek
yo daha da devam edebilirim
yani savunularıma. Hala
günümüzde
böyle tartışmaların ortaya çıkmasa
inanamıyorum ya. Tarih
öncesi şu an homo erectus
açıklamaları bunlar arkadaşlar. Olmaz
yani. Hiçbir şey söylemeyecek.
Sanatçı eserini ortaya
koyacak ve geri çekilecek. Bitti.
Artık o eser bizim.
Sinema severin, sanat
severin, eleştirmenin,
ilgilinin, tüketicinin bırak.
Toplum onu konuşsun,
değerlendirsin, sevsin, sevmesin.
Her neyse bırakın lütfen.
Yani aslında akıllı yönetmenlerin hepsi aynı tavrı alır.
Eleştirmenlerle laf kavgasına girmez arkadaşlar.
Yok böyle bir dünya yani.
Böyle bir şey yok.
Üzülüyorum arkadaşlar bakın.
Evet bunu yani bu sohbetin hani ana fikri şu benim için.
Üzülüyorum ben bir yönetmenden böyle bir şey gördüğümde.
Evet bu haftanın sinema gündemi yaklaşık olarak böyleydi.
Şimdi gelelim You Can See Everything filmine.
Şimdi filmin incelemesine geçmeden önce şunu söylemek istiyorum ki Elizabeth Holmes ve Theranos şirketi üzerine bilgi sahibi değilseniz bu filmi izlemeniz neredeyse hiçbir anlam barındırmayacaktır.
Ve buna ek olarak da şimdi ben kısaca Elizabeth Holmes'un kim olduğunu söyleyeceğim ama çok da detaya inmeyeceğim.
Çünkü detaya inersem o öykü çok uzun gerçekten.
En özet haliyle şunu söyleyebilirim.
Elizabeth Holmes işte çağımızın en büyük dolandırıcısı diye anılıyor.
Hatta insanlık tarihinin en büyük sahtekarlığı deniyor ki ulaştığı ekonomik hacim düşünülürse bu doğru olsa gerek yani.
O şekilde anıldığına göre herhalde bunun bir hesabı vardır.
Elizabeth Holmes bir damla insan kanından yüzlerce hatta binden fazla kan testini yapabileceğini iddia ettiği bir teknolojiyle uzun yıllar uğraştı ilgilendi.
Yani böyle bir fikirle çıkageldi.
Bir şirket kurdu ve laboratuvarlarında bu analizleri bu testleri yaptığını iddia etti.
Amerika'nın çok sayıda önemli kişiliği işte eski maliye bakanı işte eski genelkurmay başkanı şu şu milyar dolarlık şirketin CEO'su gibi çok Amerika'nın nüfuzlu kişileri zaten onun şirketinin yönetim kurulunda üyelerdi ve bu şirket milyarlarca dolarlık bir değerlenmeye ulaştı ama ortada vaat edilenleri bilimsel olarak gösteren kanıtlayan bir icat ya da keşif yoktu.
Daha sonra bu haber gazetelere düştü, olay patladı, Terranos şirketi incelendi, denetlendi, söylenen ve vaat edilen her şeyin yalan olduğu ortaya çıktı.
Elizabeth Holmes yargılandı ve 11 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
İşte film Elizabeth Holmes'un hapse girmeden önceki son 34 gününü filmin yarısı bu 34 günden oluşuyor ve ondan sonra da Elizabeth Holmes'un belgeselini çeken Nathan Fielder ve Lance Oppenheim adlı daha çok Nathan Fielder'ı görüyoruz biz Lance Oppenheim'i görmüyoruz ama o da filmin ortak iki yönetmeninden biri.
Biz Nathan'ın üzerinden gidelim çünkü Nathan filmde de var yani oyunculuk da yapıyor ve Nathan'ın Elizabeth Holmes hapse girdikten sonra da Elizabeth Holmes ve onun eşi ve mevcut durum üzerine yaptığı tespitleri anlatan bir film.
Ben önce filmle ilgili bir peşin yorumumu yapayım size fikrimi söyleyeyim ondan sonra da hem bu fikrimi açıklayacağım size hem de filmle ilgili birkaç yorum daha yapacağım.
Şimdi arkadaşlar film bence baştan aşağıya bir kandırmaca, bir hedef şaşırtma, baştan aşağı safsatalardan ibaret ve bence Elizabeth Holmes'un hem bu çarptırıldığı ceza hem de onun üzerine bu geniş kitlelerin oluşturduğu negatif fikri ve algıyı değiştirmeye, değiştirme diyorum ama bu noktaya bir şer koyuyorum bunu açıklayacağım.
en azından kafaları karıştırmaya yönelik bir film.
Bana göre çok kötü bir film.
İzlemenizi tavsiye etmiyorum.
Yani merak ediyorsanız elbette izleyin.
Ama ben önermiyorum çünkü bir anlamı olmayan bir film.
Yalan bir film.
Evet büyük bir iddiada bulunuyorum.
Bu kadar büyük puanlar almışken, geniş kitleler filme bu kadar ilgi duymuşken
filmin 7 milyon dolar kadar bir maliyeti var ve
bu hafta itibariyle 80 milyon dolar hasılata ulaştı.
Film inanılmaz başarılı oldu.
Yani gişede ekonomik olarak çok başarılı bir film.
Şunu da söyleyeyim.
Şimdi tabii isim vermeyeyim ama bazı sinema yazarları ya da bazı sinema severler
bu filmin sinema tarihinin en iyi film oscarını alacak ilk belgesel filmi olabileceğini düşünüyorlar.
Bakın film bu kadar kutsanıyor.
İnanılmaz yani.
Zaten diyorum sohbetin başında söylediğim gibi filmin notları başyapıtı olarak selamlandı ve göklere çıkarılıyor.
Bense tüm bu fikirlerin tam tersi konumda yer alıyorum.
Bana göre çok kötü bir film ve baştan aşağı bir safsatadan ibaret.
Peki neden bu fikirdeyim? Size bunu açıklayayım.
Şimdi bir kere öncelikle filmin adı bir yalan.
You can see everything tam çevirisiyle her şeyi görebilirsiniz.
Bu da şu anlama geliyor zaten.
Gerçekten bizim dağıtımcılar çok doğru bir Türkçe isimlendirme yapmışlar.
Her şey ortada.
Yani her şeyi anlamak çok kolay.
Bizde böyle bir algı yaratıyor değil mi?
Her şey çok açıkmış gibi.
Bir, bu bir yalan zaten.
Her şeyi anlamak hiçbir şekilde mümkün değil.
Zaten kolay değil.
Bir, iki, bu filmden de kesinlikle bir sonuç çıkmıyor.
Bu arada spoiler kaygısı gütmeyeceğim.
Eğer filmle ilgili bilginiz olsun istemiyorsanız, sonunu falan bilmek istemiyorsanız önce filmi izleyin.
Ondan sonra sohbetimi dinleyin.
Bu yöreyi yapayım.
Şimdi devam ediyorum.
Filmin sonunda belgeselin yönetmeni olan Nathan bir anlaşılmazlığın içerisinde kayboluyor arkadaşlar.
Film birden bitiyor.
Bir sonuca ulaşmadan bitiyor.
Nathan Elizabeth'i ve olan biteni anlayamıyor zaten.
Emin olduğu bir noktaya varıp bize net bir şey söylemiyor.
Bakın bir bu.
Sen böyle bir filme niye böyle bir isim veriyorsun?
Bir.
İki.
Filmin açılış planında Elizabeth'in eşi olan Billy bir telefon konuşması yapıyor.
Çok garip bir ışık, garip bir kamera açısı.
Son derece zor izlenir bir görsel tercihle Elizabeth'in kocası Billy gerçeklerin ortaya çıkması
ve Elizabeth'in de ve hani mevcut durumun da anlaşılabilmesi için belgesel film çekmeyi düşünüyoruz.
İşte hani bir belgeselciye evimizi açmayı düşünüyoruz diye bir telefon konuşması yaptığını görüyoruz.
Yalan 2.
Elizabeth yargılanmış.
Kanıtlar her şey ortaya dökülmüş.
Bütün dünya bunu duymuş.
Elizabeth yargılanıp suçlu bulunmuş.
11 yıl hapis cezasına çarptırılmış.
Yani aslında her şey bitmiş.
olan olmuş
sen şimdi mi
yani Elizabeth'in hapse girmesine
34 gün kala mı
gerçeklerin açığa
çıkmasını istiyorsun? Bir.
Hadi önceden istedin de
diyelim ki bunu yapamadın.
Bir film çekme fikri şimdi
mi aklına geliyor ya da gerçekleri bir
belgesel filmle dünyaya
duyurma ihtiyacına
şimdi mi giriyorsun? Asla
akla yatkın değil, makul değil.
Nathan yani belgeselci geliyor işte kocasıyla ve Elizabeth'le başlıyorlar konuşmaya.
Bu görsellikte ve bu anlatımda inanılmaz tutarsızlıklar var arkadaşlar.
Şimdi hesapta bu belgesel değil mi?
Belgesel ne demek?
Bir şeyleri, bir gerçekliği, gerçekte olduğu gibi bize aktarma iddiasında olması lazım bir belgeselin.
burada yönetmen de kadrajın içerisinde yani röportajcı gibi bir muhabir gibi bir haberci gibi
Elizabeth'le ve onun kocası biriyle konuşuyor onlara sorular soruyor ama
ama bazı anlarda hiç soruların sorulmadığı hiç konuya girilmediği
Elizabeth'le ilgili merak edenlerin hiç o sahnenin odağına alınmadığı sayısız çekimde görüyoruz
Yönetmenin bu çekimleri yapmasının ve filmin kurgusuna katmasının amacı ne?
Bize niye bunları gösteriyorsun?
Mesela Elizabeth'in çocuğuyla ilgilendiği anlar.
Kocasıyla uzanıp sohbet ettiği anlar.
Başka bir sürü şey.
Elizabeth'i bize tanıtmak mı istiyorsun sen?
Diyelim ki öyle ama bu sahnelerde Elizabeth'i tanıtan hiçbir şey yok.
Günlük hayatından anlar var sadece.
bunun da anlamı şu
bizi Elizabeth'le aslında
duygusal olarak özdeşleştirmeye
çalışıyor bakın onu daha iyi tanımak
başka bir şey kendisini tanıtan
geçmişini eğitimini fikirlerini
politik görüşünü atıyorum sanatsal
görüşünü dünyaya bakışını evliliğe
aşka bakışını sayısız
hepimiz için herhangi bir insan için
önemli olan sayısız konudaki
bu gibi konularda biz Elizabeth'i daha iyi
tanıyacak olursak
mevcut suçun hakkındaki suçlamaların
ya da eğer suçlu değilse de haksızca suçlanıyor olmasının
bunların nasıl o noktaya geldiğini daha rahat anlayabiliriz.
Hayır, hiç filmde asla böyle bir şey yok.
Yani film Elizabeth'i tanıtmaya falan çalışmıyor.
Film Elizabeth'le özdeşleşmemizi sağlamaya çalışıyor.
Onunla duygusal bir bağ girmemizi çalışıyor.
Yalan üç.
Biz böyle bir şey beklemiyoruz ki.
Bu belgeselciliğin gözlemcilik prensibine hiç uymayan bir şey.
Dört, hayatımda ben bu kadar yüze yakın çekim olan bir film gördüğümü hatırlamıyorum arkadaşlar.
Belgesel bunun tam tersi olur.
Olmalıdır zaten.
Yakın çekim sinemada zaten sinema kuramında duyguları almaya çalışmak demektir.
Genel plansa veya orta genel diyelim biraz daha uzak plansa durumu bize göstermeye çalışan bir görsel tercihtir.
Burada yönetmenler durumu bize anlatmıyor, duyguları bize anlatmaya çalışıyorlar.
Görsel tercihten bile bu yönetmenlerin öyküsünü anlattığı karakterin içerisinde bulunduğu dünyayı resmetmeyi amaçladıklarını göstermiyor.
O karakterin duygularını bize göstermeye çalıştıklarını gösteriyor.
E bu nasıl bir belgeselcilik?
Duyguları anlatmaya çalışan belgesel mi olur yani?
Belge ile duygu mu anlatılır?
5. Sorular sormaya başlıyor Elizabeth'e yönetmen.
Tamam bunu bekliyoruz zaten.
Soruların hiçbirini zorlamıyor.
Hiçbirini neredeyse çeşitlendirmiyor.
Elizabeth hiçbir soruya gerçek cevap vermiyor.
Verdiği bütün cevaplar ya ben hiç göremedim.
Hatırladığım kadarıyla.
Verdiği bütün cevaplar bir safsata.
İki hedef şaşırtma.
Üç işi drama ve duyguya bağlamak.
Ha şunu diyebilirsiniz.
Kendisini savunacak değil mi?
Tamam savunsun.
Diyelim ki ben ona şöyle bir soru sordum.
Elizabeth sen suçlu musun?
O bana cevap verdi.
Dedi ki ben suç işlediğime inanmıyorum.
Peki mahkeme seni neden suçlu buldu?
Böyle bir soru da sormuyor Nathan.
Yani hiçbir sorunun cevabını gerçekten almaya çalışmıyor.
Sanki Elizabeth başka bir şey hedefliyordu.
Suç işlemek, insanları kandırmak, kötülük yapmak.
Hiçbir şekilde öyle bir niyeti yoktu da yanlış bir yola girdi istemeden.
Güzel şeylerin peşindeydi de istemeden ortaya böyle bir durum çıkmış gibi bir ifade var.
Bakın benim alabildiğim yani en detaylı böyle isimlendirebilirim size Elizabeth'in yüzündeki ifadeyi.
Ama kesinlikle iyimser.
utanç yüzü yok mesela
utandığı bir plan hatırlamıyorum ben
Elizabeth'in ya da
öfke hayır böyle bir şey yok
kızgınlık böyle bir şey yok son derece
iyimser tatlış o kocaman
mavi gözleri ve kalın
güzel dudakları ve bembeyaz
dişleriyle güzel yüzüyle
sürekli bir
ağlamak üzere bir hal böyle
hani Mona Lisa hani gülümsemek üzere
olup gülümsemeyen bir surat ya
Elizabeth'te ağlamak üzerine
olup ağlamayan bir surat veriyor filmde
bize 60 dakika boyunca
falan ha ağladığı anlar da var ayrı konu
yani bu 5. madde şu
yönetmen sorduğu
hiçbir sorunun cevabını
alma konusunda ısrarcı davranmıyor
Elizabeth hiçbir
soruya net cevap vermiyor
ve aslında
bir noktadan sonra film
Elizabeth'in duygularını
bize aktarma aracına
dönüşüyor arkadaşlar belgesel
değil belgesel falan değil
bu film tam bir
duygu manipülasyonu filmi
6. burada konu ne
konu Terano şirketi
Elizabeth'in muhteşem
bir fikir ve bir buluşla
dünyayı değiştirme çabası
ve bunun sonucunda
ortaya yepyeni bir teknoloji
çıkardığı iddiası
ve bu teknolojinin
aslında yalan olması ve
bundan dolayı da işte Elizabeth'in
herkesi kandırıp hapse girmiş olması
Bu filmde şimdi diyor ki bu teknoloji gerçek miydi mesela?
Tabii ki cevap safsata.
Böyle alet ekipmanı masanın üzerine düzüyorlar.
Diyor ki bizim teknolojimiz işte bu.
Nathan soruyor diyor ki peki bu teknoloji çalışıyor mu?
Cevap söz konusu kimyasallar yapılabilseydi çalışacaktı.
Bak bu bunun cevabı değil yine safsata.
Oradaki teknolojiyi de bu arada açık ediyor söylüyor ama tabii artık neticede onunla anılan bir teknoloji.
Ve tabii çalışmayan bir teknoloji olduğu için bu fikrin ortaya dökülmesinde bir sakınca yok.
Elizabeth şunu söylüyor.
Biz buradan bir kan numinesi alacaktık.
Bir damla bunun içerisine koyacaktık.
O kandaki veriyi buluta yollayacaktı bu teknoloji diyor.
Nasıl hani biz telefonumuzla bir fotoğraf çekiyoruz da.
O işte Google hesabımızda falan buluta gönderiliyor ya.
Aslında orada depolanıyor yani.
Telefonumuzda depolanması gerekmiyor.
Mesela aynı fotoğrafa bilgisayarımızdan da ulaşıyoruz değil mi?
Bulut hesabı tamam güzel.
Elizabeth diyor ki o kandaki veri buluta gidecek.
Eee küçücük bir makine yapıyor ya bu hani bin tane kan testini yapacak bir makine yapıyor.
Hayır diyor işte o makine aslında onu yapmayacak.
O makine sadece o veriyi alıp buluta yollayacak.
Bulutta yani merkezde bir sürü makine olacak.
O makineler söz konusu kan testlerini yapacak ve o veriyi o küçücük makineye geri yollayacak.
Bir damla kandan biz küçücük bir makineyle bir sürü kantesini yapabileceğiz.
Bunu söylüyor.
Ama öyle kimyasallar olmalı ki ya da hani olabilmeli ki o küçücük cihazın içerisinden buluta doğru verileri yollayabilsin.
Sanki bu cevapta şu var.
Benim bu fikrim, benim bu teknolojim aslında çalışır bir teknoloji.
Ama benim kimyacılarım benim bu fikrimi hayatiyete geçirecek kimyasalları bulamadı ama bana bulacağız dediler. Bakın bu tamamen bir hedef şaşırtma. Elizabeth Teranos'un CEO'su mu evet sahibi mi evet fikir sahibi mi evet eğer kimyagerleri ona vadettikleri şeyi yapamadılarsa da bu onun suçu değil mi? Evet yine hedef şaşırtma bakınız 6. maddedeyiz.
İşte bu film bizim esas merak ettiğimiz vadedilenin aslında bir yalan olduğu gerçeğine odaklanmıyor.
Yalancı bir film.
Çünkü biz Terranos şirketinin adının geçtiği bir belgeseli izleyecek isek bizim görmeyi beklediğimiz şey belli zaten.
Terranos şirketinin ne kadar tutarlı ve gerçek, Elizabeth'in fikrinin ne kadar uygulanabilir ve ortaya çıkan buluşun ne kadar çalışır bir buluş olduğunu öğrenmek için biz buraya gidiyoruz.
Bunlar olmadıysa da eğer Elizabeth suçsuzsa da bunun bize gösterilmesini bekliyoruz.
Bu film bunu göstermiyor ki.
You can see everything diyor ama hiçbir şey ortada değil.
7. Elizabeth'in son 34 gününü bize gösteriyor ve Elizabeth içeri giriyor.
Şimdi Elizabeth üzerine yapılan bir dizide Amanda Seyfield Elizabeth Holmes'ı oynuyor zaten.
Nathan artık belgeselinin konusu olan Elizabeth'i hapse yolladı gitti.
Kendisi ne yapacak artık?
Amanda Seyfield'ın yanına gidiyor.
Sen diyor hani işte Elizabeth'i canlandırmıştın onu herhalde araştırdın iyi tanıyorsun.
Onunla konuşmaya başlıyor ve filmin ikinci yarısında da neredeyse biz
Elizabeth yerine tamamen Amanda Seyfield'a muhatap oluyoruz.
Amanda birçok şey anlatıyor onunla ilgili ama tamamen diyor bizimki dramatik değil.
Gerçekleri anlatmak gibi bir iddiamız yoktu.
Biz bir dizi çektik diyor.
Tamam okey o zaman problem yok.
Şöyle bir durum ortaya çıkıyor.
Bu belgesel neyi anlatacak?
Ne yapacak?
Hangi noktada odaklanacak?
Gerçekten yönetmen bunun çelişkisine düşüyor.
Yani benim eleştirdiğim aslında şeylere noktalara yönetmen de kapılıyor aslına bakarsanız.
Yani ben ne yapıyorum'a bağlıyor neredeyse yönetmen.
Ben neyi anlatıyorum?
Bunun üzerine Billy yönetmenimizden söz konusu film için gösterime girecek ve bu neticede ticari bir üretim değil mi?
Bu gösterimden para istiyor.
yönetmen de ona diyor ki bak sen gerçekleri ortaya çıkarma amacıyla beni çağırdın
ben de geldim belgeseli çektim bu şartlar altında sen para istersen
bu belgeselin güvenilirliği tamamen ortadan kalkar
bir anlamı olmaz gerçekleri anlatmaya çalışan bir proje olmaz bu diyor
ki kesinlikle haklı ve bu arada bu sohbet yapılırken
Elizabeth de kocasının yanında
bir an işte yukarıda bebek ağlıyor
bir şeyler oluyor. Elizabeth
oraya gidiyor ama bu sahnede Elizabeth'i
Amanda Seyfield oynuyor.
Yani bunu biz sonradan öğreniyoruz.
Bakın burada da bir şüphe var.
Niye Elizabeth'in kendisini
izledik filmin ilk yarısında ikinci yarıda niye onu
izlemiyoruz ya da başta bu şeyi niye
çekilmedi bu sahne ya da sonradan
tekrar canlan niye canlandırılıyor
o anı sen niye çekemedin
vesaire neyse orada da bir sürü soru
işareti var. Elizabeth
çocuğuna bakmaya gidiyor. Odada
değil o sırada. O odada olmadığında
kocası bu soruyu soruyor.
Şimdi soru Elizabeth'in bundan haberi
var mı? Yani Elizabeth kocasıyla mı
birleşip bu belgeselden para
kazanmaya çalıştı? En başından
fikir bu muydu acaba?
Niyet bu muydu? Bunun peşine
düşüyor yönetmen ve
Elizabeth hapse giriyor ya
onun yanına gidiyor onunla bir görüşme
yapmaya ama hapiste
kamerayla çekim yapılmasına izin
verilmediği için o görüşmeyi
Amanda Seyfield'la
görselleştiriyor. Bakın hapiste
yaptığı röportajı diyeyim yönetmen
Nathan. Sonra kurmaca
film gibi çekiyor. Yani biz Amanda'yı
gerçekten Elizabeth'i
oynar şekilde izliyoruz.
Ya bu artık resmen
kurmaca bu artık. Yani bu
dokümenter falan değil. Belgesellikle
alakası yok. Belgeselde
biz yani ilk yarısı en azından
belgesel diyelim. Hani ikna edici
işte safsata vesaire tamam
onları bir kenara attım. En azından orada gerçekten
Elizabeth'i izliyoruz. Ama
ikinci bölümde Amanda'yı
Elizabeth diye bize
oynatmak ne demek? Amanda hem kendini
oynuyor filmde hem de Elizabeth oynuyor.
Neresi bunun belgesel ya? Yani bu kadar
şey olur mu yani? Yalan olur mu
yani? Ve orada da unutmadığım
bir replik var. Zaten hani
konu şey diye işte kocası para istiyor ya.
Şimdi birincisi Elizabeth'in
kocasının bu parayı istediğini bilmemesi mümkün
değil. Yalan yani. Bu
acayip bir yalan ama
Ama neyse ya ben asla ikna olmadım.
Sizin de ikna olacağınızı düşünmüyorum.
Filmi izlerseniz.
Yönetmen Elizabeth'i oynayan Amanda'ya soruyor.
Diyor ki senin kocan bizden para istedi.
Sen bunu biliyor muydun?
Cevap inan bana bu konu üzerine ne bildiğimden emin değilim.
O kadar safsata o kadar hedef şaşırtma bir cevap ki.
Bir kocanın bunu isteyip istemediğini biliyor musun bilmiyor musun?
Bir. İki. Neyden emin değilsin? Yani belgeselcilerden para isteyip istemediğini mi bilmiyorsun? Böyle bir niyetiniz mi yoktu? Sen bunu bilip bilmediğinden emin değil misin? Yani kocan böyle bir şeyi yaptı da sen kısmen mi biliyorsun? E biliyorsan bunu kocana sormadın mı? Sen böyle bir şey istedin mi? İstediyse eğer neden böyle bir şey yaptın diye kızmadın mı ona mesela?
Verdiği cevaplar arkadaşlar tamamen hedef şaşırtma, yalan.
Cevap vermiyor.
Hiçbir soruya cevap vermiyor.
Bakın çok uzattım sohbeti.
Daha inanın bir bu kadar daha tutarsızlık, safsata, hedef şaşırtma vs. söyleyebilirim ama
totalde sonuçta Amanda yönetmeni şunu soruyor.
Ya sen Elizabeth'ten çok mu etkilendin?
Aranızda bir hani duygusal hani kocanı aldattım gibi veya aşk ya da seks içerikli bir yakınlık olduğum anlamında bunu sormuyor ama sen herhalde Elizabeth'den çok etkilendin dramatik olarak duygusal olarak falan çok etkilendin ve onu anlamaya mı çalıştın ya da onun yani belirsizlikleri içerisinde kayboldun ve ne düşüneceğini bilemedin galiba gibilerinden bir soru soruyor yönetmene ve yönetmen bu soruya cevap veremiyor.
Bakın filmin isminin ve tüm iddialarının belgesel oluşunun hepsinin yalan olduğu zaten buradan belli.
Yönetmen bu filmi bu kadar yaptı etti bitti ya 3 saatlik devasa bir belgesel film.
Bu yönetmen bu belgeseli bitirdikten sonra şu fikirde olmalıydı.
Ben hedefime ulaşamadım.
Bu filmi insanlara sunmamalıyım.
Olmadı yani.
En başta amaç neydi?
Gerçekleri ortaya çıkarmak değil mi?
Belgeselin yönetmeni bırak bize gerçekleri anlatmayı ve sunmayı kendisi bile konuyla ilgili gerçeklere ulaştığına inanmıyor zaten.
Bir fikir oluşturamamış bir iddiası yok yani.
Bir şey söylemiyor ve bir şey söylemediğinin de farkında.
Yani film ve yönetmenler Nathan ve Lance dürüst de değiller.
Bir gerçeğe ulaşamamışlar.
Kendileri ulaşamamışlar.
Bize gerçeği sunduklarını iddia ediyorlar.
Böyle yalan olur mu ya? Böyle bir şey olabilir mi? Filmin anlatımı, oyunculukları, kurgusu her şeyi on numara. Teknik olarak mükemmel. Üç saatlik bir belgesel filmi sıkılmadan izlemek zaten enfes bir işçilik, görsellik, yönetmenlik, kurgu anlamına geliyor.
Okey yani o açıdan film 10 üzerinden 9 olabilir okey ama baştan aşağı yalanlarla dolu safsatalarla hedef şaşırtmalarla ya da hadi diyelim bu film gerçekten iyi niyetle yapıldı sonunda böyle karmaşık bir finale ulaştı.
O zaman da beceriksizlik.
Aynı Elizabeth gibi bir şey vaat edip o vaadini gerçekleştiremeyip bizi kandırmış bir film.
Daha anlatacak çok şey var ama umarım fikirlerimi özetleyebilmişimdir.
Ama ama her şekilde film tartışma yarattı mı? Evet.
Çok büyük bir gişe başarısına ulaştı mı? Evet.
Yüksek olasılıkla Oscar'larda boy gösterecek birden çok dalda aday olabilir.
Bu film daha çok konuşulacak.
olacak. En başta
dediğim gibi yani filmi izlemenizi
tavsiye etmiyorum ama
bu belirttiğim noktalar
ilginizi çekiyorsa hem
filmi hem de benim söylediklerimi
test etmek istiyor iseniz ancak
buyurun tabii ki izleyin.
Belki de ben yanılıyorumdur.
Belki de benim göremediğim bir şeyler
vardır deyip sohbeti
burada sonlandırıyorum. Evet
bu hafta haftanın sinema
gündemini ve her şey
ortada filmini incelemeye çalıştık.
Bu haftalık bu kadar. Önümüzdeki hafta tekrar görüşmek üzere. Teşekkürler.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.
