Yaren Şafak'la kendine influencer

Altyazı M.K.

dahil olamadığım çok istediğim Yaren Şafak'la birlikteyim.

Kendisi karşımda.

Hoş geldin Yaren.

Hoş buldum merhabalar efendim.

Nasılsın?

İyi diyoruz iyi oluyoruz gibi bir konumdayım.

Sen nasılsın?

Ben de iyiyim.

Yani çok mutluyum aslında karşımda olduğun için.

Ben baya heyecanlıyım.

Yani sen aynı zamanda Sen o kız değil misin??

Bir dinleyicisisin.

Büyük dinleyicisiyim.

Hani böyle işe yürüme mesafem 5 dakika falan.

Ben böyle kese kese böyle böyle o bölümleri bir şekilde eritebilen o kişi benim yani.

Yani tabii herkes böyle şimdi şey vardır ya never meet your hero.

İdolunla sakın tanışma.

Ama işte biz bu stereotipleri kırmak için buradayız.

Ama tabii ben de senin büyük hayranınım.

Sonuçta senin de bir noktadan aslında hayatını takip ediyoruz paylaştığın kadarıyla.

Oradayım.

YouTube camiasındasın.

Biraz biraz.

Nasıl başladı nasıl geldin buralara?

İstersen bir oradan bir dinleyicilere seni tanıtalım.

Bilenler de şöyle bir hafızaları tazelesin.

Olur. Ya tamamen böyle aşırı klişe olacak ama pandemi zamanı. Eve tıkanmışız. Ne yapacağız? Ne edeceğiz? Bir şekilde kendimizi eylememiz lazım. Eyleyebilecek miyiz gibi bir yerden. TikTok'la başlamıştım. Hayatımı vlogluyordum. Hayatım dediğim de evdeki online derse girişim, sabah yaptığım kahvaltım, akşam yediğim yemeğim, ailemle paylaştığım ortak vakit.

Küçük kardeşim o zamanlar yeni doğmuştu.

Ve hani ona anı biriktirmek amacıyla tamamen başladım bir yerde.

Ama onun ötesine geçti.

İnsanlar bayağı bunu merak etti.

Hani gerçekten neler yaptığımı merak edildi bir noktada.

Ve hani bunun şöyle bir negatifliği de vardı.

O zaman işte böyle hafifinden soğumaya başlamıştım.

Ne yapalım işte ya biz de oturduk öyle tüm gün koltukta köz köz.

Ama şimdi şu da var.

Senin hayatında ne bu kadar herkesinki kadar aynı iken pandemi zamanında izlenmeye değer yaptı?

sadece arkaya müzik koydum.

Gerçekten. Hiçbir şeyi romantize etmiyordum

ya. O kadar düzdü ki.

Sadece bilgisayarımı çekiyorum,

yediğim yemek, ben.

Şimdi şöyle bir şey var. Ben de senin bütün videolarını

izliyorum. Ve belki de

hiçbir şeyi öyle romantize etmediğin

noktasında, evet sen bunu aslında

yapmıyorsun. Ama senin

sanki paylaştığın çok da romantize

edilebilir bir şey. Yani senin

belki normalin olduğu için çok da

bunun nesi romantize edilebilir

noktasında belki soru işaretlerin var.

Ama izleyen biri olarak senin kardeşinle ilişkin, İstanbul'la ilişkin, arkadaşlarınla ilişkin.

Yani böyle sanki gerçekten o ideal kız grubu.

Hani insanların gözüne geliyor yani bir kızın saçlısı var, bir sarışını var falan.

Tabii grup hepsi ya.

Aynen hani bir noktada da aslında çok inanılmaz romanteze edilmiş.

Ve bizim jenerasyonu da hani bu olmak zorunda, bunsuz hayat çok anlamsız denilen bazı nüansları senin hayatında görüyorduk.

Yani senin o tek başına arabana binip böyle şarkı söylemen, gözünü takıp bir sohbet etmen.

Yani aslında hani şey gibi yani hani privilege diyemem ama en azından öyle bir ana dahil olmak insana biraz bu da mümkünmüş dedirtiyordu bence.

Yani aslında romantize edilebilir taraflarının da olduğunu düşünüyorum.

Ya evet belki ben içinde olduğum için bunu çok böyle romantize edilebilir bir şey olduğunun hani insan hep böyle eline geçmeyeni romantize eder ya.

Aynen.

Ne kadar uzak o kadar romantize edilir gibi.

Belki ben çok içindeydim hani böyle durduğum zaman ben şu an sırtımı göremiyorum en başında.

daha ki de hayatımın odak noktasında

görmüyordum yani çevremdekilerin ne kadar

romantize edilebilir ve böyle

bana paylaşana deyin

bu normal geliyordu gerçekten hani

herkesin bir kız arkadaş grubu vardır

herkesin paylaşmaya

vakit ayırmak istediği bir ailesi

vardır ne bileyim işte yemeği

kahvaltıyı aksatmıyordur

herhalde ya herkes gibi bir yerden

sonrasında o yorumlar vesilesiyle

birazcık böyle hafifinden

gazla daha böyle

atıyorum iki haftada bir paylaşım yapıyorsam

her gün paylaşım yapmaya başladım ama

şey çok iyiydi benim için. Gerçekten

hiçbir şey değiştirmedim. Hani bu

insanların hoşuna gidiyor. O yüzden ben bunu daha fazla

çekeyim. Ben atıyorum

sabah kahvaltıda yediğim şeyi değiştireyim.

Atıyorum ekmek

üstü yumurta yiyorsam bir anda zıbam

yulaf granola falan bunlara geçmeyeyim.

Hani bunu bilerek yapmadım ama

bir yandan da tam istediğim

yerde kaldı yani. Peki bu

hani şey dedim ya insan biraz da olmayanı

romantize eder. Sen neyi romantize

ediyorsun hayatta? Ben bu ara

o kadar fazla şeyi romantize ediyorum ki

hani böyle gerçekten elinde hiçbir şey yokmuş gibi

hissediyorum. Mesela? Kendime

ait alanım yok bu ara. Kendime

ait ayırdığım bir vakit, zaman

böyle bir katlanılmazlık

halindeyim. Hani böyle her şeye

of dediğim ama içimden.

Dışarıdan serzenişlenmeyi de hiç sevmem.

Ama bir yandan yalandan da böyle romantize ediyor

gibi görünmüyorum bunu. Ne bileyim

tek başıma yaşamak sanırım şu an

romantize ettiğim bir şey. Tek başıma

mutfakta yemek yapmak romantize ettiğim

bir şey. Bu aralar arabayla

çıkıp sohbet etmeyi de romantize ediyorum. Çünkü

elimde değil. Uzakta bir yerde.

O yüzden o da böyle romantize ettiğim

bir konumda. Arkadaşlarımla da az

vakit geçirmek. Hani şu an aslında

bugünkü Yaren, iki sene önceki

Yaren'e baktığı zaman aslında o şeylerin

romantize edilebilir olduğunun farkında.

O zaman değil miydi? Değildi. Çünkü hepsi

elindeydi. Hepsi elinin altındaydı.

Şu an hiçbir şey elinin altında değil.

Hiçbir şey onun kontrolünde değil.

hatta ve hatta dünyanın etrafında dönmüyor yani.

Bir başrol oyuncusu değilim.

Muhtemelen yan başrollerden biri değilimdir ama

bir dizide varım.

Rolüm ne bilmiyorum ama

başrol olmadan bir şeyleri romantize etmeye başladığım bir süreçteyim yani.

Bir adımım yok ama ulaşamıyorum şu an ilk baştaki hayatıma.

Yani ben şöyle düşünüyorum.

Benim belki böyle bir sene önceki bilmiyorum bir bölümümde bu

main karakter olmakla ilgili bir demeç varmıştım.

Çok saçma bir şekilde de aklımda kaldı gerçekten.

Ya bu main karakter terminolojisi hani terminoloji çok genişledi.

Bir sürü şey girdi ve bir anda gerçekten main karakter enerji dediğimiz bir şey girdi hayatımıza.

İşte o dönem ben bir şey oldum.

Yani evet aslında çok iyi.

Hani gerçekten herkes kendi hayatının başrolüdür falan.

Ama sonra benim de kendi kontrolümün dışında gerçekleşen bazı şeyler.

Yani insan mesela bir gün uyandığında eski sevgilimle en yakın arkadaşım sevgili olmuştur diye düşünmüyor biliyorsun.

ve bir gün buna uyanıyorsun yani hani

senaristle de konuşamıyorsun şunu değiştirelim

falan diye. Ne yaptın ya çok abarttım bu sabah.

Ve bir anda yani sana çizilmiş

senaryoda hani

Friends izlediysen Joey böyle bir bölümde

öldürülüyor çok saçma bir şekilde

ve hani tam da aslında o peak döneminde

yani oyunculuğunun.

Hani kendi hayatımda böyle şeyler yaşadım.

Ya da ne bileyim İtalya'ya gitmek, İtalya'ya

taşınmak hani artık tamam yani

hayatımın tam artık başrolü benim

yani falan ama öyle olmuyor çünkü

gittiğin yere senin gibi bir sürü insan gidiyor

ve sen bazen başka insanların

hayatına yan karakter bile olamıyorsun

hani seçmelere giriyorsun aslında yani

sonra fark ettim ki eğer dünya kocaman

bir setse bu dating app'ler falan

gerçekten aslında bu eleme süreçleri

yani giriyorsun ve sana verilen şeyleri

biçiyorsun ve bazen

bazı roller gerçekten senin üzerine

kuruluyor çok iyi bir oyuncuysan

bazen de insanların şekillendirdiği

karaktere uygunsan giriyorsun

bu bence tamamen romantik

ilişkilere belki arkadaşlıklara falan da

çok aslında dokunuyor. Ama ben de

böyle son bir senede falan fark ettim.

İnsan bazen kendi hayatının bile

baş rolü olamıyor yani. Bazen de

olmak istemiyor ya. Evet ki yani.

Bir yerde de ben durayım dinleneyim.

Benim hayatımda bir şeyler yaşansın.

Bir şeyler de benim kontrolümde olmasın yani.

Benim etrafımda dönmesin. Siz dönün.

Ama ben de o dönenlerden biri olayım lütfen.

Ama kendi hayatımda. Başka birinin

senaryosuna zaten etrafta dönenlerden biriyken.

Ben odak noktası olmayayım.

Bir yerde benden kopalım.

ve ben de böyle sizin aranıza

sıyrılıp yareni böyle uzaktan bir yerden

görebileyim yani acaba yaren ne yapıyor

şu an ne istiyor

neyi romantize etmek istiyor

romantize etmek doğru kelime mi

falan hani bunları düşünmek istediğim

bir dönemdeyim o yüzden

bu böyle eski videolarını falan açıp izler misin

sanki çok yardımcı oluyor gibi çünkü

ilk videomu asla izleyemiyorum

neden cringe mi uzunsun

of bitiremedim hala ya

soru cevap ilk video

seni kim neyini merak ettim

şeyi amaçlamıştım orada.

İnsanlar beni tanımıyor.

Ben kendimi tanıtayım.

Orada soru almak yerine

oturup anlatsana ya kendini. Ben bucuyum.

Ben şucuyum. Şundan hoşlanırım. Şundan

nefret ederim. En kötü özelliğim bu.

En iyi özelliğim bence bu. Şunu daha iyi kullanırım.

Şunu daha az kullanırım falan.

Ama böyle almışım soruları. Böyle bir kalıba girmeye

çalışıyorum. En sevdiğin kitap benmiş.

Atıyorum benim şu an aklıma hiçbir şey

gelmiyorsa. O anda da aklıma hiçbir şey

gelmiyorsa. Ben oturdum ona 3 gün

düşündüm ya. Acaba benim en sevdiğim kitap ne

yani? Bu az okuduğumdan falan değil bu arada. Kusura

bakmayın. Yanlış anlaşılmasın ama.

Az okuyanlar vardır bu arada.

O kitap okuyor musun?

Ya ben

çok kitap okumaya zaman ayıramıyorum bu aralar.

Evet ya.

Ya ben en son izlediğim

film falan sorulunca afakanlar

basıyor beni. Yani açmışım Netflix'ten

After'ı izlemişim anladın mı?

Söyleyebilir miyim? Lütfen. En son izlediğim filmi.

İki gün önce Kaybedenler Kulübü

Yolda'yı izledim ya. İşte.

böyleyim biraz nostalji ya

izledim bu filmle acayip dalga geçtim

sanki yeterince yapmıyormuşuz gibi

biraz toksik erkekleri romantize edelim

dedik ya

uzaklaştık bunlardan tamam dersimizi aldık ama

uzaktan izlemek keyifli

insan özlüyor

insan bir manyak olmak istiyor yani

uzaktan böyle izliyorum

toksik erkek uzaktan güzeldir ya

davulun sesi

uzaktan hoş gelir

ya şöyle söyleyeyim bu arada

ben sanki bu podcastin gidişatı

tamamen böyle. Biz bir şeyleri

taşlayacağız. Günün sonunda çok da

eğleneceğiz gibi geldi bana. Çok romantize

edemeyeceğiz gibi bugün. Şöyle DM'lerimizde

de ben bu enerjiyi

yakaladığımız için buradan devam etmeye her zaman

daha doğru gidiyorum. Biz oradan gidelim.

Bu kadar da romantik, bu kadar da duygusal olmaya

gerek yok be. Bir yerde tükeniyor ya romantizm.

Değil mi? Denge işimi bilmiyorum

bu ama ben bazen böyle

aşırı romantize ettiğim zaman

yorulduğumu hissediyorum ve

aynı o az önceki dediğim gibi

hani uzaklaşmak istiyorum

yani. Romantize etmek insanın

ilk maaşlı işidir.

Çok hevesle başlarsın ama hiçbir zaman

karşılığını alamazsın. Tam şu an ilk

maaşlı işim değil. İşte az çok

anlamışsındır ya. Aynen öyle.

Peki o zaman biraz yavaştan böyle

bir beklentilere girelim. Çünkü bugün aslında

biraz bunu konuşmak istiyorduk seninle.

Şimdi aslında

YouTube'a başladığın bir influencer

kariyerin var ve bence

var mı? Bence

var evet ama tabii ki bu

influencer dünyasını senden

ne beklediğiyle ve senin ne kadar herkesleşebilme

yeteneğin olduğuyla da ilgili.

Ben zaman içerisinde şunu da

fark ettim. Başkalaşmak kadar

herkesleşmek de aslında biraz yetenek istiyor.

Katılıyorum yani. Ve bu yetenek

bizde yok. Yapamıyoruz.

Bu bizde yok. Ve hani bana sorarsan

bence influencer dünyasında

aynı şeylere bir tane

daha gerek yok. Hani ben istiyorum

yani seni daha çok görmek, İdil'i

daha çok görmek.

Bir yerde şey de işlemiyor yani. Atıyorum

benim eleştirilen bir yönüm de vardır yani

muhtemelen. Şu an böyle bayağıdır yorum

vesaire okumuyorum. O şeyi de kapatmış

bir konumdayım ama

ondan beslenip

böyle nefretle de büyümek gibi bir şey var

bir anda. O benim en tercih

etmek istemediğim şey. Ben neden

atıyorum kaşlarım hakkında

acayip yorumlar almaya başlamıştım iki ay önce.

Gerçekten mi? Aynen. Hani

aldır ya kardeşim. Kardeşim

ben baya baya aldırmıyorum kaşlarımı. Aşırı

mutluyum aldırmadığım için. Aşağıda

böyle yorumlar coşmuş coşmuş işte

kaşı aldırsan ne olur

falan gibi. Hani

ya inan ben de anlayamıyorum.

Yani çünkü ben çok

influencer takip etmiyorum. Hani

takip ettiğim birkaç isim var.

Ama hani artık böyle şey olmuş. Beş yıldır

takip ediyorum ve hani bu saatten

sonra da niye çıkartayım? Hani

yani başka çok mesela

influencer takip ediyor muyum? Harbiden

aklıma gelmiyor. Yani yabancılardan var

takip ettiğim ama ismini bile bilmiyorum. Hani

sadece ana sayfama düştüğünde bana bir renk

oluyor. Onun dışında

zaten seni İdil'i

rüyayı bir influencerdan ziyade

kendi arkadaşım olarak gördüğümden zaten

like'lıyorum paylaşıyorum.

Hani böyle İdil'in bir iş birliğini falan görünce

şey olurum. Ay benim arkadaşım iş birliği yapmış

ya falan oluyorum. Ben aşırı heyecanlıyorum ya.

Şey onu hala bir influencerdan

önce hani şeydir ya sen

ne yaparsan yap annenin babanın çocuğusundur

hani ne yaparsan yap o benim hep aydınlı

arkadaşım yani. Hani hiçbir şey bunu değiştiremez.

O yüzden influencer dünyasına

dair bilgim çok kısıtlı benim.

Ve belki bir noktada bana geçenlerde bir arkadaşım sordu İtalya derken.

O zaman sen bir influencer'sın ve ben oturup bunu düşündüm.

Yani ben neyi influence ediyorum?

Duyguların hakkında konuşuyorsun dedi ve yani gerçekten böyle bir mantıktan aslında ben de bir influencer'ım.

Bu işte algoritma işi işte insanlar ne yaparsak takip ederden ziyade bu bence hiçbir zaman kafamızda bir soru işareti olmadı.

En azından benim için.

Evet.

Ben ne yaparsam beni insanlar takip eder.

hani ona böyle bir

ihtiyacım varmış gibi hiçbir zaman hissetmedim

tam tersi bu işte romantize edip

hani böyle Barbara Palvin'in

böyle işte köpeğini gezdirirken keşfedilme gibi

bir mankenlik hikayesi var ya böyle efsane

bir yerden hani kesinlikle öyle değil ama

ben böyle şeyim

ben yapayım bulan bulur

herhalde beğenen bir yerde

kadercilik birazdan aynen beğenen bir yerde

beğenecektir çünkü böyle başladım böyle gördüm

zaten yani bir noktada

kendin olarak başlıyorsun ve bu

aslında kaynağı hep akan bir şey.

Çünkü ya şimdi şöyle

benim annemin çok inanılmaz

efsane bir sözü vardır. Yani konu aslında

çok şey üzücü işte hayatımda yaşadığım

kötü bir olaya denk geliyor ama

bir gün böyle ben çok üzücü bir şey yaşadığımda

bir buçuk sene kadar evvel

annem bana şey demişti.

Bazı insanlar

senin gibi insanlar

kendi yolunu kendi çizer.

Ama bazı insanların

belli bir yolda ilerleyebilmesi için

senin önden gitmen gerekir.

Şimdi ikincisi olduğun zaman belki çok daha büyük bir iğme yakalayabilirsin trendleri takip etmek falan ama bir gün onlar durduğunda onlar tamam bu benim maksimuma ben ulaştım dediğinde ve senin hala gidecek yolun varsa o zaman ne yapacaksın bütün rotanı mı değiştireceksin?

Geride dönemezsin.

Evet kesinlikle o yüzden aslında biraz da kendi yolunu çizmekle alakalı ve yani evet belki biraz da senin influencer hayatında benim podcast hayatında belki yavaş ilerlememizin sebebi de çünkü bizim altımızdaki araba bu ve bizim gitmek istediğimiz yol bu yani sen o tarafa gidiyorsun ve yolun açık olsun ama ben oraya gitmiyorum.

Hani bütün influencerları aynı böyle bir kazana koymak da biraz şey gibi yani herkes yazlığa gidiyor ama herkes aynı yazlığa gitmiyor kardeşim yani.

Hani birisi Ege'ye gidiyor, biri Akdeniz'e gidiyor falan, biri Marmara'ya gidiyor.

Hani zaten bu yüzden daha böyle çeşitli, daha farklı insanların bunalmadığı hayatları var falan.

Hani bırak herkesin de yolu aynı olmasın.

Ben bu aynalaşma hastalığına biraz tutuluyorum yani.

bir de şu da var. Seni herkesleştirirler.

Sonra herkesleştiğin içinde

suçlarırsın. Tabii ki sen de

diğerleri gibisin. Sen de artık

en basit aşırı link

vermeye başladın. Aşırı ne

giydiğini saklamaya başladın. Aşırı

ne yaptığını çok belli

etmeye başladın. Konum veriyorsun. Şuraya

gittiğini söylüyorsun vesaire. Ben ne

yapayım? Bu

YouTube hayatına girdiğinde

beklentileri neydi Yaren?

Bu YouTube hayatına girdiğinde

gerçekten tek beklentim

aşırı derecede anımın birikmesiydi.

Ben böyle çok fazla telefonu

şlak çıkartıp fotoğraf çekebilen

aklına video çekme

hali gelen biri değilim.

Yapamıyorum. Böyle sürekli kendime

her hafta başında böyle pazartesi günleri

aldığımız kararlar vardır ya. Hep şeyim

hani çekeceğim ya hani kendimi

bu bana kalacak.

Damla altının tutuğu işte.

Bu bana kalacak ya bu

damp neyse. Hani

Ne bileyim bunu birine paylaşmama gerek yok.

Bunu ben kendimde biriktireyim.

Ama o galerimiz bir yerde doluyor ya.

O bir yerde başka bir şeye aktarılıyor yani.

Ve sen onu yıllar sonra muhtemelen açtığında.

Aa böyle bir şey olmuştu deyip açacaksın ama.

Youtube gibi bir mecrada veya TikTok gibi bir mecrada veya Instagram gibi bir mecrada.

Sen onu önünden kaldırmadığın sürece.

Her zaman diyeceksin ki.

Aa böyle bir şey her zaman vardı.

Ve ben o günü böyle dün gibi hatırlıyorum.

en basitinden hep kız arkadaşlarımı

söylediğim bir şey var bizim kız arkadaş grubumuzda

bu yazlığa gittiğimiz bir

video var bizim dörtlü kız

grubumuzu uzaktan izleyebildiğimiz

tek video ve sadece

sanırım ben baştan sona izleyebiliyorum

herkes böyle deliriyor utançtan

cringe'dan bir yandan da böyle şey

biz bu kadar birbirimize kötü mü

davranıyoruz hani baya bir

çok keyifli bir video bu arada ya böyle

gırtlaklamışız falan yani birbirimizi

ama şeyim hani böyle şeye endişem

olmuştu başta insanlar ne

diyecek hani bu hayallerindeki kız

arkadaş grubu muhtemelen bu değil

herkes birbirini rostluyor bir şeyler yapıyor

çamur atıyor falan ama bir yandan

da baktım biz kızlarla

o yazlığa 40 defa falan

gitmişizdi hani ama tek hatırladığımız

yazlık günü o gün ve

her ne kadar utanç duysak da

her ne kadar böyle birbirimizi uzaktan

izlerken ay niye bunu yaptım çok özür

ederim ya çok ayıp olmuş sana falan desek de

o orada duruyor

O günü biz çok iyi hatırlıyoruz.

Ve böyle atıyorum yeni biriyle tanıştığımız zaman falan ben direkt onu diyorum.

O videoyu izler misin?

Lütfen izle.

Çünkü biz oyuz.

Oradaki kişileriz.

Çünkü biz orada kamerayı koyduk unuttuk.

Bir video var bende 3,5 saat tabu oynamışız falan.

Ne ama böyle 10 saniyesi falan.

Benim amacım işte o anıları biriktirmekti.

Döndüğümde atıyorum Bodrum mu?

Ben her gün Bodrum'da yaşıyorum.

Döndüğümde ama hatırlayabildiğim gün sayısı şu an hiç kaydetmediğim için sıfır.

Ama o zamanlar kaydediyordum.

Nereden baksan kafamda bir 10 günlük bir bodrum turu var yani.

Ben kaydedeyim.

Dursun.

İnsanlar keyif alsın almasın.

Bir noktada ben aşırı keyif alıyorum onu yapmakta.

Tabii kendimi izlerken böyle yine şey oluyorum.

Rahatsız oluyorum.

Ne dedim be kızım.

Bunu da demeseydim gibi.

Tamamen anı biriktirmek.

Kendime anım kalsın.

yıllar sonra döndüğümde

19 yaşındayken

gittiğim yazlığı hatırlayayım.

Ya da 18 yaşındayken yaptığım

soru cevap videosunu hatırlayayım. Acaba o zaman

sevdiğim kitap neydi? Şu an ne?

En son hangi filmi izlemişim?

Şu an hangi filmi izlemişim? Hep karşılaştığım

video olabilir ya. Evet. Bak

içeriği ürettim valla. Valla.

Kendine hasta influencer ya.

Yolunu çizdi. Bırak.

Valla. Yaşama kızı.

Living life.

Yolo.

istediğim bir noktadaydı her zaman

hep istediğim noktada bıraktım

bence sen ya tabii ki de sen de

istersin bir linkten bir milyon kaldır

yani

neyimiz eksik yani neyimiz eksik

değil mi ama şu da var

bence bu artık romantize

etmek midir yoksa

biraz daha hani

kendini telkin etmek midir bilmiyorum

ama bana kalırsa senin böyle bir amaçla

yola çıktığın bir noktada geldiğin nokta

aslında zaten çok güzel yani

bazen öyle bir yol çizersin ki

gerçekten sadece varış yolun çok iyidir.

Hani onun dışında yol çok virajlıdır,

mideni bulandırır falan.

Ama sanki senin anlattığın ki

kendimle de özdeşleştiriyorum.

Biz böyle bir rota çizmişiz ve rotanın kendisi

çok güzel. Yani hani

susurlukta durup bir tost yemek

gibi. Anladın mı? Yok. Şey diyeceğim

böyle sanki İzmir'e gideceğiz.

Atıyorum. Beş saatlik bir yollardan

baksan şu an. Ama biz her yerde

mola vermişiz. Evet. Aynen. Susurlukta

Ayranımızı içmişiz. Onu içmişiz. Burada şunu

yemişiz. Şurada. Sokaktan kavun almışız.

Kesinlikle yani. Arabamızı

bozmuşuz. Başkalarıyla tanışmaya çalışmışız

gibi bir rotamız var ve

o 5 saat nereden baksan

bir 50 saat olmuş. Evet ve hani

evet belki başka influencerların

çoktan vardığı bir noktaya

işte maalesef bu gecikmelerle

işte bir 5 saatin kaldı.

Ama gerçekten maalesef mi yani?

Çünkü aslında sen

bana kalırsa hani bu baya biz böyle

iki arkadaş oturmuş. Sen var ya

kraliçesin falan. Yürü be kızım.

Sen ya birbirimizi yavrularız. Çiçeği yersin. Ama

ciddiyim yani. Hani hissettiğim

de bu yani. Çünkü senin

yola çıkışınla vardığın nokta

yani geçenlerde bunu düşünüyordum.

Şimdi herkes İtalya'ya geliyor.

Yüksek lisansa falan. Çünkü gerçekten de

kabul ediyor yani İtalya.

Biraz böyle bir şey oldum.

Bir özelliği kalmadı ya falan.

Sonra durdum ve düşündüm. Dedim ki

yani ama bu senin hayalindi.

Yani bunun ne kadar kolay olduğunun ne önemi var?

Bugün Datça'ya yerleşip bir tane küçük bir evde kalmak istesen.

Bu herkesin yapabileceği bir şey olsa bile.

Bu seni gerçekten çok küçük hedeflerin insanı mı yapar?

Halbuki sen sadece hayalini gerçekleştiriyorsun.

Yani benim için bu bölümden sonra lahmacun yemek hayal ettiğim bir şeyse ve bunu yapabiliyorsan bu aslında bir noktada başarıdır.

Kendime kulak verebilme yetimidir.

Yani evet İtalya'ya herkes gidiyor ama herkes benim hissettiğimi hissediyor mu?

ya da herkes benim kadar anlam yüklemiş miydi buna?

Onu düşünmeye başlayınca kendimin biraz daha sırtını sıvazladığım

ve kendime arka çıktığımı fark ettim.

O pencereden bakınca bence sen birçok influencerdan daha iyi oluyorsun aslında.

Çünkü sana ne kadar reklam geldiği, ne kadar link verdiğin

ya da gerçekten hayatında ne kadar bunun üzerine kurabildiğin değil olay.

Çıkış noktanı belirlemişsin ve varış noktan gerçekten tutarlı.

Tabii ki bu yolda...

Yine o yoldayım yani.

Evet yani yine tabii ki de paralar niye kazanmayasın?

Niye faydalı olmayasın?

Çünkü biliyorum seçicisin falan.

Ama yani neticesinde tamam ben de isterdim yani aylık gelirim 100 bin liralar olsun.

Okey.

Ama bence bazen insan fakir olsun ama vizyonlu olsun ya.

Valla.

Hani az kazanalım ama neye harcayacağımızı bilelim ya.

Benim imzayı çak ya.

Hiç yiyecek arkadaşlarımız da olsun değil mi?

Yani bırak.

kadar haklısın ki. Linkler sizin

olsun ya. Bizim close friends'imiz var.

Ya çarçur ya. Hiç.

Şimdi bir aile seni beklentin

İtalya'ydı ya. Hani

çok yakından izledik. Ben böyle şeyim

Simay var ya top noktasına

yaşayacak. Gidecek ya abi.

Unutacak ya bizi. O kadar

mutlu olacak ki böyle mutsuz arayacak ki

defolun gidin ya yanımdan. Yürü be.

İşte herkesin

beklentisi aynı olduğu noktada kendi

beklentini sorguluyor musun? Sorguladım

çok. Yani ben bir gittim

İtalya'ya. Herkes

Türkçe konuşuyor. Dön be.

Herkes. Dedim nereye geldik ya?

Ya Fatih'te Türkçe konuşmuyorsunuz.

İtalya'da mı konuşuyorsunuz?

Falan oldum.

Ya ama tabii işin şakası

bir yana. Yani bir şey oldum. Hani

çok istediğin bir şey

gerçekleştiğinde ve

gerçekten hani şimdi şöyle.

Kimi için kolaydır, kimi için zordur. Benim için

gerçekten zordu İtalya'ya gitmek. Yani

çünkü ben döndüm ve hani biraz

şey gibiydi. Yani benim ağzıma bir parmak

bal çalındı ve ben böyle

onun tadı damağımda kalmış bir şekilde

bırak İstanbul'u Aydın'a

döndüm. Ailemleyim

tekrardan ve bir anda yani

hani bıraktığım ve gerçekten

sorumluluk anlamında kaçtığım her şey

bir anda karşıma çıktı.

Yani şimdi ben bir de

Napoli'den döndüğümde beklemediğim

bir ilişkiyle döndüm.

Ama hala eski ilişkimin böyle

bir noktada da cenaze namazı

kılınmamıştı. Yani ben onları bırakıp da gitmiştim.

Dönmedik mi daha? Hani aynen

bekletiyoruz onu

şimdi geldim yeni bir ilişkinin sorumluluğu

mezun oluyorsun arkadaşlıklarım uzaklaşmış

hani yerim çok çabuk

doldurulmuş böyle çok pikte

hissettiğim bir yerden geri geliyorsun

ve şey hissediyorsun yani star

hani memlekete gidince böyle bir kendini

şey hissedersin ya sokakta yürürken

yok yani kimsenin umurunda değilsin

falan tokat gibi çarptı

suratıma sonra fark ettim ki ben birilerinin

umurunda olmak istemiyorum ben umurunda

olmayacakları yani insanın

umurunda olmayacağım yeri kendim

belirlemek istiyorum. Ben İtalya'daki

insanların umurunda olmak istemiyorum. Çünkü

ben oradayken

o kadar kendime dönüyorum ki kimin beni

izlediği önemli değil. Yani sürekli kendimdeyim.

Ve bana böyle çok

farklı bir ütopya

sundu. Yani çok hani böyle

bir rüyada mı uyanırsın ve

o rüyadaki adama aşık uyanırsın ya

yani kim bu? Hani bulacağım yani.

Benim için öyle bir rüyaydı.

O yüzden evet gittiğimde

çok bocaladım. Ya bu muydu beklediğim

İtalya? Yani ben Napoli'den geldim.

Burası çok farklı falan oldum.

Ve bu belki bencilce gelecek kulağa ama ben bunu söylemezsem olmaz.

Çünkü eminim ki bunu insanlar düşünüyor ve sadece dile getirmiyor.

Birçok insan da bence böyle etrafına bakıp kendi gibi oraya gelenleri görünce aslında bir afallıyor.

Çünkü oraya gelmek o kadar senin hayatının böyle ilk etapında ki.

Hani oraya geldiğinde zannediyorsun bütün dünya seni ayakta alkışlayacak.

Yani en basitinden Türk kadın voleybol takımı şampiyon oldu.

Ve mesela ne kadar İtalyanların umurunda anladın mı?

Ne kadar Fransızların umurunda.

Bizim umurumuzda sadece.

Ve ben oraya kendimin takım kaptanıydım.

Oyuncusuydum ve sadece benim umurumdaydı bu.

O yüzden bir afalladım.

Ama sonra fark ettim ki yani evet tamam.

Başardığım şey bu muydu gibi bir afallama yaşadım.

Hani herkes beni böyle alkışlarla karşılaştırdı falan istedim yani.

Ama sonra fark ettim ki bu benim hayalim.

Yani aslında herkes tarafından takdiri görmemek ya da herkes tarafından onayı almamak da seni çok biricik yapıyor.

Hani herkesin sevmediği bir şeyi sevmeye başlamanın artık çok farklı ve yetişkin geldiği bir an vardır.

Hani artık herkes dinliyor diye Metallica dinlemiyorsundur.

Herkes dinliyor diye Duman dinlemiyorsundur.

Kendin için Alt Çey dinliyorsundur.

Olur.

Hani anladın mı?

Bence İtalya benim için kendim için bir şey yapma noktasındaki ilk ve en büyük adımımdı.

O yüzden bildiği bir noktadan sonra kendimi bile sallamaz oldum yani.

Kendini de umursamadın yani.

Tabii.

Yani bu beklenti herkesle aynı beklentinin olması.

Yanındakilerle aynı beklentinin olması.

Beklentini düşürür mü bir yerde?

Bence rekabeti arttırıyor ve rekabet aslında çok da ihtiyacımız olan bir şey değilmiş gibi geliyor bana.

Yani orada aynı senaryodasınız.

Tamam aynı başroller bir yerde.

Farklı başroller bir yerde ama aynı senaryo.

herkesin beklentisi top noktada

yani yurt dışında eğitim

almak yani şu an.

İşte bak mesela senaryo olarak

baktığında benim yaşadığım şey aslında çok hayali

kurulan bir şey. Ve kolay da

bir şey yani çok zor değil.

Kolaylığı da tabii tartışılır ama

herkes zaten yurt dışında hasta master'a gidiyor.

Yani benim şu an arkadaşlarımın

beş tane falan arkadaşının

veda partisi var yani hepsi yurt dışına gidiyor

falan. Orada galiba artık

mevzu senin bunu ne kadar önceliklendirdiğin.

Ben kaçış olarak gitmedim ama kaçış olarak gidene de çok saygım var.

Yani gerçekten burada niye durasın artık noktasına geldik.

Ama ben sadece ve sadece İtalya için gittim.

Yani çok da ben...

kestiğiniz için en uygun paketi hemen

keşfedin.

Belki mantıklı bir karar bile değildi.

Yani burada daha aslında oturaklı bir

hayatım vardı ve 25'imden

sonra tekrardan öğrenci hayatına

dönmek de beni çok sarstı. Çok heyecanlıymış ya.

Hani bir anda böyle tek başıma yaşadığım

paramı kazandığım bir hayattan

şak diye böyle

5 tane insanla yaşıyorum

yani. Hani ve ağlamak

için bile schedule etmen

gerekiyor yani ağlamanı. Tuvalet saatleri.

Tabii yani temizlik anlayışı, yemek anlayışı farklı insanlarla yaşıyorsun falan.

Ama yani herkesin evet yurt dışı, yurt dışında okumak, yüksek eğitim almak, Türkiye'den çıkmak bunlar hayal.

Ben bunun da farkındayım.

Ama bence benim beslenen tarafım çok unikti yani çok biricikti.

Hani Erasmus falan da değil.

Yani ben orada aşık oldum.

Orada birini çok sevdim ve orada sevildiğimi hissettim.

Buna da çok ihtiyacım vardı.

ve Napoli'de çok böyle İtalya'nın yalnız bırakılmış böyle terk edilmiş çocuğu gibidir.

Haylaz çocuğudur.

Ben de kendi hayatımda bunu hissediyordum ve ilk defa beni bir insanın değil bir şehrin anladığını hissettim

ve ona yakın olmak istedim.

Yani Napoli'de okuyamayacaktım mesela bölüm yoktu.

Ben ona yakın olmak istedim.

Yani böyle bazı lisede falan arkadaş buluşmalarına sırf bir çocuk için gidersin ya.

Gidelim ya.

Ben bunun için ülke değiştirdim yani.

Hani bu saatten sonra herkes Cambridge'e gitsin.

Biz Napoli çocuğuyuz ya.

Hani tam o dediğim herkesin hayal etmesi hiçbir anlamı değiştirmiyor.

Çünkü ben bunu hayal ettim noktasında çok gururda duyuyorum kendimle.

Ben de senede gurur duyuyorum bu arada.

Çok teşekkür ederim.

Gelir miyim ya?

Gelirsin.

Tabii ki de.

Ocakta gelecek yeşil pasaport.

Bence gelmelisin.

Çok isterim.

Bence gelmelisin.

Cübbe mi alacağım Ocak sonu?

Marco Polo Havalimanı'ndan alırım seni.

ismi de çok önemli

ben marka destesinde ben

diye bağırıyorum arkadan

yani İtalya benim

herkese göstermek istediğim bir şey

ya ben onu çok hissediyorum ya

böyle sanki

sonunda o insanı bulursun yani

evet hani böyle atıyorum

yeni tanıştığım birinin memleketi

Ankara'dır Antep'tir

Diyarbakır mesela benim çok sevdiğim

Diyarbakırlı bir arkadaşım var

çıldırıyor beni Diyarbakır'a götürüp gezdirmek

içine. Deliriyor yani. Avcunun içi gibi

biliyor belli ki. Ben aynısını

sende İtalya için

hissediyorum. Böyle gideceğim oraya.

Sadece seni heyecan vereceğim ki.

Al beni ve gidelim ya. Alalım başımızı

gidelim. Bak mesela benim

İtalya konusunda en büyük korkularımdan

bir tanesi. Ben Napoli'de

yaşamadığıma çok seviniyorum. Çünkü

Napoli'de çok alevli bir şehir.

Ve ben de yani tansiyonu çok da

düşük bir insan değilim.

Ve bu ilişkinin, ben ve o

şehir arasındaki ilişkinin toksik bir ilişkiye

evrilmemesi için olabildiğince böyle

ziyaretlerimi sık ve kısa tutmaya çalışıyorum.

Misafir gibi ya.

Aynen aslında bir mesafe ilişkisi yaşıyoruz

ve aslında soluklanıyoruz birbirimizden

ayrı olduğumuz dönemlerde.

Ve ben de Napoli'de çok flörtöz

insanlarız.

O bir şehir tabii ama. Çarçur.

O da çok flörtöz bir yer.

Çok şahsına münasır. Ama ben hep

bilirim ki ben gittiğimde o da beni hatırlar.

Ben sadece şehri hatırlamam.

Bu noktada sana benim bir sorum olacak.

Ben böyle hissediyorum ve bu hissi de stabil tutmak için elimden geleni yapıyorum.

Peki senin nezdinde bir ilişki nasıl başladığı gibi sürer?

Ya da sürer mi gerçekten?

Bir ilişki nasıl başladığı gibi sürer?

Bak bunu hiç düşünmemiştim.

Sanırım benim hiçbir ilişkim başladığı gibi sürmedi.

Bunu iyi bir noktadan söylüyorum sanırım.

Böyle kötü başlayıp çok iyi sürende oldu.

İyi başlayıp oha bizim beklentiler çok yüksekmiş ya.

Daha bunu hani alçaltalım.

Daha standart daha böyle monoton bir hale getirelim.

Monoton sıkıcı değildir bu arada herkes monotona sıkıcı der ama değil kesinlikle.

Monoton iyidir.

Kesinlikle.

Nefeslenmedir ya böyle durduğum bir duraktır yani.

Sanırım hiç başladığı gibi gitmedi.

Ve buna da çok mutluyum yani.

Hani iyi ki de başladığı gibi devam etmedi.

Bir yerde ya şöyle şimdi iki tane insan yeni tanıştığı zaman her zaman daha sık görüşür.

Her zaman daha sık konuşur.

o sabah beşlere altılara kadar konuşulan o WhatsApp konuşmalarını biliyoruz yani buradayız.

Ama bu demek değil ki ilişkide her sabah beşe kadar konuşalım.

Her hafta her Allah'ın günü görüşelim.

İyi ki de yapmıyoruz.

Ben yapmıyorum en azından nezdimde.

Yorulursun ya.

Bir yerde tüketirsin onu.

Bir yerde onun sonu gelir yani.

Bunu tüketmemek için olabildiğince iyi başlayan şeyi daha az iyiye,

kötü başlayan bir şeyde

iyiye veya daha da kötüye

sürüklemek benim için çok daha

okey bir konumda sanırım. Bu grafiğin

dümdüz ilerlemesi çok canımı sıkıyor benim.

Çok atılıyorum. Yani bizim

terapide özellikle ilk öğrendiğimiz şey

belki de psikolojide. Benim

hem kendi terapimde hem de terapi verdiğim

süreçte öğrendiğim bir şey şu ki

yani aslında

iyileşmek dediğimiz şey de yani iyileşmek

benim en sevdiğim kelimelerden bir tanesi. Çünkü

iyi olmak değil

yani iyisin aslında

daha iyi olmak, iyileşmek yani onu pekiştirmek aslında Türkçenin bir nimeti bence.

Ve bu hiçbir zaman bize hep söyledi.

Bu lineer bir çizgi değil.

Bu her zaman inişli çıkışlı olacak.

Ve bu inişli çıkışlılık belki de o senin dediğin zaman zaman daha az konuşmaları

ya da belki de toplumun ya da kabul edilmiş ilişki algısının aslında kötü olmadığını

yani şöyle bazen evet aşağıya doğru iner bu çizgi bu grafik.

Bazen yukarı çıkar ama yani roller coaster'a para verip binmenin nedeni de budur zaten.

Ya katılıyorum kesinlikle.

Yani full yukarı çıkan ya da full aşağı inen bir şeye binmezsin.

Yani metroya bine aşağıya iniyoruz ki ulaştığımız noktada yerin üstüne çıkabilelim.

Yani hayat aslında zaten bu dengeden kurulu.

Çok haklısın yani bir ilişki başladığı gibi sürmemeli zaten.

Yani sürüyorsa bir hata vardır.

Yani her gün aynı yemeği yemek gibi ki bence aynı malzemelerle her gün farklı bir yemek yapabilme kapasitesine sahip insanlarız.

Neden sürekli aynı şeyi yiyelim?

Niye kendimizden bir şey katmayalım?

Çok da katılıyorum yani ben uzun süredir bir romantik ilişki yaşamıyorum aslında.

Belki yeni yeni içindeyim bilmiyorum.

Belki bu noktada sana da sorabilirim aslında sen sağlıklı güzel giden bir ilişkinin içerisindesin.

Mesela bu ilişkini nasıl tanımlarsın?

Yani beklentilerin neydi bu ilişkide başlarken Yaren?

Ben o kadar çok şey öğrendim ki bu ilişkimde.

Hani gerçekten böyle şeylik değil böyle kocamcılık yapmak istemiyorum.

Selam olsun sana sarı çocuk be.

Hani gerçekten kocamcılık yapmak istemiyorum ama ben böyle öğrendiğim her şeyin bu ikili ilişkilerde tamamı değil ama çoğunun yanlış bir yerde olduğunu gördüm.

Ve hani benim beklentilerim o kadar farklıydı ki.

Neler bekliyordun?

ya benim beklentim işte 7-24

konuşalım

bana sürekli

beni ne kadar sevdiğini

hatırlatsın ve ben onun böyle

hayatının vazgeçilmez bir parçası olayım

ben varsam var

ben yoksam o da olmamalı

beni bir aydınlat çünkü ben çok yeni

bir şeyin başındayım

ve ben maalesef

aşk doktoruymuşum değil mi?

aşk doktoru ya yap şu ilacı ya

yap yap

yani ben de şöyle

bir şey var. Dinleyenler

kesinlikle biliyor. Ben kendi

değerimi insanlar üzerinden değerlendirmeye

bayılırım. Benim

tedavisi olmayan hastalığım budur yani.

Ve maalesef artık bu insanlara

da geçti. Bazı bana kalırsa

çok basit eylemlerin de

aslında beni tanımlamasına

müsaade etmeye başladım. Örneğin

ne sıklıkta mesajlaştığımız

ya da nasıl

vedalaştığımız. Mesela ben

bu bahsettiğim kişi İtalya'da

ve yani benim son günümü biz birlikte

geçirdik. Çok da keyifli zaman geçirdik falan.

Ve artık yani ben havalimanına

gideceğim. Hani ayrılacağız falan.

Bana sadece şunu dedi. Tanıştığımız

için çok mutluyum. Yani bunu söylemek

istiyorum. Ve sonra sadece şey dedi yani

görüşeceğiz döndüğünde.

Sonra sarıldık, vedalaştık

ve gitti. Yani aslında ben

seninle tanıştığım için çok mutluyum. İyi ki

tanıştık. Çok bence

beklediğimiz romantizmde olmayan ama içi çok

dolu bir şey. Böyle pastanede

kimsenin tercih etmediği ama böyle içi

krema dolu bir kuruvasan

yani. Olur ya. Yenir.

Gider. Akar.

Ve yani bu

artık yaşamamaktan

beklentilerini harbiden sapıtması mı bilmiyorum ama

ben buna da bir tatmin olamadım yani.

Ben istedim ki böyle yatsın yerlere

ben Türkiye'ye dön. Gitme ya. Ha gitme

desin. Ben de geleceğim. Yak biletini

falan desin istedim. Biletini yırtsın mı

peki önünde? Şimdi ben

çıktı almamıştım bileti.

Walut da idi bile.

Çok özür dilerim. Ben bu konuda çok yaşlıyım. Hani böyle

uygulamayı sessin. Telefonunu

camdan aşağı atsın falan.

Bu bize bence filmlerle

falan çok empoze edilmiş bir şey.

Çok iyi bir bitiriş yapmak.

İşte böyle hani eştin kaçır

böyle buketle koşacak

işte yağmurda falan. Yok yani

Devuk çok memnunum tanıştığımıza

geldiğinde görüşürüz deyip böyle

el senden tutup sonra gidiyor yani.

Bu noktada biraz şeyim

yani benim beklentilerim çok mu yüksek

çünkü romantik ilişki yaşamayalı

çok uzun süre oluyor ve hani filmlerde

çok yardımcı olmuyor bana okuduğum kitaplar

falan. Bitmiyorlar yani. Hani

senin romantik bir ilişki yaşayan

romantik bir ilişkinin içindeki yaren olarak

sana sormak istiyorum. Yani

bu normal mi? Ya o kadar

rahat törpülenilebilecek bir şey ki bu.

Karşı tarafının yardımıyla. Hani

ben atıyorum şu an erkek arkadaşıma oturup

lise ilişkilerimi veya hani liseyle

geçtim. Üniversite 1, 2'deki ilişkilerimi

falan anlattığım zaman şok geçiriyor

ya. Hani böyle yurt dışına

giden bir

situationship. Bu

kelime dağacımıza. Terminoloji bitmiyor.

Bitmiyor. Bu nasıl girdi bize bilmiyorum ama.

Situationship.

İşte şey falan bekliyorum hani uzaktan bana

mektup atsın ya. Hani

aşırı filmler değil mi? Uç noktadayım yani.

Bana mektup atsın. Şey istiyorsun

sen. Bu 80'de City'de

Mr. Wiggin giderken

istediği zaman alabileceği açık bilet

almıştı. Ya evet hani. Sen onları istiyorsun.

Ben onu istiyorum yani. Böyle

gözlerin içine bakarak bunu anlatmaya

çalışıyorum tabii söylemiyorum bana mektup at bu arada

falan demiyorum ben dedikten sonra

hiçbir değeri kalmayacak bir noktada

bunu bekliyorum tabii ki yapılmıyor

çünkü hani paylaşım

yani mektup atılacak kadar bir paylaşım

yok arada ben almışım

başımı gitmişim bekliyorum hani böyle baya baya

posta kutumu kontrol ediyorum

insan maalesef ki bence

kadınlar çoğunlukla bunu yapıyor

maalesef biz biraz kendi hayal

gücümüzün kurbanı oluyoruz bence

yani şu noktada çok okeyim

bence bir insanın kendinin

neyi hak ettiğine karar vermesi

özellikle bir kadının bu topraklarda

yetişip ben daha fazlasını

hak ediyorum demesi beni

çok mutlu ediyor yani böyle

çığlık atmak istiyorum

evet diyorum bu yani sen gerçekten sonunda

bu toksik topraklardan

sıyrıldın ve kendi değerinin farkındasın

hani o yüzden

ve kendi değerinin aşağısında

veren erkekleri

yalnızlığa tercih etmeyen kadınları da

çok takdir ediyorum

Burada biraz straight düzlemden konuştum ama dinleyenlerin anladığını düşünüyorum.

Bu topraklarda zaten var olmak her zaman bir mücadele gerektirdi.

Kadın olarak da bunu maalesef çok iyi biliyoruz.

Bugünkü yarenin beklentisiyle karşılaştırdığı zaman o günkü yarenin beklentisi acayip uç bir noktada olduğu için insan istemsiz.

Ama bence orada senin beklentini uç yapan şey sen değilsin.

Filmler değil.

Karşındaki insanın bunu verebilecek potansiyelde olmaması.

Yani artık ben sen kaç yaşındasın ben 25 yaşındayım.

Sen 23 yaşındasın bence çok okey yani.

Şunun şurasında 2 sene yani hesabını yapmayacağız.

Bence yaşım şöyle ben dün bir arkadaşıma yemeğe gittim ve onun da bir arkadaşı ve sevgilisi.

Sevgilisi Portekiz'den geliyor.

7 aydır birlikteler daha.

Tazecik.

Ve 5. İstanbul'a gelişeceğim.

Ya yarabbim ya Resulallah'ım ya.

ve Türkçe konuşmalar, Türkçe öğrenmeler, bizimle inanılmaz bir yakınlık, samimiyet, sevgilinin ağzına bakmak falan.

E kardeşim biz evde mi yiyip geldik?

Can bu da çekiyor yani.

Hani insan görünce bir göz hakkı ya.

Şimdi bak şu da var.

Evet gerçekten belki alma verme dengesinde bizim beklentilerimiz çok daha fazla geliyor kulağa.

Çok daha hayal pres geliyor.

Bunu yapanlar var ama Yaren.

Ya ben zaten bunun yapabilitesi olmadığını bilerek bunu istedim.

Evet.

İyice kendimi böyle bir hani vardır ya o lisedeyken veya 20'li yaşların başları olsun hadi ben kendimi de o konuya dahil edeyim.

Hani böyle bir acı çekeyim.

Bu ilişkide benim hani her şeyde mutlu olmasın.

Böyle bir yerde bir kendimizden verelim ve o verdiğimiz şeyden çok şikayetçi olalım gibi bir noktadaydı.

hani baya baya gözde görülür bir şekilde.

Biz yan yana otururken çok net bir şekilde oturur derdin ki

bu çocuk bu kıza mektup atmaz.

Atmaz yani niye atsın gibi bir noktaya varırdı.

Şu anki beklentilerimle o günkü beklentilerim karşılaştırıldığı zaman

oturup insan gerçekten de neden diye bir soru işareti oluyor.

Çünkü şu anki partnerim bunu yapabilecek bir partner.

Ama ben ondan bunu beklemiyorum.

Neden beklemiyorsun peki?

Ona şaşırıyor yani benden bunu beklemedi.

ama bunu yapamayacak birinden bekledin

neden?

peki şimdi beklentilerin insanısın sende

beklentisiz olmak seni eksik bir insan

yapar mıydı yaren?

ben yaklaşık bir yerdir beklentisizim

kendimden dahi

hiçbir şey beklemediğimi çok uzun süredir

kendimden dahi hiçbir şey beklemediğimi yaklaşık böyle birkaç

hafta önce falan farkettim

bu şehir karmaşasından

arkadaşlarımdan, işimden

sevgilimden uzaklaştığım zaman

baktım ki benim gerçekten kendimden

hiçbir beklentim yok ama bunun sebebi

benim çevremden bir beklentim kalmamış.

Ben her şeye o kadar bu böyledir, o öyle biri gibi bir yerde o kadar yontmuşum ki

ben şu an gerçekten oturup düşündüğüm zaman en son ne zaman kendimi böyle yaren yaren hissettim

ben onu hatırlamıyorum.

Tamamen eksiğim.

Çok istiyorum bir beklentim olsun.

Başta kendimden başlayacağım.

En büyük görevim bu.

Başta kendime bir beklenti yükleyeceğim.

Ben bunu kendimden bekliyorum diyeceğim ki sonrasında çevremden bir beklentim olsun istiyorum.

Sanki şu an kendinden tek beklentinin tekrardan beklentilerin olmasıymış gibi.

Ya evet bir yerde hani tekrara düşmek istiyorum ya.

Neden düşmeyeyim?

Yani çok duruldum.

Yani her şeyi layığıyla yapmak zorunda mıyız sence?

Bu benim çok konuşmak istediğim bir şey.

Değiliz.

Bir yerde o layığı kırmamız gerekiyor.

Ve o layığı kırmak seni aslında layığa birazcık daha yaklaştırıyor ya.

Kesinlikle.

Yani ben bunu diyecektim.

Yani zaten biraz da sıçıp batırmaktır yani bu işin lügatı.

Yani böyle bulaşırsın başarıya.

kimse yoktur ki tek seferde

bir şey ki yani şu da vardır

tek seferde hedefi 12'den vuran

adam vardır takdir de ederim

ama bu biraz da

şanstır belki de ya da diyelim ki

çok iyi bir antrenmandır ama ben

her zaman şunu düşünüyorum ben

belki de bu benim kendi polyanlacılığım

ama kötü deneyim her zaman

kazanır çünkü hem neyi istemediğini

hem de neyi istediğini bilirsin

bu süreçte ama her şey yoluna gittiğinde

çok aslında böyle

nasıl desem bağışıklık sistemin çok zayıflıyor.

Çünkü hayatta her şey istediğin gibi

olmuş ve hani belki de ilk

bir şeylerin istediğin gibi olmaması

seni afallatacak

yani. Gerek yok buna.

O yüzden evet her şeyi layığıyla

yapmamalıyız bence de ama senin de fikrini

çok merak ettim. Yani hele

tam böyle beklentilerin çığ gibi

büyüdüğü bir yaşta ben şu an beklentisizim

dediğim bir noktada. Bunu bir

sormak istedim sana. Yani şöyle

ben layığıyla

yürülen şeylerde işte

bunun doğrusu budur. Benim bunu

yapmam gerekiyor. Bir yerde buna erişmem

gerekiyor. Atıyorum okul bitti mi? İş.

İşte ne bileyim çok sik

bir ilişkiden mi çıkıldı? Hemen bir sağlıklı

ilişki. Yakın bir arkadaştan

mı uzaklaşıldı? Hemen başka bir yakın

arkadaş. Bunlar hep hani dürtü.

Layık dürtüsü ya.

Bunu izlediğimiz zaman bir yerde o layığı

unutuyoruz. Her güne layığı

gördüğümüz zaman o bir yerde

kayboluyor yani. Hani bu sefer şey oluyorsun.

Bunun doğrusu neydi ki ben şu an bunu yapıyorum?

Acaba ben şu an ezberledim mi?

Çünkü layık çok değişebilen bir şey.

Bugün benim layığımla yarınki yarenin layığı arasında böyle doğalar kadar falan fark vardır.

Ama ben bunu ezbere yapacağım.

Ve muhtemelen unutacağım.

Sonra diyeceğim ki yanlış mı yaptım, doğru mu yaptım, geçmişe döneceğim.

Geçmişteki yarenle kavga edeceğim, tartışacağım, edeceğim.

Her şeyi layığıyla yapmak zorunda değiliz.

Ben ne influencer işimi layığıyla yapıyorum, ne stajımı layığıyla yaptım.

3 ay sonra başladım.

Ne okulumdan layığıyla mezun oldum.

Ne ilişkimi layığıyla yaptım çünkü benim aşırı bir baskım vardı karşı tarafta aşırı sakin bir taraf vardı.

Ne arkadaşlıklarımı layığıyla sürdürdüm.

Gitti gitti gitti bir yerde tartıştık gidiyor mu gitmiyor mu gibi bir tartıştık sonra baktık gidiyor.

Layık ne bilmiyorum ama layığıyla gidilmemesi gerektiğini çok iyi biliyorum.

Çünkü o layıksızlık bir yerde heyecanlı.

Ve sanki sana ne istediğini o bulduruyor gibi.

Ya ben ne istediğimi bilme konusunda baya baya tecrübesizim ama her zaman şeyi görüyorum yani.

ne istemediğimi gördüğüm zaman

aklım o kadar açık ki

bunun ne istediğimi bilmiyorum

ama ne istemediğimden çok

çok eminim yani. Bu benim her zaman kullandığım bir

motto. Bu hayatta ne istediğini bilmeyebilirsin

ama ne istemediğini bileceksin. O çok

çok keyifli. Aslında kötü deneyim

güzellemem de oradan geliyor. Bence

sen yani bu

konuya bir nokta olur mu bilmiyorum ama

neye layıktır ne değildir ne ona

layıktır bilemeyen ama kendine çok layık

olan bir insansın bence. Ya teşekkür ederim.

Yaran Şafak yaran şafağa layık

yani. Ya bunu böyle

yapıyor muyum gerçekten?

Kendine layık olma işini yapıyorsun bence.

Çok teşekkür ederim. Ben çok çok

mutlu oldum ona. Çünkü bayağıdır kendime

layık hissetmiyorum yani. Ya şöyle

bence olayın biraz

tam o kilit noktası da bu. Yani

insan bu hayatta kendi tarafından

bir hayal kırıklığına uğrayacak.

Yani ben

bu belki de bu romantize etme ve

bir şeyleri güzelleme benim hayattaki

bazı acılarla baş etmemi sağladı.

Çünkü ben bu hayatta

çok nadir bir şekilde birine aşık

olduğumu hissettim. Ve hissettiğim

zaman terk edildim.

Ve o terk edilmeyi hiç yaşanmasaydı

ben hiçbir zaman sen o kız değil misin'e başlamayacaktım.

Ve bu beni bir noktada o terk edilmeye

müteşekkir hale getirdi.

Üstünden bir yıl falan geçti.

Her şey çok yoluna gidiyor ve ben

tam da aslında bu ilişkinin üzerimdeki

etkilerini unutmak üzereyim.

Şuna da çok katılmıyorum. Senin hayatına

başka insanların girmesi

ya da senin başka yerlere savrulman

bir ilişkiyi atlattığın anlamına da gelmiyor.

Bazı şeyler insanda iz bırakır.

Acımak zorunda değildir.

Yani benim kuzenim şu an 30 yaşında

ve 4 yaşında erken olduğu ameliyatın dikişlerine dokunduğunda içi sızlıyor.

Yani bazı çaresizlikler öğrenilmiştir.

Üzerinden ne kadar geçtiği değişmez.

Ve 1-1,5 yıl sonra ben eski sevgilimle en yakın arkadaşımın birlikte olduğunu öğrendim.

Ve hani yeni baştan aynı şeyin içine mi gireceğiz dedim yani.

Bu bir kısır döngü mü ya?

Hani ben sürekli bunu mu yaşayacağım falan ya da ben sürekli başıma gelenleri güzellemek zorunda mıyım gibi düşündüm.

Ama belki de layık olmadığım şeyleri yaşaya yaşaya neye layık olduğumu fark ettim.

Mesela bu olayı ilk yaşandığında anneme attığım mesajı hatırlıyorum.

Bir gün önce çünkü İtalya'dan kabulümü aldım.

Bir gün sonra bu olayı öğrendim.

Anneme şey yazdım yani beni ne yap ne yap ne yap ne et gönder beni yani.

Ben burada kalamam daha fazla.

Ve ben şu an buradayım.

Olduğum noktadayım.

Hoş geldin.

Hoş buldum.

Çünkü bana aitmiş yani

Gerçekten yeni gelmedik geri geldik aslında

Buradaydık yani

Hiç yani o yüzden evet

Sana layık olmayan şeyler yaşıyorsun

İnsanlar da bu konuda çok iyiler

Yani sana layık olmadığı şeyi

Çok rahat yaşatıyorlar

Çok iyiler ama bırak olsun

Bu hayat o kadar kısa ki

Ve o kadar bit sonraki

Tekrardan olup olmayacağı şaibeli ki

Yani

Eğer o insanlar mutluysa birlikte olmaktan

Benim yapabileceğim bir şey yok

O insanlar beni terk etmekten mutluysa yapabileceğim bir şey yok.

Günün sonunda sen kendi başınasın.

Ve bence tam o sana söylediğim gibi kendine layık olduğun zaman hayat biraz daha keyifli oluyor.

Ben şu an düşünüyorum o arkadaşlar demek ki bana layık değilmiş.

O sevgili demek ki benim aşkıma çok da layık değilmiş.

Ama ben günün sonunda her gün, her gün o hayatta ne kadar, o gün ne kadar sıçıp sıvamışsam,

her yatağa başımı koyduğumda kendime çok layık bir insan olarak koyuyorum.

her zamanda yaptığım hataları çok kendime layık

bir şekilde sıçıp sıvıyorum yani hatalarım

da çok iyidir ben de hatalarımdan çok

keyif alıyorum bu arada çok çok

çok iyi yaparım yani

nokta atışı hatalar ya bakma yani

kim olsa aynısını yapardı gibi bir yerden değil

değil tabi hatam bile sana has

aynen öyle

sen benim eski sevgilimle ol işte ben aynı hatayı

yapmam anladın mı yani

budur yani

hatam bile kendine has olacak

bu hayatta budur bence bu işin

sırrı. Katılıyorum ve bu

hata terazisi o kadar

gebertiyor ki beni. Gerçekten

yani hani böyle bu hatayı

böyle bazen o kadar has hatalar yapıyorum ki

kendime. Hani böyle şey oluyorum. Bu bana

kalsın ya. Ben bunu kimseye söylemeyeyim.

Tartmak zorunda da değilsin. Hani kimseye

kalmasın. Hani kimse tartmasın benim bu hatamı.

Lütfen tartmayın ayrıca.

Ama hani bu yaptığın çok yanlışı duymak

istemiyorum. Ya yaren bunu yaptın ama

yaptın ya. Hani düşününce

yaptın he. Hani yapmaya da

bilirdin. Yapmayıp aşırı

layığını da kovalayabilirdin bir yerde

ama layıksızlığını gördüğün yerde

diyorsun ki ben layığıma döndüm

yaptım bir kere

layığa dönmek çok kolay bence bu arada

biraz yani belki de

bu hayatta benim en sevdiğim şey

her şey çok emek istiyor yani bizim bu

stüdyoya gelmemiz bile bir emek yani falan

ama bence gerçekten

yeşeren en hızlı

en hızlı filizlenen

tek yatırım insanın kendine yaptığı

yani bunu romantize etmek mi dersiniz

klişe mi dersiniz? O kızlar, o erkekler

o bunu dinleyen herkesler. Yani

bu hayatta yatırımı kendine yapacaksın.

O kadar hızlı filizleniyor ki

yani hatalı ya

ben bu hayatta daha

25 yaşındayım. Ne zaman ki

ben bu hata benim hatam

hani böyle şey gibi ya mahallenin

abisi olmak gibi. Bir dakika ya.

Ne derdin var? Gel bana

anlat. Yani benim belki de

en büyük hatam

hep bana sahip çıkacak birilerini aradım bu hayatta.

Yani hatalarıma sahip çıksın, yanlışlarıma sahip çıksın, sevgilerime, kırgınlıklarıma sahip çıksın.

Bir gün böyle yine artık hayat tarafından bir meydan dayağı yiyeceğim.

Dedim dur ya siz kim oluyorsunuz?

Hani ilk defa belki de kendi kendime sahip çıktım.

Ve o zaman bütün insanların hayatındaki anlamı ve yeri çok değişti, çok sarsıldı.

Yani artık benim için bu hayattaki insanlara sadece bir mutluluk kaynağı.

Yani mutsuzluk veren az bir sonraki mahallede versin.

Ben zaten bu mahallenin delikanlısıyım.

Ben zaten kendi alanımı koruyorum.

Yani çok bekledim ben insanlar tarafından korunmak, kullanmak.

Kalbim kırıldığına çok istedim birisine çıkıp bu kıza yaptığınız çok yanlıştı demesi.

Demedi kimse.

Ama bu bana yanlış yapıldığı ya da benim kalbime kırıldığı gerçeği hiçbir zaman değiştirmedi.

O zaman fark ettim.

İnsan biraz kendi kendinin arkasında duracak.

Bu hayatta illa birisi tarafından hayal kırıklığına uğrayacaksa o da kendisi olacak.

Katılıyorum.

Katılıyorum yani.

Bu tamamen bu yalandan bir sırt sıvazlama değil bu arada.

Evet.

Ben bu sırt sıvazlamaya aşırı güveniyorum.

kesinlikle

hatamsa ona benim demek

o kadar güçlü bir yerde ki

ben yaptım onu

siz yapmadınız

arabaların arkasında hatalıysam ara derler ama

kendi numaraları yazar

arasan ne diyeceksin

kime diyeceksin

bu yani

bir yerde o hata terazisinde

belki sana göre hata

belki bana göre değil

ben sana atıyorum onu anlatırken

sesli söylerken onun hata olduğunu farkına varıyor

ama ben sana onu sesle anlatmayı tercih etmiyorum artık.

Bu benim hatam.

Bunun hata olduğunu da farkındayım.

Layığımı bulacağım.

Hatayla mı?

Layıkla böyle çivi çivi söker hesabı

iyice layığa yönelerek mi?

Onu mu yapacağım onu bilmiyorum ama

ben hatamla memnunum.

Böyle eskiden şey yapardım işte.

Açmayın ya o çocuğu görmek istemiyorum.

Nasıl yaptım böyle bir şey kendime falan.

Ya o kadar komik ki o çocuk hakkında

böyle birileriyle konuşurken falan.

resmen yürüyen paylaşayım ya

yaptım başta çok utandım

ama şu an ben yaptım

aşırı mutluyum ya onu yapmasam bu kadar

komik bir olamazdım muhtemelen

kendinin arkasına durmak çok keyifli değil mi

ben resmen sırtımı falan yasladım sandalyeye

baştaki gerginliğim falan hiçbir şeyim kalmadı

biz bize yeteriz yani

aynen öyle sırtımı göremiyorum

ama sırtımı çok rahatsız fazla evliyorum

ailem oraya eriyor benim

bence biraz yaşadığımız şeyler

zaten bizi o esnekliği kazandırıyor

o yüzden iyi döneyim kötü deneyim vardır

iyi ki de varlardır yani

öp başına koy ya

yani bence

ne geliyorsa gelsin

hani gerçekten

oraya çıkıp alın terinle

mücadele edeceğini bildikten sonra

bu hayatta kime karşı neyi

kaybettin ya da kime karşı neye kazandın

artık önemini yitiriyor

çünkü her zaman eve

en iyi takımla dönüyorsun kendinle

bence bu insan

bu hayatta bir insan

kendiyle nihayet takım arkadaşı olduğunda

deviremeyeceği duvar çok azdır yani.

Ya belki de en iyi beklenti bu ya.

Evet.

Kendinle takım arkadaşı olmak.

Değil mi?

Hani böyle kendinle takım arkadaşıysan

sanki böyle çevrendeki beklentiler de

bir yerde daha böyle kabul edebilir bir yere geliyor yani.

Kendine layık olacaksın diyebiliriz o zaman.

Aynen öyle.

Katılıyorum.

Bence harika bir bölümdü.

Ya ben başta ne konuştuysak unuttum ya.

Kendimizi yağladık, sıvazladık, beklentileri konuştuk.

Omuzlarımızı açtık.

Dedik biz bize yeteriz dedik.

Değil mi?

Aynen öyle.

Romantiz olmayan bir yerden bitirdiğimizde ben aşırı mutlu oldum.

Evet.

Ve işin güzeli belki de bu noktaya kadar dinlendiğinde yine bir şeyler romantize edilebilir.

Ama hayatta böyledir zaten.

Sen sunarsın.

İsteyen içinden istediğini alır.

Ve hani bazen böyle çerez tabağında en sona leblebiler kalır ama.

Bence büyümek leblebiyi sevecektir zaten.

bazen birilerini sona bıraktı.

Seni zaten en başından beri aradığındır.

O yüzden bu hayatın alma verme dengesine

belki de biraz güvenmek ve kendinin

de almak istediğin şeyleri talep

edebilme gücüne erişmektir.

Katılıyorum.

İyi ki geldin Yaren.

Sen nasıl hoş geldin ya.

Biz hep buradaydık.

Çok teşekkür ediyorum sana.

Ben çok teşekkür ederim.

Bugün arkadaşlar Podi'nin stüdyosundaydık.

Beni oradan da takip edebilirsiniz.

Böyle arada kafam estiğinde orada da birkaç dakika

konuştuğum oluyor. Spotify'da

bulamayacağınız şeyler. Hem stüdyoya

hem sana. Çok kendine

has bir insan olduğun için çok teşekkür ederim.

Ben çok teşekkür ederim efendim.

O zaman umutsuzluğa alışmayın. Görüşmek

üzere o kızlar. Sizi seviyoruz.