deniz özevin'le "çok şükür"

Herkese merhaba.

Sena Kız Değil Misiniz'in yeni bölümünde çok sevgili bir konuğum var.

Benden çok istediğiniz bir isim.

Hatta komiktir ki çağırmamı istediğiniz kişiler listesinde de ismi çizili ilk kişiydi kendisi buraya gelerek.

Sevgili Deniz yanımda, Deniz Özev'in.

Hoş geldin.

Hoş buldum. Teşekkür ederim.

Beni çağırdığın için tekrardan demin söyledim ama yine söyleyeyim.

Çok mutluyum burada olduğum için.

Ben çok teşekkür ederim.

Zaman ayırdın, buraya geldin.

Bu kadar gerçekten istenen bir konuk olmamıştı.

sürekli bir Deniz gelsin

Deniz'le bir konuşun. Hatta

birisi demiş ki ya işte onun yurt dışında

okumasıyla yaşamasıyla çok gurur

duyuyorum falan. Dedim ki ben de

yapıyorum aynısını.

Hani benim sırtım

Sıvaz'dan mı yok mu? Hiç.

Yani siz bana tokat atmak istediniz

de ben gerçekten

diğer yanağımıma dönmedim.

Ama olsun. Biraz bugün

Deniz Özevin kimdir?

Nedir? Neler yapar?

onu biraz konuşmak istiyorum

belki zaten seni biliyorlar ama

bir kendini tanıtmakla başlayabilirsin

tabii ki

çok flashback yaşadım geçen hafta iş görüşmesinde

bana aynı soru soruldu da

şimdi daha samimi bir şekilde

daha profesyonel olmayan bir şekilde

kendimi tanıtayım Deniz Özev'in kimdir

Deniz Özev'in

şu an bir öğrenci ve aynı zamanda

içerik üreticiliğiyle uğraşan

bir kızcağızdır

ben bana estetik gözüken videolar çekiyordum

eskiden Youtube'da Kapadokya tatilimdir

yok işte İstanbul'dur falan filan böyle

sadece güzel görüntülerden oluşan arkaya da böyle

copyright free şarkılar koyduğum

saçma sapan bir YouTube kanalım vardı

yani arada böyle bir iki saniye konuşuyorumdur

maksimum. Sonra bir gün işte

ablam burun ameliyatı oldu ve ben

tamamıyla eğlencesine yani

nasıl biz arkadaşlarımızdayken birbirimizi

kaydediyorsak ablamın burun ameliyatını

kaydettim ve sonra

böyle kuzenim çok bütün

yaz boyunca bana dedi ki ne olur hani o videoyu

editle izlemek istiyorum, ne olur o videoyu editle izlemek istiyorum

falan. Ben böyle şeydim yani. Abi yeter

tal beni yani editlemek istemiyorum.

Neyse kuzeyimi dinleyip editledim.

Sonra editlemişken videoyu da

koyayım dedim yani YouTube'a neden olmasın.

Ben videoyu koyduktan böyle

bir hafta sonra daha o zamanlar

30 abonem

falan vardı. Baya büyük

bir kitle. Mikro influencerların

baş tacı. Ama bir anda

30 kişinin sana doğru geldiğini

görsem bir korkarsın. Baya abartı.

Ben bazen mesela şu anki takipçi

sayımı visualize etmeye çalışınca

çok fazla geliyor. Sonra

koydum böyle bir hafta içinde bir anda

bin izlendi. Bin çok büyük.

Sonra on bin izlendi. Sonra gittikçe

böyle bir milyona doğru gitti bu

video. Ben de dedim ki hani

niye biraz daha konuştuğum

ekspresif

videolar çekmiyorum. Hani kendimden bahsettiğim

ben o dönemler zaten yabancı

YouTuber'ları çok izliyordum ve özeniyordum

da yani hepimizin öyle bir dönemi vardır o PR paketlerine

özenip de ay ben de keşke

YouTube'u açsam şöyle.

Ben de keşke bir açsam böyle konuşsam bir takipçi kitlem olsa falan diye hepimiz özendiğimiz zaman vardı.

Ben de öyle çok hoşuma gidiyordu.

Dedim ki ben niye bunu yapmaya başlamayayım.

Sonra kendi kendimi çektiğim videoları çeke çeke çeke çeke bir kitlem oluştu.

Ve gerçekten böyle bir dijital günlüğe dönüştü.

Ve benim de bir parçam olmaya başladı YouTube.

Yani ben karakter gelişimimde sosyal medyanın çok büyük bir yanı olduğunu düşünüyorum.

Ve sosyal medyasız nasıl büyürdüm hiç şu an tahmin edemiyorum yani.

neler farklı olurdu düşünemiyorum bile.

Çünkü çok büyük bir parçam

hayatımı paylaşmak. Şimdi

hani YouTube'a biraz ara verdim ama gerçi

bugün video koydum ve şimdi tekrar

video koymaya başlayacağım. Bu yazda

daha çok işte Instagram'a ve TikTok'a yoğunluk

verdim. Hani böyle kısa formatta videolara.

Çünkü hoşuma da gitti. Yoğun

bir içerik olduğu için böyle o bir dakikaya

o en komik şeyleri

en iyi anları böyle en

seni bağlayan içeriği

oluşturmaya çalışmak hoşuma gitti.

sonra ama şimdi YouTube'a tabii geri döndüm.

YouTube kadar güzeli yok yani.

Bana o rahatlığı veren, o samimiyeti

veren başka hiçbir yer yok. Benim bir parçam

gerçekten. Ben bununla büyüdüm.

Bu insanlarla büyüdüm bile diyebilirim yani.

Bugün şey diye yorum geldi. Ben

seni izledim. 9. sınıftaydım. Şimdi üniversitedeyim

diye yorum geldi. Ya dedim ki

ne kadar vakit

geçmiş. Ben de

9. sınıftaydım. Evet şimdi üniversitedeyim

yani. Böyle bir süreçti yani. Konudan

çok uzağa gitmişim gibi hissediyorum ama.

kronolojik olarak hayatının uzun bir dönemini anlatınca

sanki bir baştan sona bir zamanda yolculuk yaptın gibi oldu.

Bize de yaptırdın.

Senin içeriklerine baktığımda

genellikle takipçilerinle sağlıklı bir ilişki kurduğunu görüyorum.

Şimdi takipçilerle sağlıklı ilişkinin ben

işte atıyorum ya bunu nereden aldın?

Aşkım bu Zara'nın geçen sezonunun

bu yorumlaşmanın samimi olduğunu düşünerek söylemiyorum.

Senin genel olarak böyle kişisel bir ilişkin var gibi

Yani zaten o sana sokakta nasıl geldikleri, nasıl yaklaştıkları ya da bir polis çevirmesinin bile aslında polisin seni izlemesiyle ilgili olduğunu düşününce aslında insanların sana yaklaşmasına da müsaade eden bir yerdesin.

Buna müsaade diyorum çünkü normalde hiç tanımadığınız birine yol sorarken de biraz çekiniyoruz.

Ama sen aslında hiç insanlar seni gerçekte görmemesine rağmen bir buz kütlesini eritmiş oluyorsun yaptıklarında ama bu samimiyeti hissediyor musun sen de?

Yani sence takipçilerinle ilişkin nasıl?

Ay fazlasıyla hissediyorum ve benim hani sosyal medyaya herhangi bir şekilde devam etmemin sebebi zaten takipçilerimle olan ilişkim.

Hani ben hiçbir zaman böyle aşırı büyük bir ivme kazanıp iki aylık bir süreçte böyle yüz bin takipçi kazandığım bir şey olmadı.

Yani hep böyle yavaş yavaş büyüdü.

O yüzden hani beni motive eden şey hiçbir zaman sayılar olmadı.

Daha çok takipçilerimle olan ilişkim oldu.

Çünkü bir noktada lisedeyken de hani benim hayatımı benim kadar iyi bilen insanlara dönüştüler.

Çünkü ben her şeyi anlatıyordum.

Ve böyle Adeniz bak burada da böyle böyle yapmıştın.

Ya da Adeniz bunu yapmışsın ben de bunu bunu yapıyorum.

Yani bilmiyorum böyle benden bir parçalar alıyorlardı.

Ve o parçaları hayatlarına entegre ettiklerini gördüm.

Ve bu çok gurur verici bir şey.

Ben de yorumlaşarak kendimi çok iyi hissettim hep.

Kabul edilmiş çok belki ezikçe duyulacak ama.

Ben ortadayım ve koca bir halka, insan halkası böyle bana sarılıyor.

Ve böyle biz orada sıcacık, samimi bir şekilde birbirimize destek oluyoruz.

Yani böyle bir platform oluştuğunu hissettim hep.

Seviyorum yani insanlarla bir şey paylaşmayı.

Hikayelerini görmeyi, bana olan mesajlarını görmeyi, hayatlarını anlatmalarını ya da bana dertlerini anlatmalarını.

Durup dururken ben mesela herhangi bir gün bana upuzun böyle paragraflar geliyor.

Hayatlarını anlattıkları, dertlerini anlattıkları.

Ben de samimiyetin bokunun çıktığı noktaları sevmem bu arada.

Bakarım yani kendime ben bu noktada sahte olduğum bir şey var mı diye bakarım.

Çünkü sahtelikle hiçbir zaman alakalandırılmak istemem.

Ama hep gerçekten içten geldi bu ilişki.

Ve devam ediyor da çok mutluyum ki devam ediyor.

Şükran duyduğum bir şey bu.

İnsanların bana olan bağlılığını görmek.

Bu yavaş yavaş büyümenin sağlıklılığını hatırlattın bana.

Biraz şey gibi sanki bir aile toplantısında her sene bir araya geliyorsun.

Aile aynı aslında ama yeni bireyler geliyor.

İşte kuzenin doğmuş, birisi evlenmiş falan birileri ekleniyor gibi.

Beni de mesela yani ben tabii Instagram üzerinde çok böyle senin kadar takipçiye sahip değilim.

Sağ olsunlar dinliyorlar Spotify'da.

Benim de hala çok anlamadığım bir konsept yani beni niye dinlesinler.

Ben aslında nerede susması gerektiğini bilmediği için bir gün kayıt tuşuna basmış ve son 4 yıldır kapatmayı beceremeyen birisi olarak bunu yapıyorum.

Ama şeyi fark ettim o yavaş büyüme belki de bu linç kültürünün çok içindeyiz.

O linçten benim bir türlü nasiplenmememinde sanki yegane sebeplerinden biri gibi.

Yani içeride böyle bir şey var.

Ya biz o kızı tanıyoruz ya.

Biz o bunu yapmaz ya gibi.

Bir türlü böyle gerçekten zaman zaman şey oldum.

Ben niye olumsuz eleştiri almıyorum falan gibi de oldum.

Ha tabii şey çok güzel bir şey.

Sevmeyenin dinlemediği bir dünya süper bir şey.

Ama sen daha da aktif şeyler yapıyorsun.

Podcast'in de aslında var.

Dönmek istediğini konuşmuştuk seninle.

belki bir müjde olur.

Youtube'un var, TikTok'un var, Instagram'ın

var ve diğer yandan da

okuyorsun, bir ilişki sürdürüyorsun.

Yaptığın içeriklerden

az çok ailenle olan

ilişkine dair çıkarımlar yapabiliyoruz.

Yani birçok şeyi aynı anda sürdürebiliyorsun.

Hani bu da biraz sağlıklı

gidiyor demek ki dedirtiyor ama şeyi çok

merak ediyorum. Linç yedin mi

hiç? Bugün bunu düşündüm

bu arada kendi kendime TikTok izlerken.

Büyük kapsamda yemedim.

Daha çok böyle DM'lerimden

birkaç kişi yani beş kişinin aynı şeyi

söylediği ve yanlış anladığı

şeyler oldu.

Linç yemek şöyle bir şey olmuştu da

çok saçma. Bugün aklıma bu geldi.

Bu konu hakkında konuştuğumu düşündüm

bugün ve şu an yaşanıyor benim

manifest şeklim. Bir tane

çocuk vardı TikTok'ta. TikTok'ta biliyorsun

çok garip insanlar var.

Çok garip ikilikler de var. Gerek canlı yayınlarda

gerek kendi normal TikTok'larında

acayip absürt şeyler yapılıyor.

Yine o kadar absürt değil ama

bir tane çocuk vardı. TikTok'larında

sadece kendini, biri onu çekiyor

ve sonra şarkı

bir anda yavaşlıyor, şey de yavaşlıyor

görüntü de yavaşlıyor ve çocuk sadece gülümsüyor.

Aşırı creepy bir şekilde gülüyor.

Creepy değil de 32 diş böyle

5 saniye bölünce gülüşüne bakıyorsun.

Ben de buna düet atmıştım

iki kere falan. Daha karantina dönemi oluyor bu.

Ben de aynı şekilde gülüyordum yani. Hiç komik değil

bu arada. Ben de çocuktum zaten o yüzden

bana da komik geliyordu yüksek ihtimalle.

Hiç böyle dalgaya geçme amaçlı değildi.

Sadece çocuğun yaptığı şeyi birebir

çekmiştim. Böyle bir yorum TikTokçusu

vardı. Ben bilmiyorum kim olduğunu.

O bu videomu almış. Bir de şey

diye videomu almış. İşte ben

internet üzerinden zorbalık yapmayın diye bir video çekmiştim.

TikTok'ta yine. Bu iki videoyu

almış. Diyor ki sen asıl

zorbasın. Kime ne diyorsun yani diye böyle

bana bayağı beni bayağı linçletmişti

tamam mı? Ben de çok korkmuştum

ve üzülmüştüm yani. Böyle koskoca bir adam

30 yaşında falan bir adamdım.

30 yaşında bir adam ben o dönem 17 yaşında falanım.

Bayağı beni böyle yerden yere

süre süre böyle linçletmeye çalışıyor

tamam mı? Ama ben de açıklıyorum diyorum ki ben

gerçekten burada kimsenin dalga geçmeye

çalışmıyorum. Çocuk gülüyor ben de gülüyorum. Ben de komik

geldiği için yaptım bunu falan diye böyle

açıklamıştım ama çok saçma bir linç. Hani

önemli bir linç olduğunu bile düşünmüyorum. Twitter'da

falan şortolon videosu için

bayağı laf edilmişti ama o da komik

zaten yani umurumda değil yani. Ben sadece

o an şortolonu temsil ediyordum

ama insanlar da şortolonu sevmedikleri için

linçliyorlardı ama büyük bir linç

çok şükür ki hiçbir zaman yemedim ben de

gerçekten bana da garip geliyor bazen ama

Umarım bu dediğin hikayede kalır aslında yani çünkü linç artık sanki bizim ne söylediğimiz ne düşündüğümüzden çıktı o gün kimin siniri bozulduysa ve siniri bozulanın ne kadar geniş bir kitlesi varsayla ölçülen bir şeye dönüştü biraz.

yani genellikle böyle influencerlıkla

biraz eşleştirildiği için

söylüyorum bunu ama şeyi de merak

ediyorum biraz Deniz hani

influencerlıkla ilgili de şöyle bir şey var

hani ülkenin çok büyük bir

kısmı diyor ki işte bu çok basit

bir şey yani bu kadar kazanılmaması

lazım ama diğer taraftan baktığımızda da

aslında her şey gibi kendi içinde

zorlukları olan bir şey

sen şimdi bunun içinde olarak gerçekten

merak ediyorum sence influencerlık zor

bir iş mi?

Valla şöyle

ne kadar içerik ürettiğine göre

değişen bir şey bu kesinlikle. Ben

şu an mesela kendi açımdan bakınca

Instagram'a atıyorum. Haftada

iki veya üç Reels koymaya çalışıyorum.

İçeriğin türüne göre de değişen

bir şey. Ben mesela editlerine çok uğraşıyorum.

Güzel olsun diye çok uğraşıyorum. Mesela şey

influencerlık kolay tabii yani biraz da hani ben

kendimi karşılaştırmaya çalışmıyorum da harcadığım

vakit olarak ben bahsediyorum.

Kamerayı koyup sabit bir şekilde

hiçbir edit yapmadan sadece montajlayarak

koyması tabii ki de daha kolay yani. Benim de

bazen kolaya kaçıp sadece montaj

yaptığım oluyor. Hani ne kadar çok şey

yapmaya çalışıyorsan o kadar zorlaşıyor.

Çünkü ne kadar çok şey yapmaya çalışıyorsan

o kadar çok mesai harcaman gerekiyor.

Ama genel anlamda kreatif bir süreç

bence. Ve o yüzden eğer seviyorsan

insana sevdiği iş çok zor gelmez.

Ama mesela hani herhangi bir işe

nazaran tabii ki de bence de daha kolay bir şey.

Bir de otonomisi de var. Kendi

istediğini kendi yapma özgürlüğü de

var. Herhangi bir normal bir işte

sonuçta belli saatlerin var, belli görevlerin

var, belli şeylerin var. Kreatif olamıyorsun

belki baskılanıyorsun falan filan derken

burada tek başına bir ofis ve o sensin.

Zorlandığım da oluyor çünkü öğrencilikle

birlikte yürütmeye çalışınca tabii çok fazla

mesai harcamam gerekiyor. Özellikle şu aralar

bayağı böyle beynim patlayacak derecede

sürekli içerik üretmeye ve bir anlamda

notlarımı yüksek tutmaya çalışıyorum.

Bir de aynı zamanda yabancı içerik de çekmeye

başlayacağım yakın bir zamanda.

Evet zorlanıyorum. Size biraz bunu da

duymak istiyor insanlar.

Çünkü şöyle bir şey var. Ya ben

bu içeriği seviyorum, tüketiyorum da

yani aslında hepimiz deli

gibi içerik tüketiyoruz. Bir yandan

bağ kuruyoruz. Bir yandan

da kendi artık

sıkıştırılmış, kısıtlı

karşılığını tam alamadığımız bizi

tüketen işlerin içinde kalınca ister

istemez BPR kutusunu

notuyorum içinden çıkanın ne kadarına

bizim paramız

yeteri düşününce bazen bence o

öfkeyi doğru mercilere

değil influencerlara yöneltiyoruz. Çünkü

Doğru merdivelere yöneltirsen benim ters kelepçe yeme ihtimalim çok yüksek olunca ne yapıyorum?

Giriyorum senin fotoğrafının altına yazıyorum mesela.

Bu da ne kolay para kazanıyor falan gibi.

O yüzden biraz da sanki influencerlar toplumunda stres topu oldu.

Bu noktada şimdi bir sürü içeriği üretiyorsun.

Farklı alanlardasın ve hakikaten dediğin de gibi yüksek notlar tutmaya çalışan,

belli bir akademik başarıyı sağlamaya çalışan bir öğrencisin ve Avrupa'dasın.

Bu noktada da biraz bilmiyorum sen hissediyor musun ama,

çünkü sen yaşadığın yerin

diline de hakimsin.

Bazen ırkçılıkla da tabii baş başa kalıyoruz

bence. Bütün bunları yaşarken

bu dengeyi nasıl tutturuyorsun?

Yani nasıl sağlıklı kalabiliyorsun?

Ya da sağlıklı mısın?

Bence bu arada soruları çok iyi bağlıyorsun ve

bayıldım yani. Soru sorma şeklinde de ve o

yarattığın safe space enerjisi de çok

güzel. Çok ilgilendim yani.

Senden bir şeyler almak istedim.

Ben çünkü şu an hem heyecandan

ve 3 gündür odadan çıkmadığım

için o sosyallikten böyle biraz

kem küm konuştuğumu hissediyorum.

Harikasın. Buraya bir alkış efekti konur.

Onu da yeni öğrendim. 4 yıl sonra

bir alkış efekti konacağım

buraya. Teşekkür ederim.

Yani nasıl dengesini

kuruyorsun sanırım soruda. İyi misin

sorusuna da cevabım bu arada bence

geçen seneye göre çok daha iyiyim. Çünkü

daha fazla alıştım ve bu Alper'in vize

olaylarını hallettik. Tam olarak halletmedik

ama yani sonuçta Alper'i bu Paris'te

görebildim ve bu benim için çok büyük bir rahatlık.

Benim geçen sene paranoyam çok tetiklendi

ve çok kötü bir hale geldi. Yani

hala da etkilerini görüyorum. Sürekli

böyle bir ölüm düşüncesi ve şeyle Allah korusun da

hep bununla savaşıyorum yani. Beynim

gerçekten bununla dolup taşıyor. O yüzden

bu sene biraz daha iyiyim ama demin de

dedim zaten salı günü terapiye başlayacağım. Bunun

için başlayacağım. Alışmaya çalışıyorum daha da

çok. Şu an Alper İngiltere'de mesela.

Tabii ki de burada olsa daha iyi olur

benim paranoyam açısından da. Konuyu

çok ayrı bir yere çektim yani. Bu sene

daha çok arkadaşım var burada. Geçen sene

daha çok böyle lise arkadaşlarımla ya da beni

ziyaret etmeye gelen arkadaşlarımla sosyalleşiyordum.

Ama bu sene hani bana gelip de aa Deniz ben seni çok merak ediyordum.

Hep seninle arkadaş olmak istiyordum deyip bana arkadaşlık için gelmiş insanlar oldu.

Ve ben böyle çok şaşırdım ve çok mutlu oldum gerçekten senenin başında.

Güzel insanlar, beni de sevdiğim insanların benimle arkadaşlık kurmak istediğini bu kadar net bir şekilde belli edince.

Ama tabii Fransızlar böyle konularda çat çat düşüncelerini belli edebiliyor.

Gerek negatif gerek pozitif her şeyi suratına tokat gibi vuruyorlar.

Böyle arkadaşlıklar edindim.

Ama tabii bu sene daha da yoğunum geçen seneye göre.

Çünkü daha da büyük hedeflerim ve amaçlarım var şu an akademik açıdan da bir de sosyal medya açısından da.

Yani yabancı içerik fikri de işin içine girince denge kurulmuyor tabii yani.

Resim çizeyim diyorum, sonra şiir kitabıma odaklanayım diyorum, bir yandan projemi bitireyim diyorum.

Grup projelerinde iyice aktif olayım ki hani insanlar Deniz bunu yapmadın demesin diye böyle onun gerginliğini yaşıyorum.

Sonra dediğim ilişki sürdürme bir yandan FaceTime üzerinden.

Zor oluyor ama şikayetçi değilim aslında.

Bu Fransa'ya ikinci gelişimden beri her gün yani kendime şunu hatırlatıyorum.

Şükrediyorum.

Gerçekten çok şükür diyorum böyle.

Annemlere artık daha çok relate etmeye başladım.

Anneannem hep der çünkü hani çok şükür çok şükür.

Hatta ölen kuşuna çok şükür öğretmiştir kuş.

Ben eve gelince çok şükür çok şükür derdi.

Anneannem gibiyim yani artık hani her gün böyle uyandığında çok şükür diyorum.

Beni seven insanlar güzel bir eğitim işte güzel bir kitle mesela buna da aynı şekilde şükrediyorum.

Kameram olduğu için bile şükrediyorum.

Ya da sevdiğim yemeği alabildiğim için, sonra fırından gidip 3 euro değil de 4 euro olan şeyi alabildiğim için yine şükrediyorum.

Ya da bir yandan sosyal medyadan para kazandığım için şükrediyorum.

Bu şükretmek de, bunu hayatıma entegre etmek de bakış açımı çok değiştirdi yani her şeye.

Geçen sene daha depresiftim tabii.

Pozitif enerjinin çok aşamalı bir şekilde beni içinde bulunduğum anı daha fark ettirdiğini,

bu sefer yaptığım her şeyi daha layığıyla yapabildiğimi ve karşılığının da beni bulduğuna inanıyorum ben de.

Öyle bir hissiyatım var.

Ve yani şu da bir gerçek ki, şimdi benim manifestim de şuydu belki de doğru olan.

Ben de Erasmus'u yapmıştım İtalya'da.

Sonra Türkiye'ye döndüğümde ve buraya geri gelmek istediğimde kendimi böyle depresif bir anımda odamda hani sanki dışarıdan göz gibi gördüm.

Ve şey dediğimi hatırlıyorum.

Ben artık bu acıyı ya da bu üzüntüyü İtalya'da yaşamak istiyorum.

Ben artık kendi seçtiğim yerde üzülebilmek istiyorum.

ve belki de hani

evrene negatif bir enerji yollamadım ama

en azından evet İtalya'ya geldim

ben de 3. yılındayım ve

ister istemez her günüm çok güzel geçmiyor

ve burada kötü bir şey hissederken

ya da ağlarken kendimi bulduğumda

şey diyorum bir gün belki

çok güzel bir şey istediğinde ve o olduğunda

ne yapacaksın yani çünkü bu oldu

hep şeyi fark ediyorum

insanın kendi seçtiği yollarda yorulması

kadar güzel bir şey olabilir mi ya yani

hayatın seni yorması

zaten var ama

dediğin gibi yani mesela ekonomi kötü

tamam ama Fransa'da o ekmeği

yiyebilmek ya da

orada atıyorum Allah kahretsin

gece otobüsü kaçırdı mı

kendi istediğin seçtiğin yerde yaşamak

zaten hayatlarımız çok başka

şeylere bağlı iken bize biraz

kontrol gücü de veriyor ben seviyorum

yani ve çok

yoğunsun anlattığın şeyler çok yoğun

biraz şiir kitabını da sormak

istiyorum ben seni bir süredir

çok sessiz takip ediyorum

Alper'in vize süreçlerindeki paylaşımlarını hatırlıyorum. Ondan önce abla sen nereye gideceksin? Hangi üniversiteye gideceksin? Sorularına çok maruz kalıyordun. Onu hatırlıyorum. Alper'i iki hafta paylaşmıyorsun. Abi ayrıldılar mı Armut'un iyisini yerler falan? Sorunlarıyla karşılaşıyorsun falan. Ben artık uzaktan izliyordum. Ve bir yandan da bir şiir kitabın çıkıyor. Yani Deniz'im ne yapıyorsun yani?

hani. Edir bu

nereden geliyor bu? İlham. İlhamını

nereden alıyorsun? Merak ettiğim

çok soru var seninle ilgili.

Ya şiir kitabı için neyden ilham alıyorum?

Ben genel anlamda

herhangi bir sanatsal uğraşımla

hep acılarımdan ve üzüntümden esin

aldım. En üzüntülü olduğum dönemde

kendimden bir parça çıkarabildim.

Hatta en mutlu olduğum dönemlerden hiçbir

şekilde ne resim çizerim ne yazı yazarım.

Karanlık dönemlerimden kalma bir

şiir kitabı olacak bu arada. Sonuna

kadar kalbimi doyduğum bir kitap

olacak. O dönem yaşadığım her şeyi

tam anlamıyla yansıttım. Belki de

bir noktada çok karamsar bir şekilde yansıttım.

Ama hani insanların da

öyle şeyler yaşadığını biliyorum. İnsanın

yorumlarından da görüyorum çünkü.

Hani aynı şeyi o dönem mesela

benimle aynı şeyi hisseden birini görmek

beni çok güçlendirirdi. Çünkü kendimi çok yalnız

ve kapalı bir kutunun içinde simsiyah

kapalı bir kutunun içinde gibi hissediyorum. Yani çok kötü bir

dönemdi benim için gerçekten. Bir insanına

bile iyi gelebilmek istiyorum bu şiir

kitabıyla. Ah bu beni yansıtıyor

desinler istiyorum o kitabı okurken.

Karamsar başlayıp sonradan hani biraz daha böyle

açılan bir şiir kitabı olacak.

Öze dönüş gibi. Spoiler

vereyim mi? Kitabın ismi Sobe. Bunu

Discord'unda söylemiştim. Sobe olmasının sebebi de

şu kitap böyle kendimi kaybetmeden

ve kendimden uzaklaşmayla

başlıyor. Ve sonrasında da yavaş yavaş

kendimi bulmaya başladığım bir döneme

doğru geçiyor. Sonunda seni

buldum ve Sobe

niteliğinde devam eden bir

kitap olacak. Ve insanların da hani bu

şeyi görmesini istiyorum. Yani bu süreci

görmesini istiyorum. Kitapta da hissetmesini

istiyorum. Bakalım ne zaman çıkacağı henüz

belli değil. Çünkü hala daha

yayın evine şey göndermedim.

PDF'i göndermedim. Overtink yaptığım

için teker teker hepsini tekrar editliyorum.

Bazılarını tekrar yazıyorum. Bazılarına

farklı kelimeler ekliyorum. İşte resimlerimi falan

düzenliyorum derken. İnşallah göndereceğim

yakın bir zaman. Onlar da bekliyor çünkü benden.

Ya tabii ben çok

bu konuda belki tavsiye verebilecek bir yerde

değilim ama

şey gibi düşünüyorum. Senin de çok dövmen var.

Ve belki

sevmediğinde vardır. Yani benim de

bazen böyle bir hevesle yaptırıp

sonra patlayınca çok iyi çıkmayınca

kahrolduğum dövmelerim çok vardı

yani. Bir gün

Napoli'de birisiyle tanıştım.

İspanyol bir çocuk ve

dövmelerle ilgili konuşuyoruz ve şey demişti

bana. Bence dövmeleri

cover up yaptırmak çok korkakların işi.

Yani o neticesinde iyi ya da

kötü, güzel olmayan bir dövme

belki de. O senin bir dönemini ve

o gün, o an neler hissettiğini

bir şekilde temsil ediyor.

O yüzden sen aslında bir anı kitabı gibisin.

Çok da düzeltmek, değiştirmek bunun fıtratına aykırı demişti ve çok kafama da işledi.

O yüzden böyle bir dövmem kötü olunca şey derim yani.

Ama o bir dönemi temsil ediyor diye.

O yüzden bu açıdan bakınca da eminim ki belki bazı kelimeleri değiştirmek, bazı şiirleri baştan yazmak çok daha güzel ya da çok daha yeterli hissettirebilir ama

bence o zamanki Deniz'e de biraz güvenmek lazım.

O kız o cümleyi o kelimeyle yazdıysa muhtemelen bir bildiği vardır.

Ama sen ne yazsan biz okuyacağız gibi duruyor zaten.

Teşekkür ederim.

Yok okar büyük şeyler değil yani.

Çünkü o dönem yazdığım yazıların bazıları direkt duygu akışı şeklinde oldu.

Böyle notlarımdan biriktirdiğim şeyler.

Caps lock şeklinde.

Gerçekten böyle canımın yandığı ağlayı ağlayı yazdığım kelimeler onlar.

Onları böyle formüle etmem ve biraz daha şiir şeyine getirmem gerekiyordu bazı yazılarımı.

daha şiire dönüştürmem gerekiyordu yani.

O yüzden üstüne şey yaptım ama ben de hani o ruhun

ve o denizin sesinin hala duyulduğuna emin oldum yani

yazarken o şiirleri tekrardan.

Hani zaten amacım şeydi o insana geri dönmek.

Hatta eski playlistimi açtım.

Böyle ağladığım bir playlist vardı.

Herkesin vardır bir depresyon playlisti.

Eski beni hissetmek uğruna açıp yazdım.

O kızın sesini bir zamanlar susturulmuş sesini

duyurabilmek adına.

Garip bir konsept zaten.

Sen geçmişlerinizle ilgili her şeyi hatırlıyorsun biliyorsun ama onların seni tanımaması ve bir yandan da senin bir parçanın olması bana çok garip gelen bir konsept.

Ve genelde de sadece kızların anlayabileceği bir şeymiş gibi de düşünüyorum yani bu kadar.

Kendinle ve o kızla hep bir connection içinde olmak garip bir duygu.

Ve bir yandan da galiba şiir kitabının da hani tasarımlarını falan da sen yapıyorsun diye hatırlıyorum.

Sanki öyle bir şey paylaşmıştın.

Kendi ilüstrasyonlarımla dolu olur.

Yani ilk çocuğun gibi bir şey olacak galiba.

Kesinlikle kesinlikle ve çok hem gergin hem de çok güzel bir süreç ve onu böyle elimde görünce ağlayacağıma eminim yani.

İlk toplantı yapıldığında yayın eviyle böyle kadın bir şeyler anlatıyor benim gözüm doluyor bir şeyler hayal ederken.

Bir yandan da böyle çaktırmamaya çalışıyorum hani profesyonel gözükmeye çalışıyorum ama hani böyle şey kemkim edip böyle ay çok teşekkür ederim hani beni iyi ki beni kabul ettiniz falan diye.

Gariban bir şekilde teşekkür etmek istedim ama yok.

Yani böyle omuzlarımı gerdim ve profesyonel bir şekilde konuştum.

Sağ ol sana.

Yani eminim çok güzeldir.

Ve tabii ben sanatı çok böyle hem akademik anlamda hem şiir kitabında ama

Ayfer'le ilişkine baktığımızda ben ilişkileri sürdürebilmenin de sanat gibi bir şey olduğunu düşünüyorum.

Herkes yapamıyor ya da herkes anlayamıyor.

Yani bu contemporary art gibi.

Bu ne lan diyorsun.

Ama o birilerine hitap ediyor.

Ve baktığımızda da tahminim tabii doğrudur değildir bilemem ama arkadaşlık üzerine kurulmuş bir ilişki gibi duruyor.

Yani birlikte anlaştığınız hissediliyor gerçekten.

Nasıldır yani bu şimdi bu benim şahsi sorum bu nasıl bulunuyor?

Çünkü ben hani hakikaten benim erkeklerle bir ilişki sürdüremememin en büyük bana katkısı 4 yıldır konuşmak oldu.

ben unuttum

nasıl bulunuyor sağlıklı bir ilişki

nasıl tanıştınız tabi çok sorulan

bir soru biraz isterim

dinlemek sağlıklı bir ilişkinin bu podcast

konuşulmadığı çok oldu

senden duysunlar

isterim

bunu temsil etmek gerçekten 2 yıl önce

bir zaman tahmin edemeyeceği bir şey

nasıl olduğunu

ben de bilmiyorum

Alper o kadar güzel ve kadın tarafına

yazılmış bir erkek ki gerçekten

o kadar anlayışlı, o kadar iyi öğrenmiş

o kadar iyi öğretilmiş, o kadar

güzel bir çocuk ki gerçekten

o biliyor yani bir kadının nasıl davranması

gerektiğini, değer vermeyi

onu düşünmeyi

bu formülün büyük bir parçası

gerçekten Alper'dir bence

ve bizi bağlayan şey de sevgidir

diye düşünüyorum

arkadaşlığımızdır, evet arkadaşlık üstüne

kurulu bir ilişki

arkadaş olup da sevgili olmadık da

arkadaşlığımız üstüne kurulu bir ilişki

ortak bir vücut gibiyiz artık.

Yani aynı insan gibi hissediyorum. O benim

bir parçam. Ve iyi ki

iyi ki var. Ve nasıl tanıştık

ona geleyim.

Nasıl tanıştık? Alper beni zaten

biliyormuş 9. sınıftan beri.

Youtube'dan falan. O da Youtube videosu çekiyor.

İnternet filmi kıvamında. O da sanatsal

bir kardeşimiz. Baya öyle.

O da kendini ekspres etmeyi

çok seven bir çocuk gerçekten.

Gerek yazılarıyla gerek videolarıyla.

9. sınıftan beri biliyormuş.

merak ediyormuş hani nasıl bir insanım.

Hep diyormuş ki kafasında biz bu kızla

çok yanlışız. Biz bu kızla çok yanlışız.

Sonra tene'ler geçiyor. Bu bana işte

bir ara mesaj falan atmış. Ben görmemişim falan.

Ama halbuki ben yine

hoşlandığım bir çocuk vardı. Hoşlandığım çocuk da

storiesine Alper'i koymuştu.

Böyle komik komik hareketler yapıyordu. Alper çok

hiperaktif bir çocuk. Öyle bir videosunu

koymuştu. Ben de gelip Instagram'ına bakmıştım.

Beni takip etmiyordu ama takip etseydi

ben o dönem Alper'i takip

ederdim. Yüzde yüz yani. Beğenmiştim

gerçekten onu.

tabi bu baya böyle 3-4 yıl öncesine

dayanan bir şey neyse benim o dönem

çok yakın bir arkadaşım vardı ve

o arkadaşım da Alper'i

tanıyordu Alper de hep o arkadaşıma şey diye

mesaj atıyordu işte hani Deniz'le

ne olur bizi tanıştır Deniz artık bizi tanıştır

ve kız da bana hep gösteriyor hani bak ben de hep

diyordum ki tamam abi tanışalım yani bu kadar tanışmak istiyordun

tanışalım 2-3 ay böyle

o mesajları bana

nereden başlayacağınızı bilmiyor musunuz

ya da başladığınız zaman podcast'inizi

Fikrinizden yayına, format,

Podcast BPT yanınızda.

Açıklamadaki linke tıklayın, kısa testi

çözün ve podcast'iniz için en uygun

paketi hemen keşfedin.

Göstermeyle geçti.

Hep böyle bir Alper konuşması

geçiyor. Ben dedim ki tanışalım o zaman falan.

Alper Antalyalı bu arada. İşte Antalyalı'na

İstanbul'a gidip geliyor habire.

En son benim için İstanbul'a

gelmiş. Benimle tanışabilmek için İstanbul'a

gelmiş. Ve ben

bir konsere davet edilmiştim

böyle ve ben kimsem artık bana

12 tane bilet verdi biri tamam mı?

Ay ne ürün, nasıl VIP

biriysem artık yani çok saçma gelmiş.

12 tane bilet verirdim ona bir anda.

Bursa'nın İlferpes'te.

Bursa'da da benim çok yakın bir basketçi arkadaşım

var Mustafa diye. O orada

yaşıyor. Dedim ki oraya gitmişken

biletlerimi de kullanayım, Mustafa'yı da görmüş olayım

deyip o kıza yazdım. Dedim ki sen de

gelmek ister misin? O da çünkü Mustafa'yla çok yakında.

O da dedi ki tamam dedi işte

şu arkadaşım şu arkadaşım ve Alper de.

gelsin o zaman dedi. Tamam dedim

gelsin. Biz Alper'le

ben arabayla onları Kadıköy'den aldım.

Alper'le ben arabanın içinde tanıştım.

Benim arabamın içinde tanıştım. Arka koltuğa oturdum.

Hiçbir şekilde konuşamadım.

Aşırı utangaçtı. Bana sorduğu

ilk soru şeydi. Bir dondurma

olsam ne olurdu? Yani böyle tam böyle

çocuk gibi böyle utangaç

aşırı komik böyle

nördi bir tipti yani. Hani bu konuşamıyordu

çünkü gerçekten o gün benimle.

Sonra Bursa'ya geldik. İşte süt helvası yedik.

böyle açılıyor falan.

Sonra konsere gittik.

Sonra işte hoşlandık birbirimizden falan filan.

Birinci, üçüncü buluşmada

Love at First Sight demem

bu arada asla. Değildi yani

benim için. Ben Alper'e de bunu söylüyorum.

Love at First Sight'ı biraz daha

bir insanı çok beğendiysen

Love at First Sight'tır yani.

Alper'i beğenmemişim gibi konuştum da öyle değil de.

Yani genelde sadece

sanki yüzeysel bir şeyde kalıp

kıvılcımlanınca bence de.

Sonra ikinci, üçüncü buluşmamızda böyle

ben tabii o dönem çok böyle sürekli

toksik ve bana kötü davranılan

ilişkiler içerisindeydim. Yani benim

arka plana atıldığım ilişkiler

içerisindeydim. Ve Alper'le

geçirdiğimiz vakitte

gerçekten benim düşüncelerimi

merak eden, YouTube'uma ilgisi

olan, işte çizdiğim resimlere ilgisi olan,

yazdığım yazılara ilgisi olan ve bunun

hakkında bana sorular soran bir çocuktu.

Ve bu bana çok

değerli geldi. Çok garip geldi. Böyle düz duvara

çarpmış gibi oldum. Nasıl böyle bir insan?

nasıl böyle bir erkek

bana sadece hani işte suratım

veya fiziğim veya takipçim için

gelmiyor da benim için burada

yani hani bunu hissettim ve

kalbim böyle o kadar yumuşadı ki işte aşık

olmanın şeylerinden biri de yani böyle evimde gibi

hissettim gerçekten o kadar huzurlu

bir yerde ki o daha ikinci veya üçüncü buluşmada

bunu hissetmeye başladım yani böyle kendimi

çok rahat bir yere bırakmış gibi

hissettim yani omuzundaki o yük tamamıyla

kalktı ve Alper

yani beni oradan çekip çıkardı

gerçekten o karanlık noktadan çekip çıkardı.

Ve öyle de devam etti ilişkimiz.

Tabii biz ilişkimizin başından beri long distance

yapıyoruz maalesef ki.

Biz tanıştığımızın birinci haftası Alper

Macaristan'a okumaya gitti. Biz o

şekilde ilk başta long distance yürüttük.

Sonra arada işte

geldi gitti geldi gitti falan filan.

Macaristan'daki okulunu bıraktı.

Ben dedim ki

biz birlikte bir yerde okumaya

gidelim. Benim de o dönem

yurt dışında okuma planlarım askıya

alınmıştı. Ama Alper'le tanışınca

tekrar böyle bir gelecek isteği

da oldu yani. Gerçekten yaşam isteğini, yaşama

isteğini bana geri bağlayan insan.

Hani bunu bir erkek dolayısıyla yaşıyormuş

gibi yansımak istemiyorum ama

bana tekrar ümit veren ve

kendime ve hayatına dair

tekrar mutlu hissettiren böyle bir hasbıharak

bir ışık oldu yani Alper. Çünkü ben çok

kötüydüm gerçekten onun öncesine.

Yani kötü de şeyler yaşattırdım

bence kendime. Yani tabii ben de suçluyumdur

bu noktada. O yüzden hani tekrar

böyle gelecek planlarıma odaklanabildim.

Ulan dedim benim bir hayalim vardı ya.

Ben yurt dışına okumak istiyordum.

Niye bunu devam ettirmiyorum ki dedin.

Alper'e de bunu söyledim.

Birlikte yapalım dedim.

Ben long tesis yapmak istemiyorum.

Sen de istemiyorsun.

Birlikte bir gelecek kuralım yani.

Tamam buna karar verdik.

İkimiz de Fransa'da okullara başvurduk.

İnanılmaz bir süreçti.

Gerçekten benim ilk kabulüm geldi.

Sonra böyle Alper bir gün bir kitap almış bana.

İşte Keith Haring'in kitabı.

Hala burada duruyor.

Arasına da böyle bir mektup koymuş.

Keith Haring altına bu hediye diye Keith Haring kitabını verdi bana.

Mektupta işte böyle bir şeyler yazıyor.

Seni çok seviyorum falan filan.

Döndürdüm mektubu.

Arkasında kabul mektubu tamam mı?

Ben harıl harıl bak şimdi Allah'ım o dönemleri düşünce duygulanıyorum.

Ben harıl harıl ağladım yani dedim ki başardık yani yapacağız.

Gidiyoruz birlikte Fransa'ya gidiyoruz.

Neyse koca bir yaz geçti.

Bütün bir yaz birlikte olacağımızı düşünerek geçirdik tabii.

O rahatlıkla yaşadık.

Sonra ben vizeye başvurdum.

Geldi kabulüm.

O vizeye başvurdu reddedildi.

ve tabi

babamı aradım böyle hıçkıra hıçkıra yapın

baba ne yapacağız dedim yani

ne yapabilirim dedim yani

babam da kızdı bana bir daha beni böyle ağlayarak arama kızım çok korktun

falan diye hallederiz falan

tabii halledilemedi yani konsolosluğun karşısında

kim ne yapabilir yani

ikinciye başvurdu

üçüncüye başvurdu dördüncüye başvurdu

hepsi red oldu yani

ve çok zor çok kötü bir süreçti gerçekten

yavaş yavaş hayallerim

sökülerek içimden alındı ve benim bir parçam

Alper parçam da benden

alındı yani bir konsolosluk

sayesinde. Gerçekten bir noktadan konsolosluğun

kapısına gidip ağlamak istiyordum.

Ne olur yapmayın ya ne olur.

Ya da bize sebebini söyleyin düzeltelim diye

yalvarmak istiyordum çünkü

o kadar düz duvar ki yani

redini veriyorlar onunla kalıyorsun.

Ve bir anda hayatına devam edemiyorsun.

Bari sebebini söyle. Bari

bir açıklama yap.

Yani onu dedim. Çok kötü.

Kötüydü yani. Sonra

biz bir yıl daha o şekilde

long distance yaptık. Yine ben olabildiğince

gidip gelmeye çalıştım. O yüzden

buradaki hayatımda da alışamadım yani. Hiçbir şekilde

arkadaşlık kurmaya da çalışmadım.

Dışarıda çıkmadım. Hani insanlar bana soruyordu

mesela Paris'te en sevdiğin yer ne? Diyordum ki

bilmiyorum ki. Ben çıkmıyorum ki dışarı yani.

Hiçbir yer bilmiyorum. Arkadaşlarım beni ziyarete

geliyordu. Şimdi nereye götürsem

bilmiyorum yani. TikTok'a bakıyordum.

Hani en güzel gidilecek yerler diye. Hani

arkadaşlarım buradaki İstanbul'dan

arkadaşlarım da beni hep dışarı çıkarmaya, deniz arttı

dışarı çıktı diye hep zorluyorlardı.

Ama istemiyordum yani. Çünkü dışarı

çıkınca ağlıyordum. Gizli saklı böyle ağlıyordum.

Halam gelince falan da hani. İçim

acıyordu çünkü. O kadar güzel bir yer ki burası.

Çok şükür tekrardan. Burası o kadar güzel

gözüküyor ki gerçekten.

Böyle o güzelliğe alpersiz

bakma fikri çok canımı yakıyor.

Sevgilin olunca böyle şey istersin ya

onunla paylaşmak.

Arkadaşlarımla da aynı şeydeyim bu arada. Ben o yüzden

yalnızlığı sevmem. Hani hiçbir zaman böyle

solo trip kızı olamayacağım ya. Ben

anları paylaşarak yaşamayı

seviyorum. Yemeğimi bile paylaşarak yaşamayı seviyorum

anladın mı? O yüzden

Alper'in olmayışı bu şehri

bana şeye çevirdi. Yani dört duvar

da çevirdi. Yani ben görmek istemiyordum

çünkü bu şehir onsuz. Benim hayalim

de Alper vardı. Alper'le

görmek vardı. Böyle her metro çıkışında

Alper'i hayal ediyordum. Böyle yurdumun önünde

şeyin önünde falan. Kötü bir

süreçti yani.

Sonra geçti. Çok şükür.

Daha kötüsü olmasın. Sonra

avukat tuttuk. Bayağı

bir para gitti. Her şeye çok para gitti. Bir öğrencinin

vermemesi gerekecek noktada

para gitti her şeye. Fransız avukat

tutuk işte Fransız avukatlarla konuş falan

filan. Ben böyle derslerde

Fransız hukukunu falan okuyorum. Böyle göçmen

hukukunu okuyorum. Hiçbir şey anlamıyorum ama böyle

satır arasında belki bir şey bulurum da

hani bir şey çözerim diye

kendimi böyle süründürdüm gerçekten

aylarca.

Sonra avukat dedik işte hallederiz

şey yaparız falan filan. Ama tabii

Fransız şeyleri bilmiyorum İtalya'da

da öyle sanırım. Çok yavaş çalışıyorlar.

Biz bütün yaz böyle dava

Sonuçlansın, sonuçlansın, sonuçlansın diye böyle bekliyoruz.

İçinde bir paranoya var yani.

Geçmemiş bir paranoya var.

Ya gelemezsen.

Ya ben bir sene daha oraya yalnız giderim.

İstemiyorum çünkü anladın mı?

İstemiyorum.

Böyle burada şeyim var.

Not defterim var.

Yazıyorum yani.

Bu benim hayalim değil yani.

Bizim hayalimiz.

Bunu derken de kötü hissediyorum.

Hani böyle şey vardır ya.

Don't follow your boyfriend, follow your dreams diye.

Böyle değil yani bizim ilişkimiz gerçekten.

O yüzden bunu açıklığa kavuşturmak istedim.

Bizim hayalimizdi ya.

ben beynimde bu şekilde kurdum çünkü.

Ve çok masum

bir hayaldi yani. Yani o çocukluk

arkadaşım benimle gelsin istiyordum sadece.

Bütün yaz çözümlenmedi.

En son avukatı aradık işte. Dedik ki

daha hala cevap alamıyoruz dedi. Hani alırız

alacağız bir noktada ama alamıyoruz dedi.

B ve C planı yapmıştık. İşte hem Hollanda

hem İngiltere'ye başvurmuştu.

Dedik İngiltere'den o zaman devam ediyoruz diye. Böyle

bir gün bir anda o kararı aldık. Yani

tabii dedim bu kararı alıyoruz gerçekten.

Vazgeçiyoruz şu an Fransa'dan diye. Bir tur

orada ağladık böyle arabamda yine.

canım arabam yani neler gördü

gerçekten.

Neyse bir türlü arabamda ağladık ama sonra

dedim ki yeter ki

Alper okusun daydım artık.

Yeter ki en yakın arkadaşım

buna artık bir geleceği olsun artık.

Yaşayabilsin yani o da hayatını diye.

Ona sevindim. Şimdi o İngiltere'de

Londra'da okuyor. Ne güzel ki.

Bu şekilde yürütüyoruz.

Ben de haftaya Londra'ya gideceğim.

Kocaman bir isteyince oluyorunun

isteyince yapıyonun

bir örneği gibisiniz gerçekten.

Yani aslında bir erkek isteyince yapar, bir kadın isteyince olurdan ziyade iki kişi birbirini isteyince neler yapabileceğinin çok güzel bir örneği.

Çünkü hani dediğin gibi çok masum bir hayal ve bürokrasi dediğin iğrenç ve yüzyıllardır süren bir şeye tosluyor ve sen ona rağmen onu böyle ışındırmaya devam ediyorsun.

Yani bir duvar var onu tırnaklarınla kazımaya çalışıyorsun.

Orada ne kadar gerçekçi olduğu değil denemeye devam etmek istemeniz beni çok duygulandırdı.

Ve günün sonunda kendinize farklı planlar bulabilmeniz.

Ve bunun zaten bir follow your dreams not your partner ya da girlfriend boyfriend olmadığının kanıtı da bu.

B ve C planlarınız da hala birbirinizi o kadar destekleyen ve kendi yolunu da çizmeye odaklı ki.

Yani sizin zaten yollarınızı ayrı çizmeye dair bir korkunuzun olmaması zaten şöyle de olsa hani bir kesişimin olacağı yani ortada bir göbek de olsa kesişeceğinin bir nevi birbirinize garantisini vermiş olmanız gibi geldi bana.

Böyle bir hikaye beklemiyordum yani long distance'ın zor bir ilişki türü olduğunu tahmin edebiliyorum, görüyorum falan ama bu gerçekten iki kişinin de başardığı bir şey yani bu keşke günümüz dünyasının CV'ye yazılacak bir şey olsa ben işe alırdım yani.

müthiş bir hikaye

bu yani Alper de gelsin

abi

Alper de gelsin yani

olmaz bir şey yani

benim çok mutlu oldum

sizin adınıza yani birbirinizi bu kadar

destekleyen ve

yorucu şeyler beraber

yorulduğun birisiyle gerçekten çok

daha değiyor ne mutlu birbirinizi

bulmuşsunuz bu hayatta yani daha ne

olabilir sen Alper'le

ilişkini ve ona hissettiklerini anlattıkça

neden bu kadar fazla şeyi

aynı anda yaptığım ve yapabildiğim bir açıklığa

kavuştu aslında yani.

Ne mutlu ki hedeflerinizi, hayallerinizi

destekliyorsunuz ilişkinizde.

Valla çok mutlu oldum ya. Çok güzel.

Benim ilişkilere umudumu

çok yükselten bir

hikaye oldu. Müthişti

yani. Valla ben de

bu ilişki konusunda senin gibi

biraz daha bunu derken kötü bir anında

demiyorum da biraz daha karamsardım gerçekten

Alper'e. Ben öyleyim hakikaten artık.

Şey diye geziyordum. Erkeklere güvenilmez.

Erkeklere güvenmeyin.

Onlar kötüdür falan diye herkese nasihat çekerek yaşıyordum hayatımı.

Alper gibi erkekler kalmış sanırım.

Çünkü onun haricinde kimseyle böyle bir ilişki yaşayamam sanırım.

Büyük de konuşmayın tabii de.

Bilmiyorum çok ayrı bir insan ya Alper.

Çok özel bir insan yani.

Gerçekten bunu iliklerime kadar hissediyorum.

Her gün hissediyorum.

O da beni her gün özel hissettiriyor.

Müthiş müthiş yani.

Gerçekten böyle bir şeyi nasıl ne oldu da bu kadar şanslı olduğunda bu insanı tanıdım.

Hiç bilmiyorum.

Yarın evlensek evleniriz.

Seviyorum ulan seviyorum yani.

Ben 12 kişilik bir davetiye istiyorum.

Ben ve 11 kişiyle evlenmek istiyorum.

Düğününüze eğer mümkünse gerçekten.

Harika bir hikaye.

Peki Fransa'da ne okuyorsun?

Neler yapıyorsun?

Fransa'da ben iletişim medya okuyorum şu an.

Güzel gidiyor yani.

hoşuma da gidiyor bu bölümü okumak. Zaten

yaptığım, uğraştığım şeyle de

paralel gidenmiş. Hatta direkt içinde olan

bir şey yani. Okulda böyle influencer marketing

gördüğümüz falan oluyor. Ben böyle

sessiz bir şekilde

saçımı geriye atıp ben de onlardanım falan

diye böyle misteriyos bir şekilde takılıyorum.

Tabii arkadaşlarım biliyor da hani hocalar

hiçbir zaman yansıtmadım bunu. Cringe bulduğum

bir şey yani bir anda tahtada evet hocam

biliyorum. Bana da marka bir işbirlikleri

geliyor zaten falan diye hiç öyle bir persona

yaratmak istemedim. Çok misteriyos takılıyorum

o yüzden. Hani böyle şeyi anlı bekliyorum

hocalardan birinin şok olup

aa Deniz niye hiç söylemedi

dediği anı bekliyorum. Beynimde öyle bir şey

kurdum yani. Şu anda da

yoğun bir şekilde giden yoğun bir okul

disiplinli bir okul. 15 saat

devamsızlık izninin olduğu bir okul.

O yüzden de long distance çok zorluyor zaten.

Zorlamıyor zorlamıyor. Zorluyor demeyeyim de

kötü demeyeyim yani daha

az görüşebiliyoruz yani. Devamsızlığım olmasa

ben zırt pırt gideceğim

ya da daha uzun gideceğim. Hani bir saat

geç gideceğim o trenle belki.

Ama bir saatimin bile önemi olduğu için

şey yapamıyorum.

Ama yapacak bir şey yok.

5 senelik bir okul aslında.

Ben 3. senemde transfer

yapmayı düşünüyorum.

Çok iyi bir okul umarım ki.

Onun üstüne çalışıyorum.

O yüzden şu an yazın falan böyle stajla devam et.

Şimdi yine Ocak'ta bir staj dönemimiz var.

Okulun zorunlu stajları var.

Onun haricinde ben yine Türkiye döneminde

yazın staj yapacağım.

Bir de kurslara falan başlayacağım.

Bir sürü sürekli olarak kendimi yoğun tutmam

gerekiyor yani bunu hissediyorum.

Kendim en iyi versiyon olarak başka bir okula

transfer olacağım çünkü en iyi okula

hedefliyorum.

Çok kişisel bir soru benim merakım yani.

Bu hala özelin

kimdir? Çok sevdiğimiz

bir karakter oldu kendisi hayatımda.

Sana gerekse haberi

olmadan verdiği takıları tokalarıyla

gerekse arka planda

inanılmaz bir eviyle

bir karakter aslında

bir ikon yani. Bu

O kadar iyi bir ilişki halasıyla sürdüren Türkiye standartlarında ben seni gördüm.

Çünkü benim ailemde aynı halan gibisin bir şeydir yani.

Tabii.

Bunun sırrı nereden geliyor?

Yok ben de bu yorumu alıyorum bu arada.

Böyle halalar var mıydı ya falan diye böyle garipsen insanlar.

Herkesin ailesinde bir tane akraba zorttur.

Benim ailemde o halam değil.

falan bir çocuk. Bizden beri böyle

bizle aynı evde

ikinci anne gibi bizle aynı evde yaşamış

bir insan yani. Kendi evde vardı da

hani evini bize yakın tutmuş.

Çünkü onun hiçbir zaman çocuğu olmadı ve

hep olsun istedi. Ama

hiç böyle karşısına iyi bir insan çıkmadı onun.

Halamın meşhurdur bu arada

24 saatte boşanmış bir insan.

O da böyle bir kraliçe.

Hande Ateizi.

Tekil. Bak kim geliyor.

O kadar yanlış insanlar

çıktı karşısına. O yüzden

hep üzülür yani böyle konular.

Çocuğu olmadığı için. Hep böyle hayatını paylaşacak

bir insan olsun istedi o.

Ve onun için çocukları biz olduk.

Ben ve ablam olduk. Bir de Öykü oldu

benim kuzenim. Bizi hep o büyüttü.

Yani annem, babam da tabii ki hani

onların üstündeki emeğini şey yapmıyorum

da hani halam hep bizim evimizde

olan bir figürdü. Yani ben hep halamı böyle darlardım.

Hala bu akşam gelmeyeceksen, kalmayacaksan

seninle küsüyorum diye böyle çocuk aklımda

her gün böyle gerçekten

mobbing gibi halama şey yapıyordum

rahatsız ediyordum. Hala bugün kalacaksın

falan diye böyle küserim.

Seninle aylarca konuşmam. Halam böyle

bir karakter. Hayatımdaki evet önemli bir

karakter ve arkadaşlarımla da

tanıştırdığım yani her

arkadaşıma tanıştırmam da böyle bana

en değerli olan arkadaşlarımla tanıştırmış olduğum

ve onlarla sohbet etmeyi de

seven bir insan. Çok genç bir kadın. 60 yaşında

ama inanılmaz genç bir ruhu var.

Gezmeyi de çok sever.

Takı takmayı, kıyafetler

almayı, renkli giyinmeyi, posurlu giyinmeyi

kahkahalar atmayı

müthiş bir karakter. Kitap gibi bir kadın

gerçekten o. Alper de çok

sever böyle karşısında sohbet ederler.

Hindi falan yapıyor

halam Alper'e sürekli böyle

bir arkadaşlık ilişkileri var çok tatlı.

Harika. Müthiş bir kadın

yani gerçekten o. İnsanın

hayatında özellikle böyle aile dinamiği

çok problemli ya Türkiye'de genel

anlamda. İnsanın böyle

varoluş mücadelesinde birine

rağmen değil de biri sayesinde

bir şeyler yapabilmesi çok kıymetli geliyor bana.

Harika biriymiş anladığım kadarıyla harika biri.

Arkadaşlıklarla ilgili konuşmak ister misin?

Nasıl mesela şimdi Fransa'dasın ama Türkiye'ye çok sık geliyorsun.

Arkadaşlarınla burada da orada da bir iletişimin var.

Arkadaşlarını ağırlıyorsun falan ama

Deniz ve arkadaşları nasıl bir dinamik?

Onu da biraz görmek isteriz, duymak isteriz senden.

Ya ben arkadaşlarım hayatımın odak noktası gerçekten

Hatta ailemden çok trip yediğim oluyor bu konuda hani.

Türkiye'ye geliyorsun bizden çok arkadaşlarını görüyorsun diye trip yediğim bir konu gerçekten.

Ama ben hep hayatım boyunca arkadaşlarım çok hayatımın odak noktası olmuştu.

Onların desteğiyle, onların varlığıyla mutluluğumu yaşamışımdır hep.

Üzüntümde de mutluluğumda da hep sırt sırta böyle yan yanayızdır.

Çok da şanslıyım bu konuda yani.

İlkokuldan beridir ya da anaokulundan beridir arkadaşlarım var.

ve özellikle lise

arkadaşlarım konusunda da gerçekten çok şanslı

olduğumu hissediyorum. Onların varlığı

benim hayatımdaki en

değerli şeylerden biri yani güzel bir

arkadaş grubu ve müthiş insanlar

çok akıllı, çok danımlı

müthiş insanlar. Gerçekten

onlarla oturduğumda böyle gurur duyuyorum

o masada oturduğum için. Öyle insanlar yani.

Alper'in bile böyle aşık

olduğu bir arkadaş grubu. Hani bana sürekli diyor ki keşke

şu an arkadaşlarımla gitsek bir ay issek

çok özledim arkadaşlarını. Hani çok

iyi geliyorlar bana falan diye.

çok güzel insanlar biriktirdim

hayatımda. Onları da özlüyorum.

Kimisi burada. Farklı

farklılıklarda yaşıyoruz ama hani yine

liseden böyle arkadaşım

benim iki yan odamda kalıyor bu yurtta.

Ama tabii ikimiz de böyle ders çalışıyoruz

falan filan hayatımız farklı derken

onunla bile çok görüşemiyoruz.

Bazı arkadaşlarım Paris'in biraz daha dışında kalıyor.

Bazı arkadaşım işte git gel yapıyor

falan filan derken

birileri gelince böyle daha çok

toplanıyoruz burada mesela işte İstanbul'dan

Barkın diye bir arkadaşım var. Barkın geliyor.

Hani o Barkın geldi. Hep birlikte toplanıyoruz.

O zaman ona dönüşüyor. Onlar için onların da mesela okulu

işleri şeyleri falan olduğu için

İstanbul'daki gibi ya da

lisedeki gibi sık görüşemiyoruz. Çünkü

aynı çatı altında değiliz yani

bakarsan. Hani okul çıkışı

modada kahve içelim

modada şunu yapalım. Eskisi

gibi yok yani. Çok da özlüyorum yani. Gerçekten

böyle yüreğim

sızlarcasını özlüyorum yani. Geçen

böyle okula, üniversiteye şimdi

giderken hep aklıma geliyor.

Oğlum şu an hani keşke bu okuldan çıkınca moda

da olsam ve sevdiğimiz

kafede böyle saatlerce ders

çalsak ya da saatlerce

bomboş otursak diye hep hayalini kuruyorum ya o günlerin.

Özlediğim günler.

Aynen arkadaşlarım hayatımın en büyük

en değerli parçalarından biri.

Ailedir yani onlar.

Benim için onlar da bunu hisseder.

Bana da hissettirirler yani. Çok mutluyum.

Onlar hayatımda olduğu için.

Arkadaşlarımı sonuna kadar savunurum ben.

Her şeyde, her yerde savunurum.

bana kulağa çok güzel bir hayat dengesi gibi geliyor.

Ve böyle çok hani pozitiflikle romantize edilmiş bir hayattan ziyade

negatifliğin üstesinden gelmeye sebepleri, nedenleri olan bir hayat gibi geliyor.

Belki de kıymetli olan bu.

Senin bana bir sorun var mı?

Senin merak ettiğin ya da şunu konuşmak istiyorum dediğin bir şey var mı?

Öncelikle yani bunun üstüne şu an konuşmana gerek yok da

ben gerçekten çok güzel konuşuyorsun.

Kendini çok iyi ifade ediyorsun.

kendinden çok iyi bahsediyorsun

cümleleri inanılmaz iyi bağlıyorsun

öncelikle hani bunu bir hani

kayda geçsin istedim

şuna itendim yani gerçekten aşık oldum

falan çok

senden dediğim gibi bir parça almak istiyorum

kendime

bu donanımının nereden geldiğini

daha sonrasında bana anlatabiliriz yani şimdi eğer

uzun uzun

ayna okuduğum kitaplara

kadar bilmek istiyorum kızım falan

böyle darlayacağım

seni artık. Önceki ne zaman

Paris'e geliyorsun falan der.

Ben geleceğim. Zaten

seninle bu yani

Zoom üzerinden bu kadar kaliteli

bir sohbet şeyi düşündük de biz yan yana

kopartırız. Evet ya.

Buraya gelmen lazım. Bizim bir

Venedik'te şöyle bir oturup

senin şöyle gondolda bir

Kerimcan bir Samet gibi

sana da bir

kontent artık bir çıkartalım.

YouTube'da istiyor insanlar. Zaten var ama

şey çok heyecan verici

benim için. Evet dünyanın farklı yerlerindeyiz.

Keza Türkiye'de de olabilirdik ama

mevzunun yakınlıktan ziyade

böyle bir sohbeti

sürdürebilecek insanlar bulabilmek

bana hala çok şaşırtıcı

geliyor. İyi ki ben de

bu işi yapıyorum ki normal

şartlarda belki sana

yazsam bir karşılığı çünkü

yolunsun DM'inde göremeyeceksin belki

çok farklı bir yerde olacakken

dinleyenler sağ olsun. Ben

aslında onlara bir içerik

çıkartayım derken böyle güzel bir sohbeti

yapmış oldum yani. Bana da çok garip

geliyor. Ya siz benden bunu istiyorsun da

ben çok eğleniyorum. İyi ki

bana ısrar ettiler. İyi ki

ben de gözümü

kararttım. Deniz seni çok istiyorlar

bu arada falan diye.

Onları öne sürdüm.

Ne mutlu yani böyle bir insanla tanışmak.

Bu kadar güzel bir sohbet edebilmek.

Yani müthiş bir keyif.

Ben geleceğim yani Paris'e.

Kesin geleceğim.

Teşekkür ederim bu arada. Ben de baya keyif

alarak konuştum yani.

Umarım kendimi güzel ifade edebilmişimdir.

İşte.

Heyecanlanıyorum yani böyle şeylerde.

Soru mu buldun bu arada?

Belki çok değindik de sadece kendim hakkında konuşmuşum gibi oldu.

Ama senin de bu konuda konuşmak istediğinin farkındayım yani biraz daha.

Böyle multitasking hakkında konuşmak istediğim yani denge kurmak hakkında daha çok sanırım şu an bunlar günlük hayatında düşündüğün şeyler yani.

mesela sen şu an dengeyi nasıl kuruyorsun

ya da kurabiliyor musun veya

bu kuramamak veya kurabilmek

psikolojini nasıl etkiliyor günden güne

bunu sormak istiyorum

her şeyi aynı anda

düşünmek bana günün sonunda

hiçbir şey yapmamak şeklinde

geri dönüyor sadece düşünmüş

oluyorum ve etrafındaki

negatifliklerden çok etkileniyordum

yani sürekli bana şöyle yorumlar

geliyor işte dışarıdaki çevremdeki

hayatta ithalede kalmak çok

zor, iş bulmak çok zor, bu çok

zor, şu çok zor ve ben artık şey

oluyordum yani. Bu sefer

e peki ben dil öğreneceğim

yine de olmayacak. Şunu yapacağım yine

de olmayacak. Sonra bir gün dedim ki

ben şu an podcast'ime

odaklanmak istiyorum, tezimi yazmak

istiyorum. Sonra dilimi de öğreneceğim.

Sonra bunu da yapacağım ama bunların

hepsini aynı anda düşünmenin bana hiçbir

faydası olmadı. Ve ben

hep şunu düşünüyorum. Podcast'e ne kadar

yoğunluk verirsem o kadar güzel bir karşılık

alıyorum. O aldığım karşılık beni

motive ediyor ve tamam şimdi

tezimi yazabilirim diyorum. Tezimi yazdığımda

zaten bir gün mezun olacağım.

Sonra oturup iş arayacağım falan.

Beni galiba biraz daha şey

bu multitasking

kaygısını çözmemde yardımcı oldu.

Kendimin farkına varıyorum artık. Yani

kendimle gurur duymayı

öğreniyorum. Bu bence senin de

relate edebileceğim bir şey.

Bir odada hayatını geçiriyorsun.

Tek başınasın ve bazen kendinle

gurur duyma işi de sana düşüyor.

ona bir gün böyle gözü karartıp

yaptığında artık

geriye dönüşü çok zor artık kendinin

ne olduğunu neye karşılık geldiğini

biliyorsun ve şey oluyorum

biri bana dediğinde çok zor

içimden bir şey sadece şunu diyor

sana çok zor

ben zaten kolay olan bir şey istemedim ki

yani o yüzden

galiba böyle mücadele ediyorum

hep şunu düşünüyorum

bence bunun da sen çok büyük örneklerinden bir tanesin

buraya gelme Alper'in

keza gelme süreci vs. düşününce

bir şey sen beceremediğin

için olmaz diye bir şey yok.

Sen istemeyi bırakmışsındır.

İsteyince olmayan bir şey bana çok imkansız

geliyor. Galiba öyle çözdüm. Hani hep şey dedim

30 yaşında öğrenirim İtalyancayı

ama öğrenirim.

Bu hayatta her şeyime yazdı. Aşkı da bulurum

falan diye.

Böyle bir çıldır yalnızım ama.

Onun da zamanı.

Bence yalnızlığın bu arada ayrı bir

tadı var.

Şu anda da çok mutluyum da hani

ben yalnız olduğum süreçte de böyle

toksik ilişki sonrası

güçlenme şeyi müthiş bir duygu

yani evet ben

o kadar değerliyim ve o kadar müthiş bir kadınım ki

neymiş bu denilen nokta

müthiş bir nokta

şeydir böyle biraz

bir farkındalık seviyesi var

ben bu yalnızlığı

bozacaksam buna değecek bir

adam olmalı farkındalığı

çok müthiş bir şey yani hani

onu fark etmek ben kendi kıymetimi

biliyorum abi. Buna değen biri varsa

bu konfor alanından çıkarım

demek. Çok şükür

senin de dediğin gibi. Gerçekten

günün sonunda çok şükür. Hatta ben

sen konuşurken not aldım. Bu bölümün adını

Deniz Özevi'nde çok şükür koymak

istiyorum. Şöyle hafif bir

sahur programı gibi.

Çok şükürlük

bir bölüm de hakikaten ya.

Yani iyi ki geldin.

Ben bunun son olacağını

da düşünmüyorum. Bence mutlaka daha çok

sohbetimiz olacak.

bana da bir arkadaş kazandırdığını

düşünüyorum

izninle artık arkadaş

olduk yavaş yavaş

birbirimizi keşfederiz diye düşünüyorum

bakalım bizi nereye götürecek

bu iyi ki geldin

iyi ki geldim ben de

seni biliyordum ve tanıyordum ama

bu şekilde daha samimi bir şekilde tanımak

bana da iyi geldi yani dediğim gibi

salı günkü terapim öncesi

ön terapi gibi yani bu konuşma

benim için o paranın hakkını

vereceksin yani

Aynen aynen gerçekten.

İnsanın kendini tanımadığı birine ifade etmesi

başka bir şey.

Yani tanıyan bir insandansa.

O yüzden bana bu ayrıcalığı sunun için

ve bu safe space'i yarattığın için

teşekkür ederim ben de.

Ben teşekkür ederim.

Benim her bölüm fix bir bitirişim vardır.

Onunla kapatıyorum izninle.

Umutsuzluğa alışmayın.

Yatağa küs girmeyin ve

çok şükür tabii ki de.

Görüşmek üzere.

Deniz Özevin'leydik.

Çok teşekkürler Deniz.

İyi ki geldin.

Yine bekliyoruz seni.

Geleceğim, geleceğim.

Alper'le de gelirim.

Aynen öyle.

Bir sonraki videoda sizi sağlıklı bir erkekle tanıştıracağım.

Kapıl ve düşman.

Görüşmek üzere.