Hannibal Barca Alpleri Nasıl Geçti? - Tarihin En Tehlikeli Askeri Harekatı

Tarih podcast bölümü.

MÜZİK

M.Ö. 218 yılının son baharında Kartacalı ünlü komutan Hannibal Barca, tarihin en zorlu yolculuklarından birine çıktı.

Binlerce adam ve onlarca filden oluşan ordusuyla 200 bin kilometre karelik geniş bir alana yayılmış olan devasa Alp dağlarına yöneldi.

Önündeki yol dağ geçidinde yaşayan vahşi kelt kabileleri, dondurucu soğukta hayat bulan sert rüzgar ve binlerce metre yüksekliğe sahip dipsiz uçurumlarla doluydu.

Onun bu akıl almaz girişimi Romalı tarihçiler tarafından yüzyıllar sonra dahi takdir ve heyecanla kaleme alındı.

Bu, 16 gün boyunca devam eden buz, kan ve ölümle kuşatılmış bir hikayeydi.

Romanlara, şiirlere ve tiyatro oyunlarına ilham verecek, binlerce yıl boyunca hatırlanacak destansı bir hikaye.

Bu, Hannibal'ın Alpleri nasıl aştığının hikayesiydi.

M.Ö. 3. yüzyıl, antik dünyanın en büyük çatışmalarından birine sahne oldu.

Yaklaşık 500 yıldır Akdeniz'i kontrol eden Kuzey Afrika'daki Kartaca, denizin öte yakasında bulunan ve izlediği saldırgan politikayla İtalya yarımadası boyunca genişlemeye başlayan yükselişteki rakibi Roma Cumhuriyeti ile karşı karşıya geldi.

Savaşın merkezi Kartaca hakimiyetindeki Sicilya adasıydı.

Ancak iki devletin genel anlamdaki amacı Batı Akdeniz'in kontrolünü ele geçirmekti.

M.Ö. 264'ten 241'e kadar 23 yıl boyunca karada ve denizde gerçekleşen kanlı çarpışmalar iki taraf içinde yıpratıcı olsa da bu mücadelede ayakta kalmayı başaran Roma Cumhuriyeti oldu.

Sonunda Akdeniz'in öte yakası yenilgiye uğratılmıştı.

Ve şimdi Roma'nın temin ettiği bu yeni gücü sağlamlaştırması gerekiyordu.

Düzenlenen bir anlaşmayla Kartaca yıllık vergiye bağlandı ve donanması zayıflatıldı.

Bununla birlikte hem stratejik hem de ekonomik olarak büyük öneme sahip olan Sicilya, Korsika ve Sardunya adalarından çekilmeyi kabul etmek zorunda kaldı.

Böylece Roma askeri olarak Batı Akdeniz'deki en büyük güç haline geldi.

Fakat yeni kurulan bu hassas denge her an bozulabilecek kırılgan bir yapıya sahipti.

Kartaca donanmasını büyük oranda kaybetmiş olsa da Akdeniz'in en cazip limanlarına sahip olmaya devam ediyordu.

Roma'nın talep ettiği yıllık vergi, interlandı geniş limanların sağladığı ekonomik güç sayesinde kolayca ödenebilecek bir miktardı.

Ayrıca Kartaca'da yenilgiyi bir türlü kabul etmeyen vatansever gruplar Roma'ya karşı yeni bir sefer hazırlığına başlamışlardı.

Bunların içinde en bilineni 1. Pön Savaşı'nın yetenekli komutanlarından biri olan Hamilkar Barkay'dı

ve Sicilya'da kaybedilenlerin İspanya'da kazanılacak yeni topraklarla telafi edilebileceğini düşünüyordu.

Bu nedenle Kartaca Meclisi'nde kendisine yapılan muhalefete aldırış etmeden M.Ö. 238 yılında ordusuyla birlikte Cebelitarik Boğazı'nı geçerek İspanya'yı işgale başladı.

Romalı tarihçi Polybius'un aktardığına göre Amilcar'ın kalbi Roma'ya duyduğu kin ve nefretle doluydu.

Öyle ki oğlu Hannibal da bu nefretten kendi payına düşeni almıştı.

Efsaneye göre henüz 9 yaşındayken kutsal bir sunanın önünde Roma ile asla dost olmayacağına dair yemin etmiş ve bu andan itibaren babasının yanında İspanya'daki savaşlara katılmaya başlamıştı.

Hamilkar'ın 10 yıl boyunca devam eden harekatı sırasında İber Yarımadası'nın güneydoğusu yavaş yavaş hakimiyet altına alınmıştı.

Romalı tarihçi ve politikacı Yaşlı Katon'un da ifade ettiği gibi M.Ö. 230 yılı civarında Hamilkar artık bölgedeki en güçlü adam haline gelmişti.

Onunla eşit sayılabilecek tek bir kral yoktu.

Ancak bu hakimiyet uzun süreli olmadı.

M.Ö. 228'de yerli Celt kabilelerinden biri olan Bettoniler tarafından kurnaz bir şekilde tertip edilen suikast ile Hamilcar, oğlu Hannibal'ın gözleri önünde öldürüldü.

Bu hadiseyi takip eden günler kısa süreli bir iç karışıklıkla geçti.

Ancak birkaç gün içerisinde ordunun önde gelen komutanları bir araya gelerek Hamilcar'ın damadı olan Hastrubalı başkomutan olarak seçtiler.

226 yılında yapılan anlaşmayla İspanya'daki Ebro Nehri, Kartaca ve Roma arasında sınır kabul edildi.

221 yılında Hasrubal'ın da ölümü üzerine bu kez Amilcar'ın 26 yaşındaki oğlu Hannibal, Kartaca ordusu tarafından başkomutan olarak seçildi.

Bu ani değişiklik şüphesiz bölge siyaseti açısından ufak farklılıklar yaratmıştı.

Ancak gelecek yıllarda Akdeniz dünyasında yaratacağı etki bakımından tarihteki çok az olayla karşılaştırılabilecek bir niteliğe sahipti.

Hannibal'ın kontrolü ele almasıyla İspanya'daki mevcut durum değişmeye başladı.

Genç komutan sürekli hareket halindeydi.

M.Ö. 221'den 219 yılına kadar geçen iki yıl boyunca liderliğini sağlamlaştırmak ve askeri gücünü test etmek amacıyla İber Yarımadası'nın batı kısmına çeşitli seferler düzenleyerek burada yaşayan kabileleri hakimiyeti altına aldı.

Ancak planlarının İspanya ile sınırlı olmadığı açıktı.

Kartaca'nın Yarımada'daki askeri üssü Kartagena'da daha önce hiç görülmemiş türden bir hareketlilik vardı.

Hannibal'ın bölgedeki askerlerinin mevcudu her geçen gün artıyordu.

Uzun süredir devam eden talimler genç komutanın İspanya'nın ötesinde bir harekata girişeceği izlenimini uyandırıyordu.

Bunun yanı sıra bu iki yıl boyunca Kartaca'daki güçlü müttefikleriyle anlaşmalar yapmış ve deniz aşırı ticaret sayesinde büyük bir sefer öncesinde fazlasıyla ihtiyaç duyulacak altın ve gümüşü depolamıştı.

Bu sırada İspanya'dan Galya'ya, oradan da Roma senatosuna kadar uzanan geniş casus ağının Hannibal'a sağladığı bilgiler,

en büyük düşmanına karşı harekete geçmesi için uygun zamanın geldiğini gösteriyordu.

238'den itibaren Roma, Boy kabilesi önderliğinde hareket eden Galyalı kabilelerle uzun yıllar devam eden kandı ve yıpratıcı çarpışmalara girmişti.

Sicilya, Sardunya ve Korsika adalarında hakimiyet tam olarak tesis edilmiş değildi ve kısa süre önce Roma senatosu askeri gücünün büyük bir bölümünü Balkanlara sevk etmek zorunda kalmıştı.

Nihayet M.Ö. 219 yılına gelindiğinde Hannibal'ın artık yalnızca bir kasus belliye yani savaş sebebine ihtiyacı vardı.

Bu nedenle Ebro nehrinin güneyinde bulunan ve Roma'nın hem Hannibal'ın faaliyetlerini gözlemek için kullandığı hem de ticari müttefik olarak gördüğü Saguntum kentini kuşattı.

Ayrıca Kartacalı komutanın haklı bir sebebi de vardı.

Saldırıyı bölgedeki en önemli müttefiklerinden biri olan Turboleti kabilesinin ticari çıkarlarını korumak amacıyla gerçekleştiriyordu.

8 ay boyunca devam eden kuşatma en sonunda Saguntumluların açlığa dayanamayarak teslim olmalarıyla sonuçlandı.

Roma Cumhuriyeti İspanya'daki müttefikinin yardımına gelememişti.

Senato'nun yaptığı tek şey, Hannibal'a temsilciler göndererek Saguntum'a karşı yürüttüğü askeri operasyonları durdurmasını talep etmesiydi.

Galya ve İlyria'da meydana gelen gelişmeler Roma'nın İber Yarımadası'nda cereyan eden olaylara müdahale etmesini engellemişti.

Ancak bu süreç geçiciydi. Roma er ya da geç karşılık verecekti.

Hannibal savaşın yakın olduğunu biliyordu ve Roma'nın üstüne gelmesini bekleyecek kadar da sabırlı değildi.

Hannibal'ın Kartagena'da toplanan ordusu Kartaca, Libya ve Numidyalı askerlerinin yanı sıra İspanya'daki müttefik Celt birlikleriyle de güçlendirilmişti.

Roma tarihçileri Polybius ve Livius'un verdiği sayılara göre Hannibal'ın devasa ordusu toplam 90.000 piyade, 12.000 süvari ve 37 filden oluşuyordu.

Ordunun iletişim olarak kullandığı resmi dil Kartaca dili olsa da çeşitli topluluklar arasında en az 4-5 farklı dil kullanılıyordu.

Askeri harekat Hannibal'ın ordusuyla birlikte Roma ile Kartaca arasında sınır kabul edilen Ebro Nehri'ni geçmesiyle başladı.

Buradan kuzeydeki prenelere kadar uzanan yol boyunca Hannibal'ın ordusu bölgede yaşayan İlergetes, Bargusi, Airenosi ve Andosini kabilelerinin saldırısına uğradı.

Polybius, Hannibal'ın burada gerçekleşen çarpışmalar esnasında çok miktarda asker kaybettiğini yazar.

Buna rağmen Kartacalılar bölgeye boyun eğdirmeyi başarmıştı.

Hannibal, generallerinden Hamno'yu bölge sorumlusu olarak atayıp, kardeşi Hastrubalı da yaklaşık 10.000 askerle İspanya'yı koruması için ardında bıraktıktan sonra Pertus geçidini kullanarak M.Ö. 218 yazında İspanya'nın kuzeyinde yer alan Pirene dağlarını açtı.

Yolculuğun Pirene'lerden Ron nehrine kadar geçen bölümü daha sakindi.

Hannibal, Kartagena'da depoladığı yüklü miktardaki altın ve gümüşü şimdi etkili bir biçimde kullanıyordu.

Bölgedeki Celt kabilelerinin birçoğu eşi benzeri görülmemiş hediyelerle hoşnut tutulmaya çalışılıyordu.

Zira Hannibal artık beklenmedik bir saldırıyla asker kaybetmek istemiyordu.

Kaybettiği ya da ardında bırakmak zorunda kaldığı birlikler hesaba katılınca bu aşamada ordusunun toplam mevcudu yaklaşık olarak 70 bin civarındaydı.

Bu sırada 218 yıl Roma konsüllerinden biri olan Cornelius Scipio, alelacele oluşturduğu bir filoyla İspanya'ya doğru yola çıkmıştı.

Amacı Ebro nehrini geçmeden önce Hannibal'ı durdurmaktı.

Fakat yaz sonuna doğru aldığı istihbarat, Kartaca ordusunun Ebro nehrini çoktan geçtiği yönündeydi.

Artık Scipio'nun, antik dünyanın en büyük askeri hareketlerinden biri olan bu sefere müdahale edebilmesi için tek bir şansı kalmıştı.

Bu yüzden Ron nehrine Hannibal'dan önce ulaşmalıydı.

Hannibal'ın önünde izleyebileceği iki ayrı rota vardı.

Bunların ilki günümüz Fransa'sının güneyinde yer alan Marsilya ve Nis şehirleri üzerinden kuzey İtalya'ya ulaşan sahil şeridindeki yoldu.

Diğeri ise rüzgar, buz ve soğukla kuşatılmış kuzeydeki Alp dağları geçidiydi.

Scipio, Hannibal'ın daha güvenli olan güney yolunu tercih edeceğini düşünüyordu.

Ancak Hannibal'ın yöntemleri Scipio gibi başarılı bir asker için bile fazlasıyla sıra dışıydı.

Zira Hannibal, Roma Cumhuriyeti'nin müttefikleriyle dolu ve yol boyunca iyi teçhiz edilmiş ordularla...

Zihnini yoran her şeyden bir anlığına uzaklaş.

Yalnız değilsin.

Terapin, uzman psikolog, diyetisyen ve fizyoterapist kadrosuyla bütünsel iyi oluşunda hep seninle.

Şimdi kendine bir alan aç.

Uygulamayı indir, ilk ve tekli seanslarında geçerli POD20 koduyla %20 indirimle yolculuğuna başla.

Kendine bir iyilik yap.

Bugün dinlenmeye ve iyileşmeye izin ver.

Karşılaşmak zorunda kalacağı güney yoluna girmeyi aklından dahi geçirmemişti.

En nihayetinde Kartaca ordusu Rom nehrini geçmek için kamp kuracağı alana ulaştığında Romalıların beklediğinden kilometrelerce uzakta bulunuyordu.

Hannibal, Scipio ile girdiği istihbarat savaşını kazanmıştı.

Fakat şimdi çözmesi gereken başka sorunlarla yüzleşmek zorundaydı.

Öncelikle Ron nehrini aşmak için çok sayıda kayık ve sala ihtiyaç vardı.

Bölgedeki Celt kabilesi, Volkain'in şefiyle iletişime geçilerek kabilenin elinde bulunan tüm sallar satın alınmıştı.

Yine de Hannibal'ın devasa ordusunu kısa bir sürede karşıya geçirmesi için daha fazlasına ihtiyacı olacaktı.

Bu nedenle bölgedeki diğer kabilelere çeşitli hediyeler ve yüklü miktarda gümüş göndererek gereken yardımın temin edilmesini sağladı.

Böylece birkaç gün içerisinde bütün bir orduyu karşı kıyıya geçirecek salların yapımı neredeyse tamamlanmıştı.

Ancak sorunların ardı arkası kesilmiyordu.

Nehrin karşı kıyısında yaşayan Volkae kabilesi mensupları,

Hannibal'ın geçişini engellemek için Ron Nehri'nin doğusunda kamp kurmuşlardı.

Bu yeni durum şüphesiz Hannibal'ın karşı kıyıya ulaşmasını oldukça zorlaştıracak ve büyük bir ihtimalle ona çok sayıda askere mal olacaktı.

Artık Hannibal'ın askeri meziyetlerini kullanmasının zamanı gelmişti.

Ron nehrinin kıyısında geçirdiği üçüncü günün sabahında en hızlı piyadeleri ve Numidyalı suvarilerinden bir kısmını generallerinden Hanno idaresinde kelt rehberlerle birlikte kuzeye gönderdi.

Bu grup nehrin sığ bir yerinden gizlice karşıya geçerek Volkaye kabilesinin kurduğu kampı arkadan kuşattı.

Nihayet 5. gecenin sonunda Hannibal nehri geçmeye başladığında Hanno'nun idaresindeki birlikler de Volkaye kampına amansız bir saldırı başlattı.

Keltler neye uğradıklarını anlayana kadar kampları adeta bir alev çemberine dönüşmüştü.

Bir anda nehirden gelen Hannibal ve arkalarından dolaşan Hanno'nun kuvvetlerinin arasında kalmak onları kısa süre içinde paniğe sürükledi.

Çok geçmeden hayatta kalanların birçoğu kendisini dehşete kapılmış bir vaziyette,

gizlenmek amacıyla civardaki ormanlardan birine doğru kaçarken bulmuştu.

Bu yenilgi bölgedeki diğer kabileler için örnek teşkil etmişti.

Hannibal'ın ordusu Ron nehrini geçtiği iki gün boyunca Celtler tarafından bir daha rahatsız edilmedi.

Ancak artık tehlikenin niteliği değişmeye başlamıştı.

Önlerinde 200 bin kilometre karelik bir alana yayılmış, aşmaları gereken devasa bir dağ silsilesi yükseliyordu.

Yolculuğun bundan sonraki aşamasında Kartaca ordusu, Alp dağları geçidinde yaşayan vahşi kabilelerin yanı sıra giderek artan soğukla da mücadele etmek zorundaydı.

Ron nehrini geçtikten sonraki birkaç gün boyunca Hannibal, Celtler tarafından pek rahatsız edilmedi.

Bu güvenli geçişte Kartacalı komutanın civardaki kabilelere armağan olarak gümüş dağıtması ve onlardan erzak satın alması oldukça etkili olmuştu.

Özellikle İsera Ovası'nda yerleşmiş olan Alobroges kabilesinin şefi,

kardeşiyle yaşadığı bir anlaşmazlığı çözen Hannibal'a bol miktarda erzak temin etmiş

ve bu kabilenin üyelerinden bir kısmı Alp Dağları Geçidi'nin girişinde yer alan İkiz Kayalıklara kadar Kartaca ordusuna rehberlik etmişti.

Ancak Alobroges kabilesinin yerlileri tamamıyla İser Ovası'nda yerleşmiş değillerdi.

Bunların bir kısmı uzun bir süredir Alplerdeki dağ geçidinde yaşıyordu ve ovalarda yaşayan soydaşları kadar dostane bir tutuma sahip değillerdi.

Hannibal, ordusuyla geçide girdikten kısa bir süre sonra Alobroges kabilesinin şiddetli saldırısına maruz kaldı.

Aslında Kartacalı komutan böyle bir saldırıyı er ya da geç bekliyordu.

Zira ordusundaki yük hayvanları ve bol miktardaki erzak dağlarda yaşayan kabileler için adeta altın değerindeydi.

Nitekim Alobrogeslerin sistematik bir şekilde saldırıya geçtikleri bölüm de süvariler tarafından çevrelenmiş olan erzak hattıydı.

İlk saldırı oldukça yoğun olmasına rağmen Hannibal kısa süre içerisinde yerlileri püskürtmeyi başardı.

Fakat hayvanların birçoğu korkarak etrafa dağılmış, yerliler de bunların bir kısmını çalarak uzaklaşmıştı.

Hannibal'ın ordusu yaklaşık bir gün boyunca hayvanları geri toplamak için burada kamp kurmak zorunda kaldı.

Bundan sonraki dört gün boyunca Alp dağları geçidine derin bir sükunet çöktü.

Allobrogeslerin başına gelenler diğer kelt kabilelerini ürkütmüştü.

Böylece Hannibal, Iserenehri badisine çıkana dek son derece tehlikeli bir yoldan ilerleyerek yürüyüşüne devam etti.

Geçitteki sonbahar havası gittikçe soğuyordu.

Sıra sıra ağaçların üzerinden yükselen dağların zirvesinde biriken kar, her geçen gün daha da aşağılara iniyordu.

Soğuk rüzgar gece gündüz fark etmeksizin onlara eşlik ediyordu.

Hannibal'ın birlikleri artık tükenmeye başlamıştı.

Kartacalı komutan yaptığı fedakarlıklarla ordusunu cesaretlendirmeye devam ediyordu.

Geceleri konfordan uzak bir şekilde tıpkı dayanıklı askerleri gibi birkaç battaniyeye sarılarak sert zemin üzerinde uyuyordu.

Yine de şartların her geçen gün daha da zorlaşıyor olması ordudaki cesaretin kırılmasına sebep oluyordu.

Adamlar kendilerine daha sıcak tutacak kıyafet ya da derilere ihtiyaç duyuyor,

ayaklarını nemli zeminden sızan soğuğa engel olmak amacıyla daha kalın derilerle sarıyorlardı.

Sonbahar itibariyle fillerin yeterince yiyeceği vardı.

Ancak kış aylarıyla birlikte buzutok tükenecekti.

Değişen hava koşullarıyla birlikte çevrede farklılık göstermeye başlamıştı.

Kartaca ordusunun etrafı artık Alplerin soğuk yamaçlarında yaşayan vahşi Medulli kabilesi yerlileriyle doluydu.

Fakat bu kabilenin üyeleri Hennebel'e karşı tehditkar bir tutum takınmamışlardı.

Zira Labroges kabilesinin başına gelenleri biliyorlardı.

Bu nedenle Kartacalı komutana çeşitli hediyeler göndererek barış isteğinde bulundular.

Ancak Hennebel zeki bir adamdı.

Medullilerin bu girişiminin bir oyun olduğunu hemen sesmişti.

Ellerindeki az miktardaki erzak ve hayvanı Kartacalılara göndererek onların güvenini kazanmaya çalışıyorlardı.

Fakat Azıl amaçları orduyla birlikte ilerleyen yük hayvanlarını ve yüklü miktardaki erzağı ele geçirmekti.

Temkinli Hannibal askerlerine gözlerini dört açmasını emretti.

Hatlarını yeniden düzenledi ve ilerlemeye devam etti.

Medulli kabilesinin saldırısı Kartaca ordusu Ark Nehri'ni geçtiği sırada gerçekleşti.

Yerliler yüksek yamaçlardan yuvarladıkları kayalarla orduyu kapana kıstırdı.

Hayvanların bir bölümü geçide düşen büyük kayaların altında kalarak ezildi.

Bu saldırı sırasında Henebul süvarilerinin büyük bir bölümünü kaybetti.

Kayaların çıkardığı sesten ürüken hayvanlar şahlanarak binicilerini üstünden atmış ve kaçmaya başlamıştı.

Bununla birlikte keltler Hannibal'ın tamamen kapana kısıldığını düşünüyorlardı.

Acele etmek için herhangi bir sebepleri yoktu.

Aşağıdakilerin sabahı çıkaramayacaklarından eminlerdi.

Bu sebeple dinlenmek amacıyla evlerine döndüler.

Ancak ertesi gün yağma için geri geldiklerinde soyulmuş cesetler ve kullanılamaz durumda etrafa saçılmış erzak yığınlarından başka bir şey bulamadılar.

Gecenin karanlığından faydalanan Hannibal, ordusunu kayalıkların üzerinden geçirerek bir şekilde geçitten kaçmayı başarmıştı.

Artık İtalya'ya ulaşmak için karşısında son bir engel kalmıştı.

Ve bu engeli aşmak için yapması gereken tek şey Alplerin zirvesine tırmanmaktı.

Polybius'a göre yolculuğun en zorlu kısmı artık başlamıştı.

Hannibal'ın ordusunun Alplerin zirvesine tırmanması tam 9 gün sürdü.

Livius bu tırmanış esnasında pek çok adamın kaybedildiğini yazar.

Yine de arkeolojik bulguların eksikliği sebebiyle Hannibal'ın ordusunun izlediği rota ve verilen zayiatlar hakkında kesin bir kanıya varmak mümkün değildir.

Zira ölenler ya Hannibal'ın askerleri ya da arkadan gelen bazı kelt grupları tarafından soyuluyor,

geriye kalan et ve kemik yığını kurtlar için güzel bir ziyafet oluyordu.

Yani Hannibal ilerlerken ardında kalan her ne varsa kısa bir süre içinde tamamen yok oluyordu.

Ordu yolculuğun bu bölümünde muhtemelen 2700 metre yüksekliğe ulaşmış durumdaydı.

Soğuk mahrumiyet, açlık ve tükenmişlik,

Hannibal'ın adamlarının şiddetli bir bunalıma sürüklenmesine yol açtı.

Bu sebeple deneyimli komutan inişten önceki iki günlük kamp süresince askerlerini cesaretlendirmeye çalıştı.

Onları sık sık güneye bakan uçurumlara götürüyor

ve bulutların arasından belli belirsiz seçilen Po vadisini işaret ederek hedeflerine ne kadar yaklaştıklarını gösteriyordu.

Kampın ardından sonraki üç gün ise Kartaca ordusu için kabustan bile beterdi.

Dağlardan iniş tırmanışa göre çok daha zordu.

Bunun sebebi Alplerin İtalya'ya inen güney kesiminde kuzeyde olduğundan daha dik olmasıydı.

Dondurucu soğuk katlanılamaz bir hal almıştı.

Askerler artık ayaklarını hissetmiyordu.

Bu yüzden bir bölümü nereye bastıklarını fark edemeyip uçurumdan yuvarlandı.

Yük hayvanlarının bir kısmı da aynı kaderi paylaşmıştı.

Ancak aksilikler bunlarla sınırlı değildi.

İtalya'ya inen patika yukarıdan düşen kaya parçaları tarafından kapatılmış durumdaydı.

Hannibal bunların etrafından dolanmaya çalıştıysa da bir geçiş yolu bulamadı.

Bu sebeple kendi yolunu açmaya karar verdi.

Askerleri iki gün boyunca devam eden çalışmalar neticesinde yeni bir patika yaptılar.

Ve ordu bu yolu izleyerek en sonunda Po vadisi yakınlarındaki Ivrea'ya ulaştı ve burada kamp kurdu.

Hannibal başarmıştı.

Binlerce adamı ve filleriyle birlikte Alp dağlarını aşarak Kuzey İtalya'ya ulaşmıştı.

Ancak hem kendisi hem de ordusu perişan bir durumdaydı.

Tarihçi Polybius hazin bir şekilde Hannibal ve adamlarının Alplerden indiklerinde bir insandan çok hayvana benzediğini yazar.

Ona göre Kartaca ordusunun yarısı zorlu Alp yolculuğu esnasında kaybedilmişti.

Buna rağmen Hannibal'ın emrinde hala binlerce askeri vardı ve kısa süre içerisinde Kuzey İtalya'daki güçlü müttefikleri de ona katılacaktı.

Roma Cumhuriyeti yıkımın arifesindeydi.

Hannibal savaşı Roma'ya getirmişti.

Çok geçmeden antik dünyanın iki süper gücü kozlarını İtalya yarımadasında paylaşacaktı.

Ancak bu başka bir videonun konusu.

Altyazı M.K.