Ironman 70.3 Dünya Şampiyonası Nasıl Geçti? #2 (Konuk: Bahadır Tama)

Ironman 70.3 Dünya Şampiyonası'nın ikinci kısmına Bahadır Tama ile kaldığımız yerden devam ediyoruz.

Şimdi senden bu yarışı böyle o anı yaşayarak dinlemek istiyoruz.

Seninle birlikte kolaç atmak istiyoruz.

Seninle birlikte bisikletle gitmek, seninle birlikte koşmak istiyoruz.

Böyle neler yaşadın?

Hani en ince ayrıntısına kadar o an mesela yarışırken hani oluyor ya yarış atmosferinde böyle bir şeyi fark ettiğin bir an oluyor.

Veya işte nabzının yükseldiği bir an veya bir olay yaşadığın bir an oluyor.

Böyle senle birlikte o macerayı yaşamak istiyoruz.

Öncelikle böyle yarış sabahına gelirsek.

Yarış sabahında var mıydı herhangi bir durum?

Böyle her şey yolunda hazırsın.

Kendini nasıl hissediyorsun?

Şimdi şöyle ben bir gün önce Salih'i yarışa götürdüğüm için.

Yani yarış sabahı böyle bir telaşım yoktu.

Yani hani o kadar böyle şey yani rahattım.

Çünkü hani ne nerede nereden gireceğiz nereden çıksın.

Çünkü bir gün önce onun yarışında telaşını yaşadık.

Yani hani yanlış yerden girmeye çalıştık falan olmadı.

Hiç almadılar bizi falan.

Oradan kovduları tıklattım.

Neyse. O yüzden birazcık tecrübeliydim.

O yönden rahattım. Benim yarış

sabahları böyle benim için biraz beslenme

sıkıntılı. Ben devamlı işte jelle beslenemiyorum.

Öyle bir problemim var. Bu tamamen

işte mideniz neye alışkınsa

ya da nasıl şey olursa. O yüzden benim standart

beslenme. Yarış öncesi işte yüzmeden

bir 15-20 dakika önce bir tane jelim var.

Ondan sonra şey bisiklet

esnasında ilk bisiklete çıktığım zaman

gene böyle birazcık katı olsun diye

yediğim jelibon tarzı bir şey

var. Jiu'nun ne diyor ona?

jelibonları var diyeyim. Katı.

Katı evet. Yani daha şey.

Yani yutulabilir en azından. Şimdi tamamen katı

yemek de zor bisiklet esnasında.

Onun haricinde birçoğunu da ben sıva

almaya çalışıyorum. İşte suluklarımın bir tanesi

normal su ötekisi muhakkak şey oluyor.

İşte böyle bu morten tarzı,

prestijin tarzı böyle işte hem elektriğe hem

karbonhidrat içeren bir şeyler oluyor.

Kabataslak bu şekilde. Yani işte biraz yer, biraz

ondan falan beslenmeye çalışıyorum. Ve valla

sırayla anlatırsak şimdi yüzme

şurada görmüş olduğun derece mesela

Evet 28 dakika 43 saniyede çıkmışsın.

O derece mesela kötü bir derece.

Evet o kötü bir derece mesela.

Ama şöyle o gün yarışta herkesin derecesi kötüydü.

Akıntı çünkü tersti.

Biraz ondan kaynaklı.

Ama onun dışında dediğim gibi öyle çok rahatsız eden bir su dalga vesaire falan yoktu.

Start gayet böyle rahattı.

İşte biz bile ilk şeyde çıktık.

Ben biraz ortalarında çıktım.

Sadece çok böyle ne arkaya kaldım ne önde çıktım.

Su kaç dereceydi?

26 idi galiba.

Öyle bir şey olmasa.

Sıcaktı ve hiç süt yoktu var onun.

Ben hayatımda ilk defa skin suit denedim falan.

O da sağlayan şey.

Ya diyorum sana da alalım.

Tamam hani sen yüzmeden daha çok rahatsız oluyorsun falan.

Hoşlanmıyorsun falan.

Ya diyor ne fark edecek bende diyor sen al.

Hani birazcık onu zorlayıp da falan oldu ama.

E gene de aldım yani.

Onu ben hani bir sonraki yarışlarda daha sonra belki kullanırız ederiz falan diyerekten böyle.

Hayatımın yerinde olsun.

Dursun o dönemde.

Nasıl fark ettirdin mi?

Ya onu bilmiyorum hissedemiyorum.

Yani birazcık daha böyle hani durgun böyle bir suda olmuş olsaydık.

Hani akıntısı normal olanmıştı.

O daha fazla anlaşılabilirdi.

ama illa ki etmiştir düşünüm. O kadar insan

kullanıyor. Herhalde vardır bir

veri o tarafı diye düşünüyorum. Biri alışık olmak

lazım aslında bu tarz şeyleri kullanırken.

Bu denemeden, hiç denemediğim bir şey.

Daha önce tamam

Bay Suite defalarca kullandım ama

Skin Suite hiç kullanmamıştım.

İlla ki ama bir faydası olmuştur.

O açıdan öyle düşünüyorum yani. Olmasa da

psikolojik olarak olmuş.

Peki sen önlerde mi başladın?

Bu ön grupla gittin mi? Nasıl oldu

o iş? Ya ben biraz ortalarda başladım

açıkçası. Çok fazla

öne girmek istemedim. Tamam burada

herkes iyi yüzüyor. Çok fazla birbirine değen falan yok ama

şöyle bir şey var. Şimdi sonuçta

yüzdüğünüz grubun içerisindeki insanların

nasıl yüzdükleri konusunda bir fikriniz yok.

Yani bu iyi yüzen birileri

benimle arka tarafta da olabilir. Daha arkada da olabilir.

Daha önde de olabilirlerdi. Bu bir şey.

Ne derler ona? Kumar gibi diyelim. Çünkü bilemeyeceğiniz

bir şey. Orada birazcık kaderinize de

razı olacaksınız. Bazen şartları da çok böyle

zorlamadan hani böyle tamam hadi burası

iyi deyip hani kalmak da lazım.

Ben o yüzden ortada kaldım. Hani bulunduğum yerde

bence iyiydi. Çünkü zaten yalnız yüzdüm çoğu.

Yani %90'ını yalnız üzdüm.

Tabii ki etrafımda 3-5 kişi vardı illa ki.

O yüzden de diyorum ya şimdi burada 8.liği görünce de

hani buradaki derece de evet 28 küsur dakika 29 dakikaya yakın.

Normal şartlarda kötü bir derece aslında ama.

78'e çıkmak.

Evet evet şey diyorum ya akıntı birazcık fazlaydı.

Ondan dolayı herkesin derecesi kötüydü.

Yarışan proların da dereceleri bu arada normalden bir tık daha kötüydü.

Bir gün önceden de zaten onu biz şey kadınlar yarışırlarken az çok kestirip yani görmüştüm.

Burada asıl olay şeyde bisiklette yaşadık.

Yani tamam parkuru ben defalarca Ruhi'de yaptım.

Denedim falan.

Ama gerçekte olmak orada farklı.

Ben bisiklette tek bir tane yaprak kullanıyorum ve büyük.

Ve parkur ciddi yokuş.

Yani ilk 15. kilometreden sonra başlıyorsun tırmanmaya.

45'e kadar devamlı tırmanıyorduk.

Yani ve kesintisi tırmanıyor.

Şimdi şöyle tırmanıyorsun, tırmanıyorsun, tırmanıyorsun.

Bir viraj dönüyorsun.

Diyorsun ki virajın sonunda bitecek herhalde.

Tırmanıyorsun.

Kafayı bir kaldırıyordum.

Yukarıda birileri var böyle.

Daha yukarıda böyle.

Bitmiyordu.

Tırman tırman bitmiyor falan.

Toplam yükselti ne kadardı burada bisikletin?

Burada 1200 metreydi.

Aslında bir sene önce Marbella'da daha fazlaydı.

Ama orası bir tık daha rollingti.

Yayılmış bir şekilde yani.

İnişek inişek.

Ve yol genişti.

Şimdi mesela orada da 55. kilometreye kadar tırmandık.

1600 metre rakım olmasına rağmen ben geçen sene orada 2 saat 35 dakikada yapmışım.

Bisiklet çevirmiştim.

Burada 2 saat 47 dakika.

Ama buradaki asıl olan şey şu olay.

Tırmandık.

İnişe başladık.

Tamam iniyoruz ama yollar çok dar ve çok keskin dönüşler var.

Tehlikeli.

Yani tehlikeli yerlerde şöyle şu şekilde bisiklet çevirirseniz eğer bu parkur öyle biter yani.

İşte her virajda ben yavaşlarım işte ondan sonra dönerim sakince bisikleti işte kaldır tekrar hızlandırırım falan bu parkur böyle gider.

Ama benim için öyle olmadı bu iş.

Özellikle iniş kısmı evet dönüşlerde yavaşlıyorduk ama her dönüşün çıkışında sanki sprint'e kalkar gibi tekrar tempo yolculuğu.

Evet çok verimsiz oluyordu değil mi?

Yani şu anlamda verimsiz eskiden yarıştığım şeyleri hatırlıyorsunuz.

Çünkü milis takımında koşarken işte o yarışların görselliği açısından genelde şehir içlerinde olurdu.

Turları ve sekiz tur olurdu.

Ve şehir içerisine devamlı dönersin.

Yani devamlı köşeye dönüyorsun.

Her köşe dönüşü bir atak çekilir.

Çünkü herkes birbirini kopartabileceği noktalar arası bir yavaşlayıp hızlandığınız zamanlar.

Bu parkur da o yönden çok benziyordu birbirine.

Ona çünkü devamlı dönüyoruz.

Devamlı bir viraj dönüyoruz.

Yani her viraj döndüğümüzde yavaşlıyoruz.

Bisiklet 60-65 km sürete çıkıyor.

Yavaşlıyorum.

İşte 25'lere düşüyorsunuz.

Çünkü çok keskin dönüşler.

ve sağınız ya da solunuz bir tarafınızda uçurum yani.

Parkur gerçekten çok teknik.

Ve trafiği açık bu arada.

Böyle bir ayrıntı da vardı.

Trafiği şöyle açıktı.

Yollar az olduğu için yolu tek yönde trafiği açmışlardı.

Benimle aynı yönde akıyor trafik.

Gittiğimiz yolun sol tarafı araçlara ayrılmıştı.

Tabii biz o yola giriyorduk ister istemez.

Çünkü o kadar süratli giderken yapmamız mümkün değil.

Ama ister istemez mesela eğer trafikte önünüzde birisi varsa

ve arabalar bizden yavaş dönüyor.

Öyle oluyor yani şey değil.

Şimdi o da bir risk.

Önünüzü görmediğiniz bir yere bisikletinizi kapatıyorsunuz.

Kafanızı kaldırdığınızda önünüzde bir araba olma ihtimali var.

Bu şeyden dolayı değil.

Karşıdan geldiği için değil.

Aynı yöndesiniz ama sizden yavaş olduğu için.

Ki nitekim onu da gördüm.

Yani yaşadık ufak.

Özellikle sağa dönerken mesela biraz dıştan almaya çalışıyorsan daha da yaklaşmıyorsunuz.

Dışarıda da savuruyor ister istemez sağa dönerken.

Yani öyle bir şey var.

İki kere çok ciddi kaza atlattım bisiklete.

Hadi ya.

Herkesin başına bir şeyler ufak tefek geliyordu.

Benimkisi şöyle oldu. Tam biz

yokuşları bitirdik. İnşa başladık.

Arkadan iki Fransız çocuk geldi. Ama çocuklar

parkuru biliyorlar belli. Çünkü

gördüğüm bütün işte çukur

vesaire falan filan hepsini yani

sağından solundan geçiyorlar. Hani biliyorlar yani belli

parkuru. Bir yokuş vardı. Şey

yokuştan inerken bir yerde bir

tabela vardı. S işareti

koymuşlar ve yavaş diye işaret var.

Biz yavaşlamadık ama. Yani ben dedim ki

yani çünkü bütün tabelalar bu arada

tutuyor. Yani oraya bir tabela koydularsa

kesinlikle gerçekten yavaşlanması

gereken bir yer. Çünkü bazıları var mesela

tamam virajın arkası gözükmüyor ama

gittiğinizde barda bile olsanız

dönebilirsiniz o süratte.

Sadece uzun viraj.

Bunda çok keskin ve dar. Eğer bir

tabela varsa o şekildeydi. Geldik

çocuklar böyle önümdeydi.

Bir anda, bir anda ama böyle

ben böyle aklıma geçiriyorum ya. Diyorum ki

yavaşlamamız gerekiyordu. Niye yavaşlamadık falan derken

sola açılıp sağa bir kapattılar

bisikletleri. İkisi de önümdeydi ya.

Yani hani o süratte ben böyle frenlere falan asıldım ama hani böyle durmak ya da onların peşinden dönmek gibi bir şansım yok.

Ben direkt yolun bitiminden devam ettim.

Bir tane abinin çiftliğine.

Ne diyorsun?

Sadece böyle adam da kapıları falan açmış zaten.

Muhtemelen oradan kaptıran bir benden başka çıkan da olmuştur.

Böyle çıktım yokuşu adamın evini gördüm.

Orada böyle bahçede oturuyorlardı.

El salladım.

Döndüm bisikletle tekrardan parkur girdim falan böyle.

Çok iyi.

Ondan sonra onlar gittiler tabii sonra.

Çok geçmişti o.

Evet evet.

tabii geliyoruz ama

o an böyle bir şey değil

bisiklet dönmeyecek buradan tamam oraya çıkalım falan

iyi ki uçuruma falan denk gelmemiş

Allah'tan

herhalde öyle bir şey olsaydı bilmiyorum onlar da herhalde öyle dönmezler

ben düşünüyorum

biraz onlara güvendin orada

evet evet ben de o sarkalarını

onlarla beraber gidiyoruz çok da güzel iniyoruz

çocuklar da parkuru biliyorlar falan

yani yavaşlamadılarsa vardır bir bilgiler

biliyorlarmış hakikaten

tabii ben onu sonra

yani geç kalmıştım ben

hıskaç bu arada yaklaşık

Valla 60-65 civarında iniyorduk.

Çoğu zaten öyleydi. Bayağı dik çünkü yokuş.

Sonra bir yerde de

bir tane tümsek vardı. Ben tümseyi

fark etmedim. Bayağı böyle bisikletle

bir havalandık böyle. Tekrar bisiklet

oturdu böyle. Arkası kaydı hissettim.

Tamam buraya da atlattık. Bakalım bundan sonra ne olacak

falan diyeyim.

Keyifliydi yani

parkur. Evet evet o iniş kısmı

biraz şeydi. Zaten şöyle

yarıştan önce Salih Ağman diyor ki

bak şimdi inişlerde riske almıyorsun.

Ben oraları gittim gördüm parkuru.

bak oralar çok riskli. Sen diyor

bir süre sonra kendini kaptırıyorsun buna.

Hızlı gitme. Yani

oralarda çok önemli değil. Yani

derece çok önemli değil. Oralarda çok

şey yapma. Hani böyle

tamam deyip

yarışta çok farklı oluyorsun.

Gerçekten ben de mesela

bir yarışta sakatmıştım.

Yani çok basmamam lazım.

Yani yürümek için katıldım ama bir

baktım en öndeyim. En önde koşuyorum

o düdükle. O yarış psikolojisi

çok farklı bir şey. Ama şöyle bir şey söyleyeyim.

Ben böyle şimdi kıyaslarsam mesela hani eskiden olsa o parkurda çok daha fazla riske girip girilecek yerlerde vardı bu arada.

Yani tamam parkur gerçekten çok keyifliydi ama yani onu da söylemek lazım.

Düşünsenize dağın tepesine çıkıyorsunuz ağaçların arasındasınız hala daha falan.

İşte iniyorsunuz karşınızda bir deniz var.

Ama tabii çok şey süratle böyle devamlı parkura bakıyorsunuz.

Yani o anlamda öyle ama eskiden olsa daha çok risk alırdım.

Biraz daha böyle temkinli biraz daha böyle emin gitmeye çalıştım yani öyle söyleyeyim.

söyleyeyim. Bisiklet

ile ilgili yani başka da böyle

çok böyle büyük anlatılacak bir şey var

bilmiyorum ama tırmanışlar gerçekten zorlu. Peki

beslenme nasıl gitti bisiklette? İşte

dediğim gibi jel ve jelibonlarla

beraber. Yani hedeflediğin

karbonhidrat miktarlarını

tutturduğun mu? Tabii tabii onu almaya çalışıyorum.

Ben almadığım zaman zaten direkt şey

performans olarak hissediyorum. Eskiden çok

önemsemiyordum ben beslenmeyi.

Bunda bir sonrasında bir

diyetisyen arkadaşımız var. Onunla oturup konuştuğumuz

zaman hani fark ettim.

o konunun gerçekten ciddi bir taraf olduğunu

ama tabii çok uzun zaman önce.

7-8 yıl öncesinden bahsediyorum.

O da triatlon yapan bir diyetisyendi.

O kısım gerçekten şey.

Ne derler ona?

Bende böyle flu'du.

Yani ondan sonra bu beslenme kısmını

ve alınması gereken

yani açlığınızı hissetmeden

işte susuzluğunuzu hissetmeden

onların hepsinin giderilmiş olması lazım.

Bir yani tamam

herkesin beslenebildiği, yapabildiği bir plan vardır.

Hani o planı tutturmak gerekiyor.

En azından yaklaşmak gerekiyor ona.

Bazen istenilen gibi olmuyor.

Ama her zaman ona hakim olmak lazım yani.

Orada bulunmak lazım.

Sen saatte kaç gram almaya çalışıyorsun?

O 90 gram kısmını ben tutturmaya çalışıyorum.

Saatlik kısmını.

Dediğim gibi ben hani çok fazla jelle beslenme kısmı bana uymuyor.

Ama hani bir saat içerisinde işte muhakkak bir tane jelim oluyor.

Yani o bir saat içerisinde.

Ama kalanını bir şekilde işte sıvı olarak veya işte bu jeli onlarla falan desteklemeye çalışıyorum.

Full years dedim kesin katı bir şeyler de olurdu yani yanında.

Çünkü ne derler ona?

3. 2. 3. saatten sonra artık böyle hani tek taraftan da beslenmek işte jelde yiyemeyeceğim için yetmeyebilirdi yani.

Peki suluk kaç tane içiyorsun mesela?

2 var bisikletin üzerinde.

Bisikletimin üzerinde benim.

Ama ben 8 station'dan alıyorum.

Hani onu ona göre planlayıp.

Bir tane de orada alıyorum.

Yani 3'e tamamlıyorum.

Bu da birazcık şeyden dolayı.

Aslında eskiden almıyordum.

Arkada oluyordu bir tane de.

Ama son dönemde onu ben söktüm.

Şey son yarışlara gittiğimizden beri.

Çünkü gittiğim çoğu yarış yokuşlu parkur.

Evet düşüyor.

Bu sallantıdan vesaireden dolayı.

Düşecekse zaten taşımanın da pek bir anlamı kalmıyor.

Tamam şimdi buralarda çıkarken falan

yine kullanıyorum ama onun dışında

iki tane soluk iş idare ediyorsun.

Organizasyon esnasında veriyorlar.

Peki vat hedeflerini ne tutturabildin?

Onlar nasıldı? Mesela yokuşlu bir parkurda

zor oluyor mu tutturmak?

Yokuşta şöyle zor. İster istemez

vatlar normal değerlerinin üstünde çıkıyor.

İşte benim antrenmanda

benim şöyle düz bir parkur olmuş olsaydı

benim vereceğim watt değeri 285-290

bandında olacaktı. Burada

yokuşturma anlamız için ister istemez 300-320

yani o watt aralığında falan

oluyor tuttuğum. Yani işte FTP'me

göre değerler bunlar. Doğal olarak

inişte bu düşüyor. İster istemez.

Bu yarış özelliğini de söyleyeyim. Şimdi bu yarışta

çok fazla kesinti oluyor. Ne oluyor? İşte pedal

çevirmediğiniz yer var. İşte

viraja yaklaşıyorsunuz. Mecbursunuz pedal geçeceksiniz.

Virajdan çıktım. İşte

tekrardan bisikleti hızlandırmak için

atak çekmeniz lazım. Orada da böyle bir

grafikte işte çok fazla

artış oluyor veya böyle bir düz giden

bir alan oluyor. Öyle olunca da o ortalamayı

değiştiriyor. İşte bu da

270'lere, 265'lere falan denk gelmiş

oluyor. Tabii düz bir park olsa bu böyle olmaz.

Ortalamat biraz daha böyle yakın çıkar.

İşte 280 civarında falan çıkmış olurdu.

Mesela bir sene önce Marbella

da öyle olmadı. Çünkü orada inişler

hem uzun

hem de yol çok genişti. Yani böyle bir

şehir arası gibi bir yoldaydık. Tırmanış

yaptığımız yerler evet burası gibiydi. Dardı.

Zaten oraları yavaş ister istemedi

ama vat değeri olarak yüksek. Öteki yol

geniş, uzun ve önünüzü görüyorsunuz.

Orada da doğal olarak yokuş aşağı

da olsa ortalama vata yakın bir değer

olduğu için orada mesela bu 280

civarındaydı ya da 275

falan da geçen bir yüzyılki sene şey yapmıştım

tutmuştum boksak yöntemler.

Peki koşu kısmına gelelim. Orada nasıl

başladın? Yani nasıldı durum? Bacaklar

nasıldı? Ben koşuda gerçekten

ilk indim çok kuvvetli hissediyordum.

Yani böyle daha önceki koştuğum

yarışlar gibi değildi. Hissiyat olarak

iyiydim ama şimdi bir noktada

öncenin vermiş olduğu böyle bir şeylik var.

Çekingenlik vardı.

Dedim ki bir başlasın bir 5 kilometre geçsin

göreyim. İşte pace'ler gayet

güzel böyle. İşte 3.50, 3.45

böyle gittik 5 kilometre.

Hedef kaç bu arada?

Benim amacım şeydi 1.22'nin altını koşmaktı.

Nitekim zaten ilk 7'yi

döndüm. Oraya kadar da her şey güzeldi.

Gayet iyi. 10. 11. kilometrelere

geldim. Gayet güzel. Her şey şey

yani böyle tıkırına gidiyor. Sonra ben

başka bir problemden dolayı yavaşlamak

zorunda kaldım. Ama böyle kısım kısım

yavaşlıyorum. 1-2 kilometre kadar

4 onlara düşüyorum. Sonra tekrar

hızlanıyorum 3 ellere. Hani böyle nabzım

falan çok iyi. Hani gitmek istiyorum

aslında ama o sıkıntıdan dolayı yavaşlıyorum

falan. Sonrasında da bu şekilde

artık rutine bağlandı. Son

10 kilometre böyle devam etti. Ama

dediğim gibi son 5'e girdiğimizde

artık hani hadi tamam burada

artık giderim dedim. Hani dedim ki tamam

en azından işte 1.23 gibi

bir derece gelir falan hesabım vardı

aklımda. Ki nitekim zaten son

5'e girdiğinde ben eğer işte

3.50 pace ile devam edebilse bir şey olsaydım

o geliyordu. Bir kilometre daha

gitti sonra tekrar yavaşlamak zorunda kaldım.

Zaten hani şöyle bir

kürsüt gibi bir durum söz konusu

değil ama ben hep böyle yani

kendi derecemin iyisini yapayım modunda

olduğum için biraz da ha tamam hadi bundan sonrasında

böyle devam etsin keyfini çıkartalım falan

kısmına geçti olay. Yani ne kadar

keyif olursa.

Evet orada o 1.25

o yüzden aslında ama dediğim gibi

bu gerçekten gelirdi yani 3 dakika falan

altını rahat koşabilirdim. Ben zaten

yarış bittikten sonra yani böyle öldüm

bittim diyebileceğim böyle 3-4 tane

yarış oluyor. Bu onlardan değildi.

Gerçekten çok rahattım. Hani şu hem

süre olarak uzun olmasına rağmen

hem de koşu derecesi hani 1.25 olmasına

rağmen hani değildi. Daha iyisini çıkartırdım

yani. O konuda rahat şeydi.

Emindim yani. Ama olmayınca olmuyor

yani. Yapacak bir şey yok. Peki bu koşuda

ortam nasıldı? Yani çok fazla

çirzon var mıydı yoksa

tek kaldın her yerde. Her yerde

da vardı. Yani o gidip

sona gidip 7. kilometrenin sonunda döndüğümüz

yerde de vardı. Aralarda da vardı.

Zaten aralara dişiyeler falan koymuşlar. Onun dışında

yani insanlarla çok ilgililer.

Çok seviyorlar. Yani herkesi her yerden

destekliyordu. O yönden de gerçekten

çok iyiydi. Bir de Hoka

kendisi böyle işte tabi birazcık da reklam

yapmak için falan da aralara

atmışlar işte.

Her şey yani dediğim gibi

o taraflar çok keyifliydi. Her yerde

tezahürat ediyorlardı. Öyle söyleyeyim. Hani birileri

bağırıyordu. İşte tezahürat

ediyorlardı. Yani bir ihtiyacınız

varsa onu bile karşıladılar. Yani işte su

falan filan işte su tutanlar vesaire

yapanlar falan hani onlar bile vardı.

Peki bu koşuda beslenme olayı

nasıl gitti? Şimdi sen jel içmekte

zorlandığın için orada biraz daha o kısım

zor oluyor o zaman değil mi? Evet. Ya şöyle

koşuda bir tane

jel alabildim. Ben onun dışında sadece

kola içtim. Katı bir şey de yiyemedim doğal olarak.

Koşuda sadece kola içtim.

Kola da bana iyi geliyor. O anlamda

herhalde birdenbire şey ama

8 station da çok fazlaydı. Sadece işte şey

bazı noktalarda yani bazı

8 stationlarda hani

kola standının önüne geldiğimde durmak zorunda

kaldım. Çünkü şey

alıp dök evet bardakta oldukları için

alıp gitme şansım yok. Bir de

şimdi dökülmesin diye yarım

koyuyorlar. O bir yudum

bir nevi. Birkaç tane.

Evet aynen öyle. O yüzden. Sırf

o yüzden duruyordum. Şimdi yaklaşık

işte 7 kilometre bir şeyin

gidişi. O 7 kilometrelik alan

içerisinde de 3 tane şey var.

Aid Station koymuşlar. İşte bunun da dönüşünde de

aynı şekilde 3 tane oluyor. Onların ortada

olanlarında devamlı durdum.

Ortadakinde ama o iki

uçtaki dönüş noktalarında yakın

olanlarda ise hani alıp geçtim.

Ama sadece neredeyse kolayla beslendim diyebilirim yani.

Bu arada sende jel genel

olarak mı mideye dokunuyor? Aslında

hayır. Tam olarak şöyle her jel

değil. Yani hepsini yiyemiyorum zaten

de. Yiyebildiğim birkaç tane

marka var. Yani denemek zorundayım

onu da hani test ettikten sonra hani tamam

bunu kullanabilirim dediğim birkaç tane

marka var. Bir süre sonra

şey benim boğazımdan geçmiyor. Hani

tadından mı artık bilmiyorum hani böyle. Bir süre sonra

boğazımdan geçmemeye başlıyor. Sonra onu

fark ettim ki hani böyle biraz daha ben böyle katı

beslenmeliyim aslında. Çok fazla işte sıvı almaya

yani o jel olarak almaya başladığım

zaman problem yaşıyorum. Tabii şimdi

koşarken bu daha zor. Yanınıza taşımak

mesela falan. Bir de şimdi koştukları şeyde biraz sınırlı.

Olsaydı yanımda, gerçi jelim

vardı bak onu unuttum ben. Onu da yedim

bu arada. O yüzden o

jelibon gerçekten ben de hayat kurtarıya diyebilirim.

Kullanmak açısından değil. Rahat da

küçük işte en kötü ihtimalle yutuyorum yani

böyle bir şekilde. Dediğim gibi hani

mümkün olduğunca yemeye çalışıyorum ama

hani yiyemedi. Biraz ilaç gibi geliyor bana.

Anladım. Tadı o yüzden. Aslında bu

o zaman Ironman'de daha büyük bir problem olacak

değil mi? Ama onda da mesela katıya döneriz.

Yani hani öyle bir şey.

Çünkü onda zaman daha böyle rahat

olabilir. Yüksek tempo bu kadar olmayacak.

Yani nabız bu kadar.

Daha endüans bir peyste. Daha rahat gidiyor

olursa. Aynen öyle. Zaten hele ilk yarışı

falan hani bilmiyorum da hani biraz daha böyle

antrenman havasında falan olur herhalde. Ben onu bir sene yapmak

istiyordum. Böyle antrenman niyetine böyle bir

taneyi böyle hiç şey yapmadan

nabız yükseltmeden böyle bir tane koşmak

istiyordum. Da bir türlü zaman olmadı, fırsat olmadı

falan. Böyle kafama göre bir yarış da bulamadım

açıkçası. Böyle bir keyifli olacak dedim ya bir yer.

İşte bakalım işte. Peki şey hani

şimdi böyle jelle ilgili böyle bir durum var ya

mesela koşuya çıkarken

böyle yanına 250 milim, 500 milimlik

bir şey almak olabilir mi? Çok

rahatsız eder veya hani çünkü

şey dedin ya, CP'lerde sürekli durmam

gerekiyor. Ha şey, yarış esnasında.

Evet evet. Antrenmanla onu yapıyorum zaten ama

bir yarışta açıkçası şöyle, onu böyle çok

nedenle onu ben çok önemsemeye

çalışıyorum. Beslenme kısmını

yani yeterli bir şekilde aldığımı

da düşünüyorum aslında. Şöyle

ben kolayla dedim ya hani

beslendim ama mesela ilk çıktığımda

bir tane şeyle attım koşuya. Arada

gene jelibon yedim. Ama tabii gene de

bir şeyler almam lazım. Hala daha sonuçta

ihtiyaç devam ediyor. Birazcık da

bende de herhalde bu konuyla

alakalı bir durum. Kolanın iyi geldiğini

düşünüyorum. Hakikaten de iyi geliyor bu arada.

Kolanın öyle bir etkisi de var. O yüzden onu çok

yadırgamıyorum. Ben çoklukta rahatsız etmiyorum.

Ama uzun da onu olur onu bilmiyorum. Onu göreceğim

artık. Tabii zaten bu yarışta

gerçekten 1 saat 20 dakikalardan

falan bahsettiğimiz için aslında

birkaç takviye yapsan yetiyor

zaten. O kadar. Aslında uzun

bir yarış senin için kısa.

Yani bizim için

süreler çok kısa.

O yüzden beslenme de normal.

Zaten şey mesela yarım maraton falan

koşacağım zaman mesela yarış öncesi

kahvaltı ettiysem mesela

sadece yarışta bir tane jel alıp ben mesela yarışı

çıkartıyorum. Hani daha fazlasına ihtiyaç duymuyorum.

Canı da istemiyor zaten.

Diyorum ya hani ben bir süre sonra yiyemiyorum diye.

Canı da istemiyor zaten ama şey öyle değil.

Mesela işte bisiklet öyle değil.

Yani bisiklet, uzun bisiklete çıktıkysa muhakkak

besleniyorum. Tam olarak bu şekilde olmuyor.

Bisiklete tabii katı beslenmek de zaten daha

kolay oluyor. Tabii tabii. Onu da rahatlıyor.

Aynen öyle. Daha rahatız.

Yarışa dönecek olursak da şimdi

28 dakikada yüzmeyi

tamamladın. 2 saat 47 dakikada

bisiklet, 1 saat 25 dakikada

koşu. Arada transitionlarla

beraber toplamda 4 saat 48

dakika 58 saniyelik

bir dereceyle yaş grubunda 20.

oldun. Tebrik ederiz tekrardan.

Çok teşekkür ederim. Çok iyi süre

gerçekten. Böyle bir parkurda.

Peki bu kadar şimdi dünya şampiyonlarında

yarışmış, bir sürü tecrübe

etmiş biri olarak. Türkiye'de

bu Ironman 70.3'lere

hazırlanan veya genel olarak Triathlon

yarışlarına hazırlanan triatletlere

genel anlamda neler tavsiye etmek

istersin? Triatlon insanlar böyle

gözlerinde büyüyen

bir şey. Şimdi bu yapılan şeyi

küçümsemek anlamında söylemiyorum bunu.

Ama hiç yapılamayacak bir şeymiş gibi

bir şey de değil. Yani bu yapılabilir

bir şey. Ben her zaman şunu söylüyorum. Hani

herkes bu kadar böyle yukarıda

yapmak zorunda değil bunu. Sonuçta bir

yerde bir noktada başladığınız zaman

hani bunu bir emeklediniz ve yürüdünüz

ve sonra koştunuz zamanları oluyor. Ben

bu sürece erken başladım. Erken başladığım

için koşuyorum diyeyim. Hani

hızlı. Tabii ki buna böyle emekleyerek

başlayan birisi de ona göre

derecelerde yapacak. Dediğim gibi bu iş

ben keyif aldığım için yapmayı

seviyorum. Bu dereceler olmasaydı da keyif

alırdım. Hani o yüzden de

en önemli şey bence hani gerçekten böyle

hani böyle isteniyorsa

birisi bunu yapmayı yapabilir. Yani

imkansız değil. Sadece

ne kadar heves ettiğin ve işte ne kadar

üzere düştüğünün alakası var. Dediğim gibi işte

emeklersiniz. Sonra yürüsünüz. Sonra koşarsınız

bunu yaparken. Bu süreçte ne kadar uzun

olursa her geçen gün daha iyisi

olur. Yarış özelinde de

herkesin kendi

bu yarışın en önemli özelliklerinden bir tanesi de o.

Herkesin kendi hikayesi oluyor.

Nasıl yani derseniz de

herkesin yaşadığı şey farklı işte. Herkesin yaşadığı

beslenme problemi ayrı, yüzmede

yaşadığı şey farklı, bisiklet sürerken

yaşadıkları farklı, koşarken hissettikleri

farklı. O yüzden herkesin kendine

ait bir hikaye oluşuyor.

O hikayesi oluşuyor. Bu hikaye oluşurken

de çok farklı şeyler de olabilir. Herkesin

böyle ortak işte bu da

olduğu dediği yerler dolmuş olabilir. Burada da

işte ön plana işte tecrübe

ne kadar yarış koşarsanız

gördüğünüz şey o kadar fazla olduğu için

az çok bir şeyleri kestirebilme şansınız

oluyor. O yüzden de dediğim gibi

bu mesafeler özelliğinde söylüyorum

gerçekten de böyle emek vermek

gerekiyor ama keyif almak

lazım aslında. En güzel tarafı

orası. En büyük verecek tavsiye

o yani. Yoksa bu iş

böyle bir yaptığından sonra eziyete dönüyorsa

bence yapmanın da pek bir anlamı kalmıyor.

Ben hani bir tavsiye istesem benden ben bunu söyleyebilirim ancak.

Dediğim gibi ben çünkü keyif alıyorum.

Ben keyif aldığım için yapıyorum.

Yoksa zaten çekidi lezzetli bu yani.

Bu kadar uzun antrenmanlar yani verilen fedakarlıklar zamanını veriyorsun.

Hani hepsi bu işte o haz için.

Ya şey geçen sene İtalya'da yarışa gittik.

İşte salaya yarışacak.

Ondan sonra bir gün önce de full yarış var.

Bir arkadaşım da full yarışıyor.

Daha önce de full yaptı.

Ama daha önce böyle çok antrenmansız falan

Geliyordu hep yarışlara. Bu yarışa baya böyle

Antrenman yapıp falan geldi. Ondan sonra

Neyse yarıştan bir gün önce dedi ki

Ben de bir daha antrenman falan yapmayacağım ya

Yani bir saatleri daha kısa yapacağım

Derdi. Bunca saatli antrenman mı yapılır?

Bir saatleri daha geç

Bittirdim daha iyi bu falan dedi

Değil mi?

Asıl zor olan antrenman kısmı zaten

Tabii canım. Aynen öyle

Dedim böyle daha kısa yapmak için

Bu kadar saatli antrenman yapmaya gerek yok

Yani bir saat uzun sürsün falan

Bir saat az değil yani.

Hiç verilen emek

çok daha zor.

Keyif aldığınız nokta orada önemli.

Benden tavsiyesi bu ama

mesela bunu yapan genç, yeni

başlayacak birisi olmuş olsa

ona söylenecek şeyler daha fazla.

Çünkü performans sporu olarak yapacaksa falan.

Orada işin seyri değişir.

Ama keyif için bu.

Gördüğümüz üzere zaten genç sporcularda

da bir artış var triatlonda.

Çok iyi dereceler geliyor. Böyle sürekli

Sporcu sayısı artmaya devam ediyor.

Ve yarışmalar artmaya devam ediyor vesaire.

Bir yeme var sanki.

Biz aslında genetik olarak bence çok böyle ne derler ona yetenekliyiz.

Yani genetik olarak mevcutuz zaten.

Ama bizim imkanlarımız dahilinde bu sporu yapmamız aslında sadece bu spor için değil.

Diğer sporlar için de öyle.

Çünkü bakıyorsunuz işte bir çocuk işte 16-17 yaşına gelene kadar çok iyi dereceler yapıyor.

Yüzme de böyle atlı.

Simde böyle falan.

Ama o yaştan sonra açıkçası böyle bir şeyle kesilmiş gibi insanlar yok oluyorlar.

Sadece işte geçmişinde kalıyor Mike.

İlerleyen yaşlarda devam etmiyor.

Bunun içerisinde bir sürü etken var.

Hani işte aile etken, maddi durumlar etken vesaire vesaire buna bir sürü şey eklenir.

İşte eğitim.

Yani bir şeyler kaygısı, gelecek kaygısı o bu falan filan.

Bunlar birazcık daha böyle yoluna girdiği zaman hani gerçekten çok çok çok daha iyilerin çıkacağına eminim ben.

Zaten çıkması da lazım.

Yani bugün sadece benim üzerinde mesela işte benim işte bu kadar sene yapıyor olmam konuşmaktan sonra böyle şimdi mesela olimpiyata gitmiş birisinin burada misafir etmiş olmanızı ben daha çok yerlerden.

Hani bu şey değil.

Dediğim gibi hiçbir zaman bunu şey için söylemiyorum.

Hani yaptığım işi böyle küçümsüm.

Aa işte triatlon da aslında böyle basit değil.

Aslında bu o değil.

Herkesin en iyi yaptığı zaman var.

Sonra onun bir süresinin de olduğu zaman var artık.

Hani ben o kısımda olduğunu düşünüyorum.

Benden de daha iyilerinin olacağını düşünüyorum her zaman.

Gelecek bir şekilde çıkacak yani.

Bu arada senin bu yaptığın bunca yıl milli takımda çalışman olsun, yarışlara katılan olsun şu anki gelecek atletlerin de önünü açtı.

Aslında sen de bir bayrak taşıdın onlara bir örnek oldu.

Buraya kadar getirdim onlar da o bayrağı bir ileriye götürecekler.

Kesinlikle ben de aynı şekilde düşünüyorum.

Senin aslında burada bir yol gösterici rolün de var.

Bu zaten bir dediğin gibi bayrak yarışı gibi.

Hani sen aldın çıtayı bir yere koydun.

Senden sonra gelen sana bakıp ilham alacak.

Onu alıp biraz daha ileri koyacak.

Daha ileri koyacak derken birkaç nesil sonra belki çok daha farklı şeyleri konuşuyor olacağız artık.

Belki dediğin gibi olimpiyatlar vesaire.

Hatta şu an bile Uğurcan mesela olimpiyatlarda yarıştı.

Böyle yavaş yavaş sporcularımız da ivmeleniyor yani bu alanlarda.

Ben de zaten öyle olduğunu düşünüyorum.

Başka türlü zaten bu işin ilerlemesi mümkün değil.

bilimde de öyle. Birisi bir şey bulur

sonra onun üzerine başka bir şey koyarlar.

Bu da buna benziyor zaten.

Çok bir farkı yok bence. Eminim ki

çok daha iyilerini yapacaklar.

Zaten doğası gereği böyle olmak zorunda bu iş.

Daha az zamanlar gelir yavaşlar.

Sonra tekrardan da çok daha hızlı olur falan.

Bunlar da bir şekilde herhalde

çözülecektir. Yani girmek zorunda yani.

Doğası gereği girecek diye düşünüyorum.

Evet Ironman hedefinden konuştuk ama

bir 70.3'te de

daha hızlı bir hedef düşünüyor musun?

Mesela 4 saat 6 gibi böyle ileride bir kafanda öyle bir rakam var mı veya farklı bir hedef var mı?

Hızlı bir parkur bulun.

Yani olabilir.

Ya 4 saat 6 evet şimdi oraya çok yaklaşınca işte bir süre sonra onu da altına yiyebilir miyim acaba kısmı böyle herkesin aklında böyle bir oluşuyor.

Ya olmazsa da olur.

Olursa da güzel olur.

Yani hani öyle bakıyorum.

Niye olmasın?

Hani olmayacak diye bir şey yok.

Değil mi ya?

Hani uygun zaman şartlar sağlandığı sürece denenebilir bir şey yapılabilir bir şey.

Yani ilk defa ben de yapacak olmayacağım ama yapılsa bence yapabilsem güzel olur.

Yani benim adıma çok büyük bir şey olur yani en azından.

Hani o işte 4.03 işte 4 saatin altına inmiş olur.

O da güzel bir şey olur.

Tabii 4 saate yaklaştıkça o 03'ler de daha zor iniyordu.

Öyle de bir şey var.

Tabii tabii aynen.

Yani o dakikalar.

Ya Transition işte orada kaç dakika yazıyor?

4.13 yazıyor mesela bir tanesi.

Diyorsunuz ki ben bunu bir dakika daha zorlamayabilirim falan.

Ama gerçekten o süre yani öyle olmaya başlıyor artık aşağı inmesi.

Sprint triathlon'a dönüyorum.

Tabii tabii orada çok ne kadar hızlı olabilirsin.

Evet yani çok dolu dolu bir bölüm oldu gerçekten.

Hani burada bir buçuk saate yaklaştık.

Hem sporda Endurance hem podcast'te de.

Hiç dolu dolu hiç durmadan anlattın.

Teşekkür ederiz.

Ağzına sağlık.

Geldiğin için de çok teşekkür ederiz.

Ben teşekkür ederim.

Bazen heyecanlanıp böyle hızlı konuşmaya falan başvururum.

O zamanlar artık yapacak bir şey geldi.

Kötü çıkmamış herhalde.

Yok yok biz seviyoruz o heyecanı.

Aynen ya hızlı sporcu hızlı konuşur yani normalde.

Sıkıntı yok.

O zaman ben size çok teşekkür ederim.

Koş ver gitsin diyelim.

Çok güzel.

Teşekkür ederiz.

Burada senin aracılığınla bu arada eşin de başta olmak üzere diğer dünya şampiyonasında yarışan Türk atletlerimizi de tebrik ediyoruz.

Yani inşallah her geçen yıl bu dünya şampiyonalarında daha fazla Türk sporcuyu görmüş oluruz.

Bu şekilde yani örneklerle birlikte daha da böyle büyüye büyüye gitsin diye ümit ediyoruz.

Günün birinde biz de.

Neden olmasın?

Neden olmasın?

Neden olmasın?

Bence çok güzel olur.

Beraber antrenman yapmamız lazım.

Onu yapacağız ya tamam.

Evet evet onu yapacağız.

Beraber onu yapacağız.

Çok yakın oturuyoruz bu arada o yüzden arada antrenman yapmayı planlıyoruz.

Evet bu bölümümüzün de sonuna geldik.

Bizleri Spotify, Apple Podcast'tan takip edip dinleyebilirsiniz.

Sonraki bölümlerde görüşmek üzere.

Hoşçakalın sporla kalın.

Teşekkür ederim.