
Bir Yöneticinin En Zor Günü Nasıl Geçiyor, Tükenmeden Yönetmek Mümkün Mü?
23 Temmuz 2026 · 17 dk
PlatformlardaSpotify
Kurumsal hayatın içinde her gün değişen krizlerle, yüksek tempoyla ve yoğun egolarla mücadele ederken bir lider için tükenmeden ayakta kalmak gerçekten mümkün mü? Serimizin bu çok özel konuklu bölümünde teoriyi sahaya taşıyoruz, sağlık sektörünün o en dinamik ve insan odaklı dünyasına iniyoruz. İstinye Dental Hospital Genel Müdürü Sevtap İgaç Sebzeli'yi ağırladığımız bu bölümde; ilk üç bölümde ele aldığımız Toltek yaklaşımının günlük iş akışındaki, kriz anlarındaki ve operasyonel yangınlardaki gerçek karşılıklarını masaya yatırıyoruz. Liderlikte varsayımları çöpe atıp sahadaki gerçek ihtiyaçları doğrudan dinlemenin yollarını, eleştirileri şahsileştirmeden yönetme sanatını ve "sürdürülebilir liderlik" enerjisini nasıl kalıcı kılacağımızı konuşuyoruz.
Öne Çıkanlar: Sağlık yönetiminde kriz ve stres anlarında yapıcı iletişim dili, Yüksek tempoda varsayımları yıkıp sahayı doğru okuma, Geri bildirimi ve kurum içi egoları kişisel algılamama formülü, Sürdürülebilir liderlik enerjisi ve tükenmişlikle mücadele.
Transkript
İş Hayatını İyileştir podcast kanalına hepiniz hoş geldiniz.
Ben Elif Vardar Solak.
İlk üç bölümde ekiplerimizi geleceğe hazırlarken iş hayatında varsayımları bırakmaktan,
soru sormanın gücünden, egoları kapıda bırakıp eleştiri kişisel algılamamaktan,
bunun bir sanat olduğundan bahsetmiştik.
Bugün ise iş hayatındaki o sürekli değişimi, dönüşümü, yönetimsel refleksleri tam odak noktamıza alıyoruz.
Teoriyi bir kenara bırakıp sahadan gerçeklere kulak veriyoruz.
Hazır mısınız?
Çok özel bir konuğum var.
Herkesin yapay zeka, dijital dönüşüm, çeviklik konuştuğu zamanda biz biraz liderliğin insan tarafını konuşalım istedik.
Sağlık ve hastane yönetiminin en dinamik, en hızlı operasyonlarını yöneten İstinye Dental Hospital Genel Müdürü Doktor Sevtap İgay Sebzecili bizlerle.
Sevtap Hanım hoş geldiniz.
Hoş buldum.
Sahada o yangın çıktığı an, herkes size baktığı an, eğer siz lider olarak sakinliğinizi ve kelimelerinizi kaybederseniz ne olur?
Bütün hastaneyi saniyeler içinde tüketebilirsiniz. Doğru mu hocam?
Kesinlikle doğru.
Bugün sizinle kurumsal hayatın tam kalbine dokunalım istiyoruz ve şöyle soralım istiyorum ben.
Bir yöneticinin en zor günü sizce nasıl geçiyor? Tükenmeden yönetmek mümkün oluyor mu?
Şöyle cevap vermek istiyorum aslında bu soruya.
Sağlık sektörü diğer sektörlerden farklı olarak kriz dediğimiz konu sadece bir planlanmış toplantının bozulması değil.
Biz burada insanların sağlığına, güvenine ve duygularına dokunan durumları yönetmeye çalışıyoruz.
Bu nedenle bu kriz anlarında bir liderin ilk refleksi çok önemli.
Hem ekibi etkiliyor hem hastaları, hasta yakınlığını ve tüm operasyonu.
Haklısınız hocam. Böyle hatırladığınız şu benim en zor günümde dediğiniz ve oradan vermek istediğiniz bir örnek var mı?
Belki çok ilk mesleğe başladığım zamanlardır o örnekler.
Çünkü tecrübe ve paniğin ters orantılı olduğunu düşünüyorum.
Çok doğru.
Tecrübe krizlere de gelişim alanı olarak bakıyorum.
Ve ekiplerimiz, bizler lider olarak birinci görevimiz zaten ekiplerimizi yetiştirmek.
Koltuklarımız, oturduğumuz koltuklar her iki anlamda da çok sevmemek.
Çünkü projelerde başarılı olmak, kurumları istenilen, hedeflenen yerlere getirmek ve günün sonunda bu ekipleri de beraber büyüterek yerimize namzetler de yetiştirmek.
Bir kriz olduğu zaman ilk önce şu soruyu soruyorum kendime.
Ben bu sorunu daha önce yaşadım mı?
Tecrübe ettim mi?
Nasıl çözdüm?
Bu konuda bir tecrüben var mı?
Çünkü gelişime açığız ve hayat boyu öğrenmeye devam edecek.
Yani yeni krizlerle eski krizlerdeki tecrübelerimiz var ise bunu kısa yoldan çözmemiz gerekiyor.
Peki ekiplerim bunu tecrübe ettiler mi?
Eğer onlar tecrübe etmediler, ben tecrübe ettiysem onlara ışık olup onların da deneyimlemelerini sağlamam gerekiyor.
Bu anlamda kriz beni panikletmez.
Birinci aşamada bu noktada bakarım, ikinci aşamada ben de öyle bir krizle sorunla daha önce karşılaşmamışsam
Gelişim alanımız nedir? Ya süreci insan veya herhangi bir proseste nasıl iyileştirme yapabiliriz diye bakarız.
Ve orası da bizim gelişim alanımızdır.
Yani panik konusu dediğim gibi örnek verebilir miyim? Mutlaka ilk meslek hayatımdan örnek verebilirim ama
günün sonunda ben ilk diş hastanesi yönetimine geçtiğim zaman geçmişten genel hastane süreçleri içerisindeydim.
Ama 25 yılım sağlık hizmet sunumu.
İçerisinde farklı pozisyonlarda görev alarak geçtim.
Diş hastanesine geldiğimde artık yöneticilik becerilerimi ve liderlik özelliklerimi de daha geliştirmiş, perçinlemiştim.
Ve şu hikayeyi hatırlıyorum.
Arkadaşlarımla da, ekibimle de hep paylaşmışımdır.
Bir hocamız akşam 8'de beni aradı.
Belki projeyi ilk devralalı, ikinci, üçüncü haftadır.
Sevtip Hanım dedi, çok önemli, çok yangın yeri, çok önemli bir problem var.
Buyurun hocam işte bir malzeme yok hastayı şu an tedaviye almam gerekiyor malzeme olmadığı için alamıyorum ve hastanın tedavi sürecini de etkileyecek memnuniyetini de etkileyecek bir problemimiz var.
Sorun yok hocam dedim siz şu anda bir 15-20 dakika hastayı çay ikram edin ve bizler dedim 15-20 dakika sonra o malzemeyi size gönderimini sağlayacağız ama yarın da mutlaka bir kahve içelim sizinle.
Ekiple, büyük bir ekibimizle hızlıca bir telkol, en hızlı o malzeme nereden alınır, kim lokasyon olarak yakın gerçekten 15-20 dakikada sorun çözüldü.
Büyük bir refleks gösterdiğiniz.
Burada ekibin refleksi de önemli, bakış açısı, aynı oyunun oyuncusu olduğunun, aynı vizyonda olduğunu da bunların hepsi tabii ki farklı konular ama konuşma içerisinde değinmem gerektiğini düşündüm.
Ekiple aynı vizyonda ve aynı hedefte olduğunuzda o ani krizi zaten yönetebiliyorsunuz.
Daha önceki o tecrübeler size şunu gösteriyor.
Ben nereden alabilirim, nereden bulabilirim?
Akşam, mesai saati, gece kavramları, zaman yönetimi kısmı.
Peki asıl odaklanmamız gereken konu ise şu aslında.
Evet böyle bir kriz oldu.
Şimdi hep beraber oturalım.
Bu kriz bir daha olmaması adına ne yapmamız gerekiyor?
Bizim süreçlerimizde nereleri geliştirmemiz gerekiyor?
raporlamak ve analiz etmek gerçekten birkaç gün içerisinde ekip stok yönetimiyle ilgili bir rapor oluşturdu.
Ana problemi zaten tespit etmişlerdi.
Bunu biz yapabilir miydik? Evet söyleyebilirdik.
Ama ekibin kendisinin deneyimlemesi artık içselleştirir.
Benim çok sevdiğim cümlelerden bir tanesi.
Anlatmak farkındalık yaratabilir ama yaşamak, deneyimlemek geliştirir.
Anlamakla gelişmesi içerisindeki farkı da öğrenmesi için bunlara da fırsatlar,
onları alanlarda koymak gerekiyor.
Ertesi gün hocamızla tekrar bir araya kahve içmeye geldiğimizde
sorun var mı dedim, hayır sorun yok.
Peki sizce bu büyük bir kriz miydi dedim.
Benim için geçmiş tecrübelere bakınca büyük kriz demek
hastanın yaşam süresini, yaşam kalitesini
geri dönüşümsüz olarak etkileyen bir süreç kesinlikle büyük krizdir.
Ama bunun haricinde eğer böyle bir süreç yoksa
malzemede bulunur, depoda açılır, laboratuvarda açılır.
Ne gerekiyorsa zaman fark etmeksizin yapılabilir.
Buradaki ana konu da zaten oydu, güvenli, çözmüştük.
İhtiyaç sizin için stok yönetimine evrilerek ekiple birlikte refleks gösterilmiş oldu.
Şimdi bu noktada ben yüksek tempoda varsayımları bırakmak, sahayı okumak aslında bizi bu tarafa getirdi sizin paylaştığınız anekdot.
Devasa ve çok katmanlı bir organizasyon ve liderler genellikle odalarında oturup sahaya dair varsayımlarda bulunabiliyorlar.
Bunu biliyoruz.
Biz aslında önceki bölümlerimizde bir parça varsayımları bırak, soru sormaya bak demiştik.
Şimdi sağlık yönetimindeki gündelik akış içinde bu varsayımı bırakmak kuralı nasıl karşılık buluyor?
Ani krizler olabiliyor çünkü sizinki çok dinamik, çok katmanlı.
O yüzden size bunu sormak istedim.
Sevtap Hanım, siz varsayımları çöpe atıp sahadaki gerçek sorunları, ekibin gerçek ihtiyaçlarını doğrudan duymak için nasıl bir iletişim ve dinleme modeli uyguluyorsunuz?
Dinamizm var sizde, durağan değil çünkü.
Burada dinleyicilerimize vereceğiniz bazı belki tavsiyeler olabilir.
Bunu duyalım isteriz sizden.
Yönetici koltuğunun en büyük riski gerçekten gerçeklerden uzaklaşmak.
Evet, biz veriyle hareket ediyoruz.
Bir süre sonra bu veriler size raporlarla geliyor.
Eğer sahadaki bir yönetici değilseniz.
Toplantılarla geliyor.
Sonra filtrelenmiş bilgiler geliyor.
Aslında bir bakıyorsunuz bu insani olarak duymak istediklerinizi söylendiği bir ortam gerçek bilgilerden uzaklaşıyor.
Ve artık sahayı değil size anlatılan sahayı yönetmeye başlıyorsunuz aslında.
En büyük risklerden bir tanesi bu.
Fakat Toltec'in burada varsayımda bulunma anlayışı benim yöneticilik anlayışımda gerçekten çok önemli bir yere sahip.
Çünkü liderlerin görünmeyen en büyük düşmanının da bu olduğunu düşünüyorum.
Çalışma ofislerim benim hep açık ofistir.
Her an ulaşılabilirimdir.
Bu kısım lideri yorar.
Hangi anlamda yorar?
Zaman yönetimi anlamında vakit ayırma konusunda benim en çok zorlandığım kısımlardan bir tanesi odur ama cevapsız çağrı günün içerisinde kalmaz.
Çünkü ekip pozisyon fark etmeksizin herhangi bir sorunda yönetici olsa o yaraşık kısmı gidecektir.
Bu arada tabii ki iki yaraşık sisteme uyacak, uymayacak değil.
Ama ekibin içerisinde, ekibin bir parçası olarak devam ettiğimizde bilgiyi beş ayrı yerden alabiliyorsunuz.
Bir örnek vermek istiyorum.
Bir sorunla karşılaştığınız zaman bir bakıyorsunuz hasta bekleme süresinde problem var diyelim.
Bu hasta bekleme süresindeki şikayet beş kişinin farklı beş gerçeği ortaya çıkıyor.
İlk bakıyorsunuz operasyonda bir aksaklık var.
Biraz daha derine iniyorsunuz başka bir bilgi iletişim eksikliği.
Sonra yönlendirme problemi.
Daha sonra aslında süreç çok iyi ama kişinin kaygısı yeterince yönetilememiş.
Sahaya indiğinizde bunu görebilirsiniz ya da bir raporda bir personel performans çok kötü çıkabilir.
Ama siz gerçekleri gözlemlediğinizde işler çok farklı.
Tabii ki.
Çok kıymetli bir aslında tüyo verdiniz ya da strateji verdiniz.
Değerli hocam, değerli yönetici Sevtap Hanım'cığım.
Sağ olun, teşekkür ederim.
Siz bize şunu söylüyorsunuz.
Gerçekten liderin, yöneticinin, ekibin bir parçası olması bu iletişim anlamında varsayımı bırakmak ve ne olduğuna dair bilgileri, olan bitenleri, vakayı, datayı, her şeyi gözlemlemek ve almak için kıymetlidir diyorsunuz.
Tam da bu noktada ekibin de bir parçası olmak dediniz.
Liderlik de bu çok kıymetli.
O zaman gerçekten kağıt üzerindeki rapordan çok daha farklı bir gerçeği keşfedebilirim dediniz.
Ben de burada egoları yönetmek, mevzuları kişisel algılamamak dediğimiz dört anlaşmanın önemli bir kuralı.
Bu bir sanat gibi aslında.
Oraya gelmek istiyorum.
Yani bir lider olarak gerek dışarıdan gelen şikayetleri, gerekse kurum içi sert geri bildirimleri ve eleştirileri böyle şahsileştirmeden,
kişisel algılamadan tamamen süreç odaklı yönetmenin sırrı nedir?
Çünkü siz bunu yapıyor olduğunuzu da anlatmış oldunuz verdiğiniz örneklerde.
bu yoğun stres olduğunda onu üzerimize bulaştırmadan yönetmek gerçekten mümkün müdür?
Tabii ki mümkün.
Çünkü sağlık sektörü gerçekten çok yoğun duyguların yaşandığı bir alan.
Çünkü yaptığımız iş sadece bir hizmet üretmek değil.
İnsan sağlığına, kaygılarına, umutlarına, çoğu zamanda korkularına dokunmak.
Bu anlamda orada kriz çıkmaması mümkün değil.
Bir lider olarak yetenek yönetimi ve insan yönetiminden hariç,
Proje yönetiminden, işin biliminden hariç aslında duyguları yönettiğimizi düşünüyorum.
Yapmamız gerekenin ise şu olduğuna inanıyorum ve her platformda da bunu aktarıyorum.
Biz kurumun hakkını koruyarak kurumu temsil ediyoruz.
Kurumun duygusu olur mu demeyin mutlaka her kurumun kendine göre bir yapısı var, organik bir yapısı.
Bir kurum da canlı doğuyor, büyüyor, yaşıyor, yüzyıllarca kök salıyor ya da ölüyor.
Bunların örneklerini zaten biliyoruz.
Ama diğer tarafta çalışanın hakkı, duyguları ve onları da temsil aynı kişide, liderde.
Diğer parametre ise hasta ve hasta yakınlarının duyguları.
Onlar da aslında liderin oturduğu masada o taraftan da bakması gereken yer.
Empati yeteneğini ortaya koyarak, tarafların tüm duygularını anlayarak ilerlemesi,
böylelikle projesini de başarılı bir şekilde, daha güçlü bir şekilde götürmesini sağlayacaktır.
Çünkü bizim sorun dediğimiz kısım, kişisel algılama dediğimiz alanda bir hasta yakını tarafından, hastaneniz ya da sizin yönetiminizle ilgili bir eleştiri gelebilir.
Sorunun kaynağına bakmamız gerektiğini düşünüyorum orada.
Yani gerçekten hastane süreçlerinde mi bir problem var?
Hasta yakını zaten korkuyor.
Bu tepkisinin ana nedeni korku.
O korkuyu kaybettirip güven sağlarsak biz bunu zaten çözeriz.
Kök neden.
Kök nedeni inmek lazım.
Kök nedenin temelinde de duygular olduğuna inanıyorum.
Motivasyonun kaynağında da zaten aynısı olduğu için bizler duygu yönetiyoruz.
Bir şey yok hocam orada varsayım yok.
Kök neden analizinde soru sormak var.
Neden, neden, neden diye tekrar tekrar sorup gözlemlemek var.
Harika bir cevap verdiniz.
Bence ilham dolu bir sohbet olmuş oldu.
Ben bir soruyla daha, sürdürülebilirlik böyle çok önemli bir konu.
Ve bu sürdürülebilirliği her açıdan bakıyoruz.
Size bir soru daha sormak istiyorum.
Buyurun.
Sürdürülebilir liderlik enerjisi var mıdır?
Bizim TOLTEK'e baktığımız zaman ve de 4 anlaşmaya baktığımız zaman aslında var.
Daima en iyisini yapmaktan bahsediyoruz.
21. yüzyıl da bunu söylüyor.
Aslında hep süreçleri iyileştirip her gün biraz daha iyisine gidebiliriz.
Ben size son olarak şöyle sormak istiyorum.
Her gün şartlar değişiyor.
Bazen çok yorgun, bazen çok enerjik oluyoruz.
Ama Toltec yaklaşımının da dediği gibi o günkü şartlarda daima en iyisini yapmaya odaklanıyoruz.
Her sabah o hastane kapısından içeri girdiğinizde siz kendi liderlik enerjinizi yüksek tutmak adına, tüketmeden yönetmek adına bir formül uyguluyor musunuz?
Böyle bir formülünüz var mı?
Ekibinize sürdürülebilir enerjiyi nasıl geçiriyorsunuz?
Ekipleri aramızda kesinlikle güven duygusu olması gerektiğine inanıyorum.
Organizasyonları kurarken birçok sağlık profesyoneleri, idari birimler, hekimler birçok katmanı var dediğiniz gibi sizinde.
Bu bir orkestra gibi.
Yani dünyanın en güzel gözünü, burnunu, dudaklarını alabiliriz ama bunları birleştirdiğimizde o photoshopta bile muhtemeldir ki dünyanın en güzel yüzünü elde edemeyiz.
Çünkü güzellik ya da başarı, başarı da aynı Minivaldedir organizasyon kurulumunda, uyum ve ahenkten geliyor.
Uyum ve ahenk yakalandığı zaman ekip içerisinde, o güven aşılandığı zaman,
evet liderin enerjisi daha önemli bir faktör oluyor.
Bunu zaten yaşarken de tecrübe ediyoruz, fark ediyoruz.
Ben anlamlandırıyorum günü.
Yani gelişim alanlarımı tespit ediyorum.
Evet bugün bakalım ne katacağız kendimize.
ve ekiplerimize, ekip yetiştirme kısmını çok önemsiyorum.
Bu benim kendi iç dünyamdaki motivasyonum.
Bu nedenle...
Sürdürülebilir olabilmesi için her günün kendi anlamı var.
Evet.
Ve ekipleri yetiştirmek için her gün yeni bir hedef var diyorsunuz.
Evet.
Ve başarı kısası burada tabii ki güçlü insanlar,
zincirin en sağlam yeri en zayıf halkası kadardır diye bir söz var biliyorsunuz.
Burada da bu kadar ekiplerin üzerinde durmamın temel sebebi bu.
İnsanın üzerinde durmamın temel sebebi bu.
Biz tabii ki dijital dönüşümü kullanacağız, yapay zekayı kullanacağız, bütün imkanlarımızı kullanacağız.
Şirketlerimizi, dünyamızı daha iyi bir yere getirebilmek için.
Ama asıl insan olabilmeyi, bu işi de insanlarla yaptığımızı da asla unutmayacağız.
Yani hem sonuç odaklı hem süreç.
Ekibimin şöyle bir mesajı var.
Bugün ben bu sohbette sordum onlara.
Dedim ki ya, ben dedim liderlikle ilgili bir konuşma yapacağız.
Sizce beni pozitif, negatif eleştirin dedim.
Bana bir arkadaşım dedi ki Sevtep Hanım biz sizden sabah aldığımız rüzgarı aynı şekilde sahaya indiriyoruz.
Bizler tabii ki profesyonel yöneticiler, liderler.
Absorbasyonu biraz daha fazla.
Ama arkadaşlarımızın ya da diğer çalışanların bizim göz temasımızdan, bizim sözümüzden, bizim bakışımızdan ne kadar etkilendiğini çok iyi biliyorum.
Ben de o basamaklardan çıkarak gelen bir yönetici olduğum için.
Harika bir metafor oldu bu rüzgar.
21. yüzyılda çünkü motivasyon teorilerinde biz motivasyon bahçesinden, güneşten, sudan, topraktan bahsediyoruz.
İşte bu rüzgar da oradaki görülmeyen enerji, sinerji oluyor.
Belki bazen kuzeyden, belki bazen güneyden.
Çok teşekkür ediyorum.
Bugün bize katıldınız.
Çok değerli Sevtap Hanım, İstinye Dental Hospital Genel Müdürü Doktor Sevtap İgaç Sebzecili bizlerle birlikte oldu.
İş Hayatını İyileştir podcast kanalına hepinizi tekrar tekrar bekliyoruz.
Bizi dinlediğiniz için ve bizi takip ettiğiniz için teşekkürler ediyoruz.
Hoşçakalın.
Hoşçakalın.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.
