Bu bolümde iş arama sürecim, İngilizce, spor ve kendim için belirlediğim hedeflerde hangi adımları attım. Yeni bölüme davetlisiniz.
Instagram: @hayatdeneylerii
Transkript
Herkese merhabalar, ben Merve. Hayat Deneyleri'ne hoş geldiniz.
Biliyorsunuz ki yepyeni bir seriye başladık.
Yeniden bir hayat kurmak, kendine yeni bir hayat kurmak daha doğrusu.
Bu bölüm, eylemlere geçtim mi, geçtiysem neler oldu, neler yaşandı, bunları anlatmak istiyorum.
Çünkü gerçekten anlatmak istediğim çokça şey var.
Öncelikle sıkıcı kısımdan başlayayım.
Her gün insanlara mail atacağım işte iş aramaya, iş başvurularına CV ve niyet mektubu göndermeye devam ettim.
Her sabah uyandığımda maalesef, maalesef diyorum çünkü birazcık sıkıcı ve birazcık stresli.
Hani sabah gözümü açar açmaz ilk düşündüğüm şeyin açıkçası bu olmasını istemiyorum.
Ama bu aralar önceliğim kesinlikle bu.
olabildiğince de verdiğim sözleri tutmaya çalışıyorum.
Çünkü kendime karşı böyle bir söz verdim.
Düzenli bir şekilde iş başvuruları yapıp
elimden geldiğince de insanlarla etkileşime geçeceğime dair.
Bunu LinkedIn'den yapmaya devam ettim.
Mesajlar attım.
Açıkçası çok aktif bir şekilde geri dönüş almadım bu süreçte.
Aldıklarım da çok kısa görüşmeyi devam ettirebileceğim şekilde
mailler ya da mesajlar değildi.
Ama sıkıntı değil.
Beklediğim bir şeydi. Bu beni demorize etmedi açıkçası.
Ama iş başvuruları kısmında beklemediğim gelişmeler oldu.
Öncelikle bölümü çektikten kısa bir süre sonra bir mail aldım.
Spor salonundaydım.
Mailde benimle hala işte başvurduğum o ilanla eğer ilgileniyorsam benimle bir telefon mülakatı yapmak istediklerini söylediler.
İnanamadım maili görünce.
Bu kadar şaşırmamam da gerekiyor.
Sonuçta iş arıyorum ve insanlar mülakata davet ediyorlar.
Bilmiyorum neden bu kadar şaşırıyorum.
Herhalde umutsuzluk daha yoğun.
Her neyse.
Sonra çok mutlu oldum.
Hemen tabii ki evet ilgileniyorum.
İşte şu tarihte müsaitim vesaire.
Görüşme tarihini vesaire ayarladık.
O günle işte diyelim ki çarşamba günü o maili aldım.
Şu an gününü çok hatırlamıyorum.
Ama hatırladığım gün kesinlikle cuma günü mülakat olacağına dair işte cuma günü müsaitliğim vardı.
Onları da yazdım, onları da kabul etti.
Mülakat cuma günü gerçekleşti.
Ben çok iyi bir şekilde hazırlandım.
Gerçekten hakkımı kendime teslim ediyorum.
Çok iyi bir şekilde hazırlandım.
Birazcık uykusuz kaldım çünkü daha fazlasını çalışayım, daha fazla işte pratik yapayım diye.
Stresli olduğum için artık onu da kendime izin verdim.
Çünkü uyumaya çalıştığınızda uyuyamıyorsunuz ve o daha da sinirleniyorsunuz kendinize.
O yüzden ihtiyacım olan çalışmaksa evet.
Kalk, pratik yap, o işte şirketi daha iyi incele.
Belki sana şirkette alakalı bir soru girilir vs. vs.
Elimden geleni en iyisini yapmaya çalıştım.
İngilizce olarak da chat GPT'nin o özelliğini kullanarak daha önceden de bahsetmiştim.
Konuşmaya başladım.
Gerçekten özgüvenli bir şekilde soruları artık cevap verecek şeye gelmiştim.
Bu işte iki gün içerisinde oluyor. Şirketle alakalı genel bilgileri çıkardım.
Ondan sonra neler sorabilirler, ben nasıl cevap verebilirim diye kendimi çok güzel hazırladım.
Mülakat saati geldiğinde kendimi iyi hissediyordum gerçekten.
Mülakat taşısına aslında da çok iyi geçti. İyi ifade ettim.
Bana göre her şey çok iyi geçmişti.
T diyorum.
Hanımefendi, konuştuğum kişinin cinsiyeti kadındı.
Bana dedi ki insan kaynaklarıyla işte iletişime geçeceğim.
Sizinle en kısa zamanda işte benim anladığım maalesef bir sonraki aşamaya geçme.
Şimdi maalesef kısmı nereden diyorum?
Çünkü kadın bana öyle bir konuştu ki ben aşırı umutlandım.
Bir sonraki aşamaya geçtim gibi düşünüyorum.
Neyse işte çok mutluyum.
Herkese de söylüyorum çevremdekilere, arkadaşlarıma mesaj attım vs.
Restoranta çalışmaya başladım.
Mail geldi gördüm ama maalesef restoran, daha önceden de söyledim hiçbir şekilde telefonu kullanamadığım gibi bakacak zamanım da yok.
Çok yoğundu o sırada.
Bakacak vaktimin olduğu esnada da restoran çok yoğun ve biraz stresli geçiyordu.
Moralim de bir tık düşmüştü o baktığım esnada.
Telefonu elime aldım.
Beklediğim mail şu şekildeydi işte.
Bana tekrar gün ve saat vereceklerini düşündüm bir sonraki aşama bir sonraki mülakat için.
Ama gördüğüm şey üzgünüz işte biz iki başka adayla ilerlemeye karar verdik.
İşte her şey için teşekkürler gibi bir şey.
O kadar üzüldüm ki anlatamam.
Restoranda da günüm çok iyi geçmiyordu.
Çok yoğundu.
Müşterinin biri boğulma tehlikesi geçirdi.
Hemlik manayevrası yapıldı.
Bir de benim ilgilendiğim masalardan biriydi.
Böyle gerçekten çok karmançorman bir gündü.
Akşamdı daha doğrusu.
Peşine de böyle bir maili görünce dünyam yıkıldı ya.
gerçekten o an sadece oturup
ya hani hiç kimse beni çağırmasın
müşterilerden hiç kimse bana bir şey
söylemesin ben köşede oturayım
ağlayayım tek istediğim buydu
ama tabii ki öyle bir dünya yok
kan kusup kızılcık şerbeti
içme olayı halen daha gülümsemeye
devam ettim işimi en iyi
şekilde en profesyonel şekilde
idare etmeye çalıştım ama gidinin sonu
gerçekten hani
dört gözle bekliyorum artık o gün
bitsin de oturayım hüngür hüngür
ağlayayım. Çünkü o gözyaşları
böyle çıkmaya o kadar
yakın ki. Hani biri şöyle
dokunsa Merve iyi misin dese
direkt başlarım ağlamaya. O moddaydım.
Neyse akşam
iş bitti. Oturdum.
Bir güzel ağladım. Olmayacak
vesaire. İşte umutsuzluk
kapladı. Tekrar aynı düşüncelerle
baş başa kaldım. Olmayacak hissiyle.
Neyse sabah oldu tabii ki.
Bir tık daha
o şoku atlatmıştım.
Gerçekten şok oldum. En azından
bir sonraki aşamaya geçmeyi bekliyordum.
İşi almaktan bahsetmiyorum ama
bir sonraki aşamaya geçmeyi hak
ettiğime inanıyorum. Her koşulu
sağladığım gibi çok da iyi
konuştum. Yani bilmiyorum. Bana
göre tabii ki bunlar. Karşıdaki insanın
ya da o devam ettikleri iki ay
daha muhtemelen benden daha
iyilerdi başka konularda ki
o yüzden onlarla devam etme
kararı aldılar. Sebep her neyse
beni gerçekten bayağı üzdü.
Neyse. Cumartesi günü
akşam tekrar restoranda çalışacağım.
Modum da çok yok.
Düşünüyorum işte. Olmayacak herhalde ya.
Yani yapamayacağım
herhalde. Mezun olduğumu ettim
ama iş bulmak kolay değil. Hemen
böyle mülakatlardan
belki hep ucundan işte
olacağını düşüneceğim ama hep olumsuz
haber gelecek diye kendi kendime
böyle daha da olumsuzluk
bombardımanı tutmaya
başladım. Neyse pazar günü
koşu var. Sizlere de bahsetmiştim.
10 kilometre yeni bir deneyimi geliyor da 10 kilometre koşma.
Daha önce hiç 10 kilometre koşmadım ama burada bahsettiğim için artı kendime de söz verdiğim için en azından denemek istiyorum.
Yani koşabilirim, koşamam orası ayrı bir mevzu ama en azından denemek istiyorum.
Cumartesi günü, pazar gününe mental olarak hazırlanmaya çalışıyorum ama modum çok düşük.
Gerçekten çok stresli olduğum için de uyuyamamıştım birkaç gündür.
İşte mülakata hazırlık yapmıştım.
Cumartesi günü de böyle tekrar erken uyandım.
Hafif bir ağlama dalgası daha geldi.
Yani gerçekten uykusuzdum onu demeye getiriyorum.
Pazar gününe hiç hazır değilim.
Hiçbir şekilde hazır değilim.
Ne mental olarak enerjim var ne de fiziksel olarak böyle vücudum kendini iyi hissediyor.
Neyse ben genelde verdiğim sözleri tutuyorum kendime karşı.
Bir de ne olacak hep?
Hep şu var kafamda.
En kötü yapamam yani.
Denemiş olurum.
Denemezsem gerçekten o zaman büyük bir hayal kırıklığı yaşıyorum kendime karşı.
Her neyse koşu alanına gittim.
Eğer Instagram'dan beni takip ediyorsanız zaten paylaştım.
10 kilometreyi tamamladım arkadaşlar.
Yey!
10 kilometreye ilk başladığımda yokuş yukarı bir köprü çıkışı var.
yaklaşık 500 metre yukarı doğru bir tırmanış yapıyormuşsunuz hissi var.
Bu kadar zorlanacağımı hiç düşünmemiştim.
Hiç yukarı doğru bir koşu yapmadım hayatım boyunca.
Dedim ki daha ilk başlangıç bu arada bu.
Dedim ben kesin tamamlayamayacağım.
Direkt zaten orada kararımı verdim.
Dedim ben kesin tamamlayamayacağım.
Neyse o 500 metreyi şöyle şey yapıyorum.
Bu arada şöyle bir dipnot vermek istiyorum.
Herkes işte sarılar, yeşiller, pembeler, aşırı kalabalık bir ortam var.
Herkesin koşu hızı farklı.
Siz diyorsunuz ki işte ben 10 kilometreyi 1 saat 10 dakikada tamamlayabilirim.
1 saat 20 dakikada tamamlayabilirim gibi gibi.
Kendinize göre, kendi hızınıza göre şey seçebiliyorsunuz, grup seçebiliyorsunuz.
Ben de sarı gruptaydım.
Sonra sarı grubun belirleyicisi bir koşucu var.
Elinde bayrak tutuyor. Siz o kişiyle beraber ben hızımdayım deyip o kişiyi takip edebilirsiniz.
Ben yokuş yukarı çıkarken o adamı gözden kaybettim.
Dedim ben burayı tamamlayamayacağım gibi.
Kim bilir hangi grubun içine düşeceğim.
Neyse sonra yokuş aşağıya inmeye başladık.
Bana bir şey geldi. Bir özgürlük.
Yani vücudumdan sanki şöyle bir 10 kiloyu arkada bırakmışım gibi hissettim.
Bir koşuyorum ama size anlatamam.
Bir rahatlıkla, bir coşkuyla bir şey geldi, özgüven geldi.
Allah'ım ben gidiyorum, vücudum gidiyor hani.
Bir de şeyi gördüm orada, işte o bayrağı taşıyan kişiyi gördüm.
Şükürler olsun yarabbim, hani yetişiyorum adama.
Sonra o adamla yan yana koşmaya başladık.
Dedim ki ya bu yavaş koşuyor.
Bu yavaş koşuyor, ben bunu bir geçeyim.
Şaka bir yana gerçekten geçtim çünkü o an kondisyon olarak kendimi çok iyi hissettim.
Bir de kulaklığı takmıştım.
Müzikler böyle çalıyor.
Coşkulu coşkulu müzikler koydum ki hani gaza geleyim de koşayım.
Ki genelde bende işe yarar.
Müzik aşırı beni gaza getiren bir şey.
Bu arada ben çok çabuk gaza gelebilen bir insanım.
Her neyse.
Sonra koşmaya işte böyle güzel bir tempoda devam ettim.
Baktım bir 3 kilometre.
İşte orada şey yazıyor 3 kilometreye geldiğinizde kilometre kilometre nerede olduğunuzu görebiliyorsunuz.
3 kilometreye geldi.
E iyiyim ya hani şey yapabiliyorum böyle bir terlemeye başladım ama dedim ki yani hani ben 5 kilometreyi yaparım.
5 kilometreye kadar bir güven geldi o yokuş aşağı inmeye başladığımdan beri.
5 kilometreye geldim.
Dedim 5 kilometreye geldim 6'yı da göreyim artık.
6'ya geldim sonra dedim devamlar ve bırakmak yok.
Bir de bu arada bir müzikler işte şeyleri koymuşum.
Muhteşem Yüzyılda şey vardı ya hatırlıyor musunuz?
Pirlere niyaze deriz.
O çalıyor.
Bir gaza geldim.
Allah Allah gerçekten fethiye...
Fethiye gidiyorum.
Sonra dedim yediği görünce böyle ben açık bırakmam.
Açılın Türk kızı geliyor.
Kendi kendime de hakikaten böyle gaza getirdiği şeyler söylüyorum.
Sanki ne koştum Allah'ım.
Bu ara çok hızlı değilim.
Şimdi o kısmı da değineyim.
O ilk bir gaza geldim aşağı inerken hızlı koştum da sonra bir hızımı aldım.
Aynı hızda devam ettim.
Böyle çok kendimi kaptırıp da hızlı gitmek istemedim.
Çünkü baktım ki gidebiliyorum.
Ben 10 kilometre yapabilirim hissi bir oluştu.
O hissi oluştuktan sonra dedim heyecanlanma yapma.
Ritmini de bozma.
Bu şekilde git.
7'yi geçtikten sonra ben dedim tamam ya.
Ben kesin 10 kilometre koşarım dedim.
Hani derler ya gerçekten şom ağzını açma diye.
Tam 8. kilometrede tekrar bir yokuş.
Şeyde haritaya bakmıştım ben öncesinden.
Ama tamamen zihnimden silmişim.
Şeyden sonra o mülakat sonucundan sonra yarışla alakalı her şeyi sildim.
Sadece katılmak için gelmiştim gerçekten.
8. kilometrede zaten yoruldum.
Bu arada en fazla da 8 kilometre koşmuştum.
Hatta 8'e yakın böyle tam da 8 değil.
Dedim ki böyle bırakmamak için zorluyorum.
Bırakmamaktan da kastım yani yürüyeceğim en fazla.
Ama kendime söz verdim.
Koşarak tamamlamak istiyorum.
Hiç bırakmak istemiyorum.
İnsanların birçoğu da o esnada yürüyerek çıkıyorlardı o yokuşu.
Gerçekten çok anlaşılır.
Yani bırakmamak için o kadar direndim ki anlatamam.
O sırada müzik değişti.
Tekrar şöyle bir.
Bu sene iyi geçmedi.
söylemem lazım. Serti
Perinay benim hayatımı kurtardı diyormuşum.
Orada böyle tekrar bir gaza
geldim. Yeni bir aşk, yeni
bir iş her neyse. Gidiyorum
işte o yokuş
tekrar böyle düz olmaya başladı.
Bu sefer yokuş aşağı değildi. Düz bir
şekilde gitmeye başladım. Dedim
yaşasın. Ben tamamlayabileceğim.
Gerçekten tamamlayabileceğim.
Sonra 9
10'a doğru giderken zaten
o kadar güzel bir kalabalık var ki
pankart tutuyorlar, yapabilirsin
vesaire. Ki zaten dokuzu geçtikten
sonra yani
hayatta bırakmam.
Öyle bir gazdayım. İnsanlar
da artık hızını almaya başladı.
Daha hızlı gidiyorlar. Ben gene bozmak istemedim.
Tempomu çünkü
dediğim gibi heyecan yaptığımda ben kendimi biliyorum.
Nefes nefes içine kalıyorum.
Hiç şeyi bozmadım.
Telefonumla böyle videolar çeke çeke.
Bu arada
normalde Instagram'a video atmak istiyordum ama
o kadar komik çekmişim
ki hani böyle
nefes nefes içinde şey yaparken
kamera bir sağ bir sola bir sağ bir sola
gidiyor. Hiçbir şey yok. Yani
düzgün çektiğim hiçbir şey yok.
Sadece ilk başta kendimi
tuttuğum birkaç saniye var.
Fotoğraf niyetli onları şey yapabilirim ama
video anlamında elimde hiç
güzel görüntü yok. O yorgunlukta
artık affola. Her neyse.
10 kilometreyi sonra tamamladım.
Muhteşem hissettim.
Gerçekten muhteşem hissettim.
Ne o mülakat kaldı
Ne kötü geçen işte restoranttaki o günüm kaldı.
Yani inanılmaz iyi hissettim.
Hayatımda hiç 10 kilometre koşmamıştım.
Bir, ilk defa 10 kilometre koştuğum için kendimle gurur duydum.
İki, öyle bir organizasyon içinde bulunduğum için kendimle gurur duydum.
Üç, kendime verdiğim o sözü tutup o ortama gittiğim için kendimle gurur duydum.
Gerçekten çok mutlu oldum.
Bazen neyin iyi geleceğini kestiremiyoruz.
Oraya gittiğimde de koşunun böyle bir etki yaratacağını asla ama asla düşünerek gitmedim.
Sadece dedim ki denememek en büyük risk.
Her zaman söylediğim gibi.
Yani deneyip görmek istiyorum.
En kötü ne yaparım?
İşte yürürüm vs.
O ortamda hani katılmış olurum diye düşünerek gittim.
Sonu beni inanılmaz mutlu etti.
Çok motive hissettim.
Başarabiliyorsun.
Direkt zihnimde şunlar dönmeye başladı.
Bak yapabiliyorsun işte.
gerçekten bunları duyabilmek
hani hep o negatif
sen zaten neyi başardın ki işte
işten kabul olasın
yetersizsin düşüncesiyle konuşan o zihin
bir anda bak yapabiliyorsun
aferin
gerçekten bu cümleler geçmeye başladı
bu cümlelerle zihnim konuşmaya başladı
dediğim gibi
bütün o kötülükler yerini aldı
tamam
iş bakmaya devam
zaten bu arada devam ediyordum ama
atmosferi o kadar değiştirdi ki
daha pozitif bakmaya başladım.
Ve bir haber daha.
Geçtiğimiz hafta bir mülakat görüşmesi daha yaptım.
Bu farklı bir şirket.
İş başvurusu yapmaya devam ettim.
Artık ben normalde hep tam zamanlı işlere bakıyordum.
Saatlik işlere bakmıyordum.
Ama sonra dedim ki
saatlik olarak da en azından kendi alanımda bir iş bulabilirsem
tecrübe tecrübedir.
İşte CV'me yazacağım bir deneyim olacak.
O saatlik olarak birini arayan işte bir şirket.
Laboratuvar ortamında çalışacağım.
Çalışacağım diyorum.
İnşallah Allah söyletiyordur.
Çünkü henüz sonucunu almadım.
Ya olmazsa da evet kesinlikle hayal kırıklığı olur bu arada olmazsa da.
Ama yapacak bir şey yok.
Yani dünyanın sonu değil.
Maalesef bu süreç bu şekilde gidecek.
Artıları, eksileri, artıları, eksileri.
Buna hazırlıklı olmaya çalışıyorum.
O mülakata da o kadar özen göstermedim.
Artık o kadar vaktimi vermek istemedim.
Neler sorabilirler?
Şirketi tekrar şöyle bir araştırdım.
Mülakatların önce, 2-3 saat önce hiç günlerimi vermedim dediğim gibi.
Ve bana göre iyi geçti.
Ha sonuç iyi kötü.
Yani bu arada bir sonraki aşama olacak.
Bu sadece telefon görüşmesiydi.
Bir sonraki aşama ya eğer kalabilirsem o zaman göreceğiz.
Ha kalamasam da iş başvurularına zaten devam ediyorum.
Umarım ki bu serinin sonunda en kısa zamanda böyle güzel haberi sizlerle de paylaşırım.
Ama ve lakin tek anlatmak istediğim şeyler bunlar değil.
Şunlardan bahsetmek istiyorum.
Şu an benim hedefim zaten size söyledim.
Ama bu hedef işte iş bulma sürecinde gerçekten kolay bir süreç değil.
Eğer ki sadece o sürece odaklanırsam gördüğünüz gibi işte bir düştüm mü kalkması çok zor oluyor.
Bir mülakat sonucu. Sadece telefon görüşmesindeki mülakatın sonucunda günüm mahvoldu. Günlerim mahvolabilirdi. Hatta belki beni almayacaklar, boşuna başvurmayayım. Çünkü bazen de zihnimden öyle şeyler de geçiyor.
Kriterleri karşılamama rağmen, ya buna o kadar da artık vakit ayırmayayım, yani almazlar beni zaten, işte çok başarılı bir şirket deyip başvurmama düşünceleri geçiyor.
Neden? Çünkü başarısızlığa artık kendimi haz alıyorum ya da başarısızlığı zaten kabul etmişim.
Daha sonucunu görmeden, daha ilk birkaç ayın içerisinde bile bu düşüncelere sahiplenmişim.
Ama ne demek istiyorum?
Koş örneğini bu kadar anlatmamın ve bu kadar beni mutlu etmesinin bir sebebi var.
Çünkü hayatım sadece iş arama sürecinden ya da iş arama sürecindeki başarısızlıklardan ibaret değil.
Hayatımı olabildiğince renklendirmeye çalışıyorum.
Bu arada gerçekten kolay değil.
Gerçekten.
Motivasyonum o kadar zor oluyor ki.
Bir kere istediğim, size bir önceki bölümde de söyledim ya.
Olmak istediğim yerle olduğum yer arasında büyük bir fark var.
ve bu fark beni çok demoralize ediyor.
Yapamayacakmışım gibi.
O fark gözümde çok büyüyor.
Sanki açıldıkça açılıyor.
Ve ulaşmak istediğim noktaya layık değilmişim gibi hissediyorum.
İşte sadece o noktaya odaklanırsam ve hayatımdaki o koşu, spor, yürüyüş, okuma
bilmiyorum artık hani sizi ne mutlu ediyorsa bu arada.
O şeyleri eklemezsem ben o yola, o fark dediğim
ya da o basamaklar artık ne derseniz ona ulaşmam belki de imkansız hale gelir.
Çünkü çabucak düşebiliyorum.
Bir olumsuzlukta tamam ya ben yapamayacağım işte ben biliyordum zaten.
Bu tarz düşünceler beni sarmalıyor biliyor.
O yüzden de koşu gerçekten hayatımda olacak.
Ben 5 kilometre koşacağım diye yola çıktığımda eğer o 5 kilometreyi koşabiliyorsam
kendimde her zaman gurur duydum.
Ve zihnimden hep şu düşünceler geçti.
Sen bunu yaptıysan her şeyi yaparsın.
O kadar basit bir şey ki mesela.
Şimdi koşmaya yeni başladıysanız size zor geliyorsa bu arada bunu asla şey diye düşünmeyin.
İlerlediğinizde kesinlikle 5 de koşarsınız.
10 da koşarsınız.
Ben daha yeni 10 koştum.
Yani bunlar kesinlikle yapılacak şeyler.
Hani kolay demem o yüzden açıklama yapmak istedim.
Kimseyi böyle eğer yapamıyorsanız şu anda kötü hissettirmemek asla değil.
Ama ve lakin para gerektirmeyen, çok inanılmaz antrenmanlar gerektirmeyen, biraz dikkatle, biraz alıştırmayla vücudunu yapılabilecek bir şeyin size kattığı mental başarı, size kattığı o muazzam düşünceler.
Ben şu an koşudan örnek veriyorum ama bu her şey olabilir arkadaşlar.
Mesela ne bileyim belki bir şey yapmak istiyorsunuz.
İşte bir kitabı bitirmek.
uzun zamandır belki bir kitabı
okumak istiyorsunuz ama
başlayamadığınız bir türlü ya da bir kapağını
açtınız şöyle bir baktınız hep
bir şey oldu. Hep bir şey oldu. Hep
ertelediniz. O kitabı bir bitirin.
O bitirmenin vermiş
olduğu haz bence çok
muazzam. Yani işte ben koşudan
örnek verdim ama bu her şey olabilir.
Ve illaki çok çok
büyük bir şey olmasına gerek yok.
Sadece sizi tatmin etsin.
Ve sadece kendiniz için yapın
onu. Ben kendime
sözler vermeyi seviyorum. O sözleri
tutabildiğimde beni çok motive
ediyor. Çünkü diyorum ki
bunu yaptıysam her şeyi yaparım.
Buralara çok böyle sürekli sürekli
değinmek istemiyorum ama
şunu tekrar altına çizmek istiyorum.
Hayatınız ya da
hayatımız sadece bir
hedeften ibaret değil.
Çünkü hayatta birçok hedef olacak.
Ben yarın öbür gün iş bulduğumda
önüme başka hedefler koyacağım. Yani
hayattaki o hedefler
iş bitmeyecek. Ama sadece bir hedefe
odaklanırsak ve yönümüz sadece
o olursa kendimize katacağımız
o güzelliklerden mahrum kalabiliriz
ki o hedefle
belki zor bir hedef seçtik. Ulaşması
zorlaştıkça
kendimizle konuşma dilimiz daha da
ağırlaşacak. O yüzden hayatınıza
o ufak dokunuşları,
ufak başarıları kesinlikle
almaya çalışın. Ben
yakın zamanda iki haftadır
tenise başladım. Kendimizce
oynuyoruz ama o bile
kendime çok iyi hissetmeme
sebebiyet veriyor. Çünkü kendim
için bir şey yapıyorum. Kendim için hareket ediyorum.
Yeni bir şeyler öğrenmeye çalışıyorum.
İngilizce pratik yapmaya başladım.
Her gün chat GPT ile
bazen günlük konuşmalar,
bazen özellikle bir konu seçiyorum.
Merak ettiğim bir şey hakkında
konuşmaya çalışıyorum.
Ve eğer ki o merak ettiğim
bir konuysa özellikle
gerçekten akıcı konuşabildiğimi
fark ediyorum.
Ve bu bana çok iyi geliyor.
Yani hiç akıcı konuşamasam bile zaten.
Bir şeyler yapmaya çalışıyorum ya.
Orası bile beni mutlu ediyor.
Kendimiz için bir adım atmak.
Bir adım atın.
Sizin için o adım neyi ifade ediyor gerçekten bilmiyorum.
Her şey olabilir.
Her şey.
Odanızdaki bir çekmeceyi düzeltmek bile bir adım olabilir.
Sevdiğiniz bir yemeği öğrenmek bile.
Sağlıklı beslenmeye başlamak için.
Bilmiyorum kahvaltıda ufak bir değişiklik yapmak bile bir adım olabilir.
Arkadaşlar ufak bir şeyle başlayın.
Gerçekten.
Ben bunu kendime de söylüyorum.
Bu arada bunu sakın şuradan duymayın.
Ben kendim bir şeyleri başardım da size bunları söylüyorum.
Asla.
Tam tersi.
Bunlar hep kendime hatırlattığım şeyler.
Bunları hep duymaya çalışıyorum.
Unutmamaya çalışıyorum.
O yüzden de şu an hem size hem kendime söylüyorum bunları.
Umarım severek dinlediğiniz bir bölüm olmuştur. Bir sonraki bölümde görüşmek üzere. Kendinize iyi bakın. Hoşçakalın.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.