Mindful Eating Egzersizi

Herkese merhaba, Gelişigüzel Hayaller'e hoş geldiniz.

Geçtiğimiz bölümde sezgisel beslenme ve mindful eating üzerine durmuştuk.

Ve sonrasında bir farkındalıkla yeme egzersizi yapacağız demiştim.

İşte buradayım. Bu egzersiz mindfulness temelli stres azaltma kurslarının ilk haftalarında yapılan hatta ilk gününde yapılan bir egzersiz.

Ve bu 8 haftalık eğitimin kurucusu John Kabat-Zinn'in meşhur kuru üzüm egzersizi.

O yüzden başlamadan önce...

Kuru üzümünüz varsa onu, yoksa da dökülüp saçılmayacak herhangi bir şey alabilirsiniz yanınıza.

Kuru yemiş olur, herhangi bir meyve olur, artık elinizin altında ne varsa.

Hazırsanız başlayalım.

Öncelikle kuru üzümünüzü şöyle bir elinize alın.

Şöyle baş parmağınız ve işaret parmağınızın arasında bir tutun.

Bu parmaklarınızın arasındaki kuru üzümü bir hissedin ve ona hayatınızda ilk defa...

Kuru üzüm görüyormuşçasına bakın.

Sanki siz Mars'tan gelmişsiniz.

Böyle bir şeyin varlığından haberdar değilsiniz.

Ve böyle bir inceleyerek ilk defa görüyormuş gibi bir bakmanızı rica edeceğim sizden.

Böyle ışığın geldiği noktalarını, daha koyu olan uyuklarını, kıbrımlarını, çıkıntılarını ya da böyle asimetrilerini bir fark edin.

Ve kuru üzme bakarken ne fark ettiniz?

Yani kuru üzümün bu buruşuk dokusu, Size ne çağrıştırdı?

Hazır olduğunuzda kuru üzümünüzü parmaklarınızın arasında şöyle bir çevirin.

İleri geri. Dokusunu keşfedin.

Eğer size yardımcı olacaksa gözlerinizi kapatıp sadece dokunma duyunuza odaklanabilirsiniz de.

Ve fark edin ne hissettiniz.

Şimdi yavaşça kuru üzümünüzü burun deliklerinizin altına getirin.

Yine ilk defa kokluyormuş gibi bir koklayın kuru üzümünüzü.

Aromasını fark edin.

Kuru üzümden burnunuza geçen o kokuyu ve o kokunu size nasıl hissettirdiğini, nasıl düşünürdüğünü fark edin.

Sonra yavaşça kuru üzümü kulağınızın

kenarına götürün. Yine parmaklarınızla böyle ileri geri çevirdiğinizde kuru üzümünüzde bir ses var mı?

Buna bir bakın.

Ben bunu ilk yaptığımda kuru üzümün bir sesi olduğuna çok şaşırmıştım.

Bakalım siz ne fark ediyorsunuz?

Artık son duyumuz olan tatma duyusuna geliyoruz.

Kuru üzümü ağzınızın içine koyun.

Dilinize tadını fark edin, dokusunu fark edin ama çiğnemeye başlamayın.

Şöyle birazcık ağzınızın içinde tutun.

Ve yine burada kuru üzüm ağzınızdayken aklınızdan geçen düşünce ya da size hissettirdiği o tadı,

dokusu nedir?

Hazır olduğunuzda kuru üzümünüzün Ağzımızın içinde nerede olduğunu fark edin.

Yavaşça dişlerinizin arasına getirin.

Ve bilinçli, farkında bir şekilde iki dişinizin arasında kuru üzümünüzü yavaşça ezmeye

başlayın. Çiğnemeye devam ederken üzümden yayılan tat dalgalarını deneyimleyin.

Henüz yutmuyoruz.

Sadece burada çok mu şekerli?

Ya da daha önce fark etmediğiniz bu kuru üzümü yerken ya da herhangi bir şeyi ne yiyorsanız fark etmediğiniz bir tadı fark ettiniz mi?

Daha önceki deneyimlerinizden nasıl farklı?

Bunları zihninizde bir kenara not edin.

İğneme esnasında şuna dikkat etmenizi rica edeceğim.

Otomatik olarak kuru üzümü yutmaya çalışıyor musunuz?

Yani bir şekilde gırtlağınıza doğru gidiyor mu kuru üzüm?

2-3 kere çiğnedikten sonra otomatik olarak gidiyor mu?

Yoksa ağzınıza çeviriyor musunuz?

Yutmadan önce tekrardan bir farkına varın ağzınızdaki tadın.

Ne kadar çok çiğnediğinizin, kuru üzümün ağzınızın içerisindeki dokusunu fark edin.

Ve yavaşça boğazınızdan aşağıya midenize doğru gönderin.

Oradaki yolculuğunu hissetmeye çalışın.

Ve vücudunuzun bütün olarak nasıl hissettiğini, mental olarak da nasıl hissettiğinizi

son bir kez şöyle bir gözden geçirmenizi rica edeceğim.

Son olarak deneyiminizi değerlendirecek olsanız nasıl değerlendirirdiniz?

Ne farklıydı? Ne fark ettiniz?

Mesela bunu yaptığımız zaman bazı katılımcılar şunu diyor.

Ne kadar şekerliymiş ya ben bunu daha önce hiç fark etmemiştim.

Ya da ben kruizmden nefret ediyormuşum bunu fark ettim diyenler var.

Ben ilk yaptığımda böyle bakarken kruizme şeyi fark etmiştim.

Bana o buruşuk yüzeyi kruizmin yaşlılığı hatırlatmıştı çok ilginç bir şekilde.

Yani herkesin farklı bir şekilde bir tecrübesi oluyor.

Hatta katılımcıların çok büyük bir kısmı şunu söylüyor.

Ben beş duyumu kullanmadan, fark etmeden otomatik pilotta yemek yiyormuşum.

Yani normal zamanda yemeğimi şöyle yer gibi yesem, bu kadar yavaş olmak zorunda değil ama bir tık daha böyle kokusuna ya da ağzına bıraktığı tata dikkat ederek yesem çok daha fazla zevk alırdım diyenler var.

Siz ne düşünüyorsunuz? Tecrübelerinizi gerçekten duymak isterim.

Giyesi Güzel Hayaller adresinden bana Instagram üzerinden ulaşabilirsiniz.

Bir de biliyorsunuz bizim bir newsletterımız var.

Bilmiyorsunuz da şu an öğrenmiş oldunuz.

Bu newsletterda mindfulness egzersizlerini, açılacak olan workshopları, eğitimleri, atölyeleri ya da kursları paylaşıyorum.

Ve genelde newsletter üyelerine, genelde değil her zaman böyle, newsletter üyelerine öncelikle duyuru yapıyorum.

O yüzden de... Eğer ki isterseniz Nilsetra'da gerek Instagram üzerindeki bir yalan gerekse her zamanki gibi açıklamalar kısmındaki linkten ulaşabilirsiniz.

Umarım güzel bir tecrübe olmuştur.

Kendinize çok iyi bakın. Bir sonraki hafta görüşmek üzere.