Monofobi: Yalnız Kalmaktan Sağlıklı Olmayan Düzeyde Korkanlardan mısınız?

Damla Şahin. Monofobi tıp dilinde kısaca yalnızlık, bencil olma korkusu ya da yalnız olma korkusudur.

Mono kelimesi tek veya bir anlamı gelmektedir.

Fobi kelimesi ise korku anlamına gelmektedir.

Yani bu iki kelimenin birleşiminden monofobi kelimesi oluşmaktadır.

Monofobinin farklı bazı isimlendirmeleri de bulunmaktadır.

Otofobi, izofobi ya da eromofobi.

Genellikle agorafobik fobilerin bir türü olarak kabul edilir.

Hayvanlarda da görülen en sık fobi türünden biri olan monofobi aslında insanlarda da yaygın olarak görülmektedir.

Ve bu fobiden kurtulmak çok kolay değildir.

Hasta yalnız olduğu her zaman Fiziksel olarak güvence olduğunu bilse bile korkusu devam eder.

Yani... bunun güvende olduğunu bilmek ile doğrudan bir ilişkisi yoktur.

Sosyal bir varlık olan insanlar için bu fobiyle yaşamak hayatının birçok alanını olumsuz etkiler ve kişi kendini endişeli, mutsuz, depresif ya da güvensiz hissedebilir.

Çünkü yalnız kalamadıkları için sürekli olarak diğer insanlara bağlı bir şekilde yaşamak zorunda kalırlar.

Bu nedenden dolayı bu kişiler genellikle güvenli bölge olarak kabul edilen kendi evlerinde dahi insanlar olsa bile odada yalnız kalamazlar.

Bu nofobi neden ortaya çıkar?

karşılaşmış olduğu ya da yaşadığı birçok farklı nedenden dolayı monofobi oluşabilir.

Yani ortaya çıkış nedeni kişisel olarak değişmektedir.

Belirli bir neden olmasa bile önemli rol oynayan etmenler vardır.

Sosyoekonomik nedenler Uzun süreli strese maruz kalmak Kaygı Başarısız insan ilişkileri Travmalar Genetik faktörler Monofobinin kaynaklarından bazılarıdır.

Semptomlar Monofobi sahibi kişilerin yalnız kalamama nedenlerinin başında yalnız oldukları zaman panik haline girerlerse Kendilerine veya çevrelerine zarar verebilecek korkunç şeyler yapmaktan korkmaları ve

dahası öleceğine inanmalarıdır.

Monofobinin hem fiziksel hem de duygusal semptomları bulunmaktadır.

Fiziksel semptomları bahsettiğimiz gibi fobiye ve anksiyete bozukluğuna çok benzerdir.

Kişisel farklılıklar gösteren semptomlar da vardır.

Fiziksel belirtiler, mide bulantısı, terleme, kalp atışının hızlanması, sıcak basması, nefes dağılığı, nefes alamıyormuş gibi hissetme, kulaklarda çınlama, baş ağrısı, baş dönme.

Duygusal psikolojik belirtiler.

Bayılma korkusu, ölme korkusu, kontrolü kaybetme korkusu, gerçeklik ile gerçeksizlik arasında ayrım yapamama bazı yaygın semptomlardır.

Tedavi. Özellikle birden fazla fobisi olan insanlar için bu durumla baş etmek diğerlerine göre daha zordur.

Ve bu insanların kesinlikle profesyonel bir yardıma ihtiyaçları vardır.

Adım adım seviye arttırılarak monofobi diğer fobiler gibi tedavi edilebilir.

İlk olarak tüm hastalıklardaki gibi kişinin hasta olduğunu kabul etmesi gerekir.

Fobiye neden olan etmenin farklı olması gibi tedavilerde kişiden kişiye göre değişmektedir.

Bazı popüler tedavi yöntemleri ise şunlardır.

Bilişsel davranışçı psikoterapi.

Türkiye Psikiyatri Derneği'ne göre bilişsel davranışçı terapi, düşünce, duygu ve davranışlar arasındaki ilişkiler konusunda çalışır ve sorunlar üzerine odaklanır.

Sonrasında hastanın başa çıkabilmesi için bazı stratejileri üretilerek hastalara çeşitli beceriler kazandırılır.

Duyarsızlaştırma terapisi.

Göz hareketleriyle duyarsızlaştırma ve yeniden işleme derneğine göre bir psikoloji terapi yaklaşımı olan duyarsızlaştırma terapisi fizyolojik temelli olup izole anıların işlenmesini sağlar ve

beyni zamanında yapamadığı işlemi yapmasını sağlar.

Bu sayede de fobiye neden olan travma ortaya çıkarılıp çözülebilir.

Maruz bırakma. Adından da anlaşıldığı üzere doğrudan kişinin yaşadığı yalnızlık korkusuna maruz bırakılmasıdır.

İlaç tedavisi. Kişinin psikiyatri tarafından tanık olunup ilaç ile tedavi edilmesidir.

Bazı durumlarda da psikoterapiler tek başına yeterli gelmez ve ilaç tedavisinin de uygulanması gerekebilir.

Sonuç Hastaların fobilerinin yani aşırı korkuların üstüne gidip bu korkuları çözüm yolları aramaları gerekir.

Çünkü aşırı olan hiçbir durum iyi değildir.

Hayat kalitesini olumsuz yönde etkileyen fobiler önemli ölçüde azaltılabilir ya da tedavi edilebilir.

Bazen hastalar kendi başına fobilerinden kurtulabilir ama başaramadıkları durumda da profesyonel bir yardım almak işleri kolaylaştırır.