Evden Çalışmak, Neden Standart Bir Uygulama Olmalıdır?

Evden çalışmak neden standart bir uygulama olmalıdır?

Ve eğer patronunuz bu konuda kararsızsa işte ona gösterebileceğiniz ekonomi profesörü Nicholas Bloom'a ait olan çok cazip bir vaka çalışması.

Yazar Aris Surdoval Çevirmen Fatih Birinci Editör Çağrı Mert Bakırcı İkinci editör Şule Ölez Evinden çalışan bir kişiyi

düşünün. Eğer pijamalarını giymiş dizüstü bilgisayarından videolar izleyen birisini hayal ettiyseniz yalnız değilsiniz.

Stanford Üniversitesi ekonomi profesörü Nicholas Bloom, çoğu kişinin evden çalışmayı evde kalıp kaytarmak olarak düşündüğünü söylüyor.

Gelin şimdi Nicholas Bloom'un tamamını bu yazımızdan da izleyebileceğiniz Go Ahead, Tell Your Boss You're Working From Home başlıklı TEDx konuşmasını kısaca bir dinleyelim.

Endüstri Revolüsyonu'na birkaç yıldır çalışıyorduk.

Bu konuda İngiltere'yi suçlayabilirsiniz ama Endüstri Revolüsyonu'nun 1800 yılından beri herkes evde çalışıyordu.

Biz farmacılar, sanatçılar, sanatçılar olduk.

1800 yılında modern çalışmalar oluşmaya başladı.

Fakülteler, ofislerle masaya başladık.

Fakülteler, ofislerle başladıkları modern bir şekil de satın almış olmalıydı.

Bloom, evden çalışmanın Netflix'ten binge-watching, yani bir dizinin sezonunu topyekun izleme yapmaktan daha fazla bir şey olması gerektiğini düşündü.

Profesör, aynı zamanda ABD Ekonomik Araştırmalar Ulusal Bürosü'nde üretim, yenilik ve araştırma programını yönetenlerden birisi.

Bir önceki işinde evden çalışıyordu.

Ve bu durumun dünyada giderek daha da yaygınlaştığını tespit etti.

Amerika Birleşik Devletleri'nde evinden çalışanların sayısının geçtiğimiz 30 sene içinde 3'e katlanmasına karşın oran hala %2.4.

Bloom, %50 milyon çalışan Amerikalıdan kabaca 3.6 milyonun evinden çalıştığını söylüyor.

Buna karşın mobil teknolojilerin ve artan dijital bağlantının, trafik sıkışıklığı ve kiraların uçuşa geçmesiyle eş zamanlı olduğu gelişmekte olan ülkelerde çalışanların %10 ila 20'si en azından bazen uzaktan

çalışıyor. Bloom, konu ile ilgili tarafsız pek az çalışmaya ulaşmıştı.

Ve şunları söylüyor. Bulabildiğim her şey evden çalışma yanlısıydı ve başından beri bunu destekleyen kişiler tarafından yapılmıştı.

Karşı olan insanlar ise sessizliğini koruyordu.

Ayrıca bu üzerinde çalışması kolay bir konuda değil.

Bloom bunu şöyle açıklıyor.

Yakından gözlemleme, deney ve kontrol gruplarını oluşturabilmek için yeterli katılımcı olması ve katılımcıların uzunca bir süre boyunca deney için gönüllü kalabilmesi gerekiyor.

Son olarak araştırmacılar çalışanlarıyla deney yapılması için gönüllü olacak bir firma bulmalılar.

Neyse ki Bloom bu kritik ögelere erişimi olan birisini tanıyordu.

Lisansüstü düzeyindeki ekonomi sınıfından James Liang, 16 bin kişilik iş gücüne sahip olan Çin'in en büyük seyahat ajentesi C-Trip'in CEO'su ve kurucularından biriydi.

Bir gün James ve ben sohbet ediyorduk.

Bana C-Trip'in Şangay çalışanlarının evden çalışmalarına izin vermeye sıcak baktığından bahsetti.

Bu Çin metropolünde ofis alanları pahalıydı ve şirket yüksek düzeyde personel kaybı oranları yaşıyordu.

Bu da kısmen çalışanların şehir merkezinde yaşamayı ekonomik açıdan kaldıramamasından, işe gidip gelme mesafelerinin ise uzun ve meşakkatli olmasından kaynaklanıyordu.

Ancak kararlarını nihayetleştirecek kesin veri olmadan, şirket evden çalışma politikalarıyla ilgili önemli değişiklikler yapmaya gönülsüzdü.

Bloom ve Liang uzaktan çalışmayı test etmek üzere rastgele kontrollü bir deney oluşturdular.

Şirketin çağrı merkezindeki 500'den fazla çalışan gönüllü oldu.

Bunların da yaklaşık yarısı araştırmada gereken nitelikleri karşılıyordu.

Evde çalışmak için özel bir odanın olması, stripte en az 6 aydır çalışıyor olmak ve iyi bir geniş bant bağlantısı sahibi olmak gibi.

Doğum günü çift sayılara denk gelenler haftanın 4 günü evden çalışmak için seçilirken, tek sayılara denk gelenler de kontrol grubu olarak ofiste çalışmayı devam ettiler.

Çalışanlar evde olmakla ilgili 3 temel tuzağa dilenebilecek miydi?

Yatak, TV ve buzdolabı.

Müdürlerin endişesini arttıran bir diğer şey ise çağrı merkezi çalışanlarının şirketteki en genç kesimler arasında bulunmaları.

Yani denetim altında olmayınca dikkatlerinin dağılmasına en yatkın grup olmalarıydı.

Çalışma 9 ay sürdü.

Bloom, deneyin fayda ve zarar açısından temelde eşit sonuçlanacağını tahmin ediyordu.

Sonuçlar incelendiğinde C-Trip yönetimi ve Bloom büyük şaşkınlığa uğradı.

Bloom'un sözleriyle, İnanılmazdı.

C-Trip, ofis mekanı ile ilgili bu araştırmadan çalışan başına 1900 dolar kar etmişti.

Bu zaten beklenen bir şeydi.

Ancak bizi asıl şaşkınlığa düşüren şey evden çalışanların kaytarmakla alakalarının olmamasıydı.

Hatta üretkenlikleri ofisten çalışanlara göre %13,5 daha yüksek çıkmıştı.

Bu da her bir çalışan için neredeyse ekstra bir çalışma günü kazancı demekti.

Evden çalışanlar aynı zamanda daha kısa molalar verdiler.

Daha az hastalık izni aldılar, diğer izinlerinden daha da az kullandılar.

Kazanç üretkenliğin de ötesine geçmişti.

Evden çalışanlara ait personel kaybı oranları ofisten çalışanlara göre %50 daha az çıkmıştı.

Araştırmacılarla yapılan görüşmede evden çalışanlar mesleki doyum düzeylerini daha yüksek olarak bildirdiler.

Buna karşın Scip yönetiminin de şaşıracağı şekilde gönüllü grubun yarısından çoğu evden çalışmakla ilgili fikirlerini değiştirdiler.

Çünkü kendilerini çok yalıtılmış hissetmişlerdi.

Ve bunların bir kısmı da evden çalışırken yeterince yalnız değillerdi.

Bloom'un söylediğine göre, Ebeveynleriyle yaşayan çalışanlar ofise dönmeye dünden razıydı.

Uzun lafın kısası, şirketlerin evden çalışmaya izin vermekle kaybedecekleri çok az şey, kazanacakları ise çok şey var.

Bloom şöyle diyor. Bu uygulamayla ilgilenen şirketlere tavsiyen bazı seçenekleri denemelidir.

Mevcut koşullara bağlı bir şey düşünülebilir.

Hava durumuyla ilgili kritik tahminler mevcutsa veya insanların çocuklarının evde olduğu yaz günleri evden çalışma şekli önerilebilir.

Bireysel bazda ve deneme amaçlı bu seçenek sunulabilir.

Bir tür promosyon uygulaması olarak veya maaş artışı ya da yükselme yerine kullanılabilir.

Eğer üretkenlik düşerse çalışan ofiste tam zamanlı çalışmaya döndürülebilir.

Bloom evden çalışmanın ideal halinin muhtemelen haftada bir ya da iki gün olduğunu söylüyor.

Çok fazla da arttırmak istemeyebilirsiniz.

Çünkü ekip uyumunu da riske atmak istemezsiniz.

Şirketler en iyi çalışanları işe alırken ya da işe devamlılıklarınızı sağlarken evden çalışmayı bir seçenek olarak sunmak anlaşmayı daha cazip kılabilir.

Bloom sözlerini şöyle bitiriyor.

İnsanların bir iş yerine haftada 5 gün gitmesi ihtiyacının başlama nedeni onların bir fabrikaya gidip ürünleri orada yapmalarıydı.

Ancak çalışanlarına hala bu durum mevcutmuş gibi davranan şirketler giderek kendilerini daha dezavantajlı bir durumda buluyor.

Bu içerik Evrim Ağacı'nda yayınlanmıştır.

Evrimağacı.org üzerinden daha fazla bilimsel içeriğe ulaşabilirsiniz.