Dermatofaji: İnsanlar Neden Parmak Derisini Yiyor?

Kendi derinizi hatta etinizi yemeye ne zaman terfi ettiğinizi hatırlayamıyor musunuz?

Parmaklarınızı, özellikle tırnağınızın etrafındaki deriyi kemiriyor musunuz?

Bunu sadece rahatsızlık veren bir şeytan tırnağını koparmak için değil, durup dururken hiçbir şey yokken yapıyor musunuz?

Derinizi yerken alttan etinizde kalkarak kanıyor ama kendinizi durduramıyor musunuz?

Tüm bunlara cevabınız evet ise, Muhtemelen sizin de dermatofoji adı verilen psikolojik bir sorununuz bulunuyor.

Çocukların bu tür şeyleri yapması her zaman anormal değildir.

Ne yaptıklarını bilmezler.

Yaptıklarının kötü olduğunun farkında bile değildirler.

Sadece arkadaşlarından görerek taklit edebilirler ve üzerinde kafa yormazlar.

Ancak 25 yaşında koca koca adamlar ve kadınlar tırnaklarını yiyorlarsa ve buna engel olamıyorlarsa bir yerlerde hata var demektir.

Ne yazık ki ortada bir hatanın olması, hatayı yapan kişinin her zaman o hatanın farkında olması anlamına gelmiyor.

Dermatofajide de böyle bir durum görülmektedir.

Dermatofaji olan birçok kişi de tırnak etrafındaki deriyi bilerek yemez, yemeye başladığını fark etmez ve fark ettiğinde de neredeyse hiçbir zaman kendisine engel olamaz.

Dolayısıyla bu kişiler derilerini ve bazen etlerini yolarlar, Kanatırlar ve hatta çoğu zaman yutarak kendi kendilerini sindirirler.

Her ne kadar dikkate değer miktarda yaygın olsa da tıp literatüründe çok nadiren rastlanan bir konudur.

İnsanlar hakkında pek fazla konuşmaz, muhtemelen bu durumdan utanırlar.

Aynı zamanda neredeyse hiçbir zaman bir sağlık sorununa yol açmadığı için neredeyse hiçbir zaman tedavi edilmesine de gerek yoktur.

Yine de el etrafında açık yaralarla gezmek, bir insanın hastalık kapmaya büyük bir davetiye çıkartması demektir.

Dermatofajinin kendisi sorun değildir.

Ancak davetiye çıkardığı şeyler sıkıntılar yaratabilir.

Baba oğul psikosomatik dermatolog olarak görev yapan Mitchell Scott ve Mitchell Scott Jr.

1997 yılında Cutis isimli bilimsel dergide şöyle yazıyorlar.

Dermatofaji bazı raporların iddia ettiği kadar nadir görülmez.

Buna rağmen ders kitaplarında neredeyse hiç bahsedilmez.

Spesifik olarak bu rahatsızlık bir insanın kendi uzuvlarını, kendi dişleriyle yolmasına yönelik nörotik ve saplantılı bir alışkanlık olarak tanımlanır.

Bunun henüz tam olarak neden kaynaklandığı ve nasıl tedavi edilebileceği bilinmiyor.

Her ne kadar stres ve telaş ile ilişkilendirilse de yapılan araştırmalar bu tür bir davranışın her zaman stres veya telaşa verilen bir tepki olmadığını gösteriyor.

Çünkü yapılan bazı incelemelerde Bu ısırma davranışının görülmesi için stres veya telaşın varlığına gerek olmadığı ortaya koyuldu.

Öte yandan stres ve telaş bu davranışın ortaya çıkma ihtimalini ve sıklığını artırıyor.

Dolayısıyla arada bir ilişki olsa da doğrudan bir neden-sonuç ilişkisi henüz kurulabilmiş değil.

Benzer şekilde bu durum obsesif-kompülsif bozukluk ile ilişkilendirilmeye çalışılmakta.

Ancak bu yöndeki iddialar da güçlü ve yeterli değil.

2013 yılında bu bozukluk ilk defa zihinsel hastalıkların teşhis ve istatistik el kitabı içerisinde diğer patolojik bakım sorunları ile bir arada yer aldı.

New York'taki Mount Kisko Entegre Tıp Merkezi'nden Dr.

Nilan Shah, bu gelişmenin umut verici olduğunu ve bu konuda araştırmalar yapmak için artık fon başvurularında bulunabileceğini söylüyor.

Çünkü bu davranışın resmi olarak bir sorun ilan edilmesi araştırmaların ve fonlarında kapısını aralıyor.

Buna rağmen bunun obsesif kompülsif bozukluk ile ilişkili olduğuna herkes katılmıyor.

San Francisco'daki Kaliforniya Üniversitesi'nden psikiyatrist Dr.

Carol Mittels şöyle diyor.

Obsesif kompülsif bozukluklarda görülen takıntılar gerçekten istenmeyen takıntılardır.

Ancak patolojik olarak tırnak yemede birey iyi hisseder.

Gerçekten iyi hisseder.

O tırnaktan veya yamuk deriden kurtulduğunda kendini iyi hisseder.

Bu tuhaf bir ödüllendirme hissedir.

Ancak nihayetinde bir ödüllendirmedir.

Saç çekme, deri yeme, tırnak ısırma gibi davranışlar günlük yaşantıyı etkilemediği ve belli bir klinik aciliyeti gerektirmediği müddetçe bozukluk olarak görülmemelidir.

Hastalığı isimlendirme tartışmaları Halk arasında kimi zaman bu insanlara kurt ısırıcılarda denir.

Çünkü kurtlar kapana sıkıştırıldıklarında ve kaçacak yer bulamadıklarında kendi derilerini yolabilirler.

Bu da nörolojik ve strese bağlı oluşan bir rahatsızlıktır.

Ancak bilim insanları bunun yerine dermatofaji demeyi tercih ederler.

Hem daha bilimseldir hem de daha az havalıdır.

Böylece iyi bir şeymiş algısı yaratmaz.

2005 yılında Journal of the American Academy of Dermatology dergisinde, beslendikleri anlamını doğurduğunu ve bunun hatalı olduğunu belirtmektedir.

Makalenin yazarlarından Panagiotis Mitropoulos şöyle yazıyor.

Dermatofaji ile ilgili yayınlanan raporlar hastaların sadece saplantılı bir şekilde derilerini ısırıp yolduklarını belirtmektedir.

Ancak bu raporlarda onlarla beslendikleri veya onları hazmettikleri yazmamaktadır.

Gerçekte bu hastaların derilerinde reaktif bir kalınlaşma görülür.

Bu bir yara, gülser ya da deri kaybı değildir.

Mitropoulos deri ısırma anlamına gelen dermatodaksi sözcüğünü öneriyor.

Ancak bu sözcük henüz literatürde kabul görmüş değil.

Çünkü halen üzerinde pek konuşulmuyor.

Lakin ona ne derseniz deyin, Mitropolis tarafından ileri sürülen iddia pek isabetli değil gibi.

Çünkü hem internette bundan şikayetçi olan ve konuşmaktan çekinmeyen hastaların tanımladığı üzere hem de yayınlanan fotoğrafların gösterdiği üzere bu sorundan muzdarip olan kişiler aslında derilerini

baya baya yiyorlar.

Yolup koparıp yutuyorlar.