Transkript
Annesi Sara'nın kahramanıydı.
Çünkü o hem dünyanın en iyi annesi hem de dünyanın en iyi bilim insanıydı.
Ama Sara'nın annesi bile koronavirüse bir ilaç bulamıyordu.
Sara annesine Covid-19 neye benziyor diye sordu.
Covid-19 ya da koronavirüs bizim göremeyeceğimiz kadar küçük dedi annesi.
Hasta insanların öksürükleri hapşırıklarıyla ve çevrelerindeki insanlara ya da eşyalara dokunmalarıyla bulaşıyor.
Hasta insanların ateşi çıkıyor.
Öksürüyorlar ve bazen de nefes alırken zorlanıyorlar.
Yani göremediğimiz için onunla savaşamaz mıyız?
Onunla savaşabiliriz dedi annesi.
İşte bu yüzden senin güvende olmana ihtiyacım var.
Virüs çeşit çeşit insanı etki ediyor ve herkes onunla savaşta bize yardım edebilir.
Sizlerin güvende olması hepimiz için çok önemli.
Sen benim kahramanım olabilirsin.
Sara o gece yatağında uzanırken hiç de bir kahraman gibi hissetmiyordu.
Üzgündü. Okula gitmek istiyordu ama okulu kapalıydı.
Arkadaşlarını görmek istiyordu ama bu güvenli değildi.
Sara koronavirüsün dünyayı korkutmaktan vazgeçmesini istedi.
Gözlerini kapatırken kendi kendine...
Kahramanların süper güçleri olur dedi.
Benim neyim var ki?
Bir anda...
Karanlıkta tatlı bir ses adını fısıldadı.
Sara. Kim var orada?
Olmak için neye ihtiyacın var?
Diye sordu ses.
Çocuklara kendilerini nasıl koruyacaklarını anlatmanın bir yolunu bulmalıyım.
Onlar da diğer herkesi koruyabilirler.
Dedi Sara. Peki bunun için benimle olmama ihtiyacın var?
Diye sordu ses. Uçabilen bir şeye ihtiyacım var.
Yüksek sesli bir şeye.
Ve yardım edebilen bir şeye.
Bir anda ıslık sesiyle birlikte ay ışığının içinden harika bir şey odaya adım attı.
Sara'nın nefesi kesilerek.
Sen denesin. Diye sordu.
Arıyor ben. İşte.
Dedi Sara. Aslında her zaman buradayım.
Ben senin kalbinden geliyorum.
Sara. Eysen.
O zaman tüm çocuklara koronavirüsü anlatabilirim.
Dedi. Beklerken seyahat etmek güvenli mi?
Yalnızca benimleyken güvenli Sara.
Dedi Arion. Benimle birlikteyken hiçbir şey sana zarar veremez.
Böylece Sara Arion'un sırtına atladı ve birlikte pencereden çıkıp gece vakti gökyüzünün içine doğru yükseldiler.
Gündüzlere doğru uçtular ve Ay'a selam verdiler.
Güneş yükselirken...
Bir grup çocuğun oynadığı piramitleri olan çok güzel bir çöle indiler.
Çocuklar sevinçle bağırdılar ve Aryo ile Sara'ya el salladılar.
Çocuklardan biri. Burada ne yapıyorsunuz?
Üzgünüm çok yaklaşamayız.
En az bir metre uzakta durmalıyız.
İşte biz de bu yüzden buradayız.
Diye cevap verdi Sara.
Ben Sara. Bu da Aryo.
Biz çocukların komşularını, arkadaşlarını ve ailelerini koronavirüsten koruyabileceğini biliyor muydunuz?
Dedi ve tam...
Bunun için hepimiz...
Diye devam edecekken Salim...
Ellerimizi su ve sabunla yıkamalıyız.
Dedi. Evet biliyoruz Sara.
Ayrıca hastaysak dirseklerimizin içine öksürmeliyiz ve insanlarla tokalaşmak yerine el sallamalıyız.
Dışarı çıkmamaya çalışıyoruz ama...
Çok kalabalık bir şehirde yaşıyoruz.
Herkes evinde kalamıyor.
Belki bu konuda size yardım edebilirim dedi Aryo.
Koronavirüsü göremezler ama beni görebilirler.
Hadi atlayın ama lütfen iki ayrı kanadıma oturun.
Birbirinizden en az bir metre uzağa.
Aryo iki ayrı kanadında Salem ve Sara ile gökyüzüne yükseldi.
Kükreyerek ve şarkı söyleyerek şehrin üzerinde uçtu.
Salem sokaktaki çocuklara...
...hadi gidin dalgılan, birbirimizi korumanın en iyi yolu...
...evlerimizde kalmak diye bağırdı.
İnsanlar gördükleri karşısında çok şaşırmışlardı.
Onlara el salladılar ve evlerine girmek konusunda anlaştılar.
Aryo gökyüzünde çok yükseklere doğru kanat açtı.
Salem sevinçle çığlık atıyordu.
Yanlarından bir uçak geçti ve uçaktaki yolcular şaşkınlıkla onlara baktı.
Salim, yakında en azından bir süreliğine insanların seyahat etmeyi bırakmaları gerekecek dedi.
Dünyanın her yerinde sınırlar kapatılıyor.
Ve hepimiz sevdiğimiz insanlarla olduğumuz yerde kalmalıyız.
Çok fazla şey değişiyor.
Bu bazen beni biraz korkutuyor.
Dedi. Değişen şeylerin olması korkutucu ve kafa karıştırıcı olabilir Sara.
Korktuğumda çok yavaş nefes alırım ve dışarı ateş üflerim.
İşte böyle. Uzdan nasıl rahatlarsınız?
Diye sordu Aryo.
Sara. Şey yanımda kendimi güvende hissettiğim birini düşünmeyi seviyorum.
Dedi. Bana.
Dedi Salim. Kendimi güvende hissetmem için bana yardım eden herkesi düşünürüm.
Mesela büyükannem ve büyükbabam.
Onları özlüyorum.
Onları koronavirüs bulaştırabileceğim için onlara sarılamıyorum.
Eskiden her hafta sonu görüşürdük ama...
...şimdi onları korumamız gerektiği için görüşemiyoruz.
Sara arkadaşına...
Onları arayabiliyor musun? ...diye sordu.
Evet tabii dedi Salim.
Beni her gün arıyorlar ve ben de onlara evde neler yaptığımızı anlatıyorum.
Onlarla konuşmak beni de onları da daha iyi hissettiriyor.
Evet sevdiğimiz insanları şimdi göremediğimiz için özlemimiz çok normal.
Dedi Aryo. E tabii ki bu onları ne kadar önemsediğimizi gösteriyor.
Başka kahramanları görmek sizi daha iyi hissettirir mi?
Sara ve Salem. Evet lütfen.
Lütfen. Diye bağırdı.
Aryo. Harika.
Arkadaşım Sasha'nın çok özel bir süper gücü vardır.
O zaman hadi gidelim.
Evet, evet lütfen. Hadi gidelim.
Ve böylece yeryüzüne doğru alçaldılar ve küçük bir köye indiler.
Bir kız evinin dışında çiçek topluyordu.
Arya'yı ve kanadında oturan çocukları görünce bir kahkaha attı.
Diye bağırdı kız.
Bu yüzden sizi bir kucaklama gönderiyorum.
O Sasha kucaklamanı sen söyler söylemez hissettim.
Ne kadar değer verdiğimizi göstermek için kelimelerimizi ve davranışlarımızı kullanabilmemizi çok seviyorum.
O yüzden arkadaşlarımın da senin süper gücünü öğrenmelerini istedim.
Benim süper gücüm nedir?
dedi Sasha. Ailende bir kişi hastalandığından beri koronavirüsü hiç kimseye bulaştırmamak için evde kalıyorsun.
Ama o kadar da kötü değil.
Oyunlar oynuyoruz, yemek yapıyoruz, bahçemizde zaman geçiriyoruz ve hep birlikte yemek yiyoruz.
Erkek kardeşlerimle ayak parmaklarımıza dokunup dans ediyoruz.
Kitap okuyoruz ve böylece öğrenmeye devam edebiliyorum çünkü bazen okulu özlüyorum.
Evden çıkmamak ilk başta biraz tuhaf hissettiriyordu ama...
Şimdi normal geliyor.
Bu her zaman kolay değil Sasha.
Evdeyken eğlenmek ve sevdiklerinde iyi anlaşmak için yollar buluyorsun.
İşte bu yüzden benim kahramanımsın.
Hiç ailelerle kavga ediyor musun diye sordu Salim.
Bazen kavga ediyoruz dedi Sasha.
Daha sabırlı, daha anlayışlı ve ayrıca özür dileme konusunda çok daha hızlı olmamız gerekiyor.
Bu gerçek bir süper güç çünkü hem kendimizi hem de başkalarını iyi hissettirebiliyor.
Benim ayrıca biraz yalnız kalmaya da ihtiyacım oluyor.
Tek başıma şarkı söylemeyi ve dans etmeyi seviyorum.
Ve bazen arkadaşlarımı arayabiliyorum.
Peki ama arıyor ya evinden uzakta olan ya da hiç evi olmayan insanlar?
Diye sordu Sara. Bu harika bir soru Sara.
E hadi gidip öğrenelim o zaman.
Ve böylece Sasha ile vedalaşıp tekrar havalandılar.
Denizle çevrili bir adaya inerken hava biraz ısınmıştı.
Orada insanlarla dolu bir kamp gördüler.
Onları bir kız gördü ve uzaktan el salladı.
Aryon, seni yeniden gördüğüme çok sevindim dedi kız.
En az bir metre uzakta kalmaya çalışıyoruz.
Bu yüzden seninle buradan konuşacağım.
Ama arkadaşlarınla tanışmayı çok isterim.
Benim adım Leyla.
Merhabalar ben Sera ve bu da Salim.
Diye cevap verdi Sara.
Sanırım kendinizi koronavirüsten korumaya çalışıyorsunuz.
Peki başka neler yapıyorsunuz?
Ellerimizi su ve sabunla yıkıyoruz.
Diye cevap verdi Leyla.
Salim. Peki dirseklerinizin içine mi öksürüyorsunuz?
Diye sordu. Biz hepimiz cesur olmaya çalışıyoruz ama beni endişelendiren bir şey var.
Bu konuda sizinle konuşabilir miyim?
Birinin hastalanıp öldüğünü duydum ve bu beni çok korkuttu.
İnsanların koronavirüs yüzünden ölebilecekleri doğru mu?
Aryo derin bir iç çekti.
Ve devasa poposunun üzerine oturdu.
Evet küçük kahramanlar bu biraz garip.
Dedi Arya. Bazı insanlar hiç hasta hissetmeyebilir ama bazı insanlar da çok hastalanır.
Hatta bazıları ölebilir.
İşte bu yüzden yaşlılara ve başka hastalıklara olanlara karşı çok ama çok dikkatli olmalıyız.
Çünkü onlar daha kolay hasta oluyorlar.
Bazen çok korktuğumuzda ya da güvende hissetmediğimizde güvende hissettiğimiz bir yeri hayal etmek yardımcı olabilir.
Bunu benimle denemek ister misiniz?
Bunu bütün çocuklar kabul etti ve sonra Aryo onlardan gözlerini kapatmalarını ve kendilerini güvende hissettikleri bir yeri hayal etmelerini istedi.
Şimdi kendinizi güvende hissettiğiniz bir anıya ya da bir ana odaklanın dedi Aryo.
Onlara güvenli yerlerinde ne gördüklerini ve ne hissettiklerini ve nasıl bir koku aldıklarını sordu.
Güvenli yerlerine davet etmek istedikleri özel biri olup olmadığını ve onunla ne konuşabileceklerini sordu.
Üzgün ya da korkmuş hissettiğiniz anlarda bu güvenli yerinize her zaman gidebilirsiniz dedi Arya.
Bu sizin süper gücünüz.
Onu arkadaşlarınız ve ailenizle paylaşabilirsiniz.
Ayrıca benim ve birçok başka insanın da size değer verdiğini asla unutmayın.
Bu da size yardımcı olacak.
Hepimiz birbirimize değer verebiliriz.
Dedi Leyla. Evet. Çok doğru Leyla.
Dedi Aryo. Nerede olursak olalım birbirimize değer verebiliriz.
Son yolculuğumuzda bize katılmak ister misin?
Layla, Aryo ve yeni arkadaşlarıyla yolculuk etmeye karar verdi.
Sara, Layla da onlarla olduğu için çok mutluydu.
Çünkü bazen birbirimize destek olmamız gerektiğini biliyordu.
Sessizce, hiçbir şey konuşmadan uçtular ama yine de Layla yeni arkadaşlarının ona çok değer verdiğini biliyordu.
Yavaş yavaş karlı dağlar görünmeye başladı ve Aryo küçük bir köye indi.
Birkaç çocuk bir dere kenarında oynuyordu.
Çocuklardan biri el sallayarak diye bağırdı.
Merhaba kim? Dedi Aryu.
Daha önce koronavirüsüyle hasta olan ama şimdi iyileşen bazı arkadaşlarımla tanışmanızı istiyorum arkadaşlar.
Nasıl istiyor?
Diye sordu Salim.
Öksürüyordum ve bazen çok sıcaklık hissediyordum.
Ayrıca çok yorgundum ve birkaç gün hiç oyun oynamak istemedim.
Dedi ki. Ama bolca uyudum ve ailem bana çok iyi baktı.
Bazı ebeveynlerimiz ve büyük anne babalarımız hastaneye gitmek zorunda kaldı.
Hemşireler ve doktorlar onlara çok nazik davrandı ve çevremizdeki insanlar evde bize yardım etti.
Birkaç hafta sonra tekrar iyi olmuştuk.
Diğer çocuklardan biri...
Ben kimin arkadaşıyım?
dedi. Hiç görüşmesek de sadece kim koronavirüs taşıdığı için arkadaş olmayı bırakmadık.
Ona değer vermeyi hiçbir zaman bırakmadım.
Ve tekrar birlikte oyun oynayabileceğimiz için çok mutluyuz.
Bazen arkadaş olarak yapabileceğimiz en önemli şey birbirimizi korumaktır.
Bu bir süre birbirimizden uzak kalmak anlamına gelse de.
Birbirimiz için böyle şeyler yapabiliriz.
Ve bir gün hepimiz tekrar oyun oynayabileceğiz ve eskisi gibi okula gidebileceğiz.
Artık Sara'nın yeni arkadaşlarıyla vedalaşıp eve gitme zamanı gelmişti.
Birlikte yaşadıkları bu macerayı hiçbir zaman unutmayacaklarına söz verdiler.
Sara birbirlerini bir süre göremeyecekleri için üzülmüştü.
Ama kimin arkadaşlarına söylediklerini hatırlayınca kendini daha iyi hissetti.
İnsanları göremiyor olmak onları sevmeyi bırakacağımız anlamına gelmiyordu.
Aryo hepsini evlerine bıraktı ve Sara uyuyana kadar yanında kaldı.
Diye sordu Sara.
Hayır Sara artık senin ailenle birlikte olma vaktin geldi.
Dedi Aryo. Ama hikayemizi asla unutma.
Sevdiklerini ellerini yıkayarak ve evde kalarak koruyabilirsin.
Biliyorsun ki ben hiçbir zaman uzakta değilim.
Güvenli yerine gittiğin zaman her zaman benimle olabilirsin.
Sen benim kahramanımsın.
Sen de benim kahramanımsın Sara.
Seni seven herkesin kahramanımsın.
Bir de Aryo. Sara uykuya daldı ve ertesi sabah uyandığında Aryo gitmişti.
Sara da onunla konuşmak için güvenli yerine gitti.
Ve sonra maceralarında gördüğü ve öğrendiği her şeyin resmini çizdi.
Resmiyle birlikte yaşadıklarını anlatmak için.
Annesine koştum.
İnsanları korumak için hepimiz yardım edebiliriz anneciğim.
Maceramda birçok kahramanla tanıştım.
Sara çok haklısın.
Muhteşem doktorlar ve hemşireler gibi insanları koronavirüsten koruyan pek çok kahraman vardır.
Ama sen bana hepimizin her gün birer kahraman olabileceğini hatırlattın.
Benim en büyük kahramanım sensin.
Çevirmen Ayşe Kaplan.
Düzenleyenler Oya Erbaş, Ece Beyazıt.
Seslendiren sanatçılar.
Anlatan Göksenin Uçarer.
Sara Başak Arslan.
Anne Funda Başak.
Aryo Doğa Yaltırık.
Salem Göksenin Uçarer.
Bu hikaye Dünya Çocukları için Dünya Çocukları tarafından geliştirilmiştir.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.
