Annelerinin Sesi, Prematüre Bebeklerin Acısını Azaltıyor!

Altyazı M.K. Seslendiren Cansın Hazan Bayrak Gebeliğin 37.

haftasından önce yani piramitüre doğan bir bebek genellikle anne ve babasından ayrılarak yoğun bakımda bir küveze yerleştirilir.

Birkaç hafta boyunca entübasyon, kan alma, beslenme tüpü gibi acı verebilen rutin tıbbi prosedürlere tabi tutulur.

Nörolojik gelişimleri üzerindeki kısa ve uzun vadeli yan etkiler önemli olabileceğinden farmastik ağrı kesicilerle onları rahatlatmak her zaman mümkün olmaz.

Dolayısıyla bu bebekler bir miktar acı çekebilirler.

Peki bebeğin daha iyi hissetmesi için ne yapmalı?

Psikoloji ve Eğitim Bilimleri Fakültesinin Psikoloji Bölümünde ve UNIGIN İsviçre Duyusal Bilimler Merkezi'nde profesör olan Didier Grange'ın ekibi, İtalya'daki Parini Hastanesi ve Valle

d'Aosta Üniversitesi ile iş birliği içinde, tıbbi müdahale sırasında annenin bebeğiyle konuştuğunda bebeğin ağrı ile ilişkili belirtilerinin azaldığını, ve bağlılıkta rol oynayan stresle bağlantılı

hormon olan oksitosin seviyesinin önemli ölçüde arttığını gözlemledi.

Oksitosin artışı bebeğin ağrıyla daha iyi baş edebilmesine yardımcı olmaktadır.

Scientific Reports dergisinde yayınlanan bu sonuçlar doğumdan itibaren yoğun strese maruz kalan prematüre bebeklerde ebeveyn varlığının onların iyiliği ve gelişimi üzerinde gerçek bir etkisi

olan bir varlığın önemini göstermektedir.

Araştırma, anne ve piramitüre bebek arasındaki erken sesli temas, annenin sesinin bebeklerin takibi için gerekli rutin uygulamalardan kaynaklanan ağrının yönetimine etkisi, psikolojik ve beyinsel mekanizmalar

ile ilgilendi. Anneyi kan alma işlemine dahil etmeli.

Bilim insanları İtalya'daki Parini Hastanesi'nde 20 piramitüre bebeği izlediler ve anneden bebeğin topuğundan birkaç damla kan alınarak yapılan günlük kan testi sırasında bebeğinin yanında bulunmasını istediler.

Didier Grange'ın grubundan bir araştırmacı ve çalışmanın ilk yazarı olan Dr.

Manuel Filippa şöyle diyor.

Bu çalışmada anne sesine odaklandık.

Çünkü hayatın ilk günlerinde babanın bebeğin yanında olması, çalışma koşullarının her zaman izin vermemesi nedeniyle daha zor olabilmektedir.

Çalışma 3 gün boyunca 3 aşamada gerçekleştirildi ve karşılaştırıldı.

İlk enjeksiyon anne yokken yapıldı, ikincisi anne bebekle konuşurken ve üçüncüsü anne bebeğe şarkı söylerken yapıldı.

Bu kaşıların sırası rastgele değiştirildi.

Araştırmacılar şöyle diyor.

Anne çalışma için enjeksiyondan 5 dakika önce enjeksiyon sırasında ve işlemden sonra bebeğiyle konuştu veya ona şarkı söyledi.

Yoğun bakım genellikle havalandırmalar ve diğer tıbbi cihazlar nedeniyle gürültülü olduğundan sesin yoğunluğunu çevredeki gürültüyü kapsayacak şekilde ölçtük.

Ağrı belirtileri önemli ölçüde azaldı.

İlk olarak araştırma ekibi annenin yanında bebeğin ağrısının azalıp azalmadığını gözlemledi.

Bunu yapmak için bebeğin acı verici duygularını doğrulayan yüz ifadeleri ve fizyolojik parametreler, kalp atışı, oksijen için 0 ile 21 arasında bir kodlama ızgarası oluşturan preterm bebek

ağrı profilini yani PIPP'yi kullandılar.

Didier Grandjean şöyle diyor.

Primatöre bebeklerin davranışlarını kodlamak için her bir kan testini filme aldık ve annenin bulunup bulunmadığının anlaşılmaması için eğitimli personel tarafından sessiz olarak izlenen videoları kör olarak değerlendirdik.

Sonuçlar oldukça önemliydi.

PIPP anne yokken 4,5 idi ve anne bebeğiyle konuştuğunda 3'e düştü.

Cenevredi profesör şöyle diyor.

Anne şarkı söylediğinde ise PIPP 3,8 idi.

Konuşulan sesle şarkı söyleme arasındaki bu farkın sebebi, annenin şarkı söylerken ses tonlamalarını bebeğin algıladayacağını düşündüklerine daha az benzetmek zorunda kalmasıdır.

Çünkü en nihayetinde şarkının melodik yapısıyla kısıtlanmaktadır.

Konuşurken durum böyle değildir.

Anne sesi oksitosinde artışa neden alıyor.

Bilim insanları daha sonra annesinin konuştuğunu duyduğunda bebekte nelerin değiştiğini incelediler.

Dr. Manuela Filippa şöyle diyor.

Önceki çalışmaların stres, bağlanma figürlerinden ayrılma ve acı ile hali hazırda bağlantı kurmuş olduğu, bağlanma hormonu olarak da adlandırılan oksitosine bakmaya karar verdik.

Araştırma ekibi anne konuşmadan veya şarkı söylemeden önce acısız bir tükürük örneği kullanarak ve sonrasında topuk iğnesinden kan örneği alarak oksitosin seviyelerini ölçtüler.

Araştırmacılar anne konuştuğunda oksitosin seviyelerinin mililitrede 0.8 pikogramdan 1.4'e yükseldiğini buldular.

Oksitosin açısından bu önemli bir artıştır.

Bu sonuçlar prematüre bebekler ağrılı tıbbi işlemlerden geçtiğinde annenin varlığının olumlu etkisini göstermektedir.

Manuela Filipbaş şöyle diyor.

Burada özellikle de yoğun bakımın hassas bağlamında ebeveynleri ve çocuğu bir araya getirmenin önemini gösteriyoruz.

Didier Grandjean şöyle diyor.

Ayrıca ebeveynler burada koruyucu bir rol oynamaktadır ve çocuklarının mümkün olduğunca iyi olmasına yardım edebilirler, kendilerini daha iyi hissedebilirler.

Bu da normal doğumda olduğu gibi anne ve bebek arasındaki bağlanma ilişkilerini güçlendirir.