dağılan köşelerimi topluyorum

Günaydın, iyi günler, iyi geceler.

Günün hangi saatinde ve hangi yılda karşılaştıysak

Bilinç Akışı podcast'ın 133. bölümüne

iyi ki geldiniz, iyi ki sizler geldiniz.

Arkadaşlar, nasılsınız?

Ben iyiyim.

Şu an taşındım ve ilk kez buradan kayıt alıyorum.

Biraz da vaktim az.

O yüzden böyle kafamda çok toparlayamadan kayda girdim.

Şöyle oluyor bakın,

Yani podcast çekmeyi düşünenler olduğunu biliyorum.

Özellikle dışarıda karşılaştığımda her yaklaşan kişi diyor ki neredeyse yazarın hep ben de podcast çekmeyi düşünüyorum.

Bunu istiyorum diyenler oluyor.

Şöyle bir şey oluyor podcast çekerken.

Öncesinde mikrofonun başına geçene kadar bir zor geliyor.

Hani spora gitmek gibi.

Mikrofonu açtığınız anda bir enerji geliyor, bir mutluluk geliyor.

Bence bunun şeyle de alakası var.

hani böyle bir şey üşenirsiniz üşenirsiniz ama işe koyulduğunuz an kendinize verdiğiniz sözü de tuttuğunuz için bir mutluluk gelir ya dünyaya

onunla da ilgisi var diye düşünüyorum şu anda da bunu yaşıyorum birden heyecanlandım

çünkü bugün hiç bölüm kaydedebilecek bir havada değildim ya o kadar çok uyumuşum ki dün geceden beri

Uyandım bir sabah sonra tekrar uyumuşum böyle 2'de falan uyandım tam olarak.

Yani en son ne zaman böyle bir şey yaptığımı hatırlamıyorum inanın.

Çok iyi geldi çok güzel dinlenmiş oldum.

Ama podcast'e bir kere ara verdim 2 hafta.

O eski düzenimize tekrar dönelim istiyorum.

Artık nasıl bir muhabbet olursa öyle bir muhabbet olacak bu bölümde.

Dediğim gibi biraz hazırlıksız oldu.

Şuradan başlayacağım.

Aslında bu bölümü onun üzerine çekeceğim sanırım.

Neden taşındım?

Neden kendi evimi kapattım?

Taşınma süreleri attığımda bunun sorulmasından bir boşluk olduğunu fark ediyorum.

Bana şey gibi geliyordu.

Sanki daha önce söylemişim gibi geliyordu.

Bilmeyenler için şöyle özetleyebilirim.

Aslında benim için çok ama çok karışık bir süreç oldu.

Şimdi benim ailem Giresun'a taşınıyor bir buçuk iki yıllığına

Oradaki evde yaşayacaklar kendi evleri kentsel dönüşüme girdiği için

Ve orada hani zaten Giresun'a çok gidiyorlar 5-6 ay orada oluyorlar diye

Bu süreçte ayrıca bir ev kiralamak istemediler

Bu okey

Sonra babam da babam kardeşim ben falan aynı ofisteydik normalde

Sonra ben işte bir yerde beyaz yakalı çalışmaya başladım

Babamla kardeşim kaldı

Şimdi babam da uzaktan çalışacağı için

Her ay gelir ama

Böyle birkaç günlüğüne falan gelir

Onların sistemi garip bir şekilde

Uzak çalışmaya çok kanalize oldu

Bayağı oturttular o sistemi

Uzaktan çalışabiliyorlar

Bana mükellefleri falan da soruyor

Babamı böyle arayıp bir iş için aradıklarına

Senin baban nasıl girasımda kalıyor

Nasıl çalışmıyor mu falan diyorlar

Ama bilmiyorum yani babam

Bence yaşına göre teknolojiye

Ve yapay zekayı çok adapte oldu.

İşini de böyle kanalize etti mali müşavirler.

Bildiğiniz uzaktan çalışabiliyorlar şu an.

Fazlasıyla detay verdiğim bir bölüm olacak belli ki.

Ondan sonra işte bunlar gire sonra taşınacaklar ya.

Ofis ne olacak o zaman? Boşa çıkacak.

Sadece kardeşim olacak ofiste.

Ve kardeşim de zaten evlenecek birkaç ay sonra.

Evlenene kadar ofiste yaşayacak.

Bizimkilerde fazla eşyaları falan depoya götürdük onların evindeki fazla eşyaları

Ofisteki iki odayı böyle ev haline getirdik tamam mı?

Ve anneme de dedi ki sen de buraya taşın

Zaten şu anki iş yerinde de evinde çok uzak her gün trafikte 3 saat 4 saat geçiriyorsun

Yazık orada kendi kendine bir şeyler yapmaya çalışıyorsun tamam mı?

Ama dedi artık bence hevesini aldın biraz şey yap hani hem para biriktir

Kendin ayrı masraf yapma hem o kadar vakit geçirme yolda falan dedi

Bunu bu arada ben bayağıdır düşünüyordum zaten

Hani bu bizimkilerin kentsel mevzusu netleşmeden önce de

Acaba ofise mi taşınsam diye düşünüyordum

Şimdi diyeceksiniz neden en baştan ofise taşınmadın

Hani aile evinden ayrı bir eve çıkmak istiyordun

Niye gidip ev tuttun

Sebebi şuydu

Babam aşırı işkolik bir insan

Ve her gün ofise geliyor

Haftada 6 gün, cumartesi bile neredeyse tüm gün burada ve benim buradaki bir odayı ev gibi yapmam, home office olması çok uygun bir şey değildi.

Yine kendi alanım olmayacaktı ve ben kendi evime çıkmayı çok istediğim için o şekilde ilerlemiştim.

Ama şu an işler değişti. Artık babam uzaktan çalışacak. Kardeşim desen birkaç ay sonra evlenecek ve muhtemelen o da evden çalışacak.

Ofiste böylece bana kalacak diye düşünüyorum

Hani kalabilir diye düşünmeye başlamıştım

Böyle 4-5 aydır düşünüyordum bunu tamam mı?

Ama bir türlü mental olarak kendimi buna hazır hissetmiyordum

Hani o kendi evimi kapatacağım

Geleceğim ofiste yerleşeceğim

Hani ne olursa olsun ailemle tekrar baya bağdaşık bir durumda olacağım

Buna bir türlü mentalim izin vermiyordu

Bir kere zaten eve o kadar bağlandım ki arkadaşlar.

Hani bir insan bir şeye neden bu kadar bağlanır?

Kendime de kızıyorum.

Bazı yerlerle ve bazı şeylerle o kadar duygusal bağ kuruyorum ki oradan kopmam çok zor oluyor.

Bu bu arada çok nadir yaşanan bir şey.

Bir şeyle çok fazla bağ kurmam çok nadiren yaşanıyor.

Ama yaşanınca da nasıl diyeyim yani böyle çok zorluyor beni.

İşte evden aylardır taşınamamız tebebim de sırf buydu.

Bakın 4 ay oldu ben bu iş yerine başlayalı, bu şirkete başlayalı.

İlk kez dinliyorsanız bir tane hukuk yapay zeka şirketinde çalışıyorum.

Marketing tarafındayım ama yine avukatlıkla bağdaşan bir iş yapıyorum.

Bu da çok zorluyor.

Avukat olarak başka bir işte çalışmamız yasak olduğu için.

Ne iş yapıyorum?

Şöyle düşünün marketinçler avukat bakış açısını bilmiyor ya hukuk yapay zeka şirketinde pazarlama ekibinin de hukuki bir dil kullanması gerekir.

Ama tabii ki pazarlama ekibi hukukçu olmadığı için bunu bilmiyor.

İçlerinde bir hukukçu olması gerekiyor.

O da benim yani yine avukat olarak danışmanlık gibi düşünebilirsiniz.

Hani o gözle yardımcı oluyorum ekibe.

Neyse 4 ay oldu ben başlayalı.

Bu arada zamanın bu kadar hızlı geçmesine artık inanamıyorum.

Yani konuyu dağıtmayayım ama 4 aydır ilk başta ofiste kalıyordum.

Ondan sonra arabayla gidip gelmeye başladım.

Her gün 3 saatten fazla bakın 3-4 saat arası zamanım yolda geçiyordu.

Artık eve geliyorum akşam.

Tamam evimi çok seviyorum, yuvamı çok seviyorum.

Ama onun tadını çıkartamıyorum.

Çünkü sabah erkenden kalkıp yine aynı yolu çekip işe gidecek olmak akşamları beni mutsuz etmeye başladı.

İşi seviyorum, evi de seviyorum ama yani çok dağılıyorum.

Bu yüzden de 4 aydır zaten düşünüyordum ama dediğim gibi mentalimi hazırlayamıyordum.

Sonra mentalimi nasıl ikna ettim biliyor musunuz?

Oturdum şöyle bir düşündüm.

Dedim ki benim bu hayatta yaptığım şeyler neler

Bir avukat olarak dosyalarımı almaya devam ediyorum

İki bir tane şirkette çalışıyorum

Üç podcast'ım var sosyal medyam var

Bu üçünden de şu an vazgeçmeyeceğim

Yani üçünden de vazgeçmek istemiyorum

Üçü de beni mutlu ediyor iş hayatı anlamında

Hangisini kalıcı görüyorsun derseniz avukatlığı ve podcast'ı kalıcı görüyorum

Hani özel sektör sonuçta şirkete hiçbir şirkete hiçbir zaman güvenemezsiniz ama sonuçta şu anda oradayım ve mutluyum ve devam etmek istiyorum.

Bunlar cepte.

Sonra dördüncü bir faktör olarak da evim giriyor devreye ve evim o kadar uzak ki merkeze ve her yere.

Hani ne ben sosyalleşebiliyorum ne bir yere kolay ulaşım sağlayabiliyorum.

Araba olmadığında bir yere gidemiyorum.

Bu yüzden bir buçuk yıldır çok yalnızlaştım zaten.

Yani çok yalnızlaştım dediğim bilinçli bir şekilde.

Kapı çaldı ya tatlı söyledim.

O geldi.

Ve şu an kendimde gurur duydum biliyor musunuz?

Çünkü dediğim gibi bugün hiç bölüm çekecek bir halde değildim.

Her şey böyle üst üste geldiği için.

Ve tatlı söyledim.

Tatlı yiyip Nobody Wants This diye bir tane dizi var Netflix'te.

O dizinin yeni sezonu gelmiş.

Onu izleyecektim.

açıklamaya yazarım diziyi. Çok seviyorum

o diziyi. Ve bölümü

çekmeyecektim. Ama

o düşüncemi aşıp bölüm çektiğim

için şu kapıyı

açmaya giderken kargo

kapısını şey kurye kapısını

kendimde gurur duydum. Sizin de

üşendiğiniz bir şey varsa lütfen kalkıp yapın.

Daha iyi hissedeceksiniz.

Şey ne diyordum?

Bilinçli bir yalnızlık diyordum. Yani bilinçli dediğim sonuçta

orada ev tutmayı

ve orada yaşamayı ben seçtim.

Çok güzel bir siteydi çünkü çok seviyordum ve fiyat performans olarak da iyi bir yerde yaşamak istiyorsanız uzak olması gerekiyor bunun.

Dediğim gibi öyle bir seçimdi.

Yalnızlaştım.

Ne diyordum ya?

Sonra yani her ne kadar kendi evimde olmayı sevsem de bir süre sonra eskisi kadar kendim gibi olamamak beni şey yapmaya başladı.

Biraz rahatsız etmeye başladı.

Yine bakın teraziye koyduğumda yine kendi evimde yalnız yaşamak mı?

Yoksa eskisi kadar çok sosyalleşmek, daha çok kolayca bir yerlere ulaşmak mı?

Yine ben kendi evimi seçiyordum hep.

Ama işin içine bu beyaz yakalı olarak çalıştığım şirket girdikten sonra düşüncem baya değişmeye başladı.

Ben aylar içinde kendimi yavaş yavaş böyle ikna etmeye başladım.

Ama en son ikna oluşum şöyle oldu.

İşte düşündüm dediğim gibi hayatımda neler var bu dört şey var avukatlık podcast şirket ve evimin uzak olması bunların dördü benim tüm vaktimi alan şeyler şu anda dedim ki birini elemem gerekiyor yani ya bu şirketten çıkacağım ya evden taşınacağım podcast ve avukatlığı zaten bırakmayacağım.

O yüzden ikisinden birini elemem gerektiğini düşündüğümde şirketin bana şu anki hayat akışımda çok fazla katkısı olduğunu düşünüyorum.

Her ne kadar geçenlerde istifa etmiş ve zor bir şey yaşamış olsam da orada süreç.

Sonuçta şu an devam ediyorum ve hiçbir sorun yok.

Benim karakter gelişimim olarak da bence bana iyi geliyor.

Onu ayrı bir zamanda hani kafamda biraz daha pişirdikten sonra içimde biraz daha hazmettikten sonra size kesinlikle anlatmak istiyorum.

Resmen böyle kendimle ilgili bazı aşmam gereken şeyleri falan oradaki iş ve insan ilişkileri sayesinde fark ediyorum.

O yüzden şirket bana şu an iyi geliyor.

Bana iyi gelmeyen şey ne kalıyor geriye?

Evimin konumu.

Sonra düşündüm dedim ki ya Zeynep her şeye aynı anda sahip olmaya çalışıyorsun

Yani bende bu şımarıklık maalesef var

Küçüklüğümden beri olan bir şey

Yani bir şeylerden vazgeçmeyi sevmiyorum

Olabilecekse sonuna kadar zorluyorum ki o istediğim şey bende kalsın

Hani benim olsun diye

Bu bazı insanlar açısından hani böyle tuttuğunu koparmak olarak da yorumlanıyor

Ama çok ince bir çizgi var

Bazen de şımarıklık oluyor.

Yapısal olarak öyleyim bence.

Annem falan da söylüyor.

Küçükken de doğduğumdan beri böyle bir şımarıklık olayım varmış.

Aynı ailede doğduk büyüdük ama kardeşimde öyle bir şey yok mesela.

Neyse bunu işte törpülemeye çalışıyorum.

Sonra annemle konuşuyorduk tamam mı?

Anneme dedim ki ya anne dedim.

Sence ofise sığabilecek miyiz?

Sonuçta siz tamam giriyorsunuz da yaşayacaksınız ama siz de arada geleceksiniz.

Geleceksiniz sonuçta siz de kalacaksınız falan dedim.

Annem de dedi ki sığmasına da da sığılır her türlü.

Hani ben her şey bir şekilde hallolur onu biliyorum.

Şu an nasıl hallolacak bilmiyorum ama her şeyin bir şekilde hallolacağını biliyorum dedi.

Ama dedi senin karar vermen lazım dedi.

Bak mesela ben dedi evim kentsel dönüşüme girdi birden.

Hani psikolojik olarak benim için de çok zordu.

Kaç yılımı hani onlarca yılımı geçirdiğim evim çok sevdiğim işte evi de çok seviyordu annem hani Muhit seviyordu, Evis seviyordu falan çok sevdiğim evim, sosyal ortamım, çevrem hani İstanbul'u çok seviyorum.

Ben dedi ona rağmen gidip de ev kiralayalım demedim.

Hani iki yıl bir buçuk yıl iki yıl hallederiz.

Hani bir şekilde idare ederiz dedim.

Ve Giresun gibi küçük bir yerde hele de köyde yaşamaya okey oldum dedi.

Okey oldum demedi de tabii ki.

Bunu ifade etti.

Ve annem de çok şey bir insandır.

Yani böyle nasıl diyeyim çok sosyaldir.

Çok gezmeyi sever.

Dolaşmayı sever.

Babamla hafta sonları falan mutlaka bir şeyler yaparlar.

Ben de dedi onlardan vazgeçtim dedi.

Hani ben babana deseydim ki ev tutalım İstanbul'da ve orada yaşamıza devam edelim.

Baban zaten bunu yapardı dedi.

Ama hani bunun gereksiz bir masraf olduğunu düşündüm şu anda.

Geçici bir süre hani bu şekilde idare edebiliriz diye düşündüm dedi.

Öyle her şey aynı anda olmuyor dedi.

Yani bazı şeylerden bazen feragat etmen gerekiyor falan dedi.

Sonra ben de oturdum düşündüm.

Dedim ulan dedim hani kaç yaşında kadın ve adam annemle babam onlar bile bu olaya böyle bakıyor.

Ben hala işte yok hem ayrı evim olsun hem istediğim bir işte çalışayım.

Hem avukatla da devam edeyim.

Hem işte sosyal ortamını sevdiğim bir şirkette çalışmaya da devam edeyim.

Hem arabayla gidip geleyim ama zaman az zaman geçireyim yolda.

Hepsini aynı anda istiyorum falan dedim.

Gerçekten de önce bir şeyleri böyle sadeleştirip önce bir şeyleri yoluna sokup sonra daha iyisi için uğraşmam gerektiğine kanaat getirdim.

Çünkü ben de genelde o süreci görmeden hani en baştan en iyisi olsun falan gibi bir kafa oluyor.

En basiten şöyle bir örnek verebilirim.

Mesela bu eve çıktım bir arkadaşım dedi ki en yakın arkadaşlarımdan birisi Zeynep dedi hemen böyle bir sürü eşya alma çünkü bu ev çok uzak dedi.

Bir bak bakalım hani sevecek misin ona göre yavaş yavaş alırsın sonra dedi.

Yok abi bende öyle bir şey yok hani bir şey yarım olmayacak.

Gittim hemen en sevdiğim eşyaların hepsini birden aldım evi birden baştan aşağı dizdim.

Ne oldu bir buçuk yıl sonra şu anda şartlar değişti ve benim bazı eşyaları elemem gerekti.

Yani bu huyumu o yüzden törpülemem gerektiğini fark ediyorum.

ve dediğim gibi hayat akışımda da evi elemeye bu süreç sonunda ben ikna oldum

dediğim gibi uzun sürdü resmen aylarca sadece akşamları giderek

veya bazen ofiste kalıp sadece hafta sonları eve giderek

boşuna kira falan ödedim hani düşün o kadar mentalimi hazırlayamadığım için

çünkü şöyle bir şeyden korktum

Şimdi ayrı eve çıktım ve aile evine geri dönüyorum gibi hissettim.

Bunu nasıl karşılayacağımı bilemedim.

Anladınız mı?

Aile evinin o sıkıntılı tarafları var ya.

Sonuçta ben bazı sebeplerden dolayı ayrı yaşamak istiyordum.

Tekrar aynı şeyleri yaşayacaksam diye endişe etmeye başladım.

Ama tabii şöyle bir şey var.

Mesela bugün gitti bizimkiler Giresun'a.

Ve birkaç ay yoklar muhtemelen.

Babam gelir birkaç gün kalır gider.

O da zaten şey kasmaz.

Kardeşimle beraberiz.

O da birkaç ay sonra evlenecek.

O yüzden biraz kafamda büyüttüm muhtemelen.

Hani sandığım kadar kötü olmadı.

Hatta tam tersi beklediğimden çok daha iyi hissetmeye başladım.

Birincisi ayrı evde yaşarken dediğim gibi çok yalnızlaşmıştım.

Böyle bazı şeylere çok üşenir hale gelmiştim dışarı çıkmaya falan.

insanlarla buluşmaya hatta artık

insanları evimde ağırlamayı çok severim ben

ona falan da çok üşenir hale gelmiştim

yolda o kadar vakit

kaybediyordum ki yani o kadar yoruluyordum ki

hafta içi

mesela bu açıdan

enerjimin yerine geleceğini burada hissediyorum

çünkü ofis merkezi

bir konumda

her yere yakın olacağım işe 15 dakikada

gidiyorum sabah

arabayla arabasız gidersem yarım saatte

metro ile ofisin içinde

olabiliyorum şirketin içinde

bunların hepsi bana daha ilk günlerden çok iyi gelmeye başladı.

Hani sabah uyandığımda o yolu çekmeyecek olmak

benim buradaki hani bu ofisin bu evin içindeki tüm olumsuzlukları tölere etmemi sağlıyor.

Ve şöyle düşünüyorum.

Diyorum ki annem de bunu söyledi işte.

Kendim de zaten düşünüyordum.

Annem şey dedi.

Bugün işte Giresun'a giderken bana yine tembihliyor.

Diyor ki işte yaza kadar senin şu kadar para biriktirmeni bekliyorum falan diyor.

Hani tamam gittin ayrı eve çıktın masraf yaptın aylık harcamalar yaptın ama diyor.

Siz bizim hani iki tane kızımız var bizim ve biz size hani evlenene kadar bakmak zaten bizim görevimiz.

Sen gidip de bu kadar hani kendini sıkıntıya sokmana veya ayrıca masraf yapmana gerek yok.

Biraz hani bundan faydalan ve para biriktir kenarda paran olsun falan dedi.

Doğru söylüyor.

Bunu duyabildiğim için bu arada çok şanslıyım bence.

Bunu nasıl diyeyim?

Duyamayan insanlar var.

Fırsatı olmasına rağmen, imkanı olmasına rağmen ailesinin bunu vermediği insanlar var.

Ki benim ailemin de bana olanak sağlamadığı zamanlar oldu.

Zaten daha önce anlatmıştım bilenler bilir.

Ama en azından şu anda günümüzde bunu duyabildiğim için şanslı olduğumu düşünüyorum.

Bu iyi açılardan bakacağım.

Hem biraz para biriktiririm.

Para biriktirmesem bile para biriktirmem gerekiyor artık.

31 yaşındayım da şunu düşünüyorum.

Ben önceden çok gezen bir insanım.

Bakın hani iki ayda bir yurt dışında bir yere giderdim.

Yani böyle bir hobim olurdu.

Spora zaten full hep hayatım boyunca hep gittim.

Hep bir spor yaptım.

O eve taşındığımdan beri bunların hiçbirini yapamadım.

Ve çok güzeldi ama bakın.

Bir buçuk yıl benim hayatımın en güzel zamanlıydı.

Hiç bir anından bile pişman değilim.

Yine de kendim olmayı özlediğimi fark ediyorum.

O yüzden dedim ki tamam Zeynep sen taşın.

Zaten tüm gün şirkettesin.

Akşam geliyorsun.

Hani buradaki düzenini ona göre kur.

Koltuğumu falan götürmedim depoya bu arada.

Mesajdan bunu soranlar oluyor.

O koltuğu bırakmadın değil mi diye.

Hayır koltuğum, televizyonum, kitaplığım, dolabım falan her şey yerli yerinde.

Sadece daha küçük bir alandayım

Ama yine de mutluyum çünkü

İşte şimdi mesela İngiltere'ye gitmek istiyorum

Bir tane arkadaşım taşındı kaç yıldır gidemedim

Spora, pilatese ve spora tekrar dönmek istiyorum

Sağlıklı beslenmek istiyorum

Yani bunun vücuduna giren şeye dikkat etmek istiyorum

Ama yolda vaktim geçtiğinde

Onunla takatim kalmıyordu

Eve geliyordum hamburger söylüyordum

Pizza söylüyordum falan

böyle bir hayat yaşıyordum.

Böyle düzenli yaşamak istiyorum.

Kenarda 3-5 kuruş biriktirebilmek istiyorum.

İyi yanlarından bakıyorum.

Yani her şeyin aynı anda olmayacağını fark ettim.

Bunu kabullendim.

Kendimdeki bu olumsuz huyu törpüledim.

Ve biraz daha elimdeki imkanlara razı olup, elimdeki imkanları kullanıp

sonuçta ailem bana bu olanağı sağlaması da çok büyük bir şey.

hayatıma pozitif şeyler katmaya karar verdim.

O yüzden böyle bir seçim yaptım.

Bilmiyorum mutlu olacak mıyım?

Sonra pişman olur muyum?

Çünkü o evi bıraktım gidip başka bir yerde ev tutsam

artık hani onun kimdir kaç katını vereceğim.

Bir de merkezde ev tutmak istesem falan düşünemiyorum.

Umarım böyle bir şeye gerek kalmaz.

Umarım burada keyifli bir şekilde yaşarım.

Dediğim gibi bazı şeyleri tölere edebilmek gerekiyor.

Kardeşimle birlikte yaşayacağımız için mutluyum

Yani çok iyi anlaştığımız söylenemez

Evle ilgili şeylerde

Ben çünkü biraz dağınık bir insanım

Ve o da çok derli toplu düzenli bir insan

O çok sinir oluyor bana o yüzden

Ama bunları da bence ileride gülerek hatırlayacağız

Hani anlık tartışmalar olsa bile

Böyle böyle düşünüyorum

Şirket dediğim gibi hani özel sektör

Güvenemezsiniz

Her an ne olacağı belli olmaz

Sadece şirket için taşınmadım ben sadece bence şu anki işim benim bu yönümü görmeme vesile oldu.

Bu olanağı kullanmam için bir sebep oldu.

Ben şu an o işten çıksam avukat olarak devam etsem de benim hayatımda bir şey kaybetmeyeceğim zaten.

Sadece ofisle evin aynı konumda aynı dairede olması sıkabilir insanı belki home office olduğu için.

Ama onda da ne yaparsın? Gidersin, kira vereceğine dışarıda çalışırsın.

Yurt dışına gidersin, iki hafta bir yerde kalırsın atıyorum.

Uzaktan halledebileceğin işlerini zaten halledebilirsin.

Böyle böyle her zaman farklı ihtimaller ve farklı çözüm yolları var.

Onları görmeye çalışıyorum.

Ama kendi evine çıkan insanların bana mesaj attığı çok oldu şu ana kadar.

Hep çünkü bu kanalda bir yalnız yaşamak, kendi evinde olmakla ilgili bir muhabbet dönüyordu.

İşte Zeynep ben de hani senden cesaret alıp kendi evime çıktım şimdi eşyalarımı düzüyorum falan diye mesaj atan hani onlarca kişi oldu.

Onlar adına çok mutlu oluyorum her seferinde.

Bu da sizin için böyle nasıl diyeyim bir demolize etmek gibi bir şey olmasını hiç istemem.

Benim kendi yaşadığım bir buçuk yıl boyunca hatta daha uzun bir süre tek başıma yaşadığım süreç bakın abartmıyorum hayatımda yaşadığım en güzel dönemdi.

Kendimi daha iyi tanıdım kendimi tanıdım bir kere ben evde nasıl bir düzendeyim nasıl bir insanım hani ne yapıyorum ne seviyorum yemek yapmayı seviyormuşum.

Kendi başımayken o kadar da ne bileyim temizlik sevmeyen bir insan değilmişim

Misafir ağırlamayı çok seviyormuşum

Hani böyle şeyleri öğrendim

Evcimen bir insanmışım bunu öğrendim

Çünkü önceden dediğim gibi çok geziyordum

Ve kendimin evcimen olduğunu düşünmüyordum

Halbuki kendi alanım olmadığı için o kadar geziyormuşum

Onu anladım

Ne bileyim yalnız yaşayınca böyle çok fazla şey öğreniyorsunuz kendinizle ilgili

O yüzden benim yaşadığım hayatımdaki en güzel dönemdi.

Şu ana kadar hayatımdaki en güzel dönem olur umarım.

Bundan sonra ben de siz de çok güzel günler yaşarız diye umut ediyorum.

O yüzden yalnız yaşamak çok iyi ama herkesin hayat yolu çok farklı.

Bazen farklı yola sapmak gerekebiliyor.

Benim de o yola sapmam gerektiği bir süreçteydim.

Çok büyük bir şey mi? Değil.

Yani insanlar nelerle uğraşıyor.

Ben her gün bakın her gün sıcak bir evde oturabildiğim için şükreden bir insanım.

Çünkü bunu yaşayamayan da çok insan gördüm.

Orta Doğu'da ülkeler gezdim.

Oradaki insanların halini gördüm.

Ülkenin yaşadığı şeylere şahit oldum.

Hani ülke olarak da bence nasıl diyeyim bazı fark etmediğimiz çok şükür sebebi olan şeyler var.

En basitinden elektrik kesintisi yaşamamamız bile şükür sebebi olabilir.

Çünkü coğrafya olarak kötü bir konumdayız ve çevremizdeki ülkelerde elektrik ve suya erişim bile her zaman çok mümkün olmuyor.

Konu nereye geldi yani?

Neyse sıcak bir yuvada olduğu için şükreden bir insanım dediğim gibi.

O yüzden de bu konuyu da çok büyütmüyorum.

Sadece bu dönemde gündemimi meşgul eden bir konuydu.

Paylaşım yaptığım için dolayısıyla sizde de merak uyandıran bir konuydu.

Sebebi böyle.

Şunu hiçbir zaman önermiyorum bu arada.

Hiçbir zaman özel sektördeki bir iş için bence çok büyük değişiklikler yapmamak lazım.

Dediğim gibi ben o yüzden değiştirmedim sadece bana bir vesile oldu

Biraz daha kendi hayatına odaklı gitmek lazım

Yani özel sektörde her şey çok fazla değişebiliyor çünkü

Veya ne bileyim evli olmadığınız bir insan için çok büyük bir değişiklik yapmamak lazım

Bunlar hep dinamik şeyler ve birden her şey alt üst olabiliyor

Bu arada o evden ancak evlenince çıkarım diye düşünüyordum biliyor musunuz?

O kadar seviyordum ki evde siteyi falan da.

Çok memnundum.

Öyle olmadı mesela.

Hani şey gibi hissediyorum bir yandan.

Herkesin hayatı ileriye gidiyorken benim hayatım sanki geriye gidiyormuş gibi de hissediyorum.

Diyorum ayrı yaşıyordum.

Şimdi kardeşimle yaşamaya başladım ve aileme ait bir yerde yaşıyorum.

Hani geri düştüm gibi hissediyorum.

Ama bunun bir ilizyon olduğunu biliyorum.

Hani beynimin resmen kötü hissetmek için yarattığı bir ilizyon bence.

Tam tersine yerden bakıp bu olanağım olduğu için minnettar olmaya çekiyorum kafa yapımı.

Ve bence oradan bakmam gerekiyor zaten.

Böyle bu aralar hayat.

Daha bir hafta olmadı ben buraya taşınalım.

Ve sabahları hızlıca işe gidebilmek.

Beş şarkıda falan işe gidebiliyorum.

dönüşte de yine 6-7 şarkıda eve dönebiliyorum

bunun tadı çok güzelmiş

hayatım boyunca hiç yaşamadım ben bunu

hayatım boyunca hiçbir zaman evimle okulum

evimle işim yakın olmadı

hep böyle yürüyerek gitmeyi çok isterdim okula

veya işe yürüyerek gitmeyi çok isterdim

bu ikisini de hiç yaşamadım

ilk kez yakın oldum şu anda iş yerime

ve dediğim gibi tadı çok güzelmiş

insanın

enerjisini değiştiriyor ya

işe bir gidiyorum daha pozitifim

böyle dün birisi geldi

yanıma sabah işte saat 9 falandı

ben böyle gülüyorum falan

espri falan yapıyordum birilerine

birisi geldi yanıma dedi ki ya Zeynep çok mutlusun ama

hani sana işle ilgili bir şey

söylemeye geldim hani şunu yapalım falan dedi

ben dedim yok ya söyle hani

sorun değil çalışalım hadi yapalım falan oldum

sabah sabah mutlu

olman da insanların ilgisini

çekebiliyor çünkü herkes o kadar

mutsuz ki sabahları işe geldiğinde

uzun yollardan, trafikten

metrodan, kalabalıktan

bu benim için şu an

her şeyden önemli mi bilmiyorum ama

birçok şeyden daha önemli

onun haricinde

dediğim gibi bu şirkete devam etmesem de yine

yürüyerek işe gidebileceğim

salona kadar yürüyeceğim, iğrenç bir şaka

mutluyum

bu sebeplerle, bakalım hayat neler getirecek

bu arada onu da çok merak ediyorum

Annemler giresun da yapabilecekler mi

Sonra bizim şu an ofisin olduğu yerinde

Kent sile girme ihtimali var

Sanmıyorum onun hızlıca gireceğini

Çok büyük bir site çünkü bu

Ve biraz

Baya merkezde olduğu için de

Çok büyük şartları var

O olanakların sağlanacağını zannetmiyorum

Ama merak ediyorum

Sonra kardeşimle yaşamak nasıl olacak

Onu çok merak ediyorum

Hiç ikimiz tek yaşamadık çünkü

işe devam edecek miyim

bu şirketle ilgili bir olumsuzluk bir sıkıntı

bir şey olacak mı onu merak ediyorum

benim açımdan şu an yok ama bilemeyiz

ondan sonra neyi merak ediyorum

bilmiyorum ya

yıl bitiyor bu yılın nasıl bittiğini hiç anlamadım

yani Kasım

Kasım'a giriyoruz

galiba yarın 1 Kasım

siz bunu 1 Kasım'da dinliyor olacaksınız

ve yine editsiz dinleyeceksiniz

çünkü cumartesi gecesi çekiyorum

editsiz dinlemenin biraz

konforsuz olduğunu da biliyorum sizin açınızdan

her ne kadar daha samimi gelse de

geçen birisi şey yazmış

hani

şapırdatma sesinden dinleyemedim bölümü

falan demiş şu an daha uzak tutuyorum

mikrofonu kusura bakmayın öyle bir şey varsa

ama bu nefes sesleri

falan normalde kesiliyor

edite gönderdiğimizde

şu an öyle bir şansım olmadığı için biraz

Dinleme konforunuzun düştüğünü biliyorum

İnşallah artık

Evimle işim yakın olduğu için

Ve daha fazla vaktim olacağı için

Çok düzenli bir şekilde

Güzel güzel

Sizin de daha konforlu dinleyeceğiniz bölümler hazırlayacağım

Mutlaka edite göndereceğim bölümleri

Geçen bölümde söylediğim gibi

İki bölüme çıkacağım bir de inşallah

Çok seviyorum çünkü

Burayı çok seviyorum

Sizi çok seviyorum

Dışarıda sizle karşılaşmayı çok seviyorum

Ya geçenlerde baro seçimleri vardı.

Baro seçiminden önce de bir kokteyl vardı.

Yani kaç kişi yanıma geldi sayamadım.

Hani adliyeye gittiğimde falan böyle şeyler yaşıyorum ve hala alışamıyorum buna.

Ama sosyal bir ortamda bunun yaşanmasına şaşırıyorum.

Ondan sonra baro seçimi vardı Haliç Kongre Merkezi'nde işte büyük bir alanda.

Orada kaç kişi geldi yine sayamadım.

Hani meslektaşlarım tarafından bilinmek beni çok mutlu ediyor.

Hani bir güven veriyor çünkü.

Sokakta yürürken böyle nasıl diyeyim ya hiç kim olduğunu bilmediğim biri tarafından bilinmekten daha fazla güven veriyor.

Bunlar hoşuma gidiyor.

Her ne kadar çekinsem de.

Sadece sizden şunu rica ediyorum.

Geldiğinizde hani Zeynep merhaba falan diyorsunuz.

O an ben şey düşünüyorum hep.

Avukat olduğunda bildiğim için karşımdakini

Ya adliyede ya baro seçimde ya avukatlarla ilgili

Bir sosyal ortamda

Kafamdan şu geçiyor

Bu kişi beni podcast'tan mı tanıyor

Yoksa benim daha önceden

Tanıdığım bir avukat ve ben şu an onu hatırlayamıyor muyum

Ve ayıp mı ediyorum

Diye düşünüyorum

O an bir endişe yaşıyorum

O yüzden yanıma geldiğinizde şey dersin

Zeynep selam seni podcast'tan tanıyorum diye

Direkt öyle bir giriş yaparsanız ben sormadan önce

Benim için çok

daha rahatlatıcı olur

çok mu şey istedim bilmiyorum ama

hani şöyle düşünün bir insan sizin yanınıza

geliyor Zeynep falan diyor

şey düşünmez misiniz

ben hatırlayamadım hani kimdi

ayıp olacak şimdi falan diye düşünmez

mısınız hani öyle düşünün

işte dediğim gibi burayı da çok

seviyorum tüm

enerjimle tüm benliğimle

avukatlık işlerime ve podcast'e

adapte bir şekilde

merkezde yaşamaya

alışarak, bunun

iyi yanlarını tadarak

yaşamak istiyorum ve şunu

düşünüyorum başka bir açıdan da

şimdi İstanbul hepimizi

çok yoruyor ya.

Beni de gerçekten artık çok yordu.

Dedim ki

tamam zaten artık

Gayretepe'de yaşayacaksın.

İstanbul'un en merkezi yerlerinden

birisi.

Bir bak bakalım. Hani bu şekilde

yaşamak nasıl bir şey İstanbul'da?

Hala da böyle bir iki yıl

geçtikten sonra hala da seni mutsuz

ediyorsa veya tükenmiş

hissettiriyorsa

daha merkezi bir yerde yaşayamazsın

zaten artık. Belki de

başka bir şehri denemelisin

diye düşündüm. Düşünüyorum.

Geçen Bodrum'a

gittiğimde işte çok etkilenmiştim

Bodrum'dan. Bunda Ceren'in de

etkisi vardı işte.

Bodrum'a taşınan avukat bir arkadaşımız

Ceren Köken.

Düşünüyorum yani diyorum ki

Hala bu kadar merkezde yaşarken bile bu şehir seni yorarsa, hem mesleki açıdan hem sosyal açıdan ve hayata bir kere geldim ve bu şekilde yaşamamalıyım, daha huzurlu yaşamalıyım düşüncen devam ederse belki de küçük bir yerde, küçük bir yere gidebilirsin, deneyebilirsin bunu diyorum.

Diğer taraftan tekrar yeniden bir şey denemeye bir şey sıfırdan başlamaya hiç halim yok.

Çünkü 4 yıldır sıfırdan müvekkil bulmaya çalışıyorum.

4 yıldır işte sıfırdan sosyal medya sıfırdan podcast şimdi sıfırdan beyaz yakalı bir işte marketing öğrenmek.

Devamlı ben sıfırdan bir şeylere başlıyorum.

Sıfırdan bir şehre taşınıp orada düzen kurmaya şu an hiç mecalim yok.

ama bir süre sonra

bir yıl sonra falan

hala bu fikirde olursam

bir gün gelip size şey diyebilirim

arkadaşlar ben İstanbul'dan taşınıyorum

bu şehir çünkü

bence artık almıyor hepimizi almıyor

zaten bu mümkün değil

geçen benim gibi işe giden birisini

izledim o taşımayla gidiyordu

3 vsait mi ne gidiyordu

3 veya 4 vsait o kızla

1.5 değil hatta 2 saatte falan

gidiyordu video çekmiş

hani diyorum ki

İstanbul'da yaşamak

ne anlamı var ki bu şekilde

ben kendi evimde de

ayda kaç kere deniz kenarına gidiyordum

kaç kere boğaz kenarına gidiyordum

şimdi mesela çok istiyorum bunu

şuradan Beşiktaş'a ineyim

Beşiktaş'tan yürüyüş yapayım bebeğe kadar

o kadar istiyorum ki bunu

inşallah Allah nasip ederse

bir tane çok sevdiğim bir arkadaşım da Beşiktaş'a taşındı

o da yürüyüş yapmayı falan seviyor

hani

bunu yapmak istiyorum

Biraz tadını çıkarmak istiyorum İstanbul'un ama hala da yoruyorsa hiçbir şey de vazgeçilmez değil ya.

Hani şimdi diyeceksiniz evlenirsin falan belki.

Artık arkadaşlar o konuyu o kadar düşünmüyorum ki.

Hiçbir şey planladığım gibi gitmediği için yani benim eski planlarıma bakarsak çok eskiye dönersek 25 yaşında evlenmiş olacaktım.

Hadi o şu an çok saçma geliyor çok erken.

30 yaşında evlenmiş olacaktım.

Veya bir buçuk yıldır yaşadığım kendi evimden bir buçuk yıl sonunda değil de evlendikten sonra çıkacaktım

Tekrar tekrar taşınmakla uğraşmak istemiyordum çünkü ev değiştirip

Ne oldu şu an tekrar taşınmakla uğraştım taşınmayı da bırakın birçok eşyadan vazgeçip depoya eşyalar göndermekle falan uğraştım

Ve hala hayatımda kimse yok hayatımda biri olması ve evlilik söz konusu değil o yüzden artık böyle şeylere göre plan yapmıyorum

Ve bilmiyorum yani

Ay ama hiç konuşasım bile gelmiyor bu konuda ya

İş odaklıyım

Sporum odaklı olmak istiyorum

Biraz da gezmek istiyorum eskisi gibi

Eskisi gibi dediğim bir iki yıl önceki gibi

İngiltere'ye gitmek istiyorum

Yılbaşında yurt dışında bir yerde olmak istiyorum

Ondan sonra

Doğu'ya gitmek istiyorum

Mardin, Gaziantep, Diyarbakır oralara gitmedim.

Aslında erken taşımış olsaydım 9 Ekim tatilinde gidebilirdim.

Gidemedim.

Başka bir Beyaz Yaka tatili varsa onda belki gidebilirim.

Bir gezmek istiyorum.

En azından sadece Mardin'e gidebilirim mesela.

Sonra Cığıma.

Böyle şeyler yapmak istiyorum.

Yine hayata tutunuyorum gördüğünüz gibi.

şu an vaktim artık hani günde artı 3-4 saat vaktim olacak

hatta eve geldiğin şey yaptığın 4-5 saat vaktim olacak

bu vakti de daha iyi değerlendireceğimi düşünüyorum

bayağıdır bakamadığım dosyalarım var

hani dosya kontrolleri yapmam lazım

tebligat kontrolleri, duruşmalar, ara kararlar

akşamları falan da onu yapmayı düşünüyorum

gündüz çünkü şirkette hiç vakit olmuyor

hani hiç rahat bir iş değil şu an çalıştığım iş

o kadar yoğun geçiyor ki tüm gün

ben bazen story atmayı

unutuyorum yani her gün story atmaya

çalışıyorum mutlaka ama bunu

unuttuğum zamanlar oluyor

o yüzden gündüz kendi işlerime

bakamıyorum ancak öğle arasında dilekçe

falan yazıyorum

ama öğle arasında çalışmak istemiyorum

artık bakın 4 ay oldu

4 aydır %80'inde çalıştım öğle

aralarının o öğle arası o kadar

insanlı bir ihtiyaç ki

bir çıkıp şöyle bir yürümek istiyorum

bir kahve içmek istiyorum

Hani akşam yapayım yapacaksam da artık avukatlık işlerimi böyle düşünüyorum.

Sonra Baro ile ilgili hayatımda hiç, nereden aklıma geldi şu an bilmiyorum da yapmak istediklerimi düşünürken aklıma geldi.

Hayatımda hiç siyasi bir şeyde yer almak veya böyle seçimlerde görev almak gibi şeyler hiç istemedim, hiç sevmem.

Yapı olarak daha böyle şey bir insanım

Anarşist demeyeyim de muhalefet bir insanım

Ama muhalefete de muhalefetim

Yani sadece bir şeylerin doğru ve ahlaklı bir şekilde yapılmasını istiyorum

O yüzden de hiçbir yere kendimi hiçbir zaman yakın hissetmedim

Kimse öyle bir şey yapmadığı için

Ama bu baro seçimlerinde Cumhuriyet avukatlarına dahil oldum

Necip abi sayesinde Necip Şenal avukat

Ona da Apleks sayesinde tanışmıştım. Kapı kapıyı o kadar açıyor ki. Benim bu yıl hayatımda tanıdığım ve tanımaktan en memnun olduğum insanlardan birisi Necip abi oldu. Bu kadar düzgün, bu kadar cömert. Cömert derken ilgisiyle, sevgisiyle, bilgisini insanlara vermesiyle, geniş kalbiyle de cömert. Ondan bahsediyorum.

bir insan tanımadım yani bir abi tanımadım çok mutluyum onu tanıdığım için

ve o cumhuriyet avukatlarına dahil oldu sonra biz de dahil olduk

müthiş bir topluluk oldu orada

herkes böyle gerçekten hani siyasi hiçbir şeye yaslanmayan

sadece avukatların avukatlık mesleğinin geleceği için bir şeyler yapmak isteyen

bir topluluk şu anda orada var olan şey

Ve ben de buna dahilim. Bu seçimi kazanamadık ama yine de yani seçime bir buçuk ay kalık girip çok iyi bir oy aldı Atakan Selanik.

Çünkü tüm kalbiyle oradaydı. Adam gerçekten adliyede falan herkesin elini sıka sıka dert dinledi.

Danışma kurulu yaptı. Danışma kurulunda ben de varım. Bana diyorlar ki sen avukatlığı bırakmak istiyordun.

Neden danışma kurulundasın şimdi? Seni nasıl aldılar oraya?

O bile bir sebep işte biliyor musunuz?

Adam şunu gözetiyor

Bu kişi neden avukatlığı bırakmak istiyor?

Bu avukatlık sisteminin içinde onu mutsuz eden ne var?

Biz bunu dinlemeliyiz ve bunu düzeltmeliyiz

Bakış açısıyla beni alıyor

Danışma kurulu kuruyor

Ve mesleğe hizmet etmek istiyor

Şimdi ben de avukatlığı bırakıyordum gerçekten de

Ve döndüm o kıyıdan döndüm bir şekilde

Tutunuyorum şu an ve mesleğimi sevmeye çalışıyorum

Çok kutsal bir meslek çünkü ve bunun değerini bilmeye çalışıyorum.

Bir şekilde de Cumhuriyet avukatlarının içine dahilim bırakmayı da düşünmüyorum.

Çünkü gerçekten çok inanıyorum.

Zaman ne gösterir bilmiyorum.

İnsanın olduğu her yerde sıkıntıları olabiliyor.

Ama bu mesleği kurtaracak olan birileri varsa onlar bizleriz ya.

Hani buna bir hizmet etmek istiyorum.

Anladınız mı?

Hani ne yapacaksın diyeceksiniz.

Bilmiyorum ne yapacağım.

Artık genel kurul falan yapılacak.

Orada konuşulur bunlar

Ama hani dünyaya gelip sadece maddi şeyler peşinde koşup

Manevi şeyleri göz ardı ederek yaşamak hiçbir zaman bana göre olmadı

Podcast'ın bile manevi bir tatminle başlayan bir şey

Hala da o şekilde sürüyor

O yüzden kendi mesleğimle ilgili de yapabileceğim şeyler varsa

Yapmak istiyorum

Orada da yer almak istiyorum

Bakalım hani bir de o sekme açıldı şu an hayatımda

bilmiyorum

yani hayatı anlamlı yaşamaya çalışıyorum

ve bunu

naçizane bir şekilde yapabildiğimi düşünüyorum

hayatı anlamlı yaşamaya çalışırken de

sosyal sorumluluk

anlamında kendimde bir

böyle bir sorumluluk hissediyorum

içten gelen bir şey bu

bu bende küçükken bile vardı

hep şöyle dua ederdim

hayatım boyunca böyle dua ettim

çok güzel para kazanayım

ve çok fazla insana yardım edebileyim

Eşim öyle bir insan olsun ki o da sosyal sorumluluğu çok sevsin

Ve biz birlikte hep iyilik yapalım insanlara ulaşalım falan diye dua ederdim

Bu duayı da bayadır etmediğimi fark ettim

Çünkü ilişkisel hiçbir dua etmediğimi fark ettim şu anda

Dua etmek de bir nasip işi bence

Senin diline gelmiyor bazı şeyler bazen

Neyse bu avukatlarla ilgili olan durumu da

Baro seçimlerini falan

Bu açıdan yakın hissediyorum kendimi.

Başka hiçbir amaç, hiçbir şey zaten siyasi bir insan değilim, yönetim bilmem ne öyle şeylerle hiç alakam yok.

Sadece sosyal sorumluluk olarak o açıdan yapabileceğim şeyler olduğunu düşünüyorum.

Bunun hayata doyduğum minnet karşılığında bir şeyleri iyileştirmek için çaba sarf etmem.

Daha topluma hizmet edecek şeyler içinde yer almam gerektiğini hissediyorum.

Bu işte avukatlık olur, çocukları olur, yaşlıları olur, her şey olabilir.

Bu sebeple bu sekmeyi hayatıma dahil ediyorum.

Hani şey diyebilirsiniz o yüzden anlatıyorum.

Ya Zeynep bunca şey varken bir de niye bu sekmeyi dahil ediyorsun?

Sebebi bu.

Bunun manevi bir yönü var ve ona inanıyorum şu an.

Ama dediğim gibi hani hayatta insanın olduğu her yerde her şey oluyor.

Şu an zaten neler duyuyoruz bilemem yarın bir gün ne olacağını.

Bakış açım bu en azından niyetim bu öyle söyleyebilirim.

Bu bölümü size anlatmak istedim.

Çünkü belki sizlerden de benim gibi böyle çok dağılan insanlar vardır diye düşündüm.

Tamam merak edenler olduğu için de anlattım da.

Diğer bir anlatma sebebim de buydu.

Hani bazen insan hayatta çok fazla şeye yöneliyor ve çok fazla dağılıyor.

Öyle durumlarda bir şeyi elemek gerekiyor ya bir şeyden vazgeçmek gerekiyor.

Bir düzene girmek gerekiyor.

Hani çok şeyle uğraşıp çok fazla sorunla mücadele edince devamlı böyle bir survive halinde olunca

hani bu her gün çektiğiniz yol bile olsa bence hayatın düzeltmeye çalıştığınız alanları bir türlü düzelmiyor.

Çünkü sizin enerjiniz zaten fazlasıyla tükeniyor, fazlasıyla harcanıyor.

O enerjiyi doğru harcamak için ve belli başlı şeylere odaklanmak, belli başlı bir alanda kalmak, daha dar bir alanda hareket etmek lazım diye düşünüyorum.

Bilmiyorum anlatabildim mi?

Yol mesela ayrı bir ev, ayrı bir evin sorumluluğu benim bu sebeple elediğim şey oldu.

Hani tabii ki çok üzgünüm çok ağladım.

Bu arada var ya o kadar ağladım ki size anlatamam.

Son gün nakliye falan geldi.

Sonra bizimkiler gitti.

Ben de evde kaldım.

İhtiyacı olan bir aile vardı.

Onlar gelip evden böyle bir şeyler vardı.

Onları onlara verecektim.

İşte buzdolabı falan gibi büyük şeyler bir de.

O yüzden araç ayarladılar.

Neyse nakliye falan gitti.

Bizimkiler gitti.

O aracı ve o aileyi bekliyorum.

Böyle yerde oturdum yemek falan söyledim

Hani son kez böyle bir yemek yedim

Çok duygulandım çok üzüldüm

Günlük yazdım

Hala günlük yazıyorum

Evet buna insanlar çok şaşırıyor

Ama yazıyorum size de öneririm

Çok müthiş bir şey

Böyle balkonda oturdum

Kartonun üzerinde

İnanılmaz şükür dolu

Ve inanılmaz üzgündüm

Sonra

O evi kapattım emlakçıya teslim ettim

Geldim ve şu anda da o ev

Sanki hiç var olmamış gibi hissediyorum

Bu huyumdan nefret ediyorum

Biraz insanlık dışı ve duyarlılık dışı

Gibi geliyor ama muhtemelen

Beynim olumsuz şeyleri

Bu şekilde absorbe etmeyi bir şekilde öğrenmiş

Bir şeyden vazgeçmek çok zor oluyor

Ama o şeyi yaşamazken

O evi şu an ben görmüyorum ya artık

Direkt unutuyorum

Direkt atıyorum ve olduğum yere

Adapte oluyorum adaptasyon iyi bir şey

Bence çok iyi bir şey

duygusal dayanıklılık açısından da iyi bir şeydir diye düşünüyorum.

Ama bir şeyin bir şeylerden bu kadar kolay vazgeçebiliyor olmak öbür uçta

hani çok zor vazgeçerken diğer taraftan da bu kadar kolay unutabiliyor olmak

bana biraz insanlığımı sorgulatıyor.

Ama dediğim gibi muhtemelen beynimin yıllar içinde oluşturduğu bir savunma sistemi.

böyle yani çok duygulandım ama okey o da bir eraydı o da bir hayatımın dönemiydi ve kapandı

artık daha az şeye konsantre olup daha verimli ve daha huzurlu bir hayat yaşamak istiyorum

verimli derken de her an bir şeyler yapıyordum ben onu da biraz azaltmak istiyorum

bu şekilde bilmiyorum gerçekten inanılmaz merak içindeyim hayatımın geri kalanında neler olacağıyla ilgili

Allah sağlıkla sınamasın hiçbirimizi.

Geri kalan her şey çözülür.

Bunu biliyorum.

Bunu defalarca kez tecrübe ettim ve bundan sonrası için de buna inanıyorum.

Biraz tevekkülle de alakalı bir şey.

Hani o tevekkül refleksini içimizde oturttuğumuzda hayatın getireceği her şeye karşı bir kucaklama moduna giriyor insan.

O moddayım sanırım.

Bu şekilde şimdi tatlı yiyip dizimi izleyeceğim.

Umarım hayatınızda bir şeyleri çözmeye çalışıyorsanız ve nereden başlayacağımı bilemiyorsanız, bunun telaşı, bunun mücadelesi içindeyseniz o kadar güzel bir çıkış yolu bulursunuz ki.

Ve bir şeyleri tölere ederek belki benim gibi, belki tölere etmenize bile gerek kalmadan hayatınızın büyük kısımlarını toparlarsınız.

Şu an ben o toparlama, daha daraltma, daha küçültme aşamasındayım.

Bir yandan şunu da düşünüyorum çünkü hani aile kurmayı istiyorum diyorum ya bu karışıklıkta, bu dağınıklıkta bunca şeyle uğraşırken, bunca şeyle mücadele ederken aile kuracak bir insan karşıma gelse bile şu an onu anlayacak bir göz yok bende.

Öyle bir takat yok

Veya aile kursam bile

Biriyle hayatımı birleştirsem bile

Oraları harcayacak bir enerjim

Ve öyle bir alanım da yok

Ya da ne bileyim

Spor yapmayı istiyorum

Ona ayıracak vaktim yok

Bunları falan hepsini bir arada düşündüğümde

Hayatımı toparlamaya karar verdim

Ve böyle bir karar aldım

Umarım hayırlı olur

Geri dönülmez bir karar değil sonuçta

İnsanlar

Benim trip de gerçekten

insanlar yaşadığı 30 yıldır yaşadığı şehri bırakıp Amerika'ya Avrupa'ya göç ediyor

taşınıyor tüm ailesini sevdiklerini bırakıp

ben aynı şehirde aynı yakada Avrupa yakasında bir evden bir eve taşınamadım ya

neyse dediğim gibi taşınırken çok zordu hani o süreçte çok zordu

ama şu an 5. günüm falan ve çok iyi hissediyorum

adapte oldum artık

böyle umarım hayatını toplamak isteyen insanlar varsa

bu podcast belki hani annemin bana açtığı bir bakış açısı gibi

bu podcast da size bir bakış açısı sunar

ve naçzane bir şekilde yardımcı olur diye umuyorum

bu niyetle çekiyorum

sizi seviyorum

haftaya görüşürüz

hoşçakalın