Yaz Temizliği

Herkese merhaba, Ben Saati'ne.

Hoş geldiniz, ben Elif.

Ali Ural'ın Aytiradı kitabındaki şu sözleri beni derinden etkiledi.

Malayani'yi terk ediyorum.

Beni ilgilendirmeyen her şey varlığımı tehdit ediyor.

Evimde o kadar eşya var ki kıvrılıp yatacak bir köşe bulamıyorum.

Zihnimde o kadar lamba yanıyor ki çiğ ışıklar arasında kendi meşalemi yakamıyorum.

Kırlarda yuyuşa çıkmak istiyorum ama ayaklarım isteğime itaat etmiyor.

Ne çok şey ilgilendiriyor dünyada beni ve bunlardan hangilerine yönelmeye ihtiyacım var?

Nereye baksam oradan bir parça kopup, Varlığıma katılıyor.

Ne konuşsam konuştuğum şey uçup gidiyor dilimin andığı yere.

Çoğaldıkça gidip gelenler, çoğaldıkça yağan resimler nereye dikkatimi vereceğimi şaşırıyorum.

Seçmeliyim ama nasıl?

Nedir dünyamda ve ötesinde elimi ve kalbimi güçlendirecek olan şeyler?

Neleri elemeliyim sözlerimden ve bakışlarımdan?

Neleri terk edebilirsem gelmesini istediğim şeylere kavuşabilirim.

Madem yeryüzündeki her şeyin bir varoluş nedeni var, beni ilgilendirmeyen şeyler nelerdir?

Her şeyin herkes için her zaman gerekmediğini varsayarak bir eleğe ihtiyacım olduğunu düşünebilirim belki.

Bu sözler hayatımızda ne kadar çok fazlalığa yer verdiğimizi sorgulatıyor.

Her şey, her insan, her düşünce bize hitap ediyor mu acaba?

Hangileri gerekli?

Hangileri sadece yer kaplıyor?

Bu yaz işler hazır hafiflemişken derin bir temizlik yapmaya karar verdim sevgili dostlar.

Eleği elime alıyorum ve hayatımda alan açıyorum.

Siz de benim gibi elinize eleğinizi alıp hayatınızda güzel bir alan açmak istiyorsanız, hafiflemek istiyorsanız hadi gelin bu temizliği birlikte yapalım.

Yaz ayları

havanın ısınmasıyla İşte uzun günlerin ve tatilin etkisiyle kendimizi en rahat hissettiğimiz zamanlar oluyor öyle değil mi?

Bu rahatlığı iyi değerlendirelim isterim.

Biraz eleyelim, biraz seçelim, biraz da kendimizi elenmekten kurtaralım.

Eşyalardan başlayalım önce.

Bence en kolay oradan başlanıyor.

Temizliğe evdeki eşyalardan giriş yapalım.

Kıyafetler, mutfak dolaplarındaki beklemiş gıdalar, yarım kalmış paketler.

Soru şu, bana şu an ne gerekli?

Hangileri dolapta boşuna yer kaplıyor?

Yokluk korkusu mu bizi bunları tutmaya itiyor?

Ben bu sene kendime sıkça şu soruyu sordum.

Benim neye ihtiyacım var?

Bu soru yoksunluk duygusunu başkalarına yüklemekten kurtarıyor.

İhtiyacımız olanı anladığımızda sağa sola sataşmıyoruz artık.

Enerjimizi gereksiz yere harcamıyoruz.

Neye ihtiyacınız olduğunu anladığınızda onu bir deftere not edin.

Temizlik bitince o ihtiyacı acaba nasıl kendim bir şekilde karşılayabilirim diye üzerine düşünebilirsiniz.

Bu yaz temizliği esnasında kendinizle ilgili bir sürü şeyle karşılaşacaksınız.

İhtiyaçlarınızı fark edeceksiniz.

O yüzden bir deftere not tutmakta fayda var.

Gardıroplarımız dolu.

Kitaplıklar keza öyle.

Kaçımız kitaplığımızdaki kitapların yarısını okuduk.

Hevesle alınmış bir gün okurum diye bekletilen kitaplar var.

Ayakkabılar, çantalar.

Ben en son onları eliyorum.

Her şeyi eliyorum, eliyorum.

En son ayakkabı ve çantalar kalıyor.

Benim için biraz zor orası.

Bundan sonra evdeki eşyalar, gardıroptaki eşyalar elendikten sonra fazla olanlar, gereksiz olanlar elendikten sonra sıra dijital detoksta.

Bu çok önemli. Bununla ilgili bölümler de yaptım.

Onlara da bakabilirsiniz. Dopaminle ilgili, dijital detoksla ilgili.

Ama burada birazcık yüzeysel.

Geçelim isterim burayı.

Telefonumuzda biriken fotoğraflar, rehberde yıllardır görüşmediğimiz en az 20 isim ve sosyal medya hesaplarımız.

Hani böyle temizliğin dip köşe tarafları olur ya işte o taraf o kısım tam da burası oluyor.

Takip ettiğimiz herkes gerçekten takip etmeye değer mi?

Hangi paylaşım, hangi kanca cümleyle dikkatimizi çeliyor bu hesaplar?

Gördüğümüz her bir paylaşım, kaydırdığımız her bir post yaşam enerjimizden, yaratıcılığımızdan, üretkenliğimizden çalıyor.

Sonra da neden erteliyor?

Yemek yapmak bile içimden gelmiyor.

Kitap okuyamıyorum diyoruz.

Çünkü yemek yapmayı sağlayan isteği, kitap okumak için gereksinim duyduğun motivasyon ve odağı kaydırdığın hikayelerde bıraktın.

Orada harcadın o limitli yaşam enerjini.

Abartmıyorum gerçekten böyle.

Sosyal medyada temizlik yaparken dikkatli olalım.

Burada sizi uyarmak istiyorum.

Çünkü kedi videolarına, işte makyaj videolarına kapılıp, dağılıp, yaz temizliğini yarıda bırakmayalım.

Sosyal medya temizliği, dijital detoks dediğimiz şey oradaki yapacağımız temizlik için belki bir gün yeterli olmayabilir.

Çok fazla hesap takip ediyorsak onları ayıklamak biraz zaman alabilir.

Ayda bir bu hesapları, bu temizliği güncelleyebiliriz, yoklayabiliriz.

Neleri takip ediyoruz, neleri bıraktık.

gibi her ay orayı bir yoklarsak hani aylık bir temizlik yaparsak bence daha kolay olur.

Şimdi iş ciddiye biniyor.

Yavaş yavaş suyumuz iyice ısınıyor.

Hayatımızda çok yer kaplayan ama aslında var olmayan kaşıkla verip kepçeyle alan insanlarla vedalaşma vakti, ilişkiler ve sınırlardan bahsedeceğim biraz.

Kimlere sınır koyacağız karar için?

Yani kime sınır koyacağız?

Kimi çıkartacağız? Kiminle yola devam edeceğiz?

İşte bu kararlar için değerlerimizi gözden geçirmeliyiz.

Neyi neden yaptığımızı anlarsak daha sağlam adımlar atarız.

Yaz uzun bir süre aceleye gerek yok.

Yani yalap şap da iş yapmayalım.

Bunlara gerçekten kafa yormalıyız.

Yürüyüşlerimizde yazarak ya da ben saatlerinizde işte o tefekkür zamanlarınızda düşünebilirsiniz.

İşin içinden çıkamıyorsanız uzman desteğine de başvurabilirsiniz.

O da size bayağı yardımcı olacaktır.

Benim için bu temizliğin en zor kısmı zihinsel temizlik sevgili dostlar.

Düşüncelerimiz, bizi suçlayan, yetersiz hissettiren, geçmişi yargılayan o inançlar ve hikayeler.

Bunlarla vedalaşabilir miyiz?

Zihin temizliği için sessizliğe ihtiyacımız var.

Hayatımıza neyi çağırdığımıza kulak verelim.

Düşüncelerimizle, sözlerimizle.

Sürekli biz bir şeyleri çağırıyoruz.

Güzel şeyleri ya da olumsuz şeyleri, negatif şeyleri çağırıyoruz.

Neler gerçek, neler zihnimizin uydurması.

Tarafsız bir gözlemci gibi bu yaz kendimize uzaktan bir bakalım.

Ve ortaya çıkan düşüncelerimizden hangilerine odağımızı vereceğiz?

Hangilerini kabul edeceğiz?

Ortaya çıkan düşüncelerimizden hangisini değiştireceğiz?

Bazı tehlikeli düşünce alışkanlıklarımız var.

Mesela sürekli geçmişe odaklanıyorsak ya da sürekli yokluğa, kıtlığa, kötüye, kötü senaryolara odaklanıyorsak bunlar bizim tehlikeli düşünceye alışkanlıklarımız.

Alışkanlık bu. Sürekli kötüyü düşünemezsin.

Neden bunları sık sık düşünüyoruz?

Düşününce daha mı iyi hissediyoruz?

Yoksa daha mı kötü hissediyoruz?

Anksiyetimiz mi artıyor, yükseliyor?

Bunlara biraz bakmak lazım.

Ama bunlar için tabii ki tarafsız bir gözlemci olarak bunlara bakmak gerekiyor.

Yürüyüşlerimizde yazarak...

Benim aklıma en çok bunlar geliyor.

Ya da belki samimiyetine inandığımız bir dostumuzla konuşabiliriz.

Bir üst akıl olarak da bir uzmandan yardım alabiliriz.

Kitaplar da var keza onlardan da destek alabiliriz.

En büyük yaz temizliği zihnimizde yapılandır.

Hani bu biraz uzun sürebilir söylediğim gibi.

Benim de bu konuyla ilgili bir bölümüm vardı.

İç sesimle nasıl baş edebilirim diye bir bölümdü galiba ismi.

İçsel konuşmalarımızı nasıl yöneteceğimizle ilgili bazı bilgiler var.

Onu da dinleyebilirsiniz.

Huzursuz Bey'in kitabında yazar modern hayatın en büyük sorunun anlam taşımayan işler ve ilişkilerle dolup taşmamız olduğunu söylüyor.

Ne kadar geç fark edersek kurtulmak o kadar zor diyor.

Ama bu yaz eleği elimize aldık, niyet ettik.

İşe yaramayan eşyalardan, dijital yüklerden ve gereksiz ilişkilerden, zihnimizi bulandıran düşüncelerden arınıyoruz.

Bunu hakkıyla yapabilirsek söz veriyorum tatil dönüşü daha hafif, daha güçlü, daha neşeli ve enerjik hissedeceksiniz.

Kendinizi belki daha çok seveceksiniz.

Ben eleği elime aldım ve haziran ayından itibaren temizliğe başladım.

Buna niyet ederseniz yorumlarınızı bekliyorum.

Çok sevgiler, selamlar.