
Ben Saati üç yaşında! 🎙️
Üç yıl nasıl geçti, ne ara bu kadar zaman oldu? İlk bölümden bugüne, aklımdan geçenleri, öğrendiklerimi, merak ettiklerimi ve anlatmak istediklerimi sizinle paylaşarak üç yılı geride bıraktım.
Bu bölümde Ben Saati’nin üç yıllık yolculuğuna dönüp bakıyorum. Üretmeye devam etmenin ne anlama geldiğini, zaman içinde değişen düşüncelerimi, bu yolculukta öğrendiklerimi ve bir podcastin hayatımda nasıl bir yer edindiğini anlatıyorum.
Transkript
Herkese merhaba, Ben Saati Ne? Hoş geldiniz, ben Elif.
Bugün nöbet günümdü arkadaşlar.
Normalde nöbet günleri okuldan gelince, ki bahçe nöbeti çok yorucu oluyor, çok gürültülü oluyor.
Nöbetten eve geldiğimde biraz nemrut oluyorum, keyifsiz, huysuz oluyorum.
Hiçbir şey yapmak istemiyorum iş namına.
Yemeğimi yiyip dinlenme moduna geçiyorum.
Ama bugün keyifli bir gündü.
Çok fazla yorulmadım.
Eve geldim, işte biraz dinlendim, yemeğimi falan yedim.
Ve dedim ki sohbet edelim dinleyicilerimle.
Yeni bölüm kaydını ben şu anda çekebilirim.
Ama zaten yeni bir konudan bahsetmek istemiyorum bu bölümde.
Çayımı da aldım yanıma.
Şöyle Ben Saati'nin bugünlere nasıl geldiğini konuşmak istedim aslında.
Çünkü 200. bölüme çok yaklaşmışız.
Birkaç bölüm sonra 200 bölüm olacak.
Ve 3 sene Dilek Olay 3 seneyi de devirmiş olacağız.
Sizinle Ben Saati'nin Z raporunu çıkarmak istedim.
Ben çok şey öğrendim Ben Saati vesilesiyle. O kadar çok okuma yaptım, o kadar çok video izledim ki her şeyden öte anlatmaktan çok büyük keyif aldım.
Zaten sizin bu geri dönüşleriniz, güzel yorumlarınız olmasa ben bu işi asla bu kadar devam ettiremezdim diye düşünüyorum.
Çünkü arada bırakmayı düşündüğüm zamanlar da oldu. Çok sık oldu hatta.
Zaten normalde düzenli bir işim var. İkinci bir düzenli iş daha kolay bir şey değil.
Bazen bunun herhangi bir maddi getirisi de olmuyor veya ilk başlarda uzun bir süre bunun bir maddi getirisi de olmadı.
Ama dediğim gibi ben çok sevdim bu mecrayı sizinle olmayı.
Çok büyük bir kitlemiz yok ama organik samimi bir kitlemiz var.
Zamanla büyür gider inşallah diyelim olduğu kadar.
Ama şöyle söyleyeyim ilk başlarda her gün takipçi sayıyordum şu kadar 100 kişi oldu 200 kişi oldu.
Bugün 30 kişi dinlemiş, bugün 100 kişi dinlemiş.
Şimdi 100 kişi deyince bu 3 yıl önce ilk başladığımda şu odayı 100 kişiyle dolduramam ben.
O kadar büyük bir rakam ki 100 kişinin o gün benim yeni bölümümü dinlemesi, o gün benim bir bölümümü dinlemesi.
Ve beni tanımıyorlar, beni bilmiyorlar.
Çok acayip geliyordu.
Şimdi binler, on binler oluyor.
Çok şükür ki.
Yine Instagram'da bir kitlem var, burada bir kitlem var.
gerçekten de benim için çok keyifli.
Hele kendi hayatımı düzene soktuğum gibi, kendimi iyileştirdiğim, kendimi geliştirdiğim gibi
burada anlattıklarımla insanların hayatlarına azıcık dahi olsa dokunabilmem, ilham olabilmem.
Gerçekten yani beni çok besliyor, beni de büyütüyor aslında.
Çünkü bu anlattıklarımın çok da dışında bir hayatım yok benim.
Ben de içselleştirmediğim, kafama yatmayan hiçbir şeyi neredeyse anlatmadım ya da kaynağını vermişimdir.
Ama size bir şeyler anlatma heyecanıyla gerçekten normalden daha fazla araştırmalar yaptım, okumalar yaptım.
Ve bu yolculukta gerçekten de beni bırakmayan çok sıkı takipçilerimiz, çok sıkı dinleyicilerimiz oldu sağ olsunlar.
İlk günden itibaren dinleyenler var ve zaten onların da desteğiyle ben bu günlere geldim, gelebildim diyebilirim size.
Ne zaman böyle artık yapmasam mı? Yoruldum. Çünkü üretmek de bir noktada bazen yoruyor ve bırakmak istiyor insan. Ne zaman artık bıraksam mı dediğimde gerçekten abartmıyorum. O gün ya da ertesi gün bir yorum geliyor. Sesiniz bana çok iyi geldi. Anlattıklarınızla şu konuda daha iyi bakmaya başladım, daha iyi düşünmeye başladım. Şöyle bir açılım yaşadım.
Ya da hiçbir şey olmasa, modum çok değişti. Yürüyüşlerime eşlik ediyorsunuz, kahvaltıma eşlik ediyorsunuz. Hele eşimle biz bu konuyu konuşuyoruz, sizi dinliyoruz. Sizi dinlediğimiz zaman o anlattıklarınızı biz de aramızda değerlendiriyoruz gibi mesajlar da gelince dedim ne oluyoruz? Ben doğru yoldayım galiba, burayı bırakmayayım dedim.
Ve ben de iyi hissediyorum açıkçası. Bu yorumlar gelene kadar ben sesimin de iyi geldiğinin hiç farkında değildim.
Sesimin tonunun da insanlara iyi geldiğinin gerçekten farkında değildim.
Ama şöyle bir yaklaşım her zaman bana geliyordu yorum olarak öğrencilerimden de.
Sizde bir şey var, biz kendimizi iyi hissediyoruz, güvende hissediyoruz.
Bize böyle bir alan sağlıyorsunuz ve bir şeyleri anlatmak istiyoruz, size güveniyoruz diye hep bana yorumlarda bulunurlardı.
Şimdi bunu takipçilerim yapıyor. Dedim böyle bir meziyet de denmez buna ama böyle bir tarafımız varsa iyi gelen bunu insanlığa açalım. Zaten şöyle de oluyor. Ben de kendi bölümlerimi sonradan dinliyorum. Ben bunu ne zaman düşündüm, ne zaman anlattım dediğimde çok oluyor.
Kafamın çok karışık olduğu zamanlarda bile yaptığım bölümler yani o yaptığım bölümleri sonradan düşündüğümde ben bu cümleyi nasıl kurdum dediğim çok oluyor arkadaşlar.
Bazen böyle herhalde kalbime geliyor o cümleler.
Bazen böyle o anda farkında olmasam da demek ki birilerinin ihtiyacı oluyor ya da benim o anda ona ihtiyacım oluyor.
Çünkü çok sinirlendiğimde ben de kendimi açıp dinliyorum ne yalan söyleyeyim böyle bir şey de var.
Hemen modum değişiyor, odağım değişiyor falan.
Ama ben saati sayesinde benim hayatım çok değişti. Ne aşıdan? Anlattıklarımı daha böyle detaylı düşünmeye başladım. Okuduklarımı, araştırmalarımı, aralarda başka eğitimler de aldım.
Çünkü bizim yayın yelpazemiz çok geniş, benim ilgi alanlarım çok geniş. Tabii ki psikoloji ve kişisel gelişim temelli şeylerden bahsediyoruz genelde.
Ama benim de eğitimci kimliğimden de kaynaklı bazı referanslarım oluyor elbette.
Yabancı dil bildiğim için yabancı kaynakları da tarıyorum ama burada hani edebiyattan, sanattan, filmlerden de konuşuyoruz.
O taraflara çok büyük ağırlıklar vermesem de bölümlerde mutlaka işte alıntılar yapıyorum, bir yerlere referans veriyorum.
Bu beni de çok besledi.
Ama daha çok kişisel gelişim, psikoloji, insanın kendini iyileştirmesi, geliştirmesi, kendini tanıması anlamında o alanda daha çok ilerlediğimizi söyleyebilirim.
Şöyle baktığım zaman bizim ilk bölümlerimiz konuklu bölümlerdi.
Sinan Canan hocamızdan işte Mümin Segman hocamızla başka başka değerli konuklarımız da oldu pek çok alanda ve bu beni çok mutlu ediyor.
Çünkü bu kanala gelen, bu podcast'e gelen kimse eli boş dönmez aslında.
Gerçekten de mutlaka burada alıp cebine koyacağı bir şeyle karşılaşır diye düşünüyorum.
Bu açıdan baktığımda şöyle konulara bakıyorum bir taraftan bilgisayardan.
Yani işte sınırlarımızdan tutun, insan ilişkilerine, dayanıklılığa, işte human design gibi yine kendini tanıma üzerine bazı metotlara, rutinlere, yaş döngülerine yani pek çok şeye odaklanmışız aslında.
Bazen de teknolojiyle ilgili şeyler de aslında paylaşmışız yapay zeka üzerinde falan.
Bunlar çok yoğun değil belki ama bir iki bölüm olsa da daha çok insan ilişkileri, insanın kendini tanıması, zor duygularla başa çıkması, zor insanlarla başa çıkması, bazen neden yorulduğumuz, bazen ben saatin önemim.
Bunun dışında tabii dediğim gibi yine sanatla, edebiyatla ilgili bölümlerimiz de var.
Yazarlarla, şairlerle hani onları da konu kalmışım bir şekilde.
Günlük tutmak, yazmak.
Bir tane de yazar, şair bir konuğumuz vardı Ali Ural hocam.
Kontrol edemediğimiz şeyler hakkında da çok fazla bölüm yaptım arkadaşlar.
Sınırlar üzerine, kontrol edemediğimiz şeylerle nasıl baş edebiliriz bunlar üzerine.
Bunun dışında yabancı dili öğrenmekle ilgili, seyahatlerle ilgili bölümlerimiz de olmuş.
Seçimlerimiz, bunun yanı sıra bilinçaltımız.
Aslında şöyle bir baktığımda hem kültürel hem de dediğim gibi insanın iyi oluş hali üzerine
psikoloji, birazcık felsefe, birazcık sinema, edebiyat hepsine değmişiz aslında arkadaşlar.
Yani bunları bir kitap yapar mıyım bilmiyorum.
Çok fazla insan kitaplaştırıyor bölümlerini ama kişisel gelişim noktasında da ben çok fazla metot verdim.
Anlamlı bir hayat için yine Doğan Cüceloğlu'nun tavsiyeleri, içe dönüklülük, hayli duyarlı bireyler, kendimize söylediğimiz doğrular ve yalanlar,
hedeflerimize nasıl ulaşabiliriz, aynı anda kaç iş yapabiliriz, şöyle baktığımda aslında burada çok güzel bir arşiv olmuş arkadaşlar.
Bu kadar bölümü herkes dinledi mi bilmiyorum ama yani birçok konuyu ele almışız. Dopamin üzerine yine ben de bölümü yapmışım. Kitap okumak, seyahatler yine bahsettim. Yine özel günlerimiz Atatürk Cumhuriyeti'nin 101. yılında yine kadın olmak üzerine bir bölüm yapmışım.
Duygusallık
Aslında şöyle dönüp baktığımda çok güzel bölümler olmuş arkadaşlar
Modern hayatın getirdikleri
Yorgunluk
Bazen de sizin talep ettiğiniz bölümler de oldu tabii
Kitaplardan da harmanladığım
Bir bölümde mesela bir hikaye okudum
Daha sonra görüntülü vloglarda ya vlog tarzı, video cast tarzı da bölümler çekmeye başladık
İşte Amsterdam'da çektiğim video castler var
Köyde çektiğim video castler var
Biraz daha bölümleri güncelledik diyelim hani hep ses kaydı şeklinde oluyordu.
Bu sefer görüntülü şeklinde olmaya başladı.
Umarım bu bölümleri hani dinleyebilmişsinizdir.
Bazı arkadaşlar söylüyor yani baştan sona herhalde iki kez, üç kez dinledim diyenler oluyor.
Bazıları uzun, bazıları kısa bu bölümlerin.
Yani umarım istifade edebilmişsinizdir.
Ben de dediğim gibi bu bölümleri hazırlıyorum ama ben de epey bir süzgeçten geçiriyorum.
3 yıl önceki Elif'i o zamanki hayatımı şöyle dönüp baktığımda bazen hatırlayamadığım oluyor arkadaşlar.
Çünkü bu bölümleri hazırlarken ben de çok fazla duygusal süreçten geçtim.
Yani çok küçük bir yaşta değilim ben.
30'ların sonlarına yaklaşıyorum diyebilirim.
36 yaşındayım.
Ben de kendi hayatımda çok fazla şey yaşadım.
Bu bölümlerde aslında bunları sizinle de ara ara paylaşmış olabilirim.
Ve oradaki kırılmaları bir şekilde hani kendimde o kırılmaları nasıl iyileştiriyorsam, nasıl hani düzeltebiliyorsam ya da içinden nasıl geçebiliyorsam, hangi araçları kullanıyorsam, hangi kitapları okuyorsam, hangi videoları izliyorsam aslında hep sizinle paylaşmaya çalıştım.
Çünkü biliyorum burada bizim paylaştığımız şey sadece bilgi değil, duygudaşlık.
Bir kişi şöyle söylemiş bir arkadaşımız.
Duygusal olmam bir suç değil.
Yani bunu bir suç gibi insanlar söyleyebiliyor.
Sınır çizdiğimde aman sen de çok duygusalsın diyebiliyorlar.
Ben de geçen bölümde şöyle bir şey söylemiştim.
Yani duygusalım diye sınırımda bir hata yok ki.
Sınır çizmemde sınırımı koruma ihtiyacımda bir sıkıntı, bir problem yok ki.
Duygusal olmak kötü bir şey değil.
Ya bunu bir hata bir kusur gibi yansıtamazsın bana.
Bu benim bir özelliğim.
Kırılganız diye de yani sürekli manipülasyona uğramamız gerekmiyor.
Evet kırılganım ve ben buna sahip çıkıyorum.
İşte insan aslında yani bunları yaşarken aslında yansıtıyordu.
Ben de yansıttım açıkçası bazı şeyleri.
Çünkü bazı şeyler yaşarken o yaşadığın şeyi anlattığında daha çok karşıya geçiyor.
Bende iyileşen bir şey eminim bir başkasında da iyileşir.
Yani bende kırılma yaratan şey eminim birçok kişi de özellikle kadın arkadaşlarımda da aynı etkiyi gösterecektir.
Kendi hikayemi anlattığım zaman çok fazla kişi ya o kadar çok benziyoruz ki dedi bana ve ben de bundan etkilendim.
Kendimi çok fazla kapatıyordum ki tabii ki bazı şeyleri hala anlatmıyorum bazı şeylerde yine o mahremiyeti koruyorum ama birazcık eğitimci kimliğinden de sıyrılmaya çalıştığım oldu açıkçası.
kalbimi daha fazla açtığım zamanlar oldu.
Her şeyi olduğu gibi de anlatma taraftarı değilim.
Bazı kişiler çok podcastlerinde, bölümlerinde çok daha fazla açıyorlar.
Tüm mahremiyeti paylaşmak da sanki doğru gelmiyor gibi geliyor bana.
Bilmiyorum şimdilik böyle devam ediyor diyebilirim.
Böyle gitmeyi tercih ediyorum ben.
Umarım keyifli geçiyordur ben saati yolculuğunuz.
Açıkçası benim çok güzel geçiyor.
Yoruluyorum bazen.
Bazen ara ara böyle gene yokluyor bıraksam mı ne yapsam gibi.
Ama beni ben saati dinleyicileri hiç yalnız bırakmadı.
Onlara ihanet etmek istemiyorum.
Bazen yalnız kaldığım zamanlar çok oluyor hayatta.
Ama dinleyenlerim sayesinde sizin sayenizde galiba dayanıklılığım da artıyor.
Duygusal dayanıklık eğitimi verirken artık her şeye o yönde bakmaya başladım.
Şöyle bölümü bitireyim.
Şöyle sona erdireyim.
duygusal dayanıklılığımıza etkileyen şeylerden bir tanesi güvenli bağ kurmaktır.
Bu güvenli bağ kurmak sadece anne babayla kurduğunuz bağ gibi düşünmeyin bunu arkadaşlar.
Hayatta güvenebileceğiniz bir kişi iki kişi yani sağlam dost diyeceğiniz bir kişi iki kişi varsa
çok şanslısınız ki bu devirde çok zor.
İlla dibinizde olması gerekmiyor telefonla ulaşabiliyorsanız.
Bu bile sizin duygusal dayanıklılığınızı etkiler.
Bu bile sizi daha dayanıklı hissettirir.
Yalnız hissettirmez.
Bir rüzgarda savrulan bir dalga bir hissettirmez.
Bir şey olduğunda çünkü o kişiyi ararsınız.
Konuşursunuz bir şekilde.
Benim için de bu platform biraz böyle oldu.
Yani kırılganlığımı çok gösteremediğim zamanlar olmuştur ama
yalnız hissetmeme pek izin vermedi dinleyenlerim, yoldaşlarım, arkadaşlarım diyeyim.
Ben Saati sayesinde çok güzel insanlarla tanıştım sosyal medyada.
Bu işi yapan, beni dinleyen hem dinleyici hem de yayıncı arkadaşlarım oldu.
O yüzden burada olmaktan çok mutluyum.
İyi ki varsınız.
İyi ki yollarımız kesişti bir şekilde.
İlham oldu ve ben bu platformu, bu podcast'ı kurdum.
Platformu demeyeyim de.
Bu kanalı oluşturdum.
Umarım uzun yıllar keyifli, verimli, iki taraf içinde dinleyen ve anlatan içinde
güzel, nasıl söyleyeyim, toparlayamadım.
keyifli bir yolculuk olur.
Umarım uzun yıllar birlikte
yine Ben Saati'nde
yoldaşlığımız devam eder.
Beni desteklediğiniz için, tavsiye ettiğiniz
için, ara ara güzel yorumlarla
yokladığınız için teşekkür ederim.
Sonuçta insanız ve gerçekten
bazen motivasyon için
güzel yorumlar çok beni
etkiliyor, motivasyon sağlıyor,
motivasyonumu yükseltiyor.
Ben Saati bu bölümde sona eriyor.
Sizin de bu yolculukta
Bana eşlik ederken söylemek istediğiniz şeyler varsa onları da yorumlarda okumak isterim arkadaşlar.
Siz neler düşünüyorsunuz?
Sizin hayatınızda ne gibi şeyler değişti?
Nasıl etkiledi Ben Saati?
Açıkçası sizin de fikirlerinizi, düşüncelerinizi merak ediyorum.
Kendinize iyi bakın.
Hoşçakalın.
Bu transkript otomatik olarak çıkarıldı; kayıtla küçük farklar olabilir.
